സാമവേദഃ

പ്ര വോ മഹേ മതയോ യന്തു വിഷ്ണവേ മരുത്വതേ ഗിരിജാ ഏവയാമരുത് പ്ര ശര്ധായ പ്ര യജ്യവേ സുഖാദയേ തവസേ ഭന്ദദിഷ്ടയേ ധുനിവ്രതായ ശവസേ

നമ്മുടെ ചിന്തകൾ മഹാവിഷ്ണുവിനെയും, മലയിൽ ജനിച്ച മരുതുകളെയും, അവരുടെ കൂട്ടത്തിനും, യാഗത്തിനും, എളുപ്പത്തിൽ നൽകുന്നതിനും, ശക്തിക്കും, അനുഗ്രഹത്തിനും, വ്രതം പാലിക്കുന്നവർക്കും, ബലവാന്മാർക്കുമാണ് പോകുന്നത്.

അയാ രുചാ ഹരിണ്യാ പുനാനോ വിശ്വാ ദ്വേഷാംസി തരതി സയുഗ്വഭിഃ സൂരോ ന സയുഗ്വഭിഃ ധാരാ പൃഷ്ഠസ്യ രോചതേ പുനാനോ അരുഷോ ഹരിഃ വിശ്വാ യദ്രൂപാ പരിയാസ്യൃക്വഭിഃ സപ്താസ്യേഭിരൃക്വഭിഃ

ഈ പൊന്നിനിറമുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ശുദ്ധിയോടെ, അവൻ തന്റെ കൂട്ടത്തോടെ എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും ജയിക്കുന്നു; സൂര്യൻ തന്റെ കൂട്ടത്തോടൊപ്പം പോകുന്നതുപോലെ; അവന്റെ പുറത്ത് ഒഴുകുന്ന ധാരകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു, ശുദ്ധിയോടെ, ചുവപ്പും പൊന്നും നിറഞ്ഞവൻ, ഏഴു ഗീതങ്ങളോടും ഏഴു വായുകളോടും എല്ലാരൂപങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.

അഭി ത്യം ദേവം സവിതാരമോണ്യോഃ കവിക്രതുമര്ചാമി സത്യസവം രത്നധാമഭി പ്രിയം മതിമ് ഊര്ധ്വാ യസ്യാമതിര്ഭാ അദിദ്യുതത്സവീമനി ഹിരണ്യപാണിരമിമീത സുക്രതുഃ കൃപാ സ്വഃ

ആ മഹാബലശാലിയായ, ജ്ഞാനപ്രാപ്തിയുള്ള, സത്യപ്രേരിതമായ, ധനസമ്പന്നനായ ദേവൻ സവിതാവിനെ ഞാൻ വാഴ്ത്തുന്നു; അവന്റെ ചിന്ത ഉയർന്നിരിക്കുന്നു, പ്രേരണ പ്രകാശിക്കുന്നു; അവന്റെ ആജ്ഞയിൽ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കൈയുള്ള, നല്ല പ്രവൃത്തിയുള്ളവൻ, സ്വർഗ്ഗം അളന്നു, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവൻ.

അഗ്നിം ഹോതാരം മന്യേ ദാസ്വന്തം വസോഃ സൂനും സഹസോ ജാതവേദസം വിപ്രം ന ജാതവേദസമ് യ ഊര്ധ്വയാ സ്വധ്വരോ ദേവോ ദേവാച്യാ കൃപാ ഘൃതസ്യ വിഭ്രാഷ്ടിമനു ശുക്രശോചിഷ ആജുഹ്വാനസ്യ സര്പിഷഃ

അഗ്നിയെ ഞാൻ യജ്ഞികനായും, ദാനശീലനായും, ബലത്തിന്റെ പുത്രനായും, എല്ലാം അറിയുന്നവനായും, ജ്ഞാനിയായും കരുതുന്നു; നേരുള്ള യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ദൈവം, ദൈവിക ദയയുള്ളവൻ, നെയ്യ് പകരുന്നവൻ, ഉജ്ജ്വലമായ ജ്വാലയുള്ളവൻ, clarified butter വിളിക്കുന്നവൻ.

