സാമവേദഃ

അ ആവിവാസന്പരാവതോ അഥോ അര്വാവതഃ സുതഃ ച് ഇന്ദ്രായ സിച്യതേ മധു

സോമം ദൂരത്തുനിന്നും അടുത്തുനിന്നും, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, തേൻപോലെ ഒഴുക്കുന്നു.

അ സമീചീനാ അനൂഷത ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ ച് ഇന്ദുമിന്ദ്രായ പീതയേ

അവരൊക്കെയും ഒത്തുചേർന്ന്, കല്ലുകൊണ്ടു മഞ്ഞളനിറമുള്ള സോമം ചുരണ്ടുന്നു; ഇന്ദ്രന് കുടിക്കാൻ സോമം ഒരുക്കുന്നു.

അ ഹിന്വന്തി സൂരമുസ്രയഃ സ്വസാരോ ജാമയസ്പതിമ് ച് മഹാമിന്ദും മഹീയുവഃ

കഴിവുള്ള സഹോദരിമാർ, സന്താനങ്ങളുടെ അധിപനായ വീരനെ, മഹത്തായ സോമം, മഹത്തായവരായവർ ചേർന്ന് ചുരണ്ടുന്നു.

അ പവമാന രുചാരുചാ ദേവോ ദേവേഭ്യഃ സുതഃ ച് വിശ്വാ വസൂന്യാ വിശ

പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്ന പവമാനൻ, ദേവന്മാർക്കായി ചുരണ്ടപ്പെട്ട ദേവൻ, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ജനങ്ങൾക്ക് വിതരണം ചെയ്യുന്നു.

അ ആ പവമാന സുഷ്ടുതിം വൃഷ്ടിം ദേവേഭ്യോ ദുവഃ ച് ഇഷേ പവസ്വ സംയതമ്

പവമാനാ, ദേവന്മാർക്കായി ഉത്തമമായ സ്തുതിയും മഴയും നൽകേണം; സമാഹിതമായ ഹവിക്കായി ഒഴുകണം.

അ ജനസ്യ ഗോപാ അജനിഷ്ട ജാഗൃവിരഗ്നിഃ സുദക്ഷഃ സുവിതായ നവ്യസേ ച് ഘൃതപ്രതീകോ ബൃഹതാ ദിവിസ്പൃഷാ ദ്യുമദ്വി ഭാതി ഭരതേഭ്യഃ ശുചിഃ

ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ അഗ്നി, ജാഗ്രതയോടെ, നല്ല കഴിവോടെ, പുതുമയുള്ള ഐശ്വര്യത്തിനായി ജനിക്കുന്നു; നെയ്യ് പുരട്ടിയ മുഖം, വിശാലമായ ആകാശത്തെത്തും വിധം, പ്രകാശത്തോടെ ഭാരതന്മാർക്കായി തെളിഞ്ഞു തിളങ്ങുന്നു.

അ ത്വാമഗ്നേ അങ്ഗിരസോ ഗുഹാ ഹിതമന്വവിന്ദഞ്ഛിശ്രിയാണം വനേവനേ ച് സ ജായസേ മഥ്യമാനഃ സഹോ മഹത്വാമാഹുഃ സഹസസ്പുത്രമങ്ഗിരഃ

അഗ്നേ, അങ്കിരസുമാർ കാടുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന നിന്നെ, അലങ്കരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി; നീ ചുരണ്ടുമ്പോൾ ജനിക്കുന്നു, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ, ശക്തിയുടെ പുത്രനെന്നു അങ്കിരസുമാർ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.

അ യജ്ഞസ്യ കേതും പ്രഥമം പുരോഹിതമഗ്നിം നരസ്ത്രിഷധസ്ഥേ സമിന്ധതേ ച് ഇന്ദ്രേണ ദേവൈഃ സരഥം സ ബര്ഹിഷി സീദന്നി ഹോതാ യജഥായ സുക്രതുഃ

യജ്ഞത്തിന്റെ അടയാളമായ ആദ്യ പുരോഹിതനായ അഗ്നിയെ, പുരുഷന്മാർ മൂന്നു സിംഹാസനത്തിൽ തെളിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരുമൊപ്പം, ഹോത്രാവായി ദർഭയിൽ ഇരുന്നു, യജ്ഞത്തിന് ജ്ഞാനത്തോടെ നേതൃത്വം നൽകുന്നു.

അ അയം വാം മിത്രാവരുണാ സുതഃ സോമ ഋതാവൃധാ ച് മമേദിഹ ശ്രുതം ഹവമ്

മിത്രാവരുണന്മാരേ, സത്യത്തിൽ വളർന്ന ഈ ചുരണ്ടിയ സോമം നിങ്ങള്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു; ഇവിടെ എന്റെ ആഹ്വാനം കേൾക്കണം.

