സാമവേദഃ

തമോഷധീര്ദധിരേ ഗര്ഭമൃത്വിയം തമാപോ അഗ്നിം ജനയന്ത മാതരഃ തമിത്സമാനം വനിനശ്ച വീരുധോ ഽന്തര്വതീശ്ച സുവതേ ച വിശ്വഹാ

സസ്യങ്ങൾ യജ്ഞഗർഭം വച്ചു; ജലങ്ങൾ, മാതാക്കളായി, അഗ്നിയെ ജനിപ്പിച്ചു; മരങ്ങളും ഔഷധികളും, ഉള്ളിൽ ധരിക്കുന്നവരും ഒഴുകുന്നവരും, എല്ലാവരും ചേർന്ന് ആ സർവ്വവ്യാപിയായവനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

അഗ്നിരിന്ദ്രായ പവതേ ദിവി ശുക്രോ വി രാജതി മഹിഷീവ വി ജായതേ

ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി അഗ്നി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; സ്വർഗത്തിൽ അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു, മഹാബലശാലിയായ മഹിഷനെപ്പോലെ ജനിക്കുന്നു.

യോ ജാഗാര തമൃചഃ കാമയന്തേ യോ ജാഗാര തമു സാമാനി യന്തി യോ ജാഗാര തമയം സോമ ആഹ തവാഹമസ്മി സഖ്യേ ന്യോകാഃ

ആരാണോ ജാഗരിക്കുന്നത്, അവനെ ഋചകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവനെ സാമഗാനങ്ങൾ തേടുന്നു; അവനെ സോമം പറയുന്നു: 'ഞാൻ നിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ്, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പാർക്കുന്നു.'

അഗ്നിര്ജാഗാര തമൃചഃ കാമയന്തേഗ്നിര്ജാഗാര തമു സാമാനി യന്തി അഗ്നിര്ജാഗാര തമയം സോമ ആഹ തവാഹമസ്മി സഖ്യേ ന്യോകാഃ

അഗ്നി ജാഗരിക്കുന്നു, അവനെ ഋചകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അഗ്നി ജാഗരിക്കുന്നു, അവനെ സാമങ്ങൾ തേടുന്നു; അഗ്നി ജാഗരിക്കുന്നു, സോമം പറയുന്നു: 'ഞാൻ നിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ്, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പാർക്കുന്നു.'

നമഃ സഖിഭ്യഃ പൂര്വസദ്ഭ്യോ നമഃ സാകന്നിഷേഭ്യഃ യുഞ്ജേ വാചം ശതപദീമ്

മുൻപിരുന്ന സഖാക്കൾക്ക് വന്ദനം, ഇപ്പോൾ കൂടെ ഇരിക്കുന്നവർക്കും വന്ദനം; ഞാൻ നൂറു വഴികളിൽ വാക്ക് ചേർക്കുന്നു.

യുഞ്ജേ വാചം ശതപദീം ഗായേ സഹസ്രവര്ത്തനി ഗായത്രം ത്രൈഷ്ടുഭം ജഗത്

ഞാൻ നൂറു വഴികളിൽ വാക്ക് ചേർക്കുന്നു, ആയിരം വഴികളിൽ ഗാനം പാടുന്നു, ഗായത്രിയും ത്രിഷ്ടുപും ജഗതിയും.

ഗായത്രം ത്രൈഷ്ടുഭം ജഗദ്വിശ്വാ രൂപാണി സമ്ഭൃതാ ദേവാ ഓകാംസി ചക്രിരേ

ഗായത്രി, ത്രിഷ്ടുപ്, ജഗതി—ഈ രൂപങ്ങൾ ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ചു കൂട്ടി; അവരവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.

അഗ്നിര്ജ്യോതിര്ജ്യോതിരഗ്നിരിന്ദ്രോ ജ്യോതിര്ജ്യോതിരിന്ദ്രഃ സൂര്യോ ജ്യോതിര്ജ്യോതിഃ സൂര്യഃ

അഗ്നി പ്രകാശമാണ്, പ്രകാശം അഗ്നിയാണ്; ഇന്ദ്രൻ പ്രകാശമാണ്, പ്രകാശം ഇന്ദ്രനാണ്; സൂര്യൻ പ്രകാശമാണ്, പ്രകാശം സൂര്യനാണ്.

