സാമവേദഃ

അ സമു രേഭസോ അസ്വരന്നിന്ദ്രം സോമസ്യ പീതയേ ച് സ്വഃപതിര്യദീ വൃധേ ധൃതവ്രതോ ഹ്യോജസാ സമൂതിഭിഃ

പാടുന്നവർ ഒരുമിച്ച് ഇന്ദ്രനെ സോമം കുടിക്കാൻ വിളിച്ചു; സുഖങ്ങളുടെ ഉടമ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, തന്റെ കൂട്ടങ്ങളോടും ശക്തിയോടും കൂടി വളരുമ്പോൾ.

അ യോ രാജാ ചര്ഷണീനാം യാതാ രഥേഭിരധ്രിഗുഃ ച് വിശ്വാസാം തരുതാ പൃതനാനാം ജ്യേഷ്ഠം യോ വൃത്രഹാ ഗൃണേ

ജനങ്ങളുടെ രാജാവും, രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, ക്ഷീണമില്ലാത്തവനും, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനും, പ്രധാനവനും, വൃത്രഹനും—അവനെ ഞാൻ പാടുന്നു.

അ ഇന്ദ്രം തം ശുമ്ഭ്യ പുരുഹന്മന്നവസേ യസ്യ ദ്വിതാ വിധര്ത്തരി ച് ഹസ്തേന വജ്രഃ പ്രതി ധായി ദര്ശതോ മഹാം ദേവോ ന സൂര്യഃ

അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, സഹായത്തിനായി സമ്പന്നനായ ഇന്ദ്രനെ മഹത്വത്തോടെ പാടൂ; ജ്ഞാനിയാൽ അവന്റെ കൈയിൽ വജ്രം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; മഹാദേവൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ ദൃശ്യനാണ്.

അ പരി പ്രിയാ ദിവഃ കവിര്വയാംസി നപ്ത്യോര്ഹിതഃ ച് സ്വാനൈര്യാതി കവിക്രതുഃ

സ്വർഗത്തിന്റെ പ്രിയകവി, സന്തതികളുടെ വഴികളിൽ സ്ഥാപിതനായി, തന്റെ സ്വരങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു; കവികളുടെ ജ്ഞാനം അവനുണ്ട്.

അ സ സൂനുര്മാതരാ ശുചിര്ജാതോ ജാതേ അരോചയത് ച് മഹാന്മഹീ ഋതാവൃധാ

അവൻ, ശുദ്ധനായ പുത്രൻ, അമ്മമാരിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, ജനനത്തിൽ തന്നെ പ്രകാശിച്ചു; മഹാനും ശക്തനും, ധർമ്മത്തിൽ വളർന്നവനുമാണ്.

അ പ്രപ്ര ക്ഷയായ പന്യസേ ജനായ ജുഷ്ടോ അദ്രുഹഃ ച് വീത്യര്ഷ പനിഷ്ടയേ

ശ്രമം അറിയാതെ, നീ ശുദ്ധമായവർക്കും ദോഷമില്ലാത്ത ജനങ്ങൾക്കും പകർച്ചയായി ഒഴുകുന്നു, അവർക്കു വളർച്ചയും ഐശ്വര്യവും നൽകാൻ.

അ ത്വം ഹ്യാംങ്ഗ ദൈവ്യാ പവമാന ജനിമാനി ദ്യുമത്തമഃ ച് അമൃതത്വായ ഘോഷയന്

പവമാനനേ, നീ ദൈവിക ജന്മങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളവനാണ്; നീ അമരത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

അ യേനാ നവഗ്വോ ദധ്യങ്ങപോര്ണുതേ യേന വിപ്രാസ ആപിരേ ച് ദേവാനാം സുമ്നേ അമൃതസ്യ ചാരുണോ യേന ശ്രവാംസ്യാശത

നിനക്കാൽ നവഗ്വന്മാരും ദധ്യങും നിറഞ്ഞു; നിനക്കാൽ ജ്ഞാനികൾ ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചു; നിനക്കാൽ ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹവും ആഹ്ലാദകരമായ അമൃതവും ലഭിച്ചു; നിനക്കാൽ പ്രശസ്തിയും നേടി.

