सामवेदः

एकदा युद्धाच्या रणांगणात, एक योद्धा आपल्या धनुष्यावर प्रार्थनेने तीक्ष्ण केलेला बाण चढवतो. तो बाण मुक्त करतो आणि म्हणतो, "हे बाण, तू दूर उड, शत्रूंना भेद आणि माझ्या कोणत्याही माणसाला स्पर्श करू नकोस." त्या बाणाच्या मागे घारी, मोठे पक्षी आणि गिधाडे येतात, आणि तो प्रार्थना करतो, "मृत शत्रूंच्या मांसावर हे पक्षी येऊ दे, पण माझ्या सैन्याला कोणतीही हानी होऊ नये; माझ्या लोकांपाठोपाठ हे पक्षी जाऊ नयेत." मग तो पुन्हा देवांना हाक मारतो, "हे मघवान, आमच्या विरोधात उभ्या असलेल्या शत्रूंच्या सैन्याला विखुरून टाका; हे इंद्र, वृत्राचा संहार करणारा, आणि हे अग्नी, त्यांना दोन्ही बाजूंनी जाळा." जिथे बाण पडतात, जिथे तरुण योद्धे बाणांसारखे उभे आहेत, तिथे बृहस्पती आणि अदिती आमचे रक्षण करो, आणि ते नेहमीच आमचे रक्षण करो. तो इंद्राला विनंती करतो, "शत्रूंचा आणि दानवांचा नाश करा, वृत्राचे जबडे मोडा, शत्रूंचा कोप आणि आक्रमण मोडा, हे वृत्राचा संहार करणारा इंद्र." पुढे तो म्हणतो, "हे इंद्र, आमचे शत्रू विखुरून टाका, आक्रमण करणाऱ्यांना खाली पाडा; जे कोणी आम्हावर हल्ला करतात, त्यांना अंधारात पाठवा." इंद्राच्या दोन भक्कम, तरुण, अजिंक्य आणि सुंदर हातांची स्तुती करतो, "हे हात, युद्धाच्या पहिल्या हाकेला सज्ज होवोत, ज्यांनी असुरांची मोठी शक्ती जिंकली." नंतर योद्ध्याच्या शरीराच्या महत्वाच्या भागांना कवचाने झाकतो, "सोम राजा अमृताने तुझे अभिषेक करो, वरुणा तुला विजयी करो, देव तुला आनंदित करो." शत्रूंना तो अशी कामना करतो, "शत्रू अंध, शिरशून्य, सर्पासारखे होवोत; इंद्र त्यांचा पुन्हा पुन्हा संहार करो, अग्नीने घायाळ झालेल्यांचा नाश करो." पुढे तो म्हणतो, "आमच्यात जो कोणी शत्रू आहे, किंवा जवळ किंवा दूर आमची हानी करण्याची इच्छा ठेवतो, त्यावर सर्व देवांचा प्रहार होवो; प्रार्थना माझ्या अंतःकरणात कवच होवो, संरक्षण माझ्या अंतःकरणात कवच होवो." तो इंद्राला पुन्हा हाक मारतो, "भीतीदायक पशूसारखा, पर्वतांमध्ये भटकणारा, तू शत्रूंच्या गडावर पोहोचला आहेस; तीक्ष्ण बाण धनुष्याला बसवून, हे इंद्रा, शत्रूंचा नाश कर, शत्रूंना विखुरून टाक." शेवटी तो देवांना अशी प्रार्थना करतो, "हे देवहो, आमच्या कानांनी शुभ ऐकू दे; हे पूजनीय, आमच्या डोळ्यांनी शुभ पाहू दे; आम्ही बळकट शरीराने, तुमची स्तुती करत, देवांनी दिलेला आयुष्याचा काल पूर्ण करू दे." तो इंद्र, पूषण, तार्क्ष्य आणि बृहस्पती यांना कल्याणाची कामना करतो, "हे प्रसिद्धी असलेला इंद्र, आम्हाला कल्याण दे; हे सर्व जाणणारा पूषण, आम्हाला कल्याण दे; हे अखंड चाक असलेला तार्क्ष्य, आम्हाला कल्याण दे; हे बृहस्पती, आम्हाला कल्याण दे." अंतिम प्रार्थनेत तो म्हणतो, "ॐ, बृहस्पती आम्हाला कल्याण दे.