സാമവേദഃ

ഇന്ദ്രായേന്ദോ മരുത്വതേ പവസ്വ മധുമത്തമഃ അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്

ഇന്ദ്രനും മരുത്‌ദേവന്മാർക്കുമായി, ഏറ്റവും മധുരമായവനായി, ഗീതത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്, സോമമേ, നീ ഒഴുകൂ.

അസാവ്യംശുര്മദായാപ്സു ദക്ഷോ ഗിരിഷ്ഠാഃ ശ്യേനോ ന യോനിമാസദത്

ഈ പ്രകാശമുള്ള തുള്ളി, ആനന്ദത്തിനായി, കാഴ്ചയോടെ, മലയിൽ കുഴിയിലിരിക്കുന്ന ഈരാളിപക്ഷിയെപ്പോലെ, ജലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു.

പവസ്വ ദക്ഷസാധനോ ദേവേഭ്യഃ പീതയേ ഹരേ മരുദ്ഭ്യോ വായവേ മദഃ

ദേവന്മാർക്ക് കുടിക്കാൻ, കഴിവ് പൂർണ്ണമായി, നീ ഒഴുകൂ, കനകവർണ്ണമായവനേ; ആനന്ദം മരുത്‌ദേവന്മാർക്കും വായുവിനും ആണ്.

പരി സ്വാനോ ഗിരിഷ്ഠാഃ പവിത്രേ സോമോ അക്ഷരത് മദേഷു സര്വധാ അസി

പർവ്വതത്തിൽ ജനിച്ച, ഗർജ്ജിക്കുന്ന സോമം, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകി; ആനന്ദങ്ങളിൽ നീ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പരി പ്രിയാ ദിവഃ കവിര്വയാംസി നപ്ത്യോര്ഹിതഃ സ്വാനൈര്യാതി കവിക്രതുഃ

ആകാശത്തിലെ പ്രിയനായ ജ്ഞാനി, സന്തതിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഗർജ്ജനങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പ്രബുദ്ധബുദ്ധിയോടെ മുന്നേറുന്നു.

പ്ര സോമാസോ മദച്യുതഃ ശ്രവസേ നോ മഘോനഃ സുതാ വിദഥേ അക്രമുഃ

ആനന്ദം നിറഞ്ഞു ചുരണ്ടിയ സോമങ്ങൾ, മഹത്വത്തിനായി, ദാനശീലനായവനേ, സഭയിൽ നമ്മുടെ കീർത്തിക്ക് മുന്നേറുന്നു.

പ്ര സോമാസോ വിപശ്ചിതോ ഽപോ നയന്ത ഊര്മയഃ വനാനി മഹിഷാ ഇവ

പണ്ഡിതനായ സോമങ്ങൾ, മഹിഷങ്ങളെപ്പോലെ, അലയായി ജലങ്ങളെ നയിക്കുന്നു; കാടുകൾ തകർത്ത് മുന്നേറുന്നു.

പവസ്വേന്ദോ വൃഷാ സുതഃ കൃധീ നോ യശസോ ജനേ വിശ്വാ അപ ദ്വിഷോ ജഹി

ശക്തിയോടെ ചുരണ്ടിയ സോമമേ, നീ ഒഴുകൂ; ജനങ്ങളിൽ നമ്മെ പ്രശസ്തരാക്കൂ; എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും അകറ്റൂ.

വൃഷാ ഹ്യസി ഭാനുനാ ദ്യുമന്തം ത്വാ ഹവാമഹേ പവമാന സ്വര്ദൃശമ്

നീ വാസ്തവത്തിൽ പ്രകാശത്തോടെ ശക്തനാണ്; പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനേ, സ്വർഗ്ഗം കാണിക്കുന്നവനേ, ശുദ്ധനായവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.

ഇന്ദുഃ പവിഷ്ട ചേതനഃ പ്രിയഃ കവീനാം മതിഃ സൃജദശ്വം രഥീരിവ

ചിന്തയുള്ള, കവി പ്രിയനായ, ചുരണ്ടിയ തുള്ളി, ചിന്തയെ, രഥവാനായി കുതിരയെ വിടുന്നപോലെ, മുന്നോട്ട് അയക്കുന്നു.