പുനരൂര്ജാ നി വര്ത്തസ്വ പുനരഗ്ന ഇഷായുഷാ പുനര്നഃ പാഹ്യംഹസഃ

പുനരായ്, പോഷണത്തോടെ തിരികെ വരിക; അഗ്നേ, ഭക്ഷ്യവും ആയുസും കൊണ്ടു വീണ്ടും വരിക; വീണ്ടും വരിക, ഞങ്ങളെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ.

സഹ രയ്യാ നി വര്തസ്വാഗ്നേ പിന്വസ്വ ധാരയാ വിശ്വപ്സ്ന്യാ വിശ്വതസ്പരി

സമ്പത്തോടെ തിരികെ വരിക, അഗ്നേ; ധാരാളം സമൃദ്ധിയോടെ വളരുക; എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പോഷണത്തോടെ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുക.

യദിന്ദ്രാഹം യഥാ ത്വമീശീയ വസ്വ ഏക ഇത് സ്തോതാ മേ ഗോസഖാ സ്യാത്

ഇന്ദ്രാ, ഞാൻ നിന്റെപോലെ സമ്പത്ത് ഭരിക്കാമായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ സ്തുതി ഒരേ ഒരാളുടേതായിരിക്കും; എന്റെ സ്നേഹിതൻ പശു നൽകുന്നവനാകട്ടെ.

ശിക്ഷേയമസ്മൈ ദിത്സേയം ശചീപതേ മനീഷിണേ യദഹം ഗോപതിഃ സ്യാമ്

ശക്തിയുടെ അദ്ധിപതിയായവനേ, ജ്ഞാനിയ്ക്ക് ഞാൻ പഠിക്കട്ടെ, അവനു ഞാൻ നൽകട്ടെ; ഞാൻ പശുക്കളുടെ രക്ഷകൻ ആകാമെങ്കിൽ.

ധേനുഷ്ട ഇന്ദ്ര സൂനൃതാ യജമാനായ സുന്വതേ ഗാമശ്വം പിപ്യുഷീ ദുഹേ

ഇന്ദ്രാ, മധുരഭാഷിണിയായ പശു, യജമാനനും സോമം പിഴിയുന്നവനും വേണ്ടി, പോഷകമായ പാൽ, പശുക്കൾ, കുതിരകൾ എന്നിവ നൽകുന്നു.

ആപോ ഹി ഷ്ഠാ മയോഭുവസ്താ ന ഊര്ജേ ദധാതന മഹേ രണായ ചക്ഷസേ

ജലങ്ങൾ, ഇവിടെ വരൂ, സന്തോഷം നൽകൂ; ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തി നല്കൂ, വലിയ വിജയം കാണാൻ.

യോ വഃ ശിവതമോ രസസ്തസ്യ ഭാജയതേഹ നഃ ഉശതീരിവ മാതരഃ

നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ശുഭമായ സാരം, അമ്മമാർ കുട്ടികളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങൾക്കായി ഇവിടെ പങ്കിടപ്പെടട്ടെ.

തസ്മാ അരം ഗമാമ വോ യസ്യ ക്ഷയായ ജിന്വഥ ആപോ ജനയഥാ ച നഃ

അതിനാൽ, നാം അവിടെയേക്കു സമീപിക്കാം — നിങ്ങളുടെ വാസത്തിനായി നിങ്ങൾ പരിശ്രമിക്കുന്നവനേ. ജലദേവതകളേ, ഞങ്ങളെ ജനിപ്പിച്ച് പോഷിപ്പിക്കണമേ.

വാത ആ വാതു ബേഷജം ശമ്ഭു മയോഭു നോ ഹൃദേ പ്ര ന അയൂംഷി താരിഷത്

വായു, ആരോഗ്യം നിറഞ്ഞതും സന്തോഷവും ആനന്ദവും പകരുന്നതുമായ കാറ്റ് ഞങ്ങളിലേക്ക് വീശട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് ദീർഘമാകാൻ അതു നമ്മെ കൈപിടിച്ച് കടത്തട്ടെ.

