सामवेदः

अ ते पूतासो विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः च् सूरासो न दर्शतासो जिगत्नवो ध्रुवा घृते

हे शुद्ध, बुद्धिमान सोमरस, शिर धारण करणारे, वीरांसारखे तेजस्वी, सुंदर दिसणारे, विजयी आणि तुपात स्थिर आहेत.

अ सुष्वाणासो व्यद्रिभिश्चिताना गोरधि त्वचि च् इषमस्मभ्यमभितः समस्वरन्वसुविदः

पाषाणांनी नीट निचोळलेले हे रस, गायीच्या चमकदार कातड्यावरून वाहतात; ते सर्व बाजूंनी आम्हाला पोषण मिळवून देऊ देत, संपत्ती शोधणारे आहेत.

अ अया पवा पवस्वैना वसूनि मांश्चत्व इन्दो सरसि प्र धन्व च् ब्रघ्नश्चिद्यस्य वातो न जूतिं पुरुमेधाश्चित्तकवे नरं धात्

या शुद्धीकरणाने, हे सोमरस, तू या संपत्तीत वाहत जा; सरोवरात प्रवेश कर आणि प्रवाहात पुढे धाव, ज्या प्रवासाला वारा अडवत नाही, ज्याला अनेक ज्ञानी विचारवंत स्थिर करतात.

अ उत न एना पवया पवस्वाधि श्रुते श्रवाय्यस्य तीर्थे च् षष्टिं सहस्रा नैगुतो वसूनि वृक्षं न पक्वं धूनवद्रणाय

आणि या शुद्धीकरणाने, हे सोमरस, तू कीर्तीच्या प्रसिद्ध स्थळी वाहत जा; आमच्यासाठी स्पर्धेसाठी जणू पिकलेल्या झाडासारखी साठ हजार संपत्ती झटकून टाक.

अ महीमे अस्य वृष नाम शूषे मांश्चत्वे वा पृशने वा वधत्रे च् अस्वापयन्निगुतः स्नेहयच्चापामित्रां अपाचितो अचेतः

त्याचे वृषभासारखे मोठे नाव निचोळण्यात आहे, मग ते मांसात असो, गाळणीत असो किंवा पात्रात असो; लपलेला तो झोपवतो, ओलावा देतो, शत्रूंना दूर करतो आणि अज्ञान दूर करतो.

अ अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवो वरूथ्यः

अग्ने, तू आमचा सर्वात जवळचा आहेस आणि रक्षकही आहेस; तू मंगलमय आणि आमच्यासाठी आश्रयदायक होवो.

अ वसुरग्निर्वसुश्रवा अच्छा नक्षि द्युमत्तमो रयिं दाः

अग्नी हे धन आहे, संपत्तीने प्रसिद्ध आहे; तू येथे ये, तेजस्वी, आणि आम्हाला भरपूर संपत्ती दे.

अ तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनमीमहे सखिभ्यः

हे तेजस्वी, उजळणाऱ्या अग्ने, आम्ही आता तुझ्याकडे आमच्यासाठी आणि आमच्या मित्रांसाठी कृपा मागतो.

अ इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च विश्वे च देवाः

इंद्र आणि सर्व देवता आता या जगात आमच्यासोबत येथे बसोत.

अ यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह सीषधातु

इंद्र आणि आदित्यांनी आमचा यज्ञ, आमची शरीरे आणि आमची संतती स्थिर करावी.

अ आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्मभ्यं भेषजा करत्

इंद्र, आदित्य आणि मरुत यांनी आम्हाला औषधे द्यावीत.

अ प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते

वृत्राचा संहार करणाऱ्या, प्रेरित इंद्रासाठी, त्याला आवडेल अशी गाणे गा.

अ अर्चन्त्यर्कं मरुतः स्वर्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः

प्रकाशाने झळाळणारे मरुत स्तुती गातात; तरुण, प्रसिद्ध इंद्राचे गुणगान होते.

अ उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र

गोडीने नांदताना, आम्ही तुझ्याकडे येऊ, इंद्रा, आणि संपत्ती व समज मिळवू.

चतुर्थ द्वितीयो ऽर्धः अ प्र काव्यमुशनेव ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति च् महिव्रतः शुचिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्येति रेभन्

उशना जसा ज्ञान सांगतो, तसा हा देव देवतांच्या उत्पत्तीची घोषणा करतो; महान व्रती, शुद्ध बंध असणारा, तेजस्वी वराह, आपल्या पावलांनी गर्जत पुढे येतो.

