സാമവേദഃ

അനു പ്രത്നാസ ആയവഃ പദം നവീയോ അക്രമുഃ രുചേ ജനന്ത സൂര്യമ്

പഴയ വഴികൾ വീണ്ടും നടന്നു; അവരുടെ പ്രകാശത്തിൽ സൂര്യൻ ജനിച്ചു.

അര്ഷാ സോമ ദ്യുമത്തമോ ഽഭി ദ്രോണാനി രോരുവത് സീദന്യോനൌ യോനേഷ്വാ

സോമമേ, ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളവനേ, പാത്രങ്ങളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുക; ഇരട്ട സീറ്റ്‌സുകളിൽ, ഗർഭങ്ങളിൽ, വിശ്രമിക്കണം.

വൃഷാ സോമ ദ്യുമാം അസി വൃഷാ ദേവ വൃഷവ്രതഃ വൃഷാ ധര്മാണി ദധ്രിഷേ

ശക്തനായ സോമനേ, നീ പ്രകാശവാനാണ്; ദൃഢവ്രതനായ ദേവനേ, നീ ശക്തമായ നിയമങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നു.

ഇഷേ പവസ്വ ധാരയാ മൃജ്യമാനോ മനീഷിഭിഃ ഇന്ദോ രുചാഭി ഗാ ഇഹി

ശക്തിക്കായി, ജ്ഞാനികൾ ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടു, നീ ഒഴുകൂ, സോമാ. പ്രകാശം നിറഞ്ഞ കിരണങ്ങളോടെ, പശുക്കളിലേക്കു വരിക.

മന്ദ്രയാ സോമ ധാരയാ വൃഷാ പവസ്വ ദേവയുഃ അവ്യോ വാരേഭിരസ്മയുഃ

ആനന്ദകരമായ ഒഴുക്കോടെ, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായ വൃഷഭനായി, സോമാ, നീ ഒഴുകൂ. മറക്കാനാവാത്തതും, പുതുമയുള്ളതുമായ നീ, ജലാവരണങ്ങളോടെ സദാ പുതുമയോടെ ഇരിക്കൂ.

അയാ സോമ സുകൃത്യപാ ഹിന്ദാന ഇദ്വൃഷായസേ

ഈ നല്ല കർമ്മംകൊണ്ടു, അമൃതം പിഴിയുന്ന കല്ല് നിന്നെ, വൃഷഭനേ, വീരനായി അർഹനാക്കി.

അയം വിചര്ഷണിര്ഹിതഃ പവമാനഃ സ ചേതതി ഹിന്വാന ആപ്യം ബൃഹത്

ഈ പവമാനൻ, ജ്ഞാനിയാകയാൽ ഉണർന്നു, ഒഴുകിക്കൊണ്ടു, മഹത്തായ ആദിമസ്ഥലത്തെ തേടുന്നു.

പ്ര ണ ഇന്ദോ മഹേ തു ന ഊര്മിം ന ബിഭ്രദര്ഷസി അഭി ദേവാം അയാസ്യഃ

ഇന്ദോ, ഞങ്ങൾക്കായി മഹത്വത്തിനായി ഒഴുകൂ. നീ തിരമെടുത്ത്, പരാജയപ്പെടാതെ, ദേവന്മാരിലേക്കു വേഗത്തിൽ എത്തുന്നു.

അപഘ്നന്പവതേ മൃധോ ഽപ സോമോ അരാവ്ണഃ ഗച്ഛന്നിന്ദ്രസ്യ നിഷ്കൃതമ്

സോമൻ ഒഴുകുന്നു, ശത്രുക്കളെ അകറ്റി, വൈരികളെ പിന്തള്ളി, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയസ്ഥലത്തിലേക്കു പോകുന്നു.

പുനാനഃ സോമ ധാരയാപോ വസാനോ അര്ഷസി ആ രത്നധാ യോനിമൃതസ്യ സീദസ്യുത്സോ ദേവോ ഹിരണ്യയഃ

ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടു, ജലവസ്ത്രം ധരിച്ച്, സോമാ, നീ ഒഴുകുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ആസ്വസ്ഥലത്തും, നിധി നിറഞ്ഞ ഗർഭത്തിലും ഇരിക്കൂ, ദൈവമായ പൊൻ നിറമുള്ളവനേ.