അ സോമഃ പുനാന ഊര്മിണാവ്യം വാരം വി ധാവതി ച് അഗ്രേ വാചഃ പവമാനഃ കനിക്രദത്

ശുദ്ധമായ സോമം തിരയുമായി ചാനലിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; മുന്നിൽ പവമാനൻ ഗർജിച്ച് തന്റെ ശബ്ദം ഉയർത്തുന്നു.

അ ധീഭിര്മൃജന്തി വാജിനം വനേ ക്രീഡന്തമത്യവിമ് ച് അഭി ത്രിപൃഷ്ഠം മതയഃ സമസ്വരന്

പ്രാർത്ഥനകളാൽ അവർ കാടിൽ കളിക്കുന്ന ശക്തനായവനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന കുതിരകളെപ്പോലെ. മൂന്ന് പുറംപുറങ്ങളുള്ളവനെ ചുറ്റി ഗായനങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങുന്നു.

അ അസര്ജി കലശാം അഭി മീഢ്വാന്ത്സപ്തിര്ന വാജയുഃ ച് പുനാനോ വാചം ജനയന്നസിഷ്യദത്

ഉദാരനായവൻ, കിരീടം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രഥസാരഥിയെപ്പോലെ, പാത്രങ്ങൾ ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു; ശുദ്ധിയോടെ, അവൻ വാക്ക് സൃഷ്ടിച്ച് പുറത്ത് വിടുന്നു.

അ സോമഃ പവതേ ജനിതാ മതീനാം ജനിതാ ദിവോ ജനിതാ പൃഥിവ്യാഃ ച് ജനിതാഗ്നേര്ജനിതാ സൂര്യസ്യ ജനിതേന്ദ്രസ്യ ജനിതോത വിഷ്ണോഃ

ശുദ്ധമായ സോമം ചിന്തകളുടെ സ്രഷ്ടാവാണ്; ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും സ്രഷ്ടാവ്; അഗ്നിയുടെയും സൂര്യന്റെയും ഇന്ദ്രന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും സ്രഷ്ടാവാണ്.

അ ബ്രഹ്മാ ദേവാനാം പദവീഃ കവീനാം ഋഷിര്വിപ്രാണാം മഹിഷോമൃഗാണാമ് ച് ശ്യേനോ ഗൃധ്രാണാം സ്വധിതിര്വനാനാം സോമഃ പവിത്രമത്യേതി രേഭന്

ദേവന്മാരിൽ പുരോഹിതൻ, കവിളുടെയിടയിൽ പാത, പ്രചോദിതരിൽ ദർശാവ്, കാട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ കാള, കഴുകുകളിൽ ഗരുഡൻ, കാടുകൾക്ക് സംരക്ഷകൻ—സോമം ഗർജിച്ച് ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു.

അ പ്രാവീവിപദ്വാച ഊര്മിം ന സിന്ധുര്ഗിര സ്തോമാന്പവമാനോ മനീഷാഃ ച് അന്തഃ പശ്യന്വൃജനേമാവരാണ്യാ തിഷ്ഠതി വൃഷഭോ ഗോഷു ജാനന്

പവമാനനേ, നീ വാക്കിലൂടെ ഒരു തിരമെന്നപോലെ, ഒരു നദിപോലെയും മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു; ഭക്തിഗാനങ്ങളുടെയും ചിന്തകളുടെയും കൂടെ. അകത്തൊക്കെയും കാണുന്ന നീ, പശുക്കളുടെ ഇടയിൽ, താഴെ ഭാഗങ്ങൾ അറിയുന്ന കാളപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.

അ അഗ്നിം വോ വൃധന്തമധ്വരാണാം പുരൂതമമ് ച് അച്ഛാ നപ്ത്രേ സഹസ്വതേ

യാഗങ്ങൾ വളർത്തുന്നവനും ഏറ്റവും ഉദാരനും ശക്തിയുടെ സന്തതിയുമായ അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുന്നു.

