സാമവേദഃ

ഐഭിര്ദദേ വൃഷ്ണ്യാ പൌംസ്യാനി യേഭിരൌക്ഷദ്വൃത്രഹത്യായ വജ്രീ യേ കര്മണഃ ക്രിയമാണസ്യ മഹ്ന ഋതേകര്മമുദജായന്ത ദേവാഃ

ഇവയാൽ അവൻ പുരുഷശക്തിയും വീര്യവും നൽകി; അതിനാൽ വജ്രധാരിയായവൻ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചു; മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്നു ദേവന്മാർ ജനിച്ചു, പ്രവൃത്തി കഴിഞ്ഞ്.

അസ്തി സോമോ അയം സുതഃ പിബന്ത്യസ്യ മരുതഃ ഉത സ്വരാജോ അശ്വിനാ

ഈ സോമം പിഴിഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു; മരുത്‌ഗണങ്ങളും പ്രകാശമുള്ള അശ്വിനികളും അതു ആസ്വദിക്കുന്നു.

പിബന്തി മിത്രോ അര്യമാ തനാ പൂതസ്യ വരുണഃ ത്രിഷധസ്ഥസ്യ ജാവതഃ

മിത്രനും അര്യമനും വരുണനും തങ്ങളുടെ അളവനുസരിച്ച് മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമായ സോമം കുടിക്കുന്നു.

ഉതോ ന്വസ്യ ജോഷമാ ഇന്ദ്രഃ സുതസ്യ ഗോമതഃ പ്രാതര്ഹോതേവ മത്സതി

ഇന്ദ്രനും ധന്യമായ സോമം പ്രഭാതകാലത്തിലെ യജ്ഞികനെപ്പോലെ ആനന്ദത്തോടെ ആസ്വദിക്കുന്നു.

ബണ്മഹാം അസി സൂര്യ ബഡാദിത്യ മഹാം അസി മഹസ്തേ സതോ മഹിമാ പനിഷ്തമ മഹ്നാ ദേവ മഹാം അസി

സൂര്യനേ, നീ മഹത്തായവനാണ്; നീ ആദിത്യനും വലിയവനുമാണ്. മഹത്വമുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും വലിയതും, ദൈവമേ, നിന്റെ വിശാലതകൊണ്ട് നീ സത്യത്തിൽ മഹാനാണ്.

ബട് സൂര്യ ശ്രവസാ മഹാം അസി സത്രാ ദേവ മഹാം അസി മഹ്നാ ദേവാനാമസുര്യഃ പുരോഹിതോ വിഭു ജ്യോതിരദാഭ്യമ്

സൂര്യനേ, നിന്റെ കീർത്തിയാൽ നീ മഹാനാണ്; ദൈവമേ, ശക്തിയാൽ നീ മഹാനാണ്. വിശാലതകൊണ്ട് ദേവന്മാരിൽ നീ മുൻപന്തിയിലാണ്; അസുര്യനേ, നീ സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രകാശവും അജയ്യനുമാണ്.

ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതം യാഹി മദാനാം പതേ ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതമ്

മദത്തിന്റെ അധിപനേ, നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ സോമം സ്വീകരിക്കാൻ വരിക; കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളിലേക്ക് വരിക.

ദ്വിതാ യോ വൃത്രഹന്തമോ വിദ ഇന്ദ്രഃ ശതക്രതുഃ ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതമ്

വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നൂറ്റാണ്ട് ശക്തിയുള്ള ജ്ഞാനിയേ, ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ സോമം സ്വീകരിക്കാൻ വരിക.

ത്വം ഹി വൃത്രഹന്നേഷാം പാതാ സോമാനാമസി ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതമ്

വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ഈ സോമങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി നീ തന്നെയാണ്; നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ സോമം സ്വീകരിക്കാൻ വരിക.

പ്ര വോ മഹേ മഹേവൃധേ ഭരധ്വം പ്രചേതസേ പ്ര സുമതിം കൃണുധ്വമ് വിശഃ പൂര്വീഃ പ്ര ചര ചര്ഷണിപ്രാഃ

മഹാനായവനും വളരെയധികം വൃദ്ധിയുള്ളവനും ജ്ഞാനിയുമായവനോടു സമർപ്പിക്കുക; നല്ല അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കുക. പുരാതന ജനങ്ങൾ, മനുഷ്യരെ നയിക്കുന്നവരേ, മുന്നോട്ട് നീങ്ങട്ടെ.

ഉരുവ്യചസേ മഹിനേ സുവൃക്തിമിന്ദ്രായ ബ്രഹ്മ ജനയന്ത വിപ്രാഃ തസ്യ വ്രതാനി ന മിനന്തി ധീരാഃ

വിശാലഹൃദയനും ശക്തിയുള്ളവനുമായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി പണ്ഡിതന്മാർ മനോഹരമായ സ്തുതികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ധീരന്മാർ അവന്റെ ആജ്ഞകൾ ലംഘിക്കാറില്ല.