തവ ത്യന്നര്യം നൃതോ ഽപ ഇന്ദ്ര പ്രഥമം പൂര്വ്യം ദിവി പ്രവാച്യം കൃതമ് യോ ദേവസ്യ ശവസാ പ്രാരിണാ അസു രിണന്നപഃ ഭുവോ വിശ്വമഭ്യദേവമോജസാ വിദേദൂര്ജം ശതക്രതുര്വിദേദിഷമ്

ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ആ ആദിമവും പുരാതനവുമായ കൃത്യം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പറയപ്പെടേണ്ടതാണ്; ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ അതിനാൽ ജലങ്ങൾ തുറന്നു, ലോകം മുഴുവൻ ശക്തിയാൽ നിറച്ചു, നൂറു ശക്തിയുള്ളവനായ നീ പോഷണം ഉണ്ടാക്കി, അന്നം ഉണ്ടാക്കി.

ഇത്യൈന്ദ്രം പര്വ .. പാവമാന ഉച്ചാ തേ ജാതമന്ധസോ ദിവി സദ്ഭൂമ്യാ ദദേ ഉഗ്രം ശര്മ മഹി ശ്രവഃ

ഇങ്ങനെ ഉത്സവത്തിൽ ഇന്ദ്രനോടു... പാവമാനാ, നീ പിഴിഞ്ഞതിൽ ജനിച്ച്, സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും നിന്റെ സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിച്ചു; മഹത്തായ സംരക്ഷണവും വലിയ പ്രശസ്തിയും.

സ്വാദിഷ്ഠയാ മദിഷ്ഠയാ പവസ്വ സോമ ധാരയാ ഇന്ദ്രായ പാതവേ സുതഃ

ഏറ്റവും മധുരവും ആനന്ദകരവുമായ പ്രവാഹത്തോടെ, സോമാ, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ പിഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഒഴുകണം.

വൃഷാ പവസ്വ ധാരയാ മരുത്വതേ ച മത്സരഃ വിശ്വാ ദധാന ഓജസാ

ശക്തിയോടെ, നീ ഒഴുകൂ, മരുത്‌ദേവന്മാർക്കായി ശക്തി പകരുന്നവനേ; എല്ലാ ശക്തികളും ഏറ്റെടുത്ത്, ഊർജ്ജത്തോടെ മുന്നേറൂ.

യസ്തേ മദോ വരേണ്യസ്തേനാ പവസ്വാന്ധസാ ദേവാവീരഘശംസഹാ

നിന്റെ അത്യുത്തമമായ ആനന്ദംകൊണ്ടു, ദൈവികമായ പാനീയമായി ഒഴുകൂ, ദൈവമേ, വീരനായവനേ, ശാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.

തിസ്രോ വാച ഉദീരതേ ഗാവോ മിമന്തി ധേനവഃ ഹരിരേതി കനിക്രദത്

മൂന്നു ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരുന്നു, പശുക്കൾ മുയങ്ങുന്നു, പാൽകൊടുക്കുന്ന പശുക്കൾ ഉരുണ്ടു വിളിക്കുന്നു; കനകവർണ്ണനായവൻ ഗർജ്ജനയോടെ വരുന്നു.

ഇന്ദ്രായേന്ദോ മരുത്വതേ പവസ്വ മധുമത്തമഃ അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്

ഇന്ദ്രനും മരുത്‌ദേവന്മാർക്കുമായി, ഏറ്റവും മധുരമായവനായി, ഗീതത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്, സോമമേ, നീ ഒഴുകൂ.

