सामवेदः

दिव्य तेजाने झळकणारा सोम, देवांसाठी, आकाश आणि पृथ्वीच्या कल्याणासाठी, तसेच सर्व जीवांच्या हितासाठी स्वतःला शुद्ध करतो. तो आकाशाचा आधार आहे, तेजस्वी, पोषण करणारा आणि आपल्या नियमांमध्ये सत्य आहे; शक्ती देणारा म्हणून सोम, स्वतःला शुद्ध करतो. आग्नी, तू प्रिय पाहुणा आहेस, मित्रासारखा, वेदीवर ठेवायच्या रथासारखा; मी तुझे स्तवन करतो. तू त्या ऋषीसारखा आहेस, ज्याचे देवांनी मर्त्यांमध्ये वेगळे स्थान दिले आहे. हे सर्वात लहान, तू तुझ्या भक्तांचे रक्षण कर, आमच्या स्तुती ऐक, आमच्या संततीचे आणि स्वतःचे रक्षण कर. इंद्रा, आम्हाला सुरक्षित स्थान दे, प्रिय, यज्ञासाठी प्रसिद्ध, सर्व बाजूंनी पर्वतासारखे विशाल, आकाशाचा अधिपती. सोम पिणारा, तू खरेच आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही बनला आहेस; सोम दाबणाऱ्यासाठी तू शक्तिमान आकाशाचा अधिपती आहेस. इंद्रा, तू नेहमीच प्राचीन किल्ल्यांचा आधार राहिला आहेस, दस्यूंचा संहारक, शक्तिमान, आकाशाचा अधिपती. किल्ले फोडणारा, तरुण ऋषी, अपरिमित शक्तीचा, इंद्र वज्रधारी, सर्व कर्मांचा आधार, अत्यंत प्रशंसित, जन्माला आला. तू, गर्जनारा, वळाच्या गायींनी समृद्ध गुहा उघडली; देव भयभीत होऊन तुझ्याकडे संरक्षणासाठी आले. स्तोत्रांनी त्यांनी इंद्राला, सामर्थ्याच्या अधिपतीला, ज्याच्या देणग्या हजारो आहेत, किंवा त्याहून अधिक, शोधले. त्याने समुद्र ओलांडला, प्रारंभात व्यवस्था स्थापन केली, संतती निर्माण केली, जगाचा रक्षक झाला; पवित्र उतारावर सोम, मोठा झाला, पात्रात वाढला, दगड गुंजले. वायू, आमच्यात प्रसन्नता आण, कृपेसाठी आणि देणग्यांसाठी; मित्र आणि वरुण, आम्ही शुद्ध झालो आहोत, आमच्यात प्रसन्नता आणा; मरुतगण, देव, आकाश आणि पृथ्वी, सोमदेवा, आमच्यात प्रसन्नता आणा. तो महान सोम, शक्तिमान, जेव्हा त्याने देवांना जलांचे गर्भ म्हणून निवडले, त्याने इंद्राला शक्ती दिली, आणि सूर्यात प्रकाश निर्माण केला. हा अमर देव, पसरलेल्या शाखेसारखा, पात्रात विसावतो. ऋषींनी स्तुत्य केलेला हा देव जलात प्रवेश करतो, भक्ताला संपत्ती देतो. हा शक्तिमान पवमाना, आपल्या सामर्थ्याने सर्व इच्छित गोष्टी शोधतो, वीरासारखा. पवमाना देव रथावर बसतो, पुढे धावतो, आवाज आणि नाद प्रकट करतो. शहाण्यांनी आणि नियम पाळणाऱ्यांनी शुद्ध केलेला हा देव, पिंगट रंगाचा, पारितोषिकासाठी शुद्ध होतो. शुद्ध झालेला हा देव, अडथळे ओलांडतो; पवमाना अजिंक्य आहे. हा आकाशात धावतो, धुळीच्या जागांमधून आपल्या प्रवाहाने, गुंजणारा, शुद्ध करणारा. त्याने आकाश पसरवले, स्पर्श न झालेला, धुळीच्या जागांमधून; स्वनियमित, शुद्ध करणारा. प्राचीन जन्माचा हा देव, देवांसाठी दाबला गेलेला, पिंगट रंगाचा, शुद्ध करणाऱ्यातून वाहतो. अनेक विधींमध्ये जन्म घेणारा हा, प्रकाश निर्माण करतो; दाबला गेल्यावर प्रवाहाने वाहतो. विचाराने हा पुढे जातो, सूक्ष्म, वेगवान रथाचा वीर, इंद्राच्या निवासाकडे जातो. महान दिव्य विधीसाठी, अनेकांनी विचाराने हा देव आह्वान केला, जिथे अमर देव बसले आहेत. शुद्ध होण्यासाठी हा देव दाबण्याच्या दगडांनी पात्रात शुद्ध केला जातो, विपुल संपत्ती पसरवतो. स्थिर केलेला हा, शुद्धीच्या मार्गावर पुढे नेला जातो, जेव्हा रोलर त्याला प्रेरित करतात. हा सुवर्ण किरणांनी पुढे जातो, चमकणाऱ्या प्रवाहाचा घोडा, नद्यांचा अधिपती होतो. हा आपल्या शिंगांना हलवतो, कळपाचा तरुण बैल, पुरुषार्थ आणि सामर्थ्य घेऊन. संपत्तीने फुगलेला हा, कठीण जागा ओलांडतो, आणि विश्रांतीच्या ठिकाणी जातो. पिंगट रंगाचा हा, दहा बोटांनी प्रवासासाठी दाबला जातो, सर्वात उत्तेजक, स्वतःच्या शस्त्राने. त्याचा बैल-रथ आच्छादनांनी संरक्षित आहे, हजारो पारितोषिकासाठी जातो. पिंगट रंगाचा हा, त्रिताच्या स्त्रियांनी दगडांनी दाबला, इंद्राला पिण्यासाठी थेंब. हा, माणसांमध्ये, वस्तीमध्ये गरुडासारखा बसतो, प्रियाजवळ जाणाऱ्या प्रियकरासारखा. हा उत्तेजक रस स्वतः प्रकट करतो, आकाशाचा पुत्र, आच्छादनात प्रवेश केलेला थेंब. दाबला गेलेला पिंगट रंगाचा हा, पिण्यासाठी धावतो, गर्जतो, प्रिय निवास शोधतो. पिंगट रंगाचा हा, दहा तेजस्वी व्यक्तींनी शुद्ध केला, ज्यामुळे तो चमकतो, उत्तेजनासाठी. हा घोडा, माणसांनी चालवलेला, सर्वज्ञ मनांचा अधिपती, वेगाने अडथळ्यांशिवाय धावतो, आपल्या ध्येयाकडे. देवांसाठी दाबलेला हा सोम, शुद्ध करणाऱ्यातून सतत वाहतो, सर्व निवासात प्रवेश करतो.