सामवेदः

यदिन्द्राहं तथा त्वमीशीय वस्व एक इत् स्तोता मे गोसखा स्यात्

इंद्रा, जसा मी आहे तसाच तूही हो; सर्व संपत्ती माझ्याकडे असो; माझा स्तोत्रकर्ता गायींचा मित्र असो.

पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय सोमं वीराय शूराय

प्रत्येक स्तोत्रकर्ता एकामागून एक, या मद्यरूपी सोमासाठी, वीरासाठी, पराक्रमीसाठी लवकर या.

इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम् अनाभयिन्ररिमा ते

हे दयाळू, हे ताजं सोमपान भरलेल्या पात्रातून प्या; इथे तुला कोणतीही हानी होऊ नये.

उद्धेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम् अस्तारमेषि सूर्य

दानासाठी प्रसिद्ध असा तेजस्वी वृषभ वर उगवतो; तू, सूर्य, आपल्या ठरलेल्या स्थानावर जातोस.

यदद्य कच्च वृत्रहन्नुदगा अभि सूर्य सर्वं तदिन्द्र ते वशे

हे वृत्रहंता, आज सूर्याबरोबर जे काही निर्माण केलं आहेस, ते सगळं, इंद्रा, तुझ्या अधीन आहे.

य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम् इन्द्रः स नो युवा सखा

जो इंद्र दूरवरून तुर्वश आणि यदु यांना योग्य मार्ग दाखवून आणला, तो आमचा तरुण मित्र असो.

मा न इन्द्राभ्या ऽ ऽ दिशः सूरो अक्तुष्वा यमत त्वा युजा वनेम तत्

इंद्रा, आमच्यासाठी कोणतीही दिशा प्रतिकूल होऊ नये; तुझ्या साथीने, या दिवसाच्या प्रकाशात आम्ही विजय मिळवू दे.

एन्द्र सानसिं रयिं सजित्वानं सदासहम् वर्षिष्ठमूतये भर

इंद्रा, आमच्या समृद्धीसाठी नेहमी जिंकणारे, भरपूर आणि उदार धन आम्हाला दे.

इन्द्रं वयं महाधन इन्द्रमर्भे हवामहे युजं वृत्रेषु वज्रिणम्

आम्ही वज्रधारी, बलवान इंद्राला मोठ्या संपत्तीकरता, लहानपणी आणि शत्रूंशी लढताना हाक मारतो.

अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे तत्राददिष्ट पौंस्यम्

सहस्त्रबाहू इंद्राने कद्रुवांच्या सोमरसाचे पान केले; तिथेच त्याला खऱ्या पुरुषार्थाची प्राप्ती झाली.

वयमिन्द्र त्वायवो ऽभि प्र नोनुमो वृषन् विद्धी त्वास्य नो वसो

इंद्रा, आम्ही तुझे भक्त तुला स्तुती करतो; बलवान, उदार देवा, आम्हाला तुझे मान.

आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् येषामिन्द्रो युवा सखा

जे अग्नी प्रज्वलित करतात आणि कुशाचे आसन अर्पण करतात, त्यांचा इंद्र हा तरुण मित्र असतो.

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः वसु स्पार्हं तदा भर

आमच्या सर्व द्वेष्ट्यांना नष्ट कर, अडथळे दूर कर आणि शत्रूंना हरव; ते हवेहवेसे धन आम्हाला मिळवून दे.

इहेव शृण्व एषां कशा हस्तेषु यद्वदान् नि यामं चित्रमृञ्जते

इथे, त्यांच्या हातातील चाबकाचा आवाज ऐक; जेव्हा ते चालवतात, तेव्हा सुंदर जोडी सजते.

इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः पुष्टावन्तो यथा पशुम्

हे सोम अर्पण करणारे मित्र तुला पाहतात, इंद्रा, जसे पोसणारे गुरं त्यांच्या मालकाला प्रिय असतात.

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः समुद्रायेव सिन्धवः

महाबलाच्या रागासाठी सर्व लोक वाकतात, जसे नद्या समुद्राला मिळतात.

देवानामिदवो महत्तदा वृणीमहे वयम् वृष्णामस्मभ्यमूतये

आम्ही देवतांचे मोठेपण आमच्या मदतीसाठी निवडतो, जेणेकरून आम्हाला बळ मिळो.

सोमानां स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते कक्षीवन्तं य औशिजः

ब्रह्मणस्पते, सोमांचा आवाज घुमू दे, जसा औशिजाचा पुत्र कक्षीवान्त याने केला.

बोधन्मना इदस्तु नो वृत्रहा भूर्यासुतिः शृणोतु शक्र आशिषम्

वृत्रहंता, जागरूक राहून आमच्यासाठी उपस्थित राहो; शक्र आमच्या प्रार्थना ऐको आणि भरपूर मदत करो.

अद्य नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम् परा दुःष्वप्न्यं सुव

देव सविता, आज आम्हाला संतती आणि सौभाग्य दे; वाईट स्वप्नं दूर कर.

क्वास्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः ब्रह्मा कस्तं सपर्यति

त्याचा तरुण, बलवान, न झुकणारा वृषभ कुठे आहे? कोण ब्राह्मण त्याची पूजा करतो?

उपह्वरे गिरीणां सङ्गमे च नदीनाम् धिया विप्रो अजायत

डोंगरांच्या पायथ्याशी, नद्यांच्या संगमावर, विचाराने प्रेरित असा ऋषी जन्माला आला.

प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः नरं नृषाहं मंहिष्ठम्

आपण लोकांचा राजा, पुरुषांना जिंकणारा, सर्वात महान इंद्र नवीन स्तुतींनी गौरवूया.

द्वितीय द्वितीयो ऽर्धः अपादु शिप्रयन्धसः सुदक्षस्य प्रहोषिणः इन्द्रोरिन्द्रो यवाशिरः

दुसऱ्या ऋचेमधील दुसरा भाग हा इंद्राला समर्पित आहे, जो सोमरस वेगाने पिणारा, कुशल आणि बलवान आहे, आणि ज्याची दाढ जणू ज्वारीच्या कणसासारखी आहे.

इमा उ त्वा पुरुवसो ऽभि प्र नोनवुर्गिरः गावो वत्सं न धेनवः

हे इंद्रा, अनेक संपत्ती असणाऱ्या तुझ्यासाठी या स्तुती आम्ही पाठवल्या आहेत, जशा गायी आपल्या वासराकडे धाव घेतात.

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् इत्था चन्द्रमसो गृहे

इथे त्यांनी त्या गायीचं नाव घेतलं आहे, ती त्वष्टाचा गुप्त खजिना आहे; जणू चंद्राच्या घरातच तसं घडलं आहे.

यदिन्द्रो अनयद्रितो महीरपो वृषन्तमः तत्र पूषाभुवत्सचा

जेव्हा इंद्राला योग्य मान न मिळता त्याने मोठ्या आणि प्रबळ अशा जलांना सोडून दिलं, तेव्हा पूषा त्याचा सोबती झाला.

गौर्धयति मरुतां श्रवस्युर्माता मघोनाम् युक्ता वह्नी रथानाम्

गाय ही मरुतांमध्ये प्रसिद्ध आहे, ती दानशूरांची आई आहे, आणि अग्नीप्रमाणे रथांना जुळलेली आहे.

उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते उप नो हरिभिः सुतम्

हे आनंदाचे अधिपती, तुझ्या सोनपंखी घोड्यांसह आमच्याकडे ये, आमच्यासाठी पिळलेल्या सोमाजवळ ये.