അസാവ്യംശുര്മദായാപ്സു ദക്ഷോ ഗിരിഷ്ഠാഃ ശ്യേനോ ന യോനിമാസദത്

ഈ പ്രകാശമുള്ള തുള്ളി, ആനന്ദത്തിനായി, കാഴ്ചയോടെ, മലയിൽ കുഴിയിലിരിക്കുന്ന ഈരാളിപക്ഷിയെപ്പോലെ, ജലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു.

പവസ്വ ദക്ഷസാധനോ ദേവേഭ്യഃ പീതയേ ഹരേ മരുദ്ഭ്യോ വായവേ മദഃ

ദേവന്മാർക്ക് കുടിക്കാൻ, കഴിവ് പൂർണ്ണമായി, നീ ഒഴുകൂ, കനകവർണ്ണമായവനേ; ആനന്ദം മരുത്‌ദേവന്മാർക്കും വായുവിനും ആണ്.

പരി സ്വാനോ ഗിരിഷ്ഠാഃ പവിത്രേ സോമോ അക്ഷരത് മദേഷു സര്വധാ അസി

പർവ്വതത്തിൽ ജനിച്ച, ഗർജ്ജിക്കുന്ന സോമം, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകി; ആനന്ദങ്ങളിൽ നീ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പരി പ്രിയാ ദിവഃ കവിര്വയാംസി നപ്ത്യോര്ഹിതഃ സ്വാനൈര്യാതി കവിക്രതുഃ

ആകാശത്തിലെ പ്രിയനായ ജ്ഞാനി, സന്തതിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഗർജ്ജനങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പ്രബുദ്ധബുദ്ധിയോടെ മുന്നേറുന്നു.

പ്ര സോമാസോ മദച്യുതഃ ശ്രവസേ നോ മഘോനഃ സുതാ വിദഥേ അക്രമുഃ

ആനന്ദം നിറഞ്ഞു ചുരണ്ടിയ സോമങ്ങൾ, മഹത്വത്തിനായി, ദാനശീലനായവനേ, സഭയിൽ നമ്മുടെ കീർത്തിക്ക് മുന്നേറുന്നു.

പ്ര സോമാസോ വിപശ്ചിതോ ഽപോ നയന്ത ഊര്മയഃ വനാനി മഹിഷാ ഇവ

പണ്ഡിതനായ സോമങ്ങൾ, മഹിഷങ്ങളെപ്പോലെ, അലയായി ജലങ്ങളെ നയിക്കുന്നു; കാടുകൾ തകർത്ത് മുന്നേറുന്നു.

പവസ്വേന്ദോ വൃഷാ സുതഃ കൃധീ നോ യശസോ ജനേ വിശ്വാ അപ ദ്വിഷോ ജഹി

ശക്തിയോടെ ചുരണ്ടിയ സോമമേ, നീ ഒഴുകൂ; ജനങ്ങളിൽ നമ്മെ പ്രശസ്തരാക്കൂ; എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും അകറ്റൂ.

വൃഷാ ഹ്യസി ഭാനുനാ ദ്യുമന്തം ത്വാ ഹവാമഹേ പവമാന സ്വര്ദൃശമ്

നീ വാസ്തവത്തിൽ പ്രകാശത്തോടെ ശക്തനാണ്; പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനേ, സ്വർഗ്ഗം കാണിക്കുന്നവനേ, ശുദ്ധനായവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.

ഇന്ദുഃ പവിഷ്ട ചേതനഃ പ്രിയഃ കവീനാം മതിഃ സൃജദശ്വം രഥീരിവ

ചിന്തയുള്ള, കവി പ്രിയനായ, ചുരണ്ടിയ തുള്ളി, ചിന്തയെ, രഥവാനായി കുതിരയെ വിടുന്നപോലെ, മുന്നോട്ട് അയക്കുന്നു.

