സാമവേദഃ

പരി ത്യം ഹര്യതം ഹരിം ബഭ്രും പുനന്തി വാരേണ യോ ദേവാന്വിശ്വാം ഇത്പരി മദേന സഹ ഗച്ഛതി

അവന്‍, കറുത്തും വേഗമുള്ളതുമായവനെ വെള്ളത്തില്‍ ശുദ്ധമാക്കുന്നു; ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദത്തോടെ പോകുന്നവനാണ് അവന്‍.

പ്ര സുന്വാനാസ്യാന്ധസോ മര്തോ ന വഷ്ട തദ്വചഃ അപ ശ്വാനമരാധസം ഹതാ മഖം ന ഭൃഗവഃ

സോമം ചുരണ്ടുന്ന മനുഷ്യന്‍ ആ വാക്കുകള്‍ ഉച്ചരിക്കുന്നു; ദുഷ്കൃത്യങ്ങളുടെ നായയെ അകറ്റുക, യാഗത്തില്‍ ഭൃഗുക്കള്‍ ചെയ്തതുപോലെ.

അഭി പ്രിയാണി പവതേ ചനോഹിതോ നാമാനി യഹ്വോ അധി യേഷു ആ സൂര്യസ്യ ബൃഹതോ ബൃഹന്നധി രഥം വിഷ്വഞ്ചമരുഹദ്വിചക്ഷണഃ

പ്രിയപ്പെട്ടവനും വേഗത്തില്‍ ഒഴുകുന്നവനും ശുദ്ധമാകുന്നു, പല പേരുകളും വഹിച്ച്; മഹത്തായവന്‍, സൂര്യന്റെ മഹത്വം അവനില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു, വിശാലമായ രഥത്തില്‍ കയറി, എല്ലാം കാണുന്നു.

അചോദസോ നോ ധന്വന്ത്വിന്ദവഃ പ്ര സ്വാനാസോ ബൃഹദ്ദേവേഷു ഹരയഃ വി ചിദശ്നാനാ ഇഷയോ അരാതയോ ഽര്യോ നഃ സന്തു സനിഷന്തു നോ ധിയഃ

പ്രേരിപ്പിക്കാതെ തന്നെ തുള്ളികള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കായി ഒഴുകട്ടെ; മഹത്വമുള്ളവരും വേഗമുള്ള കുതിരകളും ദേവന്മാരില്‍ വലിയവരാകട്ടെ. ഭക്ഷിക്കാത്തവരും ആഗ്രഹങ്ങളും ശത്രുക്കളും ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ, ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാകട്ടെ.

ഏഷ പ്ര കോശേ മധുമാം അചിക്രദദിന്ദ്രസ്യ വജ്രോ വപുഷോ വപുഷ്ടമഃ അഭ്യ്ര്^ഈതസ്യ സുദുഘാ ഘൃതശ്ചുതോ വാശ്രാ അര്ഷന്തി പയസാ ച ഘേനവഃ

ഈ സോമം പാത്രത്തില്‍ മധുരമായി മുഴങ്ങുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം, ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപം. നന്നായി പാല്‍ നല്‍കുന്ന, നെയ്യൊഴുകുന്ന പശുക്കള്‍ ഒഴുക്കുന്നു, പുഴകളും പാല്‍ ഒഴുകുന്നു.

പ്രോ അയാസീദിന്ദുരിന്ദ്രസ്യ നിഷ്കൃതം സഖാ സഖ്യുര്ന പ്ര മിനാതി സങ്ഗിരമ് മര്യ ഇവ യുവതിഭിഃ സമര്ഷതി സോമഃ കലശേ ശതയാമനാ പഥാ

ഇന്ദ്രാ, ചന്ദ്രന്‍ നിന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്കു പോയി; സ്നേഹത്തിന്റെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം പാട്ട് കുറയുന്നില്ല. യുവാവിന് പെണ്‍കുട്ടികളോടൊപ്പം ഉള്ളതുപോലെ, സോമം പാത്രത്തില്‍ നൂറിരട്ടി ശക്തിയോടെ ശ്രമിക്കുന്നു.

