सामवेदः

अ इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः च् तमिन्महत्स्वाजिषूतिमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नो ऽविषत्

इंद्र आनंदासाठी, सामर्थ्यासाठी, आणि वृत्राचा वध करणारा म्हणून, पुरुषांसह बळकट झाला; आम्ही मोठ्या युद्धांत त्याला हाक मारतो—तो आमच्यावर विजयाचा वर्षाव करो.

अ असि हि वीर सेन्यो ऽसि भूरि पराददिः च् असि दभ्रस्य चिद्वृधो यजमानाय शिक्षसि सुन्वते भूरि ते वसु

तू खरा वीर सेनापती आहेस; तू भरपूर देतोस; अगदी लहान माणसालाही तू उदारपणे देतोस; यज्ञ करणाऱ्याला, सोम पिळणाऱ्याला, तू मोठं धन देतोस.

अ यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धनाम् च् युङ्क्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधो ऽस्मां इन्द्र वसौ दधः

जेव्हा वीर युद्धासाठी सज्ज होतात, जेव्हा धाडसीसाठी बक्षीस ठेवलेलं असतं, तेव्हा तू आनंद देणारे घोडे जोख; कोणाला तू पराभूत करशील, कोणाला धन देशील? हे इंद्रा, आम्हाला धन दे.

अ स्वादोरित्था विषूवतो मध्वः पिबन्ति गौर्यः च् या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभसे वस्वीरनु स्वराज्यम्

त्या गायी मधुर, ओसंडून वाहणारे मध पितात; ज्या इंद्रासोबत, बलवानासोबत, सामर्थ्यात आनंद मानतात, त्या तेजाने उजळतात, संपत्तीने समृद्ध राहतात आणि सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.

अ ता अस्य पृशनायुवः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः च् प्रिया इन्द्रस्य धेनवो वज्रं हिन्वन्ति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम्

त्या चित्ताकर्षक गायी त्याच्यासाठी सोम पिळतात; इंद्राला प्रिय असलेल्या त्या गायी वज्र आणि बाण तयार करतात, संपत्तीने समृद्ध राहतात आणि सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.

अ ता अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रचेतसः च् व्रतान्यस्य सश्चिरे पुरूणि पूर्वचित्तये वस्वीरनु स्वराज्यम्

त्या ज्ञानी, नम्रतेने त्याच्या सामर्थ्याची सेवा करतात; त्याच्या अनेक प्राचीन व्रतांची पूर्तता त्याच्या आनंदासाठी करतात, संपत्तीने समृद्ध राहतात आणि सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.

अ असाव्यंशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः च् श्येनो न योनिमासदत्

तो सोम, आनंदासाठी पिळलेला, पाण्यात कुशल, पर्वतात राहणारा, गरुडासारखा, आपल्या जागी स्थिर झाला आहे.

अ शुभ्रमन्धो देववातमप्सु धौतं नृभिः सुतम् च् स्वदन्ति गावः पयोभिः

तो निर्मळ, दोषरहित, देवांच्या वाऱ्याने चालवलेला, पाण्यात धुतलेला, माणसांनी पिळलेला आहे. गायी त्यांच्या दुधाने त्याला गोड करतात.

अ आदीमश्वं न हेतारमशूशुभन्नमृताय च् मधो रसं सधमादे

जसे जूंपलेल्या घोड्याला सजवतात तसे अमृतासाठी गोड रस सभेत सजवला जातो.

अ अभि द्युभ्नं बृहद्यश इषस्पते दीदिहि देव देवयुम् च् वि कोशं मध्यमं युव

हे सामर्थ्यशाली, मोठ्या कीर्तीचे, भक्ती जागवणारे देवा, उजळून निघा आणि मधल्या पात्राचे झाक उघडा.

अ आ वच्यस्व सुदक्ष चम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः च् वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपो जिन्वन्गविष्टये धियः

हे कुशल, पात्रातील पिळलेला रस बोलून दाखव, लोकांमध्ये अग्नीप्रमाणे तेजस्वी हो. हे सोम, आकाशातून पाऊस पडू दे, गायी मिळवण्यासाठी आणि बुद्धीला चालना देण्यासाठी प्रवाह आण.

अ प्राणा शिशुर्महीनां हिन्वन्नृतस्य दीधितिम् च् विश्वा परि प्रिया भुवदध द्विता

महानांचा हा बाळ श्वास घेतो, सत्याच्या तेजाला हलवतो, तो सर्वांचा प्रिय होतो आणि सर्वांना एकत्र बांधून ठेवतो.

अ उप त्रितस्य पाष्योरभक्त यद्गुहा पदम् च् यज्ञस्य सप्त धामभिरध प्रियम्

तू त्रिताच्या दगडाजवळ पोहोचला, जेव्हा तू लपलेली जागा सापडली; यज्ञाच्या सात ठिकाणी तू प्रिय स्थळी गेला.

अ त्रीणि त्रितस्य धारया पृष्टेष्वैरयद्रयिम् च् मिमीते अस्य योजना वि सुक्रतुः

त्रिताच्या तीन आधारांवर तू पाठीवरून गेला, त्याचा मार्ग मोजला; त्याची जूंपणी उत्तम रचलेली आहे.

अ पवस्व वाजसातये पवित्रे धारया सुतः च् इन्द्राय सोम विष्णवे देवेभ्यो मधुमत्तरः

शक्ती मिळवण्यासाठी, गाळणीतून शुद्ध होऊन, पिळून, ओत Soma, मधासारखा गोड, इंद्रासाठी, विष्णूसाठी, देवांसाठी.