അസൃക്ഷത പ്ര വാജിനോ ഗവ്യാ സോമാസോ അശ്വയാ ശുക്രാസോ വീരയാശവഃ

വേഗതയുള്ള, പശുക്കളെ നേടുന്ന, കുതിരയെ നേടുന്ന, പ്രകാശമുള്ള, വീര്യശാലിയായ സോമങ്ങൾ, വീരത്വം ആഗ്രഹിച്ച് ഒഴുകുന്നു.

പവസ്വ ദേവ ആയുഷഗിന്ദ്രം ഗച്ഛതു തേ മദഃ വായുമാ രോഹ ധര്മണാ

ദൈവമേ, ദീർഘായുസ്സിനായി നീ ഒഴുകൂ; നിന്റെ ആനന്ദം ഇന്ദ്രനിലേക്കെത്തട്ടെ; നീ ധർമ്മപഥത്തിൽ വായുവിലേക്കുയരൂ.

പവമാനോ അജീജനദ്ദിവശ്ചിത്രം ന തന്യതുമ് ജ്യോതിര്വൈശ്വാനരം ബൃഹത്

ശുദ്ധനായവൻ, അത്ഭുതകരമായ ആകാശം സൃഷ്ടിച്ചു, മിന്നൽപോലെ; മഹത്തായ സർവ്വഭൗമപ്രകാശം.

പരി സ്വാനാസ ഇന്ദവോ മദായ ബര്ഹണാ ഗിരാ മധോ അര്ഷന്തി ധാരയാ

ഗർജ്ജിക്കുന്ന തുള്ളികൾ, ആനന്ദത്തിനായി, തങ്ങളുടെ മഹിമയോടെ, മധുരത്വത്തിന്റെ ശബ്ദത്തോടെ, ഒഴുകുന്നു.

പരി പ്രാസിഷ്യദത്കവിഃ സിന്ധോരൂര്മാവധി ശ്രിതഃ കാരും ബിഭ്രത്പുരുസ്പൃഹമ്

കവി, നദിയുടെ അലയെ അയച്ചു, തന്റെ സ്ഥാനം പിടിച്ചു; കവിയെ, വലിയ ആഗ്രഹത്തോടെ, കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്നു.

ഷഷ്ഠ പ്രഥമോ ഽര്ധഃ ഉപോ ഷു ജാതമപ്തുരം ഗോഭിര്ഭങ്ഗം പരിഷ്കൃതമ് ഇന്ദും ദേവാ അയാസിഷുഃ

ദേവന്മാർ ആറാം പിഴിയലിന്റെ ആദ്യഭാഗം, പശുക്കളുടെ പാലിൽ കഴുകി ശുദ്ധീകരിച്ചും അലങ്കരിച്ചും, പുലരിയിൽ ജനിച്ച സോമം അന്വേഷിച്ചു.

പുനാനോ അക്രമീദഭി വിശ്വാ മൃധോ വിചര്ഷണിഃ ശുമ്ഭന്തി വിപ്രം ധീതിഭിഃ

താൻ തന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ച ജ്ഞാനി എല്ലാ വൈരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം മുന്നേറി; അവർ തന്റെ പ്രാർത്ഥനകളാൽ ആ ജ്ഞാനിയെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.

ആവിശന്കലശം സുതോ വിശ്വാ അര്ഷന്നഭി ശ്രിയഃ ഇന്ദുരിന്ദ്രായ ധീയതേ

പിഴിഞ്ഞ സോമം കലശത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് എല്ലാ മഹത്വത്തോടും കൂടി ഒഴുകുന്നു; സോമം ഭക്തിയോടെ ഇന്ദ്രനു സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

അസര്ജി രഥ്യോ യഥാ പവിത്രേ ചമ്വോഃ സുതഃ കാര്ഷ്മന്വാജീ ന്യക്രമീത്

രഥസാരഥിയെപ്പോലെ, പിഴിഞ്ഞ സോമം പാറകളുടെ ചാനലിലൂടെ വേഗത്തിൽ കുതിച്ചുപോയി.