ധര്താ ദിവഃ പവതേ കൃത്വ്യോ രസോ ദക്ഷോ ദേവാനാമനുമാദ്യോ നൃഭിഃ ഹരിഃ സൃജാനോ അത്യോ ന സത്വഭിര്വൃഥാ പാജാംസി കൃണുഷേ നദീഷ്വാ

ആകാശത്തെ താങ്ങുന്നവനും, കഴിവുള്ള രസം, ശുദ്ധമാകുന്നു; ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും പുകഴ്ത്തുന്ന ജ്ഞാനിയാണവന്‍, കറുത്തവന്‍, കുതിരയുടെ ശക്തിപോലെ ഒഴുക്കുന്നു, നദികളില്‍ പല കാര്യങ്ങളും ചെയ്യുന്നു.

വൃഷാ മതീനാം പവതേ വിചക്ഷണഃ സോമോ അഹ്നാം പ്രതരീതോഷസാം ദിവഃ പ്രാണാ സിന്ധൂനാം കലശാം അചിക്രദദിന്ദ്രസ്യ ഹാര്ദ്യാവിശന്മനീഷിഭിഃ

ചിന്തകളിൽ ഏറ്റവും ശക്തനും വിവേകശാലിയും ആയ സോമം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ ദിവസങ്ങളെ കടന്ന്, ഉഷസ്സുകളെ ഉണർത്തുന്നു; ആകാശത്തിന്നും നദികൾക്കും കലശങ്ങൾക്കും ജീവശ്വാസം നൽകുന്നു; പ്രബുദ്ധരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കടന്നുചേരുന്നു.

ത്രിരസ്മൈ സപ്ത ധേനവോ ദുദുഹ്രിരേ സത്യാമാശിരം പരമേ വ്യോമനി ചത്വാര്യന്യാ ഭുവനാനി നിര്ണിജേ ചാരൂണി ചക്രേ

അവനുവേണ്ടി മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴു പശുക്കൾ പാൽ നൽകുന്നു; പരമാകാശത്തിലെ സത്യവും അമൃതസ്വരൂപിയുമായവൻ; നാലു മറ്റുള്ള ലോകങ്ങൾ അവൻ വേർതിരിച്ച് മനോഹരമാക്കി.

ഇന്ദ്രായ സോമ സുഷുതഃ പരി സ്രവാപാമീവാ ഭവതു രക്ഷസാ സഹ മാ തേ രസസ്യ മത്സത ദ്വയാവിനോ ദ്രവിണസ്വന്ത ഇഹ സന്ത്വിന്ദവഃ

ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി നന്നായി ചതച്ച സോമമേ, നീ ഒഴുകി വരിക; നീ കഷ്ടതകളും ദോഷങ്ങളും അകറ്റുന്നവനാകട്ടെ; നിന്റെ രസം ഇരട്ടമുഖികൾ ആസ്വദിക്കാതിരിക്കുക; ഇവിടെ ദാനശീലരായ തുള്ളികൾ ഉണ്ടാകട്ടെ.

അസാവി സോമോ അരുഷോ വൃഷാ ഹരീ രാജേവ ദസ്മോ അഭി ഗാ അചിക്രദത് പുനാനോ വാരമത്യേഷ്യവ്യയം ശ്യേനോ ന യോനിം ഘൃതവന്തമാസദത്

സോമം, കറുപ്പും ശക്തിയുള്ളവനും ആയവൻ, ഇരുവർണ്ണ കുതിരകൾക്കായി ചതച്ചിരിക്കുന്നു; മഹാരാജാവിനെപ്പോലെ പശുക്കളിൽ മുഴങ്ങുന്നു; ശുദ്ധമായവൻ, അവൻ ചിരകാലികമായ വഴി തേടുന്നു; കഴുകനെപ്പോലെ നെയ്യുള്ള ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

പ്ര ദേവമച്ഛാ മധുമന്ത ഇന്ദവോ ഽസിഷ്യദന്ത ഗാവ ആ ന ധേനവഃ ബര്ഹിഷദോ വചനാവന്ത ഊധഭിഃ പരിസ്രുതമുസ്രിയാ നിര്ണിജം ധിരേ

ദേവനിലേക്കു മധുരമായ തുള്ളികൾ ഒഴുകി വരുന്നു; പശുക്കൾക്കു കാളയിലേക്കും, പാൽപശുക്കൾ യാഗവേദിയിലേക്കും പോകുന്നതുപോലെ; വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്നവരും വാക്കുകൾ നിറഞ്ഞവരും അവരുടെ പ്രവാഹങ്ങളാൽ മറവില്ലാത്തവനെ തേടുന്നു.

