महानुभाव, त्या विनाशाची शक्ती खरोखरच प्रचंड आहे; तो प्रकट होवो अशी आम्ही प्रार्थना करतो. आमच्या संकटातून जो कोणी पार व्हायला पाहतो, त्याच्यावर विजय मिळो. आणि तेजस्वी लोकांच्या अधिपती, आपली व्रत न मोडणारी अदिती, तसेच ते महान राजे—हे सर्व आम्हाला रक्षण करो. सोमदेव आपल्याला आनंदित करो; हे दगड उचलणाऱ्या देवता, आम्हावर कृपा करो आणि पवित्र वचनाचा द्वेष करणाऱ्यांना तू पराभूत कर. हे बलवान देव, आपल्या पायाने कृपणांना दूर लोट; कारण खरोखरच, तुझ्यापुढे कोणीही टिकू शकत नाही. इंद्रा, तू द्रव्यमान यज्ञाचा स्वामी आहेस, तसेच अद्रव्यमान यज्ञांचाही; तूच लोकांचा राजा आहेस. हे प्रेरित, सत्य विचारांसाठी जागृत हो; शुद्ध झालेला सोम पात्रात ओतला गेला आहे. कुशल आणि चपळ पुरोहित त्याला ओतात, जसे इच्छेने जोडलेली दांपत्ये. शुद्ध झालेला सोम सूर्याजवळ ठेवला जातो, तो स्वर्ग आणि पृथ्वीला आलिंगन देतो. त्याच्या प्रियजनांचेदेखील सहाय्य त्याच्यापासून दूर राहत नाही, जो योग्य कृत्य करतो त्याला धन मिळते. वाढणारा, शुद्ध होत असलेला, दानात समृद्ध असा तो सोम आम्हाला प्रकाश देवो—जिथे आमचे पूर्वज, मार्ग आणि सूर्य जाणणारे, दगड ओलांडून गेले. मित्रांनो, दुसऱ्या गोष्टींचा उल्लेख करू नका, न डगमगा; सर्वांनी मिळून इंद्राचे आणि द्रव्यमान सोमाचे स्तुतीगान करा, पुन्हा पुन्हा स्तोत्रे म्हणा. जसा तरुण वृषभ, बलशाली, गायी खेचणारा, मनुष्यांद्वारे अजिंक्य, द्वेष दूर करणारा, दोन्ही बाजूंना एकत्र आणणारा, सर्वात बलवान आणि विजयी आहे—तसा तो आहे. गोड गोड स्तोत्रे, स्तुतीचे गाणे, सतराजितच्या धनदायी, न संपणाऱ्या रथांसारखी, वर चढतात. कण्व, भृगु, सूर्याप्रमाणे, सर्वांनी प्रज्वलित अग्नीचा शोध घेतला. उत्साहीजनांनी स्तोत्रांनी इंद्राची स्तुती केली; प्रियमेधांनी मोठ्याने गाणे गायले. हे सोम, तू शत्रूंमधून फिर, बल प्राप्तीकरता अडथळे दूर कर; द्वेष करणाऱ्यांना जणू कर्जदाराने कर्ज फेडावे तसे दूर कर. शुद्ध झालेल्या तुझ्या सामर्थ्याने तू सूर्य आणि वाहणारे दूध निर्माण केले आहेस; गायींसह, पुरंधीसह तू वेगाने धावतोस. हे द्रव्यमान सोम, आम्ही तुझ्यातच आनंद मानतो, युद्धातील महान प्रभुत्वात; शुद्ध झालेला तू बक्षिसासाठी धाव घेतोस. चारही बाजूंनी ओत, गोड सोम, इंद्रासाठी, मित्रासाठी, पूषणासाठी, भगासाठी. अमृतासाठी, महान निवासासाठी, तो तेजस्वी, स्वर्गीय, पोषक प्रवाह वाहू दे. हे इंद्रा, हा द्रव्यमान सोम तू आणि सर्व देवांनी प्या, ज्ञानासाठी, कौशल्यासाठी. सूर्यकिरणांसारखे, विखुरण्यास उत्सुक, कामना एकत्र जन्म घेतात आणि एकत्र फिरतात; धागे विणले जातात, इच्छा भोवती फिरतात, आणि इंद्राशिवाय प्राणशक्ती