एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते एकत्र जमले आणि त्यांनी दिव्य देवतांची स्तुती करत, त्यांच्या कृपेची प्रार्थना केली. सर्वप्रथम, त्यांनी सावितृच्या उत्तम तेजाचा ध्यानपूर्वक स्मरण केला—तो देव, ज्याचे तेज आपल्या मनाला प्रेरणा देईल, अशी त्यांनी प्रार्थना केली. तेव्हा ब्रह्मणस्पतीचे आवाहन झाले, "हे ब्रह्मणस्पती, सोमरसाचा मंगल निनाद कर, कक्षीवानांसाठी, जसा औशिज इच्छितो, तसा." यावेळी, अग्नीचे स्मरण झाले—"हे अग्नी, तू आमचे जीवन शुद्ध करतोस; आम्हाला तेज, पोषण आणि समृद्धी दे. आमच्यापासून दारिद्र्य आणि विपत्ती दूर कर." "तू आम्हाला पृथ्वीवरील सामर्थ्य, स्वर्गातील संपत्ती आणि देवांमध्ये महान राज्य दे," अशी प्रार्थना त्यांनी केली. देवता सत्याशी एकरूप होतात, शुद्ध ज्ञानाची शोध घेतात, आणि अहितापासून मुक्त राहून बलवान होतात. पर्जन्यदायक आकाश आणि पृथ्वी, हे समृद्धीचे अधिपती, दानुमतीच्या विशाल खोलीचा शोध घेतात. त्यांनी तेजस्वी, वेगवान अश्वांना जुपले; स्वर्गातील तेजस्वी लोक तेजाने झळाळू लागले. त्यांचे इच्छित, लाल आणि पराक्रमी घोडे रथाला जुपले गेले, आणि ते सामर्थ्य आणि वेगाने भरलेले होते. ते चिन्हरहितांसाठी चिन्ह निर्माण करतात, अलंकारहीनांसाठी अलंकार घालतात; ते उषांसोबत जन्म घेतात. यज्ञकाळी, "हे इंद्र, हा सोमरस मी तुझ्यासाठी पिळला आहे, शुद्ध केला आहे; तूच तो प्यावा, कारण तूच त्याचा निर्माता आहेस; आनंद, ऐक्य आणि सोमासाठी तू त्याला बळ दिलेस," असे सांगितले गेले. तो सोम, रथासारखा भरपूर संपत्ती घेऊन येतो; नहुषांची सारी संतती, सूर्यापासून जन्मलेली, वनाचा शोध घेत वर वर उचलली जाते. मरुतांच्या सैन्यासारखा बलशाली, तो देवत्वासारखा शुद्ध करतो; जलासारखा वेगवान, तो हजार प्रवाहांनी विजय प्राप्त करतो आणि आपल्यासाठी शुभ घडवतो. "हे अग्नी, तू सर्व यज्ञांचा पुरोहित आहेस, देव आणि मानवांमध्ये स्थापन झालेला आहेस. आपल्या मधुर जिव्हांनी यज्ञकाळी देवांची पूजा कर, त्यांना सन्मान दे." हे अग्नी, तू सर्व मार्ग जाणतोस; यज्ञात देवांना थेट मार्गदर्शन करतोस. अमर, दिव्य पुरोहित आपल्या कौशल्याने पुढे जातो आणि यज्ञाला प्रेरणा देतो. वेगवान अश्वांना जुपले जाते, पुरोहित यज्ञात पुढे नेला जातो, आणि ऋषी हा यज्ञाचा माध्यम असतो. श्रेष्ठांनी आपल्या ज्ञानाने सृष्टीच्या गर्भाचे निर्मिती केली; कौशल्याचा पिता आपल्या संततीत स्थापन केला. सोमपिळणीच्या वेळी, स्वर्ग आणि पृथ्वीचे वैभव, संपत्ती ओतले जाते; प्रवाह बलाढ्य वृषभाचे पालन करतात. ते आपले बोलणे ओळखतात, जसे वासरू आपल्या मातेला ओळखते; ते इतरांमध्ये मिसळत नाहीत, आपल्या कुटुंबातच राहतात. यज्ञकाळी, आपल्या इच्छेप्रमाणे, ते स्वर्गात आधार स्थापन करतात; इंद्र आणि अग्नीला वंदन आणि आनंद अर्पण करतात. तो खरोखरच सर्व प्राण्यांमध्ये महान आहे, ज्याच्यापासून पराक्रमी, प्रचंड देव