സാമവേദഃ

അ താ സമ്രാജാ ഘൃതാസുതീ ആദിത്യാ ദാനുനസ്പതീ ച് സചേതേ അനവഹ്വരമ്

ആ സമ്രാട്ടുക്കളായ ആദിത്യന്മാർ, ദാനങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ, നിത്യമായ നെയ്യ് ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.

അ ഇന്ദ്രോ ദധീചോ അസ്ഥഭിര്വൃത്രാണ്യപ്രതിഷ്കുതഃ ച് ജഘാന നവതീര്നവ

ഇന്ദ്രൻ, ദധീചിയുടെ അസ്ഥികൾകൊണ്ട്, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി, തൊണ്ണൂറ്റിഒൻപത് ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി.

അ ഇച്ഛന്നശ്വസ്യ യച്ഛിരഃ പര്വതേഷ്വപശ്രിതമ് ച് തദ്വിദച്ഛര്യണാവതി

കുതിരയുടെ തല പർവതങ്ങളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നതു കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ, കഴുകന്റെ സഹായത്തോടെ അതിനെ കണ്ടെത്തി.

അ അത്രാഹ ഗോരമന്വത നാമ ത്വഷ്ടുരപീച്യമ് ച് ഇത്ഥാ ചന്ദ്രമസോ ഗൃഹേ

ഇവിടെ അവർ പശുവിന്റെ പേരും, ത്വഷ്ടാവിന്റെ മകളായതിന്റെ പേരും അന്വേഷിച്ചു; അങ്ങനെ, ചന്ദ്രന്റെ ഭവനത്തിൽ.

അ ഇയം വാമസ്യ മന്മന ഇന്ദ്രാഗ്നീ പൂര്വ്യസ്തുതിഃ ച് അഭ്രാദ്വൃഷ്ടിരിവാജനി

ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, മനസ്സിൽ നിന്നു ഉദിച്ച പഴയ സ്തുതിയാണ് ഇത്; മേഘത്തിൽ നിന്നു മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ജനിച്ചു.

അ ശൃണുതം ജരിതുര്ഹവമിന്ദ്രാഗ്നീ വനതം ഗിരഃ ച് ഈശാനാ പിപ്യതം ധിയഃ

ഗായകൻ വിളിക്കുന്ന ആഹ്വാനം കേൾക്കണം, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും; ഗീതികൾ സ്വീകരിച്ച്, ചിന്തകൾ പോഷിപ്പിക്കണം.

അ മാ പാപത്വായ നോ നരേന്ദ്രാഗ്നീ മാഭിശസ്തയേ ച് മാ നോ രീരധതം നിദേ

ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, ഞങ്ങളെ ദോഷത്തിലേക്കോ അപമാനത്തിലേക്കോ നയിക്കരുത്; ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലത്ത് ഞങ്ങളെ ബാധിക്കരുത്.

അ പവസ്വ ദക്ഷസാധനോ ദേവേഭ്യഃ പീതയേ ഹരേ ച് മരുദ്ഭ്യോ വായവേ മദഃ

ഹരിതനേ, ദക്ഷതയോടെ നീ ഒഴുകൂ, ദേവന്മാർക്ക് കുടിക്കാൻ. ആ ആനന്ദം മരുതുകൾക്കും വായുവിനും ആകട്ടെ.

അ സം ദേവൈഃ ശോഭതേ വൃഷാ കവിര്യോനാവധി പ്രിയഃ ച് പവമാനോ അദാഭ്യഃ

ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശക്തനായ കവി, തന്റെ ജന്മസ്ഥലത്ത് പ്രിയനായവൻ, പവിത്രനും ജയിക്കാനാവാത്തവനും, പ്രകാശിക്കുന്നു.

അ പവമാന ധിയാ ഹിതോ ഽഭി യോനിം കനിക്രദത് ച് ധര്മണാ വായുമാരുഹഃ

പവിത്രനായവേ, ചിന്തയാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട്, ഗർഭത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, നീ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നു; നീ സ്വധർമ്മത്തിൽ വായുവിലേക്കുയരുന്നു.

അ തവാഹം സോമ രാരണ സഖ്യ ഇന്ദോ ദിവേദിവേ ച് പുരൂണി ബഭ്രോ നി ചരന്തി മാമവ പരിധീം രതി താംഇഹി

സോമനേ, ഹരിതനേ, നിന്റെ സൗഹൃദം നേടാൻ ഞാൻ ദിവസേന നിന്റെ കൃപ തേടുന്നു; അനേകം സന്തോഷങ്ങൾ എന്നിലേക്കു വരുന്നു—ആ ആനന്ദവലയം എനിക്ക് തരിക.