ഉത വാത പിതാസി ന ഉത ഭ്രാതോത നഃ സഖാ സ നോ ജീവാതവേ കൃധി

വായു, നീ ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനാണ്, സഹോദരനാണ്, സ്നേഹിതനാണ്; ഞങ്ങൾക്ക് ദീർഘായുസ്സ് നൽകണമേ.

യദദോ വാത തേ ഗൃഹേ ഽമൃതം നിഹിതം ഗുഹാ തസ്യോ നോ ദേഹി ജീവസേ

വായു, നിന്റെ ഭവനത്തിൽ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന അമൃതം ഞങ്ങളുടെ ജീവൻക്കായി ദയവായി നൽകണമേ.

അഭി വാജീ വിശ്വരൂപോ ജനിത്രം ഹിരണ്യയം ബിഭ്രദത്കം സുപര്ണഃ സൂര്യസ്യ ഭാനുമൃതുഥാ വസാനഃ പരി സ്വയം മേധമൃജ്രോ ജജാന

വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ധരിച്ച, പൊന്നുപോലുള്ള മുട്ട് ചുമന്ന വലിയ പക്ഷി, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ പൊതിഞ്ഞ്, സ്വയം ഉദിച്ചവൻ, മഹാശക്തനായവൻ, ജ്ഞാനം പിറവിപ്പെടുത്തുന്നു.

അപ്സു രേതഃ ശിശ്രിയേ വിശ്വരൂപം തേജഃ പൃഥിവ്യാമധി യത്സമ്ബഭൂവ അന്തരിക്ഷേ സ്വം മഹിമാനം മിമാനഃ കനിക്രന്തി വൃഷ്ണോ അശ്വസ്യ രേതഃ

ജലങ്ങളിൽ വിത്ത് നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടു, എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ള പ്രകാശം ഭൂമിയിൽ ഉദിച്ചു; അന്തരീക്ഷത്തിൽ തന്റെ മഹത്വം അളന്നു, ശക്തിയുള്ള കുതിരയുടെ വിത്തായി മുന്നേറി.

അയം സഹസ്രാ പരി യുക്താ വസാനഃ സൂര്യസ്യ ഭാനും യജ്ഞോ ദാധാര സഹസ്രദാഃ ശതദാ ഭൂരിദാവാ ധര്ത്താ ദിവോ ഭുവനസ്യ വിശ്പതിഃ

ആയിരം അലങ്കാരങ്ങളാൽ ഭുഷിതനായ, സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ, യജ്ഞം സൂര്യന്റെ തേജസ്സിനെ നിലനിർത്തുന്നു; ആയിരം നൽകുന്നവൻ, നൂറ് നൽകുന്നവൻ, ധാരാളം നൽകുന്നവൻ, ആകാശത്തെയും ലോകത്തെയും താങ്ങുന്നവൻ, സർവ്വലോകനാഥൻ.

നാകേ സുപര്ണമുപ യത്പതന്തം ഹൃദാ വേനന്തോ അഭ്യചക്ഷത ത്വാ ഹിരണ്യപക്ഷം വരുണസ്യ ദൂതം യമസ്യ യോനൌ ശകുനം ഭുരണ്യുമ്

ആകാശത്ത് പൊന്നുപോലുള്ള ചിറകുകളുള്ള പക്ഷി പറക്കുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തോടെ അതിനെ നോക്കുന്നു; നീ വരുണന്റെ ദൂതനും, യമലോകത്തിലെ പക്ഷിയും, പ്രകാശവാനുമാണ്.

