आकाशातून, धुळीच्या जागांमधून, आपल्या पवित्र आणि गूढ प्रवाहाने एक दिव्य शक्ती वेगाने धावते. त्याने आकाशाचा विस्तार केला, कुठेही स्पर्श न करता, आणि स्वतःच्या नियमांनी पवित्रता पसरवली. हा देव, प्राचीन जन्माचा, देवांसाठी देवांनी दाबलेला, पिंगट रंगाचा, शुद्ध करणाऱ्या मार्गाने वाहतो. अनेक विधींसाठी जन्माला येणारा हा, प्रकाश निर्माण करतो; दाबल्यावर त्याचा प्रवाह वाहतो. विचारांसह, सूक्ष्म आणि शूर, जलद रथांवर बसून, तो इंद्राच्या निवासाकडे जातो. अनेकांनी विचारपूर्वक मोठ्या दैवी विधीसाठी त्याला आवाहन केले, जिथे अमर देवता बसले आहेत. शुद्ध होण्यासाठी, दाबण्याच्या दगडांनी, पात्रांमध्ये त्याला शुद्ध केले जाते, आणि तो भरपूर संपत्ती पसरवतो. योग्य जागी ठेवून, शुद्धीच्या मार्गावर त्याला पुढे नेले जाते, जेव्हा रोलर्स त्याला पुढे ढकलतात. सोन्याच्या किरणांसह तो पुढे जातो, तेजस्वी प्रवाहांचा घोडा, नद्यांचा अधिपती होतो. आपल्या शिंगांना हालवतो, गोठ्यातील तरुण वृषभ, पुरुषार्थ आणि शक्ती घेऊन. संपत्तीने फुगलेला, कठीण जागा पार करून, विश्रांतीच्या ठिकाणी उतरतो. हा पिंगट, प्रवासासाठी दहा बोटांनी दाबला जातो, उत्तेजक, स्वतःच्या शस्त्राने सज्ज. त्याचा वृषभ-रथ आच्छादनांनी सुरक्षित, हजारो पुरस्कार मिळवण्यासाठी जातो. पिंगट रंगाचा, त्रिताच्या स्त्रिया दगडांनी दाबतात, इंद्रासाठी पिण्याचा थेंब तयार होतो. मानवांमध्ये, तो वस्तीमध्ये गरुडासारखा बसतो, प्रिय व्यक्तीकडे प्रेमिकासारखा जातो. हा उत्तेजक रस स्वतः प्रकटतो, आकाशाचा पुत्र, आच्छादनात प्रवेश केलेला थेंब. दाबलेला पिंगट रंगाचा, पिण्यासाठी गर्जना करत, आपल्या प्रिय निवासाकडे धावतो. दहा तेजस्वी व्यक्ती त्याला शुद्ध करतात, ज्याने तो उजळतो आणि आनंद देतो. मनुष्यांनी चालवलेला हा घोडा, सर्वज्ञ मनांचा अधिपती, जलद आणि अडथळ्यांशिवाय आपल्या ध्येयाकडे धावतो. देवांसाठी दाबलेला हा सोम, शुद्धीच्या मार्गाने सतत वाहतो, सर्व निवासात प्रवेश करतो. हा देव, आपल्या गर्भात अमर, वृत्राचा संहार करणारा, देवांचा सर्वात प्रिय. शक्तिशाली, गर्जना करणारा, दहा प्रकारे आपल्या नात्यांनी प्रेरित, पात्रांकडे वेगाने धावतो. पवमानाने आकाशातील सूर्य उजळवला; शुद्धीमध्ये आनंद जागृत होतो. तेजस्वी सूर्याशी एकत्रित, विवस्वतासह चमकतो; वाणीचा अधिपती, अजिंक्य. हा ऋषी, स्तुती आणि शुद्धीने आनंदित, शुद्धीमध्ये शत्रूंना पराजित करतो. प्रकाश जिंकणारा, इंद्र आणि वायूसाठी ओतला जातो; शुद्धीमध्ये कौशल्य साधतो. सोम, वृषभ आणि दाबलेला, मनुष्यांनी नेला जातो; सर्वज्ञ, जंगलातून फिरतो, आकाशाचा प्रमुख. पवमाना, गायींना इच्छित, चमकतो; सोन्याचा रंग असलेला इंदु, सभांमध्ये विजयी, ओतला जातो. शक्तिशाली, सोन्याचा, शुद्ध, मध्य आकाशात उसळतो; इंदु, शुद्ध, इंद्राला शोधतो. शुद्ध सोम, अजिंक्यांसाठी उसळतो; दैवी, वीर, वाईट वाणीचा नाश करणारा. दाबलेला, शक्तिशाली सोम, शुद्धीमध्ये पिण्यासाठी वाहतो; दैवी, दानवांचा नाश करणारा. विवेकी, सोन्याचा, शुद्धीमध्ये वाहतो, गर्जना करत, आपल्या गर्भाकडे धावतो. पवमाना घोडा, आकाशातील तेजस्वी प्रदेशात धावतो; दानवांचा संहार करणारा, अचूक ध्येय गाठतो. पवमाना, त्रिताच्या शिखरावर, आपल्या नात्यांसह सूर्य उजळवतो. सोम, वृषभ आणि दाबलेला, वृत्राचा संहार करणारा, अजिंक्यांना विस्तृत जागा देतो, घोड्यासारखा धावतो. देव, ऋषीने प्रेरित, पात्रांकडे धावतो; इंदु, इंद्राचा महिमा वाढवतो. जो पवमानी स्तोत्रे पठण करतो, ऋषींनी संकलित केलेले सार, तो शुद्ध आणि आनंददायक सर्व काही खातो, प्राणाच्या श्वासाने. पवमानी स्तोत्रे पठण करणाऱ्याला, ऋषींनी संकलित केलेले सार, सरस्वती स्वतः दूध, तूप, मध आणि पाणी देते. पवमानी स्तोत्रे, कल्याणकारी, सतत देणारी, तुपासह वाहणारी—हे सार, ऋषींनी संकलित, ब्राह्मणांमध्ये अमरत्व म्हणून ठेवले जाते. पवमानी स्तोत्रे आपल्यासाठी हे जग आणि पुढील जग, देवांनी एकत्र आणलेल्या या देवी, स्थापन करू दे.