അ അയം യഥാ ന ആഭുവത്ത്വഷ്ടാ രൂപേവ തക്ഷ്യാ ച് അസ്യ ക്രത്വാ യശസ്വതഃ

ത്വഷ്ടാവ് ഈയാളെ രൂപം കൊടുത്തതുപോലെ, ഒരു കുല്പതിയെപ്പോലെ രൂപങ്ങൾ തീർത്തതുപോലെയും, അവന്റെ ഇച്ഛയാൽ പ്രശസ്തന്റെ മഹത്വം നിലനിൽക്കുന്നു.

അ അയം വിശ്വാ അഭി ശ്രിയോ ഽഗ്നിര്ദേവേഷു പത്യതേ ച് ആ വാജൈരുപ നോ ഗമത്

ദേവന്മാരിൽ അഗ്നി എല്ലാ ഭംഗികളെയും മികവോടെ മറികടക്കുന്നു; അവൻ വിജയങ്ങളോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക.

അ ഇമമിന്ദ്ര സുതം പിബ ജ്യേഷ്ഠമമര്ത്യം മദമ് ച് ശുക്രസ്യ ത്വാഭ്യക്ഷരന്ധാരാ ഋതസ്യ സാദനേ

ഇന്ദ്രാ, ഈ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമം നീ കുടിച്ചോളൂ. അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ, മരിക്കാത്ത ആനന്ദം. തെളിഞ്ഞുള്ള ഈരടികൾ നിന്റെ അടുക്കൽ സത്യത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഒഴുകിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.

അ ന കിഷ്ട്വദ്രഥീതരോ ഹരീ യദിന്ദ്ര യച്ഛസേ ച് ന കിഷ്ട്വാനു മജ്മനാ ന കിഃ സ്വശ്വ ആനശേ

ഇന്ദ്രാ, നീ നിന്റെ ഇരുവണ്ടികൾ കെട്ടുമ്പോൾ, ഒരു വണ്ടിച്ചക്കാരനും നിന്നെ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല. അവരുടെ വഴിയിലൂടെയും, അവരുടെ സ്വന്തം കുതിരകളിലൂടെയും ആരും നിന്നെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയില്ല.

അ ഇന്ദ്രായ നൂനമര്ചതോക്ഥാനി ച ബ്രവീതന ച് സുതാ അമത്സുരിന്ദവോ ജ്യേഷ്ഠം നമസ്യതാ സഹഃ

ഇപ്പോൾ ഇന്ദ്രനെ ആദരിച്ച് സ്തുതികൾ പാടൂ. പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമങ്ങൾ ആ വലിയ ശക്തിയെ ആരാധിക്കാൻ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ശക്തിയോടെ അവനെ വണങ്ങൂ.

അ ഇന്ദ്ര ജുഷസ്വ പ്ര വഹാ യാഹി ശൂര ഹരിഹ ച് പിബാ സുതസ്യ മതിര്ന മധോശ്ചകാനശ്ചാരുര്മദായ

ഇന്ദ്രാ, ദയവായി സ്വീകരിക്കൂ, മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരൂ, വരൂ, വീരനായവനേ, നിന്റെ കുതിരകളുമായി. പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമം കുടിച്ചോളൂ, മധുരതയുടെ ചിന്തപോലെ മനോഹരമായ ആനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചുകൊള്ളൂ.

അ ഇന്ദ്ര ജഠരം നവ്യം ന പൃണസ്വ മധോര്ദിവോ ന ച് അസ്യ സുതസ്യ സ്വാര്നോപ ത്വാ മദാഃ സുവാചോ അസ്ഥുഃ

ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പുതുതായി നിറയുന്ന വയറിനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ തേൻപോലെയും ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമപാനംപോലെയും നിറയ്ക്കുക. ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞ, നല്ല വാക്കുകളാൽ പാടുന്ന ഈ പാനങ്ങൾ നിനക്കായി എത്തി.