അ രാജാനാവനഭിദ്രുഹാ ധ്രുവേ സദസ്യുത്തമേ ച് സഹസ്രസ്ഥൂണ ആശാതേ

ആ ഇരുവൻ രാജാക്കന്മാർ, ആരും തോൽപ്പിക്കാനാകാത്തവർ, ആയിരം തൂണുകളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഉന്നത സിംഹാസനത്തിൽ ഉറപ്പോടെ ഇരിക്കുന്നു.

അ താ സമ്രാജാ ഘൃതാസുതീ ആദിത്യാ ദാനുനസ്പതീ ച് സചേതേ അനവഹ്വരമ്

ആ സമ്രാട്ടുക്കളായ ആദിത്യന്മാർ, ദാനങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ, നിത്യമായ നെയ്യ് ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.

അ ഇന്ദ്രോ ദധീചോ അസ്ഥഭിര്വൃത്രാണ്യപ്രതിഷ്കുതഃ ച് ജഘാന നവതീര്നവ

ഇന്ദ്രൻ, ദധീചിയുടെ അസ്ഥികൾകൊണ്ട്, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി, തൊണ്ണൂറ്റിഒൻപത് ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി.

അ ഇച്ഛന്നശ്വസ്യ യച്ഛിരഃ പര്വതേഷ്വപശ്രിതമ് ച് തദ്വിദച്ഛര്യണാവതി

കുതിരയുടെ തല പർവതങ്ങളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നതു കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ, കഴുകന്റെ സഹായത്തോടെ അതിനെ കണ്ടെത്തി.

അ അത്രാഹ ഗോരമന്വത നാമ ത്വഷ്ടുരപീച്യമ് ച് ഇത്ഥാ ചന്ദ്രമസോ ഗൃഹേ

ഇവിടെ അവർ പശുവിന്റെ പേരും, ത്വഷ്ടാവിന്റെ മകളായതിന്റെ പേരും അന്വേഷിച്ചു; അങ്ങനെ, ചന്ദ്രന്റെ ഭവനത്തിൽ.

അ ഇയം വാമസ്യ മന്മന ഇന്ദ്രാഗ്നീ പൂര്വ്യസ്തുതിഃ ച് അഭ്രാദ്വൃഷ്ടിരിവാജനി

ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, മനസ്സിൽ നിന്നു ഉദിച്ച പഴയ സ്തുതിയാണ് ഇത്; മേഘത്തിൽ നിന്നു മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ജനിച്ചു.

അ ശൃണുതം ജരിതുര്ഹവമിന്ദ്രാഗ്നീ വനതം ഗിരഃ ച് ഈശാനാ പിപ്യതം ധിയഃ

ഗായകൻ വിളിക്കുന്ന ആഹ്വാനം കേൾക്കണം, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും; ഗീതികൾ സ്വീകരിച്ച്, ചിന്തകൾ പോഷിപ്പിക്കണം.

അ മാ പാപത്വായ നോ നരേന്ദ്രാഗ്നീ മാഭിശസ്തയേ ച് മാ നോ രീരധതം നിദേ

ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, ഞങ്ങളെ ദോഷത്തിലേക്കോ അപമാനത്തിലേക്കോ നയിക്കരുത്; ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലത്ത് ഞങ്ങളെ ബാധിക്കരുത്.

അ പവസ്വ ദക്ഷസാധനോ ദേവേഭ്യഃ പീതയേ ഹരേ ച് മരുദ്ഭ്യോ വായവേ മദഃ

ഹരിതനേ, ദക്ഷതയോടെ നീ ഒഴുകൂ, ദേവന്മാർക്ക് കുടിക്കാൻ. ആ ആനന്ദം മരുതുകൾക്കും വായുവിനും ആകട്ടെ.

അ സം ദേവൈഃ ശോഭതേ വൃഷാ കവിര്യോനാവധി പ്രിയഃ ച് പവമാനോ അദാഭ്യഃ

ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശക്തനായ കവി, തന്റെ ജന്മസ്ഥലത്ത് പ്രിയനായവൻ, പവിത്രനും ജയിക്കാനാവാത്തവനും, പ്രകാശിക്കുന്നു.

അ പവമാന ധിയാ ഹിതോ ഽഭി യോനിം കനിക്രദത് ച് ധര്മണാ വായുമാരുഹഃ

പവിത്രനായവേ, ചിന്തയാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട്, ഗർഭത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, നീ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നു; നീ സ്വധർമ്മത്തിൽ വായുവിലേക്കുയരുന്നു.