പരീതോ ഷിഞ്ചതാ സുതം സോമോ യ ഉത്തമം ഹവിഃ ദധന്വാം യോ നര്യോ അപ്സ്വാന്തരാ സുഷാവ സോമമദ്രിഭിഃ

ഉയർന്ന ഹോമം കൈവശമുള്ള പിഴിയപ്പെട്ട സോമത്തെ എല്ലായിടത്തും ഒഴിക്കുക. ജലത്തിനുള്ളിൽ, കല്ലുകൾകൊണ്ട് സോമം പിഴിഞ്ഞ മഹാനായവൻ.

ആ സോമ സ്വാനോ അദ്രിഭിസ്തിരോ വാരാണ്യവ്യയാ ജനോ ന പുരി ചമ്വോര്വിശദ്ധരിഃ സദോ വനേഷു ദധ്രിഷേ

ശബ്ദത്തോടെ, കല്ലുകളോടെ, സോമാ, നീ തടസ്സങ്ങൾ മറികടന്ന് ഒഴുകുന്നു. നഗരത്തിലെ മനുഷ്യനുപോലെ, പ്രകാശമുള്ളവനായി, കാടുകളിൽ വന്നു ഇരിക്കുന്നു.

പ്ര സോമ ദേവവീതയേ സിന്ധുര്ന പിപ്യേ അര്ണസാ അംശോഃ പയസാ മദിരോ ന ജാഗൃവിരച്ഛാ കോശം മധുശ്ചുതമ്

ദൈവാനുഗ്രഹത്തിനായി, തിരമൊഴുകുന്ന നദിപോലെ, തണ്ടിന്റെ രസംകൊണ്ട് ഉല്ലാസം നിറച്ച്, സദാ ഉണർന്നുകൊണ്ട്, തേൻ ഒഴുകുന്ന പാത്രത്തേക്കു സോമൻ എത്തുന്നു.

സോമ ഉ ഷ്വാണഃ സോതൃഭിരധി ഷ്ണുഭിരവീനാമ് അശ്വയേവ ഹരിതാ യാതി ധാരയാ മന്ദ്രയാ യാതി ധാരയാ

ശബ്ദത്തോടെ, പിഴിയുന്നവരോടും വേഗമുള്ളവരോടും കൂടെ, സോമൻ പുറത്ത് വരുന്നു. പൊൻ അലങ്കാരമുള്ള കുതിരപോലെ, ആനന്ദകരമായ ഒഴുക്കോടെ നീങ്ങുന്നു, ആനന്ദകരമായ ഒഴുക്കോടെ നീങ്ങുന്നു.

തവാഹം സോമ രാരണ സഖ്യ ഇന്ദോ ദിവേദിവേ പുരൂണി ബഭ്രോ നി ചരന്തി മാമവ പരിധീംരതി താം ഇഹി

സോമാ, ഇന്നു ഞാൻ നിന്റെ സ്നേഹത്തെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്, ഇന്ദോ, ദിവസേന. അനേകം കറുപ്പൻമാർ എന്നെ ചുറ്റുന്നു—എന്നെ ചുറ്റുന്ന ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ, എന്നിലേക്കു വരിക.

മൃജ്യമാനഃ സുഹസ്ത്യാ സമുദ്രേ വാചമിന്വസി രയിം പിശങ്ഗം ബഹുലം പുരുസ്പൃഹം പവമാനാഭ്യര്ഷസി

നല്ല കൈകളാൽ സമുദ്രത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സോമാ, നീ വാക്കിനെ ഉണർത്തുന്നു. നിറം നിറഞ്ഞ, ധനസമ്പത്ത് ഒഴുകിച്ചു കൊണ്ടു, പവമാനനായി നീ ഒഴുകുന്നു.

അഭി സോമാസ ആയവഃ പവന്തേ മദ്യം മദമ് സമുദ്രസ്യാധി വിഷ്ടപേ മനീഷിണോ മത്സരാസോ മദച്യുതഃ

പിഴിയപ്പെട്ട സോമങ്ങൾ, വേഗമുള്ളവ, മദ്യം നിറഞ്ഞ ആനന്ദത്തിനായി ഒഴുകുന്നു. സമുദ്രത്തിന്റെ വിശാലതയിൽ, ജ്ഞാനികൾ, ആഗ്രഹമുള്ളവർ, ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ സോമം ഒഴുക്കുന്നു.