അ ഇന്ദ്രസ്തുരാഷാണ്മിത്രോ ന ജഘാന വൃത്രം യതിര്ന ച് ബിഭേദ വലം ഭൃഗുര്ന സസാഹേ ശത്രൂന്മദേ സോമസ്യ

ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ, മിത്രനുപോലെ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചു; യജ്ഞികനുപോലെ വലനെ പൊളിച്ചു; ഭൃഗുവിനുപോലെ സോമത്തിന്റെ ഉന്മാദത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സഹിച്ചു.

തൃതീയ ദ്വിതീയോ ഽര്ധഃ അ ഗോവിത്പവസ്വ വസുവിദ്ധിരണ്യവിദ്രേതോധാ ഇന്ദോ ഭുവനേഷ്വര്പിതഃ ച് ത്വം സുവീരോ അസി സോമ വിശ്വവിത്തം ത്വാ നര ഉപ ഗിരേമ ആസതേ

നീ മൂന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ഭാഗവുമാണ്, സോമാ. നീ പശുക്കളുടെ ദാതാവും, ധനത്തിന്റെ അറിവാളും, പൊന്നിന്റെ കണ്ടെത്തുന്നവനും ആവുക. ലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായ ഇന്ദു, നീ ഒഴുകിപ്പോകൂ. നീ വീരനായ സോമാ, എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്; പുരുഷന്മാർ പാട്ടുമായി നിന്നെ സമീപിച്ച് ഇരിക്കുന്നു.

അ ത്വം നൃചക്ഷാ അസി സോമ വിശ്വതഃ പവമാന വൃഷഭ താ വി ധാവസി ച് സ നഃ പവസ്വ വസുമദ്ധിരണ്യവദ്വയം സ്യാമ ഭുവനേഷു ജീവസേ

സോമാ, നീ മനുഷ്യരിൽ എല്ലാം കാണുന്നവനാണ്, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കാള. നീ എല്ലായിടത്തും ഓടുന്നു. അതിനാൽ, ധനവും പൊന്നും നിറഞ്ഞവനായി ഞങ്ങൾക്കായി നീ ഒഴുകൂ, ലോകങ്ങളിൽ ജീവിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കാകട്ടെ.

അ ഈശാന ഇമാ ഭുവനാനി ഈയസേ യുജാന ഇന്ദോ ഹരിതഃ സുപര്ണ്യഃ ച് താസ്തേ ക്ഷരന്തു മധുമദ്ഘൃതം പയസ്തവ വ്രതേ സോമ തിഷ്ഠന്തു കൃഷ്ടയഃ

ഇന്ദു, നീ ഈ ലോകങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി സഞ്ചരിക്കുന്നു, പച്ച ചിറകുള്ള വേഗമുള്ളവയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്. അവ മധുരമുള്ള നെയ്യും പാലും ഒഴുക്കട്ടെ; സോമാ, നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ജനങ്ങൾ ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളട്ടെ.

അ പവമാനസ്യ വിശ്വവിത്പ്ര തേ സര്ഗാ അസൃക്ഷത ച് സൂര്യസ്യേവ ന രശ്മയഃ

ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും ആയ സോമാ, നിന്നുടെ ഒഴുക്കുകൾ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ ഒഴുകിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

അ കേതും കൃണ്വം ദിവസ്പരി വിശ്വാ രൂപാഭ്യര്ഷസി ച് സമുദ്രഃ സോമ പിന്വസേ

ആകാശത്ത് പതാകയുയർത്തി, നീ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലൂടെയും കടന്നു പോകുന്നു; സമുദ്രംപോലെ, സോമാ, നീ നിറയുന്നു.

അ ജജ്ഞാനോ വാചമിഷ്യസി പവമാന വിധര്മണി ച് ക്രന്ദം ദേവോ ന സൂര്യഃ

ജനിച്ചവനായി, നീ വാക്ക് അന്വേഷിക്കുന്നു, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനേ, നിന്റെ വഴിയിൽ; ദേവനായ സൂര്യൻപോലെ നീ ഉച്ചരിക്കുന്നു.