अ त्वां रिहन्ति धीतयो हरिं पवित्रे अद्रुहः च् वत्सं जातं न मातरः पवमान विधर्मणि

तुझ्या विचारांनी, हे पिवळसर, गाळणीत शुद्ध होतोस, कपट नसलेला; जसा आई नवजात वासराला जपत असते, तसा तू प्रवाहात शुद्ध होतोस.

अ त्वं द्यां च महिव्रत पृथिवीं चाति जभ्रिषे च् प्रति द्रापिममुञ्चथाः पवमान महित्वना

तू आपल्या मोठ्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी दोन्हीला कवटाळलेस; आपल्या महानतेने, हे शुद्ध झालेल्या, तू आच्छादन दूर केलेस.

अ इन्दुर्वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन्मदाय च् हन्ति रक्षो बाधते पर्यरातिं वरिवस्कृण्वन्वृजनस्य राजा

शक्तीने भरलेला, गायींसाठी उपयुक्त असा हा रस वाहतो; इंद्रासाठी, सामर्थ्य मिळवण्यासाठी, आनंदासाठी; तो राक्षसाचा नाश करतो, वैर दूर करतो, मोकळा मार्ग करतो, आणि लोकांचा राजा होतो.

अ अध धारया मध्वा पृचानस्तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः च् इन्दुरिन्द्रस्य सख्यं जुषाणो देवो देवस्य मत्सरो मदाय

मधात मिसळून, गाळणीतून गाळून, दगडातून काढलेला हा रस वाहतो; हा उत्साही, इंद्राच्या मैत्रीत आनंद मानणारा, देवासाठी देव, आनंदासाठी हालचाल करतो.

अ अभि व्रतानि पवते पुनानो देवो देवान्त्स्वेन रसेन पृञ्चन् च् इन्दुर्धर्माण्यृतुथा वसानो दश क्षिपो अव्यत सानो अव्ये

शुद्ध होत, हा देव व्रतांनी वाहतो, आपल्या रसाने देवांना भरतो; सत्याने नटलेला, नियम पाळणारा, दहा बोटांनी तो हलत नसलेल्या शिखरावर राखला जातो.

अ आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् च् युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

हे अग्नि, आम्ही तुझ्यासाठी तेजस्वी, अमर देव प्रज्वलित करतो; तुझ्या सर्वात उज्ज्वल विजयाने, प्रज्वलित झाल्यावर, आम्हाला गायकांसाठी स्वर्गीय भाग मिळू दे.

अ आ ते अग्न ऋचा हविः शुक्रस्य ज्योतिषस्पते च् सुश्चन्द्र दस्म विश्पते हव्यवाट्तुभ्यं हूयत इषं स्तोतृभ्य आ भर

हे अग्नि, आम्ही स्तोत्र आणि आहुतीसह तुझी पूजा करतो, तेजस्वी प्रकाशाचा स्वामी; उजळ, अद्भुत, लोकांचा स्वामी, आहुती वाहणारा, आम्ही तुला हाक मारतो; गायकांसाठी पोषण दे.

अ ओभे सुश्चन्द्र विश्पते दर्वी श्रीणीष आसनि च् उतो न उत्पुपूर्या उक्थेषु शवसस्पत इषं स्तोतृभ्य आ भर

दोन्ही चमचे, हे तेजस्वी लोकस्वामी, तुझ्यासाठी भरले आहेत; आणि आमच्या स्तोत्रांनी तू तृप्त होवो, हे सामर्थ्यशाली; गायकांसाठी पोषण दे.

अ इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत् च् ब्रह्माकृते विपश्चिते पनस्यवे

इंद्रासाठी, प्रेरित, महान, बलाढ्य याच्यासाठी साम गा; प्रार्थनेचा निर्माता, ज्ञानी, स्तुत्य याच्यासाठी.

अ त्वमिन्द्राभिभूरसि त्वं सूर्यमरोचयः च् विश्वकर्मा विश्वदेवो महां असि

तू, इंद्र, सर्वांना जिंकणारा आहेस; तू सूर्य उजळवला; तू सर्वांचा निर्माता, सर्वांचा देव, महान आहेस.

अ विभ्राजं ज्योतिषा त्वरगच्छो रोचनं दिवः च् देवास्त इन्द्र सख्याय येमिरे

देवतांनो, तुम्ही तेजाने उजळून दिव्य प्रकाशाच्या लोकात जलदपणे जाता; आणि इंद्रा, तू मैत्रीमध्ये सामील झाला आहेस.

अ असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि च् आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः

इंद्रा, तुझ्यासाठी सोम रस काढला आहे, तू सर्वात बलवान आहेस; सामर्थ्याने ये. जसा सूर्य आपल्या किरणांनी आकाश भरतो, तसंच तुझं सामर्थ्य पूर्ण होवो.

अ आ तिष्ठ वृत्रहन्रथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी च् अर्वाचीनं सु ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना

वृत्राचा संहार करणाऱ्या, प्रार्थनेने जोडलेल्या तुझ्या दोन घोड्यांच्या रथावर उभा रहा. अग्नीने तापलेल्या दगडाने तुझं मन आमच्याकडे वळू दे.

अ इन्द्रमिद्धरी वहतो ऽप्रतिधृष्टशवसम् च् ऋषीणां सुष्टुतीरुप यज्ञं च मानुषाणाम्

इंद्राचे दोन घोडे, ज्याचं सामर्थ्य कोणीही रोखू शकत नाही, त्याला ऋषींच्या सुंदर स्तुतीकडे आणि माणसांच्या यज्ञाकडे घेऊन जातात.