कोणत्याही निवासाकडे जात नाही. विचार मधासारखा ओतला जातो; गडगडाटात खोल आवाज घुमतो, आणि वज्राच्या मध्यभागी, शुद्ध करणारा, गोड आणि उत्साही सोम ओतला जातो, आच्छादन झटकून टाकतो. वृषभ गर्जतो, गायी परततात, दैवीजन दैवी प्रवाहाकडे जातात; त्याने तेजस्वी अडथळा ओलांडला, न संपणारा, जणू न डागाळलेला वस्त्र, सोमाने त्याला व्यापले. पुरुष आपल्या किरणांनी दोन अरण्यांपासून अग्नी निर्माण करतात, हाताने मुक्त केलेला, प्रसिद्ध, दूरदर्शी, गृहस्वामी, आवाहन करण्याजोगा. तो अग्नी, हे वसु, तुम्ही माणसांत ठेवला आहे, स्पष्टदर्शी, कुठूनही मदतीसाठी; तो नेहमीच घरात कुशल आहे. हे अग्नी, तू आमच्यासमोर तेजाने उजळ, अखंड प्रकाशाने, सर्वात तरुण; तुझ्याकडे नेहमीच बक्षिसे येतात. ही चित्ताकर्षक गाय पुढे आली आहे, तिने आपल्या आईपाशी, वडिलांपाशी, स्वतःच्या निवासाच्या शोधात प्रवेश केला. तो तेजस्वी लोकांमध्ये फिरतो, आपल्या श्वासोच्छ्वासातून; महान वृषभाने आकाश प्रकट केले. तो तीस निवासस्थानात चमकतो, वेगवानासाठी वाणी स्थापन केली आहे; दररोज तो तेजस्वींनी युक्त निवासाकडे येतो. यज्ञाच्या सान्निध्यात, आपण अग्नीसाठी मंत्र बोलूया, दूर असणाऱ्यांसाठी आणि आपल्याकडे ऐकणाऱ्यांसाठीही. तोच साथीदारांमध्ये श्रेष्ठ, लोकांमध्ये एकत्र आलेला, उपासकाचे जीवन सुरक्षित करणारा. हे अग्नी, सर्वज्ञ, आमच्या घराचे रक्षण कर, अत्यंत शांततेने; आणि आम्हाला संकटांपासून वाचव. सर्व प्राणी जाहीर करो: अग्नी, वृत्राचा संहारक, जन्मला आहे, युद्धानंतर युद्धात संपत्ती जिंकणारा. हे अग्नी, तुझे उत्तम घोडे जुंप, हे देव, जे वेगाने अर्पण आणतात. आमच्याकडे ये, हे वहन करणाऱ्या, तुझ्या उत्तम मार्गांनी, आमच्या आनंदासाठी, देवांसाठी, सोमपानासाठी. हे अग्नी, हे भारत, अखंड, वीजेसारख्या तेजाने उजळ; प्रज्वलित हो, न कधी क्षीण होणारा. जो सोम दाबतो, त्या मर्त्याला ते वचन प्रिय वाटत नाही; हे ईर्ष्यावानांना दूर कर, जसे भृगुंनी अविश्वासी कुत्र्यापासून यज्ञ दूर केला. जुळवां रात्रौ जन्मला, जणू आईवडिलांच्या छातीवर मुलगा; तो वेगाने हलला, जसा वर मुलींना मागतो, गर्भात बसला. तो वीर, कुशलतेत पारंगत, ज्याने दोन जग टिकवले—हरी, शुद्धतेने रक्षित, स्रष्ट्याने गर्भात स्थिर केला नाही. हे इंद्रा, तू भाऊविना, नातेवाईकांविना, जन्मापासूनच; युद्धात आपणासुद्धा आपल्या वडिलांना मागे टाकू पाहतोस. तुला धनाढ्य मित्र योग्य वाटत नाही; तुझे तेजस्वी घोडे, तू बोलावल्यावर पितात, आणि तू जणू सभेच्या प्रारंभी वडिलांसारखा आवाहिला जातोस. हजारो, शंभर पिवळसर केसांचे घोडे, सोन्याच्या रथाशी जुंपलेले, स्तोत्रांनी जोडलेले, हे इंद्रा, ते तुला सोमपानासाठी घेऊन येवोत.