അസൃക്ഷത പ്ര വാജിനോ ഗവ്യാ സോമാസോ അശ്വയാ ശുക്രാസോ വീരയാശവഃ

വേഗതയുള്ള, പശുക്കളെ നേടുന്ന, കുതിരയെ നേടുന്ന, പ്രകാശമുള്ള, വീര്യശാലിയായ സോമങ്ങൾ, വീരത്വം ആഗ്രഹിച്ച് ഒഴുകുന്നു.

പവസ്വ ദേവ ആയുഷഗിന്ദ്രം ഗച്ഛതു തേ മദഃ വായുമാ രോഹ ധര്മണാ

ദൈവമേ, ദീർഘായുസ്സിനായി നീ ഒഴുകൂ; നിന്റെ ആനന്ദം ഇന്ദ്രനിലേക്കെത്തട്ടെ; നീ ധർമ്മപഥത്തിൽ വായുവിലേക്കുയരൂ.

പവമാനോ അജീജനദ്ദിവശ്ചിത്രം ന തന്യതുമ് ജ്യോതിര്വൈശ്വാനരം ബൃഹത്

ശുദ്ധനായവൻ, അത്ഭുതകരമായ ആകാശം സൃഷ്ടിച്ചു, മിന്നൽപോലെ; മഹത്തായ സർവ്വഭൗമപ്രകാശം.

പരി സ്വാനാസ ഇന്ദവോ മദായ ബര്ഹണാ ഗിരാ മധോ അര്ഷന്തി ധാരയാ

ഗർജ്ജിക്കുന്ന തുള്ളികൾ, ആനന്ദത്തിനായി, തങ്ങളുടെ മഹിമയോടെ, മധുരത്വത്തിന്റെ ശബ്ദത്തോടെ, ഒഴുകുന്നു.

പരി പ്രാസിഷ്യദത്കവിഃ സിന്ധോരൂര്മാവധി ശ്രിതഃ കാരും ബിഭ്രത്പുരുസ്പൃഹമ്

കവി, നദിയുടെ അലയെ അയച്ചു, തന്റെ സ്ഥാനം പിടിച്ചു; കവിയെ, വലിയ ആഗ്രഹത്തോടെ, കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്നു.

ഷഷ്ഠ പ്രഥമോ ഽര്ധഃ ഉപോ ഷു ജാതമപ്തുരം ഗോഭിര്ഭങ്ഗം പരിഷ്കൃതമ് ഇന്ദും ദേവാ അയാസിഷുഃ

ദേവന്മാർ ആറാം പിഴിയലിന്റെ ആദ്യഭാഗം, പശുക്കളുടെ പാലിൽ കഴുകി ശുദ്ധീകരിച്ചും അലങ്കരിച്ചും, പുലരിയിൽ ജനിച്ച സോമം അന്വേഷിച്ചു.

പുനാനോ അക്രമീദഭി വിശ്വാ മൃധോ വിചര്ഷണിഃ ശുമ്ഭന്തി വിപ്രം ധീതിഭിഃ

താൻ തന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ച ജ്ഞാനി എല്ലാ വൈരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം മുന്നേറി; അവർ തന്റെ പ്രാർത്ഥനകളാൽ ആ ജ്ഞാനിയെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.

ആവിശന്കലശം സുതോ വിശ്വാ അര്ഷന്നഭി ശ്രിയഃ ഇന്ദുരിന്ദ്രായ ധീയതേ

പിഴിഞ്ഞ സോമം കലശത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് എല്ലാ മഹത്വത്തോടും കൂടി ഒഴുകുന്നു; സോമം ഭക്തിയോടെ ഇന്ദ്രനു സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

അസര്ജി രഥ്യോ യഥാ പവിത്രേ ചമ്വോഃ സുതഃ കാര്ഷ്മന്വാജീ ന്യക്രമീത്

രഥസാരഥിയെപ്പോലെ, പിഴിഞ്ഞ സോമം പാറകളുടെ ചാനലിലൂടെ വേഗത്തിൽ കുതിച്ചുപോയി.