जन्म घेतो; नव्याने जन्मलेला, तो त्वरित शत्रूंना जिंकतो, आणि सर्व देव्या त्याच्यात आनंद करतात. तो बलवर्धक, सामर्थ्यशाली होत जातो, शत्रूंमध्ये भीती निर्माण करतो; त्याने रक्षण केले, विखुरले, जिंकले, आणि दान व आनंदकाळी सर्वजण त्याला वंदन करतात. तुझ्यात सर्वजण ज्ञान निवडतात; जेव्हा हे दोन तीन होतात, तेव्हा आनंद सर्वात मधुर होतो; मधुरतेपेक्षा अधिक मधुर, उत्साह ओततो, मधात मध मिसळतो. तीन लाकडांच्या सोमपिळणीवर, बार्ली-मिश्रित सामर्थ्य असलेला महाबळवान महिष, विष्णुसह इच्छेनुसार सोम पितो; तो आनंदित होतो, महान कार्य साध्य करतो; सत्य देव देवासोबत, सत्य सोम सत्य इंद्रासोबत असतो. सामर्थ्य आणि पराक्रमासोबत जन्मलेले, वाढलेले, त्यांनी शौर्यात प्रावीण्य मिळवले; शत्रूंना जिंकले, स्तोत्रकर्त्यांना इच्छित संपत्ती दिली; सत्य देव देवासोबत, सत्य सोम सत्य इंद्रासोबत. मग, अपूर्व सामर्थ्य आणि शक्तीने, तो युद्धात प्रचंड झाला, त्याने दोन्ही लोक आपल्या महानतेने भरले; तो प्रचंड वाढला, दुसऱ्याला आपल्या उदरात घेतला आणि तेजाने उजळला; सत्य देव देवासोबत, सत्य सोम सत्य इंद्रासोबत. सप्तम, प्रथम भाग, गायींच्या स्वामीसाठी, पर्वत-इंद्रासाठी, सत्याच्या खऱ्या अधिपतीसाठी स्तुती गा. कपिला घोडे हलवले गेले, तांबडे घोडे पवित्र कुशावर जुपले गेले, जिथे आम्ही सर्व एकत्र आलो. इंद्रासाठी, गायींनी बार्ली-मिश्रित सोमरस दुहिला; वज्रधारीसाठी, सभेत मिळणारे मध. आमचे अर्पण सर्व सभांमध्ये इंद्राला पाचारण करो; स्तोत्रे आणि सोमरस वीर-वृत्रहत्याला, सर्वात बलाढ्याला, स्तुतीसह जावोत. तूच संपत्तीचा पहिला दाता आहेस, तूच खऱ्या अर्थाने संपत्तीचा स्वामी आहेस; आम्ही तुला निवडतो, हे बलशाली, सामर्थ्य आणि महानतेचा पुत्र म्हणून. प्राचीन, पोषण करणारे, आदिम आणि स्तुत्य, या महानांनी स्वर्गातून दुहिले; इंद्राच्या जन्मकाळी त्यांनी एकत्र गेय गायले. काहींनी, पाहून, त्या प्राचीन, जलयुक्त, तेजस्वी स्वर्गसंपत्तीच्या जवळ गेले; सूर्याप्रमाणे सावितृ आकाशाचा आवरण पसरवतो. हे शुद्ध करणारा, जेव्हा तू गती करतोस, तेव्हा तू या दोन लोकांना आणि सर्व प्राण्यांना आपल्या सामर्थ्याने व्यापतोस; कळपातील वृषभाप्रमाणे तू तेजाने झळाळतोस. आता, हे अग्नी, आमच्यासाठी देवांमध्ये ही नवी स्तुती सांग, आमच्या सोबतीने. तू विभाजित आहेस, हे तेजस्वी, जसे नदीच्या लाटा; तू उपासकाकडे जलद वाहतोस, दान देतोस. आम्हाला उच्चतम भाग, बक्षिसे मिळू दे, आणि मध्ये शिकव, शेवटीही, हे दाता, आम्हाला मार्गदर्शन कर. खरंच, मी अमर पित्याचे ज्ञान मिळवले; मी सूर्याप्रमाणे जन्माला आलो. प्राचीन जन्माने, मी कण्वांसारख्या स्तोत्रांनी अलंकार घालतो, ज्याने इंद्राने सामर्थ्य प्राप्त केले. अशा प्रकारे, ऋषी आणि यज्ञकर्त्यांनी देवांची स्तुती केली, त्यांच्या कृपेची प्रार्थना केली, आणि दिव्य ज्ञान व समृद्धीची प्राप्ती साधली.