ഊര്ധ്വോ ഗന്ധര്വോ അധി നാകേ അസ്ഥാത്പ്രത്യഞ്ചിത്രാ ബിഭ്രദസ്യായുധാനി വസാനോ അത്കം സുരഭിം ദൃശേ കം സ്വര്ണ നാമ ജനത പ്രിയാണി

ഗന്ധർവൻ ആകാശത്തിൽ നേരെ നില്ക്കുന്നു, ദീപ്തമായ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വഹിച്ച്, സുഗന്ധം ധരിച്ച് ദർശനത്തിനായി; പൊന്നുപോലുള്ള നാമവും പ്രിയപ്പെട്ടതും അവൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ദ്രപ്സഃ സമുദ്രമഭി യജ്ജിഗാതി പശ്യന്ഗൃധ്രസ്യ ചക്ഷസാ വിധര്മന് ഭാനുഃ ശുക്രേണ ശോചിഷാ ചകാനസ്തൃതീയേ ചക്രേ രജസി പ്രിയാണി

തുള്ളി സമുദ്രത്തേക്കു സഞ്ചരിക്കുന്നു, കഴുകന്റെ കണ്ണുപോലെ കാണുന്നു, നിയമം പാലിക്കുന്നു; തേജസ് ശുദ്ധമായ ജ്വാലയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു, മൂന്നാമത്തെ ലോകത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടതിനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

നവമ തൃതീയോ ഽര്ധഃ ആശുഃ ശിശാനോ വൃഷഭോ ന ഭീമോ ഘനാഘനഃ ക്ഷോഭണശ്ചര്ഷണീനാമ് സങ്ക്രന്ദനോ ഽനിമിഷ ഏകവീരഃ ശതം സേനാ അജയത്സാകമിന്ദ്രഃ

ഒമ്പതാമത്തെയും മൂന്നാം ഭാഗത്തെയും വേഗത്തിൽ പ്രഭയോടെ, കാളപോലെ ഭയങ്കരനും ഗർജ്ജനവും ഉണർത്തുന്നവനും, പുരുഷന്മാരെ ഉണർത്തുന്നവനും, മുന്നേറുന്നവനും, കണ്ണുമടയ്ക്കാത്ത ഏകവീരനും; ഇന്ദ്രൻ നൂറു സൈന്യങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ജയിച്ചു.

സങ്ക്രന്ദനേനാനിമിഷേണ ജിഷ്ണുനാ യുത്കാരേണ ദുശ്ച്യവനേന ധൃഷ്ണുനാ തദിന്ദ്രേണ ജയത തത്സഹധ്വം യുധോ നര ഇഷുഹസ്തേന വൃഷ്ണാ

മുന്നേറുന്നവനും കണ്ണുമടയ്ക്കാത്തവനും വിജയിയുമായ ധൈര്യശാലിയായ ഇന്ദ്രനൊപ്പം, യുദ്ധത്തിൽ ഒരുമിച്ചു നില്ക്കൂ, പുരുഷന്മാരേ, ബലവാനായ അമ്പുധരിയുമായി.

സ ഇഷുഹസ്തൈഃ സ നിഷങ്ഗിഭിര്വശീ സംസ്രഷ്ടാ സ യുധ ഇന്ദ്രോ ഗണേന സം സൃഷ്ടജിത്സോമപാ ബാഹുശര്ധ്യൂഗ്രധന്വാ പ്രതിഹിതാഭിരസ്താ

അമ്പുകൾ കൈവശം വഹിക്കുന്നവരോടും ക്വിവർ ചുമക്കുന്നവരോടും കൂടെ, യുദ്ധത്തിൽ നായകനായ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ കൂട്ടരോടൊപ്പം, വിജയിയും സോമപാനിയും ശക്തിയുള്ളവനും ഭയങ്കരമായ വില്ലുമായവൻ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് ശത്രുവിനെ തകർക്കുന്നു.

ബൃഹസ്പതേ പരി ദീയാ രഥേന രക്ഷോഹാമിത്രാം അപബാധമാനഃ പ്രഭഞ്ജന്സേനാഃ പ്രമൃണോ യുധാ ജയന്നസ്മാകമേധ്യവിതാ രഥാനാമ്

ബൃഹസ്പതേ, നിന്റെ രഥത്തിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച്, ദുഷ്ടന്മാരെയും ശത്രുക്കളെയും അകറ്റി, സൈന്യങ്ങളെ തകർക്കൂ, യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച് ഞങ്ങളെ മികച്ച രഥികന്മാരാക്കൂ.