यज्ञाचे कर्म सुरू झाले आणि त्याचा धूर आकाशात पोहोचू लागला. त्या वेळी यजमानाने प्रार्थना केली, “हे इंद्रा, जसा मी आहे, तसाच तूही हो. हे सर्व धन फक्त माझ्याजवळच राहो. माझा स्तोत्र गायन करणारा मित्र गोधनाचा लाभ घेणारा असो.” तेव्हा सर्व स्तोत्र गाणारे, एकामागून एक, या सोमरसाच्या, या वीराच्या, या विजेत्याच्या स्तुतिसाठी पुढे आले. “हे कल्याणकारी इंद्रा, हा पिळलेला सोमरस उचलून प्यावास, तुझ्या पात्रात भरपूर सोम राहो, आणि तुझ्यावर येथे कोणतेही संकट येऊ नये,” अशी प्रार्थना करण्यात आली. तेवढ्यात दानशूर, तेजस्वी वृषभ यज्ञात उभा राहिला; आणि सूर्यदेव आपल्या ठरलेल्या मार्गाने चालू लागले. “आज सूर्याबरोबर जे काही निर्माण झाले, हे वृतत्रहन इंद्रा, ते सर्व तुझ्या अधीन आहे,” असे सांगण्यात आले. “जो इंद्रा दूरवरून तुर्वश आणि यदु यांना हुशारीने घेऊन आला, तोच आमचा तरुण मित्र असो,” अशी इच्छा व्यक्त करण्यात आली. “हे इंद्रा, दिशा आमच्याविरुद्ध कधीच वागू नयेत; तू आमच्या सोबत असताना, आजच्या दिवशी आम्ही विजय मिळवू,” अशी आशा होती. “हे इंद्रा, आम्हाला भरपूर, नेहमी जिंकणारे आणि अतिशय दानशूर असे धन मिळवून दे,” अशी मागणी झाली. “हे वज्रधारी बलवान इंद्रा, आम्ही तरुणपणात आणि शत्रूंच्या युद्धात मोठ्या संपत्तीच्या इच्छेने तुला पुन्हा पुन्हा बोलावतो.” इंद्राने कद्रुवांच्या सोमरसाचे पान केले आणि तिथे त्याला आपली वीरशक्ती प्राप्त झाली. “हे इंद्रा, आम्ही तुझे भक्त तुला स्तुती करतो; आम्हाला ओळख, आम्ही तुझेच आहोत, हे दानशूर स्वामी,” असे भावपूर्ण आवाहन झाले. ज्यांनी अग्नी प्रज्वलित केला आणि कुशाचा आसन विछवले, त्यांचा तरुण मित्र इंद्र आहे. “आमच्या द्वेष करणाऱ्यांचा नाश कर, अडथळे दूर कर, शत्रूंना पराजित कर आणि आम्हाला हवे असलेले धन प्राप्त करून दे.” तेव्हा सर्वांनी त्यांच्या हातातील चाबकांचे आवाज ऐकले, कारण ते आपल्या सुंदर सजवलेल्या घोड्यांना हाकत होते. सोमरस अर्पण करणारे हे मित्र इंद्राकडे तितक्याच प्रेमाने पाहतात जसे गाई आपल्या मालकाकडे पाहतात. महाबलशाली इंद्राच्या रागापुढे सर्व लोक नतमस्तक होतात, जसे नद्या समुद्राला मिळतात. आम्ही देवांच्या महानतेची निवड करतो, जेणेकरून ती शक्ती आमच्याकडे येईल. “हे बृहस्पती, सोमरसाचा नाद घुमू दे, जसा कक्षीवन्त उशिजपुत्राने केला होता.” “वृत्रासूराचा वध करणारा, जागरूक इंद्र आमच्यासाठी येथे असो; शक्र आमच्या प्रार्थना ऐको आणि भरपूर मदत करो.” “आज, हे दिव्य सविता, आम्हाला संतती आणि सौभाग्य दे; वाईट स्वप्ने दूर कर.” “त्याचा तो तरुण, बलवान, कठोर गळ्याचा वृषभ कुठे आहे? कोण पुरोहित त्याची पूजा करतो?” डोंगरांच्या पायथ्याशी, नद्यांच्या संगमावर, एक प्रेरित ऋषी विचाराने जन्म घेतो. “चला, आपण लोकांचा राजा, मनुष्यांचा विजेता, सर्वात बलशाली इंद्राची नवी स्तोत्रांनी स्तुती करूया.” दुसऱ्या मंत्राचा उत्तरार्ध इंद्राला समर्पित आहे—तो सोमरसाचा जलद पिणारा, कुशल, बलवान, बार्ली-ढारी. “हे धनसंपन्न इंद्रा, हे गीते तुझ्यासाठी पाठवली आहेत, जशा गाई वासराला धावतात.” इथे त्यांनी गायीच्या नावाचा, तवष्टृच्या गुप्त गोमातेचा पाठलाग केला, जसा चंद्राच्या घरात. इंद्र जेव्हा सन्मान न मिळाल्यावर महान, बलशाली जलांना बाहेर नेतो, तेव्हा पूषण त्याचा साथीदार बनतो. गायी, जी मरुतांमध्ये प्रसिद्ध आहे, दानशूरांची माता आहे, ती अग्नीप्रमाणे रथांना जोखली जाते. “आनंददायक प्रभो, आपल्या सुंदर अश्वांसह आमच्याकडे ये, सोमरसासाठी ये.” इच्छित आहुती वाहिल्या गेल्या, ज्यायोगे इंद्र यज्ञात वाढतो, शक्ती मिळवतो आणि अवभृथाच्या दिशेने जातो. “मी अमरत्वाची विद्या वडिलांकडून घेतली; मी सूर्याप्रमाणे जन्मलो.” “शक्तिशाली, समृद्ध समुदाय आमच्यासोबत इंद्रामध्ये राहो; त्यांच्या सामर्थ्याने आम्ही आनंद करू.” सोम आणि पूषण यांनी सर्व समृद्ध वासस्थानांचा वेध घेतला; देवांसाठी दोन रथ सिद्ध आहेत. “तुम्ही सर्वजण सोमपानासाठी इंद्राची स्तुती करा; मी, सर्वजिंकणारा, सर्वात बलशाली, शतशक्ति इंद्राची स्तुती करतो.” “मित्रांनो, इंद्राची स्तुती करा—तो आनंददायक, पिंगट अश्वांचा, सोमपान करणारा आहे.” “आम्ही तुमचे मित्र, कण्व, इंद्राकडे या हेतूने येतो, स्तोत्रांनी आनंदित होऊन.” “आमची गीते सोमरसाभोवती घुमू द्या, आनंदी इंद्रासाठी; कवींनी स्तोत्रांनी त्याची स्तुती करावी.” “हे इंद्रा, तुझ्यासाठी शुद्ध केलेला हा सोम पवित्र कुशावर आहे; ये, त्याचा प्रवाही सार प्यावास.” “सुंदर रूपे प्राप्त होण्यासाठी, आम्ही तुझ्यापर्यंत दूधाने भरलेल्या गाईचे दूध काढतो तसे अर्पण करतो, हे सदैव तेजस्वी इंद्रा.