അ തവാഹം സോമ രാരണ സഖ്യ ഇന്ദോ ദിവേദിവേ ച് പുരൂണി ബഭ്രോ നി ചരന്തി മാമവ പരിധീം രതി താംഇഹി

സോമനേ, ഹരിതനേ, നിന്റെ സൗഹൃദം നേടാൻ ഞാൻ ദിവസേന നിന്റെ കൃപ തേടുന്നു; അനേകം സന്തോഷങ്ങൾ എന്നിലേക്കു വരുന്നു—ആ ആനന്ദവലയം എനിക്ക് തരിക.

അ തവാഹം നക്തമുത സോമ തേ ദിവാ ദുഹാനോ ബഭ്ര ഊധനി ച് ഘൃണാ തപന്തമതി സൂര്യം പരഃ ശകുനാ ഇവ പപ്തിമ

സോമനേ, ഹരിതനേ, രാത്രിയിലും പകലിലും ഞാൻ നിന്റെ ഒഴുക്കിലേക്ക് വരുന്നു; ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ കത്തുന്ന സൂര്യനെ കടന്ന്, പക്ഷിയെപ്പോലെ ഉയരുന്നു.

അ പുനാനോ അക്രമീദഭി വിശ്വാ മൃധോ വിചര്ഷണിഃ ച് ശുമ്ഭന്തി വിപ്രം ധീതിഭിഃ

സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച്, പ്രജ്ഞാവാനായവൻ എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും ജയിച്ചു മുന്നേറുന്നു; പ്രചോദിതരായവർ തന്റെ ചിന്തകളാൽ അവനെ അലങ്കരിക്കുന്നു.

അ ആ യോനിമരുണോ രുഹദ്ഗമദിന്ദ്രം വൃഷാ സുതമ് ച് ധ്രുവേ സദസി സീദതു

ചുവപ്പനായവൻ ഗർഭത്തിലേക്ക് കയറി, ശക്തനായവൻ ഇന്ദ്രനിലേക്കു, ചുരണ്ടിയവനായി എത്തുന്നു; അവൻ സ്ഥിരമായ സദസ്സിൽ ഇരിക്കട്ടെ.

അ നൂ നോ രയിം മഹാമിന്ദോ ഽസ്മഭ്യം സോമ വിശ്വതഃ ച് ആ പവസ്വ സഹസ്രിണമ്

സോമനേ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിന്നു വലിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് ഒഴുക്കുക; ആയിരങ്ങൾ കൊണ്ടു ഒഴുകിപ്പോകൂ.

അ പിബാ സോമമിന്ദ്ര മദന്തു ത്വാ യം തേ സുഷാവ ഹര്യശ്വാദ്രിഃ ച് സോതുര്ബാഹുഭ്യാം സുയതോ നാര്വാ

ഇന്ദ്രനേ, സോമം കുടിക്കൂ; അതിനാൽ നീ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ഹര്യശ്വൻ, ചുരണ്ടിയവന്റെ കൈകളാൽ നിനക്കായി പിഴിഞ്ഞത്.

അ യസ്തേ മദോ യുജ്യശ്ചാരുരസ്തി യേന വൃത്രാണി ഹര്യശ്വ ഹംസി ച് സ ത്വാമിന്ദ്ര പ്രഭൂവസോ മമത്തു

നിന്റെ ആനന്ദം, യോജിപ്പിച്ചും മനോഹരവുമാണ്; അതിനാൽ നീ, ഹര്യശ്വൻ, വൃത്രന്മാരെ സംഹരിച്ചു. മഹാശക്തനേ, അതു നിന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കട്ടെ.

അ ബോധാ സു മേ മഘവന്വാചമേമാം യാം തേ വസിഷ്ഠോ അര്ചതി പ്രശസ്തിമ് ച് ഇമാ ബ്രഹ്മ സധമാദേ ജുഷസ്വ

മഹാദാനിയായവനേ, വസിഷ്ഠൻ നിനക്കായി പാടുന്ന എന്റെ ഈ സ്തുതികൾ നന്നായി കേൾക്കൂ; ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ കൂട്ടായ വിരുന്നിൽ സ്വീകരിക്കൂ.

അ വിശ്വാഃ പൃതനാ അഭിഭൂതരം നരഃ സജൂസ്തതക്ഷുരിന്ദ്രം ജജനുശ്ച രാജസേ ച് ക്രത്വേ വരേ സ്ഥേമന്യാമുരീമുതോഗ്രമോജിഷ്ഠം തരസം തരസ്വിനമ്

എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും കൂട്ടങ്ങളും കൂട്ടുകാരുമൊത്ത്, ഇന്ദ്രനെ രാജത്വത്തിനായി സൃഷ്ടിച്ചു; ശക്തിക്കും ഉത്തമ സ്ഥാനത്തിനും വിശാലമായ ശക്തിക്കും, ഉഗ്രനും അതിശക്തനും വേഗവാനുമായവനായി.