അ തവാഹം നക്തമുത സോമ തേ ദിവാ ദുഹാനോ ബഭ്ര ഊധനി ച് ഘൃണാ തപന്തമതി സൂര്യം പരഃ ശകുനാ ഇവ പപ്തിമ

സോമനേ, ഹരിതനേ, രാത്രിയിലും പകലിലും ഞാൻ നിന്റെ ഒഴുക്കിലേക്ക് വരുന്നു; ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ കത്തുന്ന സൂര്യനെ കടന്ന്, പക്ഷിയെപ്പോലെ ഉയരുന്നു.

അ പുനാനോ അക്രമീദഭി വിശ്വാ മൃധോ വിചര്ഷണിഃ ച് ശുമ്ഭന്തി വിപ്രം ധീതിഭിഃ

സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച്, പ്രജ്ഞാവാനായവൻ എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും ജയിച്ചു മുന്നേറുന്നു; പ്രചോദിതരായവർ തന്റെ ചിന്തകളാൽ അവനെ അലങ്കരിക്കുന്നു.

അ ആ യോനിമരുണോ രുഹദ്ഗമദിന്ദ്രം വൃഷാ സുതമ് ച് ധ്രുവേ സദസി സീദതു

ചുവപ്പനായവൻ ഗർഭത്തിലേക്ക് കയറി, ശക്തനായവൻ ഇന്ദ്രനിലേക്കു, ചുരണ്ടിയവനായി എത്തുന്നു; അവൻ സ്ഥിരമായ സദസ്സിൽ ഇരിക്കട്ടെ.

അ നൂ നോ രയിം മഹാമിന്ദോ ഽസ്മഭ്യം സോമ വിശ്വതഃ ച് ആ പവസ്വ സഹസ്രിണമ്

സോമനേ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിന്നു വലിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് ഒഴുക്കുക; ആയിരങ്ങൾ കൊണ്ടു ഒഴുകിപ്പോകൂ.

അ പിബാ സോമമിന്ദ്ര മദന്തു ത്വാ യം തേ സുഷാവ ഹര്യശ്വാദ്രിഃ ച് സോതുര്ബാഹുഭ്യാം സുയതോ നാര്വാ

ഇന്ദ്രനേ, സോമം കുടിക്കൂ; അതിനാൽ നീ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ഹര്യശ്വൻ, ചുരണ്ടിയവന്റെ കൈകളാൽ നിനക്കായി പിഴിഞ്ഞത്.

അ യസ്തേ മദോ യുജ്യശ്ചാരുരസ്തി യേന വൃത്രാണി ഹര്യശ്വ ഹംസി ച് സ ത്വാമിന്ദ്ര പ്രഭൂവസോ മമത്തു

നിന്റെ ആനന്ദം, യോജിപ്പിച്ചും മനോഹരവുമാണ്; അതിനാൽ നീ, ഹര്യശ്വൻ, വൃത്രന്മാരെ സംഹരിച്ചു. മഹാശക്തനേ, അതു നിന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കട്ടെ.

അ ബോധാ സു മേ മഘവന്വാചമേമാം യാം തേ വസിഷ്ഠോ അര്ചതി പ്രശസ്തിമ് ച് ഇമാ ബ്രഹ്മ സധമാദേ ജുഷസ്വ

മഹാദാനിയായവനേ, വസിഷ്ഠൻ നിനക്കായി പാടുന്ന എന്റെ ഈ സ്തുതികൾ നന്നായി കേൾക്കൂ; ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ കൂട്ടായ വിരുന്നിൽ സ്വീകരിക്കൂ.

അ വിശ്വാഃ പൃതനാ അഭിഭൂതരം നരഃ സജൂസ്തതക്ഷുരിന്ദ്രം ജജനുശ്ച രാജസേ ച് ക്രത്വേ വരേ സ്ഥേമന്യാമുരീമുതോഗ്രമോജിഷ്ഠം തരസം തരസ്വിനമ്

എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും കൂട്ടങ്ങളും കൂട്ടുകാരുമൊത്ത്, ഇന്ദ്രനെ രാജത്വത്തിനായി സൃഷ്ടിച്ചു; ശക്തിക്കും ഉത്തമ സ്ഥാനത്തിനും വിശാലമായ ശക്തിക്കും, ഉഗ്രനും അതിശക്തനും വേഗവാനുമായവനായി.

അ നേമിം നമന്തി ചക്ഷസാ മേഷം വിപ്രാ അഭിസ്വരേ ച് സുദീതയോ വോ അദ്രുഹോ ഽപി കര്ണേ തരസ്വിനഃ സമൃക്വഭിഃ

പ്രജ്ഞാവാന്മാർ കൺകൊണ്ട് ചക്രത്തിന്റെ അറ്റം നമിക്കുന്നു, ഗാനം ഉച്ചരിക്കുന്നു; അകൃത്യങ്ങളില്ലാത്ത, പ്രകാശമുള്ളവരും, ശക്തനായവന്റെ ചെവികളാൽ, ആ ഗാനം ചേർന്ന് പാടുന്നു.