അഞ്ജതേ വ്യഞ്ജതേ സമഞ്ജതേ ക്രതും രിഹന്തി മഘ്വാഭ്യഞ്ജതേ സിന്ധോരു ഽച്ഛ്വാസേ പതയന്തമുക്ഷണം ഹിരണ്യപാവാഃ പശുമപ്സു ഗൃഭ്ണതേ

അവർ അലങ്കരിക്കുന്നു, പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, ഒന്നിക്കുന്നു; മനസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നു, ധനികരോടൊപ്പം ചേർക്കുന്നു; നദിയുടെ ഒഴുക്കിൽ പൊന്നുകാലുള്ളവൻ വെള്ളത്തിൽ ചാടുന്ന മൃഗത്തെ പിടിക്കുന്നു.

പവിത്രം തേ വിതതം ബ്രഹ്മണസ്പതേ പ്രഭുര്ഗാത്രാണി പര്യേഷി വിശ്വതഃ അതപ്തതനൂര്ന തദാമോ അശ്നുതേ ശൃതാസ ഇദ്വഹന്തഃ സം തദാശത

നിന്റെ ചാനനം വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പ്രാർത്ഥനയുടെ അധിപനേ; നീ മഹാത്വത്തോടെ എല്ലായിടത്തും ശരീരങ്ങളെ ചുറ്റുന്നു; ചൂട് തൊടാത്ത ശരീരമുള്ളവനെപ്പോലെ, അവനു ദോഷം സംഭവിക്കില്ല; ചാനനം ചതച്ചവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരും അതിലേക്കു ഒന്നിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്രമച്ഛ സുതാ ഇമേ വൃഷണം യന്തു ഹരയഃ ശ്രുഷ്ടേ ജാതാസ ഇന്ദവഃ സ്വര്വിദഃ

ഇന്ദ്രനിലേക്കു ഈ ചതച്ചവ, ശക്തിയുള്ള കുതിരകൾ പോകട്ടെ; കേൾവിക്കായി ജനിച്ച, പ്രകാശം അറിയുന്ന തുള്ളികൾ.

പ്ര ധന്വാ സോമ ജാഗൃവിരിന്ദ്രായേന്ദോ പരി സ്രവ ദ്യുമന്തം ശുഷ്മമാ ഭര സ്വര്വിദമ്

സോമമേ, ഉണരുക, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഒഴുകി വരിക; ദീപ്തിയുള്ള ശക്തിയും പ്രകാശം നൽകുന്നവനും കൊണ്ടുവരിക.

സഖായ ആ നി ഷീദത പുനാനായ പ്ര ഗായത ശിശും ന യജ്ഞൈഃ പരി ഭൂഷത ശ്രിയേ

സുഹൃത്തുക്കളേ, ശുദ്ധമായവനു വേണ്ടി ഇരുന്ന് പാടുവിൻ; ബാലനെ യാഗങ്ങളാൽ ചുറ്റി അലങ്കരിക്കുവിൻ.

തം വഃ സഖായോ മദായ പുനാനമഭി ഗായത ശിശും ന ഹവ്യൈഃ സ്വദയന്ത ഗൂര്തിഭിഃ

സുഹൃത്തുക്കളേ, ആനന്ദത്തിനായി ശുദ്ധീകരിച്ചവനെ പാടുവിൻ; ബാലനെ ഹോമങ്ങളാലും സ്തുതികളാലും ആനന്ദിപ്പിക്കുവിൻ.

പ്രാണാ ശിശുര്മഹീനാം ഹിന്വന്നൃതസ്യ ദീധിതിമ് വിശ്വാ പരി പ്രിയാ ഭുവദധ ദ്വിതാ

മഹാന്മാര്ക്കായി ശ്വാസം പകരുന്ന ബാലൻ സത്യത്തിന്റെ പ്രകാശം ഉണർത്തുന്നു; അവൻ എല്ലാ പ്രിയപ്പെട്ടതും ഇരട്ടത്വത്തിൽ ചുറ്റി പിടിക്കുന്നു.

പവസ്വ ദേവവീതയ ഇന്ദോ ധാരാഭിരോജസാ ആ കലശം മധുമാന്ത്സോമ നഃ സദഃ

ദൈവസഭയ്ക്കായി, സോമമേ, നീ പ്രവാഹങ്ങളാൽ ശക്തിയോടെ ശുദ്ധിയാകുക; മധുരമുള്ള സോമമേ, ഞങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്കു കലശത്തിൽ വരിക.