പുനാനഃ സോമ ജാഗൃവിരവ്യാ വാരൈഃ പരി പ്രിയഃ ത്വം വിപ്രോ അഭവോ ഽങ്ഗിരസ്തമ മധ്വാ യജ്ഞം മിമിക്ഷ ണഃ

ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട്, സദാ ഉണർന്നുകൊണ്ട്, സോമാ, നീ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്, പരിരക്ഷയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ. നീ ജ്ഞാനിയായ്, അങ്കിരസുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായ് മാറി; മധുരത്വത്തോടെ ഞങ്ങൾക്കായി യജ്ഞം ഒരുക്കൂ.

ഇന്ദ്രായ പവതേ മദഃ സോമോ മരുത്വതേ സുതഃ സഹസ്രധാരോ അത്യവ്യമര്ഷതി തമീ മൃജന്ത്യായവഃ

ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ സോമം, മരുതുകൾക്കായി പിഴിയപ്പെട്ടത്, ആയിരം ഒഴുക്കുകളോടെ, എല്ലാം മറികടന്ന് ഒഴുകുന്നു; വേഗമുള്ളവർ അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

പവസ്വ വാജസാതമോ ഽഭി വിശ്വാനി വാര്യാ ത്വം സമുദ്രഃ പ്രഥമേ വിധര്മം ദേവേഭ്യം സോമ മത്സരഃ

ശക്തി നൽകുന്നവനേ, എല്ലാ ആഗ്രഹ്യമായ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഒഴുകൂ. സമുദ്രമായ സോമാ, ദേവന്മാർക്കായി ആദിമ അടിസ്ഥാനമായ ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞവനാണ് നീ.

പവമാനാ അസൃക്ഷത പവിത്രമതി ധാരയാ മരുത്വന്തോ മത്സരാ ഇന്ദ്രിയാ ഹയാ മേധാമഭി പ്രയാംസി ച

പവമാന സോമങ്ങൾ, ഒഴുക്കോടെ ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകി. ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ, മരുതുകളോടൊപ്പം, ശക്തിയും ജ്ഞാനവും കൊണ്ട്, തങ്ങളുടെ വഴികളിൽ നീങ്ങുന്നു.

പ്ര തു ദ്രവ പരി കോശം നി ഷീദ നൃഭിഃ പുനാനോ അഭി വാജമര്ഷ അശ്വം ന ത്വാ വാജിനം മര്ജയന്തോ ഽച്ഛാ ബര്ഹീ രശനാഭിര്നയന്തി

നീ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്, പാത്രം ചുറ്റി, ഇരിക്കൂ; മനുഷ്യരോടൊപ്പം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, വിജയത്തിനായി സമീപിക്കൂ. വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന കുതിരയെ ശുചീകരിക്കുന്നവർ പോലെ, അവർ നിന്നെ പവിത്രമായ ദർഭയിൽ കയറ്റുന്നു, കയറ്റത്തിനായി കയറുപയോഗിച്ച് നയിക്കുന്നു.

പ്ര കാവ്യമുശനേവ ബ്രുവാണോ ദേവോ ദേവാനാം ജനിമാ വിവക്തി മഹിവ്രതഃ ശുചിബന്ധുഃ പാവകഃ പദാ വരാഹോ അഭ്യേതി രേഭന്

ഉശനസിനെപ്പോലെ ജ്ഞാനം പ്രസ്താവിച്ച്, ദേവൻ ദേവന്മാരുടെ ഉത്ഭവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; മഹാവ്രതനും ശുദ്ധബന്ധുവും ജ്വലിക്കുന്നവനും കാളയെപ്പോലെ കാൽവെച്ച് ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് വരുന്നു.