അ സമു രേഭസോ അസ്വരന്നിന്ദ്രം സോമസ്യ പീതയേ ച് സ്വഃപതിര്യദീ വൃധേ ധൃതവ്രതോ ഹ്യോജസാ സമൂതിഭിഃ

പാടുന്നവർ ഒരുമിച്ച് ഇന്ദ്രനെ സോമം കുടിക്കാൻ വിളിച്ചു; സുഖങ്ങളുടെ ഉടമ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, തന്റെ കൂട്ടങ്ങളോടും ശക്തിയോടും കൂടി വളരുമ്പോൾ.

അ യോ രാജാ ചര്ഷണീനാം യാതാ രഥേഭിരധ്രിഗുഃ ച് വിശ്വാസാം തരുതാ പൃതനാനാം ജ്യേഷ്ഠം യോ വൃത്രഹാ ഗൃണേ

ജനങ്ങളുടെ രാജാവും, രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, ക്ഷീണമില്ലാത്തവനും, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനും, പ്രധാനവനും, വൃത്രഹനും—അവനെ ഞാൻ പാടുന്നു.

അ ഇന്ദ്രം തം ശുമ്ഭ്യ പുരുഹന്മന്നവസേ യസ്യ ദ്വിതാ വിധര്ത്തരി ച് ഹസ്തേന വജ്രഃ പ്രതി ധായി ദര്ശതോ മഹാം ദേവോ ന സൂര്യഃ

അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, സഹായത്തിനായി സമ്പന്നനായ ഇന്ദ്രനെ മഹത്വത്തോടെ പാടൂ; ജ്ഞാനിയാൽ അവന്റെ കൈയിൽ വജ്രം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; മഹാദേവൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ ദൃശ്യനാണ്.

അ പരി പ്രിയാ ദിവഃ കവിര്വയാംസി നപ്ത്യോര്ഹിതഃ ച് സ്വാനൈര്യാതി കവിക്രതുഃ

സ്വർഗത്തിന്റെ പ്രിയകവി, സന്തതികളുടെ വഴികളിൽ സ്ഥാപിതനായി, തന്റെ സ്വരങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു; കവികളുടെ ജ്ഞാനം അവനുണ്ട്.

അ സ സൂനുര്മാതരാ ശുചിര്ജാതോ ജാതേ അരോചയത് ച് മഹാന്മഹീ ഋതാവൃധാ

അവൻ, ശുദ്ധനായ പുത്രൻ, അമ്മമാരിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, ജനനത്തിൽ തന്നെ പ്രകാശിച്ചു; മഹാനും ശക്തനും, ധർമ്മത്തിൽ വളർന്നവനുമാണ്.

അ പ്രപ്ര ക്ഷയായ പന്യസേ ജനായ ജുഷ്ടോ അദ്രുഹഃ ച് വീത്യര്ഷ പനിഷ്ടയേ

ശ്രമം അറിയാതെ, നീ ശുദ്ധമായവർക്കും ദോഷമില്ലാത്ത ജനങ്ങൾക്കും പകർച്ചയായി ഒഴുകുന്നു, അവർക്കു വളർച്ചയും ഐശ്വര്യവും നൽകാൻ.

അ ത്വം ഹ്യാംങ്ഗ ദൈവ്യാ പവമാന ജനിമാനി ദ്യുമത്തമഃ ച് അമൃതത്വായ ഘോഷയന്

പവമാനനേ, നീ ദൈവിക ജന്മങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളവനാണ്; നീ അമരത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

അ യേനാ നവഗ്വോ ദധ്യങ്ങപോര്ണുതേ യേന വിപ്രാസ ആപിരേ ച് ദേവാനാം സുമ്നേ അമൃതസ്യ ചാരുണോ യേന ശ്രവാംസ്യാശത

നിനക്കാൽ നവഗ്വന്മാരും ദധ്യങും നിറഞ്ഞു; നിനക്കാൽ ജ്ഞാനികൾ ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചു; നിനക്കാൽ ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹവും ആഹ്ലാദകരമായ അമൃതവും ലഭിച്ചു; നിനക്കാൽ പ്രശസ്തിയും നേടി.

അ സോമഃ പുനാന ഊര്മിണാവ്യം വാരം വി ധാവതി ച് അഗ്രേ വാചഃ പവമാനഃ കനിക്രദത്

ശുദ്ധമായ സോമം തിരയുമായി ചാനലിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; മുന്നിൽ പവമാനൻ ഗർജിച്ച് തന്റെ ശബ്ദം ഉയർത്തുന്നു.