പ്ര യദ്ഗാവോ ന ഭൂര്ണയസ്ത്വേഷാ അയാസോ അക്രമുഃ ഘ്നന്തഃ കൃഷ്ണാമപ ത്വചമ്

ഉത്സുകതയോടും ശക്തിയോടും കൂടിയ പശുക്കൾ എങ്ങനെ ഓടിപ്പോകുന്നു, അതുപോലെ വേഗമുള്ള സ്രോതസ്സുകൾ കറുത്ത ത്വക്ക് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

അപഘ്നന്പവസേ മൃധഃ ക്രതുവിത്സോമ മത്സരഃ നുദസ്വാദേവയും ജനമ്

സോമമേ, നീ ജ്ഞാനിയുമാണ് ആനന്ദദായിയുമാണ്, നീ ഒഴുകുമ്പോൾ വൈരങ്ങൾ അകറ്റുന്നു; ദൈവഭക്തിയില്ലാത്തവരെ നീ അകറ്റേണം.

അയാ പവസ്വ ധാരയാ യയാ സൂര്യമരോചയഃ ഹിന്വാനോ മാനുഷീരപഃ

നീ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ച ആ സ്രോതസ്സോടെ ഒഴുകുക; മനുഷ്യരുടെ ജലങ്ങൾ നീയടക്കിയിരിക്കുന്നു.

സ പവസ്വ യ ആവിഥേന്ദ്രം വൃത്രായ ഹന്തവേ വവ്രിവാംസം മഹീരപഃ

ഇന്ദ്രനു വൃത്രനെ സംഹരിക്കാൻ സഹായിച്ചവനേ, മഹത്തായ ജലങ്ങൾ വിടുവിച്ചവനേ, നീ ഒഴുകുക.

അയാ വീതീ പരി സ്രവ യസ്ത ഇന്ദോ മദേഷ്വാ അവാഹന്നവതീര്നവ

ഈ സ്രോതസ്സോടെ, ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, ഒറ്റുനോക്കാതെ ചുറ്റി ഒഴുകുക; ഒമ്പതുവിധം പാനീയങ്ങൾ നീ കൊണ്ടുവരുന്നു.

പരി ദ്യുക്ഷം സനദ്രായിം ഭരദ്വാജം നോ അന്ധസാ സ്വാനോ അര്ഷ പവിത്ര ആ

പ്രഭയുള്ള സമ്പത്തുള്ള ഭാരദ്വാജനെ, സോമരസമേ, നീ പവിത്രത്തിലൂടെ ചുറ്റി ഒഴുകുക.

അചിക്രദദ്വൃഷാ ഹരിര്മഹാന്മിത്രോ ന ദര്ശതഃ സം സൂര്യേണ ദിദ്യുതേ

ശക്തിയുള്ള, ഗർജ്ജിക്കുന്ന, കവിള നിറഞ്ഞവൻ, അത്ഭുതകരമായ മിത്രനെപ്പോലെ, സൂര്യനോടൊപ്പം പ്രകാശിക്കുന്നു.

ആ തേ ദക്ഷം മയോഭുവം വഹ്നിമദ്യാ വൃണീമഹേ പാന്തമാ പുരുസ്പൃഹമ്

ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു ഞങ്ങൾ അഗ്നിയും ജ്ഞാനവും രക്ഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; പലരും ആശ്രയിക്കുന്ന രക്ഷകനേ, ഞങ്ങളെ കാക്കണം.

അധ്വര്യോ അദ്രിഭിഃ സുതം സോമം പവിത്ര ആ നയ പുനീഹീന്ദ്രായ പാതവേ

യജ്ഞക്കാരനേ, പാറകളാൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം പവിത്രത്തിലൂടെ നയിക്കുക; അതിനെ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാനായി ശുദ്ധമാക്കണം.

തരത്സ മന്ദീ ധാവതി ധാരാ സുതസ്യാന്ധസഃ തരത്സ മന്ദീ ധാവതി

പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ ആനന്ദദായകമായ സ്രോതസ്സു ഉല്ലാസത്തോടെ ഒഴുകുന്നു; ആനന്ദം നിറഞ്ഞ സ്രോതസ്സു ഒഴുകുന്നു.