തിസ്രോ വാച ഈരയതി പ്ര വഹ്നിരൃതസ്യ ധീതിം ബ്രഹ്മണോ മനീഷാമ് ഗാവോ യന്തി ഗോപതിം പൃച്ഛമാനാഃ സോമം യന്തി മതയോ വാവശാനാഃ

അവൻ മൂന്നു ശബ്ദങ്ങൾ ഉണർത്തുന്നു; അഗ്നി മുന്നോട്ട് പോവുന്നു, സത്യത്തിന്റെ പ്രചോദനവും പുരോഹിതന്റെ ചിന്തയും. പശുക്കൾ അവരുടെ രക്ഷകനായവനെ തേടി സമീപിക്കുന്നു; ഉത്സാഹഭരിതമായ ചിന്തകൾ സോമനെ തേടുന്നു.

അസ്യ പ്രേഷാ ഹേമനാ പൂയമാനോ ദേവോ ദേവേഭിഃ സമപൃക്ത രസമ് സുതഃ പവിത്രം പര്യേതി രേഭന്മിതേവ സദ്മ പശുമന്തി ഹോതാ

അവന്റെ പൊൻ നിറമുള്ള വേഗമുള്ള പ്രവാഹങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദേവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ചിന്തയുള്ള രസം പാത്രം ചുറ്റി മുഴങ്ങുന്നു; അളവിട്ട വീട്ടുപോലെ, ഹോതാവ് പശുക്കളോടുകൂടി വരുന്നു.

സോമഃ പവതേ ജനിതാ മതീനാം ജനിതാ ദിവോ ജനിതാ പൃഥിവ്യാഃ ജനിതാഗ്നേര്ജനിതാ സൂര്യസ്യ ജനിതേന്ദ്രസ്യ ജനിതോത വിഷ്ണോഃ

സോമൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ചിന്തകളുടെ സ്രഷ്ടാവ്, ആകാശത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ്, ഭൂമിയുടെ സ്രഷ്ടാവ്, അഗ്നിയുടെ സ്രഷ്ടാവ്, സൂര്യന്റെ സ്രഷ്ടാവ്, ഇന്ദ്രന്റെ സ്രഷ്ടാവ്, വിഷ്ണുവിന്റെ സ്രഷ്ടാവും കൂടിയാണ്.

അഭി ത്രിപൃഷ്ഠം വൃഷണം വയോധാമാങ്ഗോഷിണമവാവശന്ത വാണീഃ വനാ വസാനോ വരുണോ ന സിന്ധൂര്വി രത്നധാ ദയതേ വാര്യാണി

ശക്തിയുള്ള, മൂന്നു നിലയുള്ള, യുവാവായ വേഗമുള്ളവനെ ശബ്ദങ്ങൾ വിളിച്ചു; കാടുകൾ ധരിച്ച്, നദികളിൽ വരുണനെപ്പോലെ, നിധികൾ നൽകുന്നവൻ സമ്പത്ത് നൽകുന്നു.

അക്രാന്ത്സമുദ്രഃ പ്രഥമേ വിധര്മം ജനയന്പ്രജാ ഭുവനസ്യ ഗോപാഃ വൃഷാ പവിത്രേ അധി സാനോ അവ്യേ ബൃഹത്സോമോ വാവൃധേ സ്വാനോ അദ്രിഃ

സമുദ്രം കടന്ന്, ആദി നിയമം സ്ഥാപിച്ച്, സൃഷ്ടികളെ ജനിപ്പിച്ച്, ജീവികളുടെ രക്ഷകനായി; ശക്തനായവൻ പവിത്രത്തിൽ, അചഞ്ചലമായ കുന്നിൻ മുകളിൽ, മഹാ സോമൻ വളരുന്നു, കല്ല് മുഴങ്ങുന്നു.

കനിക്രന്തി ഹരിരാ സൃജ്യമാനഃ സീദന്വനസ്യ ജഠരേ പുനാനഃ നൃഭിര്യതഃ കൃണുതേ നിര്ണിജം ഗാമതോ മതിം ജനയത സ്വധാഭിഃ

മഞ്ഞളൻ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു, വിടുവിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ജലത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ഇരുന്നു ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മനുഷ്യർ അമർത്തുമ്പോൾ, അവൻ വ്യക്തമായ വഴി സൃഷ്ടിക്കുന്നു, സ്വധയാൽ ചിന്ത ജനിപ്പിക്കുന്നു.