अ प्र हंसासस्तृपला वग्नुमच्छामादस्तं वृषगणा अयासुः च् आङ्गोषिणं पवमानं सखायो दुर्मर्षं वाणं प्र वदन्ति साकम्

ती हंसांसारख्या तेजस्वी आणि बलवान मंडळी, वृषभांच्या समूहासह पुढे गेल्या; आणि मित्र मंडळी त्या शुद्ध करणाऱ्या, जिंकता न येणाऱ्या, गर्जणाऱ्या परमात्म्याविषयी एकत्र बोलतात.

अ स योजत उरुगायस्य जूतिं वृथा क्रीडन्तं मिमते न गावः च् परीणसं कृणुते तिग्मशृङ्गो दिवा हरिर्ददृशे नक्तमृज्रः

तो विशाल कीर्तीच्या मार्गाशी जोडला जातो; गायी व्यर्थ खेळणाऱ्याचे मोजमाप करू शकत नाहीत; ती तीक्ष्ण शिंगे असलेली, सोन्यासारखी तेजस्वी मूर्ती दिवसा दिसते, आणि रात्री शुद्ध होते.

अ प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न अवस्यवः च् सोमासो राये अक्रमुः

त्या गजर करणाऱ्या, रथासारख्या वेगवान शक्ती मदतीसाठी पुढे गेल्या; सोमरस धन मिळवण्यासाठी पोहोचले.

अ हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः च् भरासः कारिणामिव

प्रेरित होऊन, त्या रथांसारख्या शक्ती हातात स्थिर झाल्या; त्या वाहणाऱ्या, कारागिरांच्या मदतीप्रमाणे आहेत.

अ राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते च् यज्ञो न सप्त धातृभिः

सोमरस राजांसारखे, स्तुतीने गौरवलेले, गायींनी सुशोभित झाले आहेत; यज्ञ सात योजकांसारखा आहे.

अ परि स्वानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा च् मधो अर्षन्ति धारया

त्या गजर करणाऱ्या थेंबांनी आनंदासाठी, सामर्थ्य आणि गीतासह सर्वत्र प्रवाह केला; ते आपल्या प्रवाहातून मधाचा वर्षाव करतात.

अ आपानासो विवस्वतो जिन्वन्त उषसो भगम् च् सूरा अण्वं वि तन्वते

प्रकाश पिणारे तेजस्वी जन उषेच्या संपत्तीला जागृत करतात; बलवान मंडळी समृद्धी सर्वत्र पसरवतात.

अ अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः च् वृष्णो हरस आयवः

प्राचीन विचारांचे दरवाजे, कर्मशील मंडळी उघडतात; वृषभाच्या सामर्थ्याचे वेगवान प्रवाह आहेत.

अ समीचीनास आशत होतारः सप्तजानयः च् पदमेकस्य पिप्रतः

एकत्र आलेले, सात जन्माचे पुरोहित एकाच मार्गाचा शोध घेतात, त्या एकमेव पावलाची इच्छा धरतात.

अ नाभा नाभिं न आ ददे चक्षुषा सूर्य दृशे च् कवेरपत्यमा दुहे

जसे नाभीमध्ये नाभी बसवली जाते, तसे मी सूर्यदृष्टीसाठी ते ठेवले; मी कवीच्या संततीचे दान घेतो.

अ अभि प्रियं दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम् च् सूरः पस्यति चक्षसा

स्वर्गातील प्रिय स्थान, जे याजकांनी लपवले आहे, तिथे सूर्य आपल्या डोळ्यांनी पाहतो.

अ असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः च् विदाना अस्य योजना

ते थेंब सत्याच्या मार्गावर, सुंदर रूपात वाहतात; त्यांची व्यवस्था म्हणजे त्याचे योजने.

अ प्र धारा मधो अग्रियो महीरपो वि गाहते च् हविर्हविःषु वन्द्यः

मधाचा प्रमुख प्रवाह, महान असा, पाण्यात सर्वत्र पसरतो; तो होम, इतर होमांमध्ये वंदनीय आहे.

अ प्र युजा वाचो अग्रियो वृषो अचिक्रदद्वने च् सद्माभि सत्यो अध्वरः

वाणीमध्ये श्रेष्ठ असलेला वृषभ, वनात जुळवून मोठ्याने गर्जतो; सत्य यज्ञ घराघरात वास करतो.