സോമഃ പുനാന ഊര്മിണാവ്യം വാരം വി ധാവതി അഗ്രേ വാചഃ പവമാനഃ കനിക്രദത്

ശുദ്ധമായ സോമം തന്റെ തിരമാലയോടെ തടസ്സം തകർത്ത് ഓടുന്നു; വാക്കിന്റെ മുൻപന്തിയിൽ, മുഴങ്ങുന്നവൻ ഗർജിക്കുന്നു.

പ്ര പുനാനായ വേധസേ സോമായ വച ഉച്യതേ ഭൃതിം ന ഭരാ മതിഭിര്ജുജോഷതേ

ശുദ്ധവും കൌശലമുള്ളവുമായ സോമനു വേണ്ടി വാക്കുകൾ ചൊല്ലുന്നു; അവൻ ഭക്തിപൂർവ്വമായ ചൊദ്യങ്ങൾ സമ്മാനമായി സ്വീകരിച്ച് ആനന്ദിക്കുന്നു.

ഗോമന്ന ഇന്ദോ അശ്വവത്സുതഃ സുദക്ഷ ധനിവ ശുചിം ച വര്ണമധി ഗോഷു ധാര്യ

സോമമേ, ചതച്ചവനേ, പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും കഴിവോടും സമ്പത്തോടും കൂടിയ ഐശ്വര്യം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുക; ശുദ്ധമായ വർണ്ണം പശുക്കളിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

അസ്മഭ്യം ത്വാ വസുവിദമഭി വാണീരനൂഷത ഗോഭിഷ്ടേ വര്ണമഭി വാസയാമസി

സമ്പത്തുനൽകുന്നവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആഹ്വാനിച്ചു; പശുക്കളാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വർണ്ണത്തിൽ അലങ്കരിക്കും.

പവതേ ഹര്യതോ ഹരിരതി ഹ്വരാംസി രംഹ്യാ അഭ്യര്ഷ സ്തോതൃഭ്യോ വീരവദ്യശഃ

പൊന്നുപോലെയുള്ള, കുതിരകൾക്ക് പ്രിയങ്കരനായവൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മനോഹരമായതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ഗായകരുടെ അടുത്തേക്ക് വരിക, വീര്യവും കീർത്തിയും നൽകുക.

പരി കോശം മധുശ്ചുതം സോമഃ പുനാനോ അര്ഷതി അഭി വാണീരൃഷീണാം സപ്താ നൂഷത

ശുദ്ധീകരിച്ച സോമം പാത്രം ചുറ്റി ഒഴുകി മധുരത്വം പകരുന്നു; ഏഴ് ഋഷിമാരുടെ ഗാനം അതിനെ ചുറ്റി ഇപ്പോൾ മുഴങ്ങുന്നു.

പവസ്വ മധുമത്തമ ഇന്ദ്രായ സോമ ക്രതുവിത്തമോ മദഃ മഹി ദ്യുക്ഷതമോ മദഃ

ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, സോമമേ, ഏറ്റവും മധുരവും ജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞതും ആയ് ഒഴുകുക; ഏറ്റവും വലിയ ഉല്ലാസവും മഹത്വവും നിനക്കാകട്ടെ.

അഭി ദ്യുമ്നം ബൃഹദ്യശ ഇഷസ്പതേ ദിദീഹി ദേവ ദേവയുമ് വി കോശം മധ്യമം യുവ

പോഷകന്റെ അധിപതിയായ ദേവമേ, വലിയ മഹത്വത്തോടും പ്രശസ്തിയോടും കൂടി പ്രകാശിക്കൂ; ദേവന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ദൈവമേ, യുവാവായ നീ നടുവിലുള്ള പാത്രം ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കൂ.

ആ സോതാ പരി ഷിഞ്ചതാശ്വം ന സ്തോമമപ്തുരം രജസ്തുരമ് വനപ്രക്ഷമുദപ്രുതമ്

നീർപോലുള്ള പാട്ട്, വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ, സമൃദ്ധിയും ദൂരവ്യാപനവും ഉള്ളതായും, കാട്ടിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന നദിപോലും, നിങ്ങൾ ഒഴുക്കുക.