ഇന്ദ്രം വാണീരനുത്തമന്യുമേവ സത്രാ രാജാനം ദധിരേ സഹധ്യൈ ഹര്യശ്വായ ബര്ഹയാ സമാപീന്

വേദപാരായണങ്ങൾ അജയ്യമായ മനസ്സുള്ള രാജാവായ ഇന്ദ്രനെയും മറ്റു രാജാക്കന്മാരെയും കൂട്ടായി, ഹര്യശ്വനായി, ദർഭത്തോടൊപ്പം, ഏകതയിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

യദിന്ദ്ര യാവതസ്ത്വമേതാവദഹമീശീയ സ്തോതാരമിദ്ദധിഷേ രദാവസോ ന പാപത്വായ രംസിഷമ്

ഇന്ദ്രനേ, നീ എത്ര ദൂരെയാണോ, അത്രയും ദൂരം ഞാൻ അധികാരമാനിക്കട്ടെ; സ്തോത്രക്കാരനെ ഞാൻ നിന്റെ കയ്യിൽ സമ്മാനങ്ങൾക്കായി ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ദോഷത്തിനല്ല.

ശിക്ഷേയമിന്മഹയതേ ദിവേദിവേ രായ ആ കുഹചിദ്വിദേ ന ഹി ത്വദന്യന്മഘവന്ന ആപ്യം വസ്യോ അസ്തി പിതാ ച ന

ദാനശീലനായവനേ, ഞാൻ ദിനംപ്രതി നിന്നെ ആദരിക്കാൻ പഠിക്കട്ടെ, എവിടെയായാലും. മഘവൻ, നിന്നെ ഒഴികെ സമ്പത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഉറവിടമില്ല, അച്ഛനുപോലും ഇല്ല.

ശ്രുധീ ഹവം വിപിപാനസ്യാദ്രേര്ബോധാ വിപ്രസ്യാര്ചതോ മനീഷാമ് കൃഷ്വാ ദുവാംസ്യന്തമാ സചേമാ

പകർന്നൊഴിക്കുന്നവന്റെ വിളി കേൾക്കേണമേ, പർവ്വതവാസിയായവനേ; പണ്ഡിതൻ പാടുന്ന ചിന്ത മനസ്സിലാക്കേണമേ. ദയചെയ്ത് അനുഗ്രഹം നൽകൂ, ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പം ചേരാൻ കഴിയട്ടെ.

ന തേ ഗിരോ അപി മൃഷ്യേ തുരസ്യ ന സുഷ്ടുതിമസുര്യസ്യ വിദ്വാന് സദാ തേ നാമ സ്വയശോ വിവക്മി

ശക്തനേ, ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ ഉപേക്ഷിക്കില്ല; ശക്തിയുള്ള അസുരന്റെ സ്തുതിയും ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് നിരസിക്കില്ല. ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ നാമവും മഹത്വവും പ്രസംഗിക്കുന്നു.

ഭൂരി ഹി തേ സവനാ മാനുഷേഷു ഭൂരി മനീഷീ ഹവതേ ത്വാമിത് മാരേ അസ്മന്മഘവഞ്ജ്യോക്കഃ

മനുഷ്യരിൽ നിന്നു നിനക്ക് അനേകം സമർപ്പണങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; അനേകം ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. മഘവൻ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്ക് നഷ്ടമാകരുതേ.

പ്രോ ഷ്വസ്മൈ പുരോരഥമിന്ദ്രായ ശൂഷമര്ചത അഭീകേ ചിദു ലോകകൃത്സങ്ഗേ സമത്സു വൃത്രഹ അസ്മാകം ബോധി ചോദിതാ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു

യുദ്ധത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവനായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ദൂരത്തുനിന്നും പോലും ഉല്ലാസം ഉയർത്തുക. എല്ലാ സംഗമങ്ങളിലും, എല്ലാ മത്സരങ്ങളിലും, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങളെ ഓർക്കണം. യുദ്ധഭൂമിയിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ തകർന്നുപോകട്ടെ.

ത്വം സിന്ധൂംരവാസൃജോ ഽധരാചോ അഹന്നഹിമ് അശത്രുരിന്ദ്ര ജജ്ഞിഷേ വിശ്വം പുഷ്യസി വാര്യമ് തം ത്വാ പരി ഷ്വജാമഹേ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു

നദികളെ നീ വിട്ടയച്ചു, താഴ്ന്നവരെ തകർത്തു, ഹിമം ചിതറിച്ചു, അജയ്യനായ വിജയത്തിനായി ജനിച്ച ഇന്ദ്രനേ, നീ എല്ലാ ഇഷ്ടസൗഭാഗ്യങ്ങളും നൽകുന്നു. ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; യുദ്ധഭൂമിയിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ തകർന്നുപോകട്ടെ.

വി ഷു വിശ്വാ അരാതയോ ഽര്യോ നശന്ത നോ ധിയഃ അസ്താസി ശത്രവേ വധം യോ ന ഇന്ദ്ര ജിഘാംസതി യാ തേ രാതിര്ദദിവസു നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു

എല്ലാ ശത്രുതകൾ ദൂരെയാകട്ടെ, എങ്ങനെ എതിരാളികൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നുവോ അതുപോലെ. നമ്മുടെ ചിന്തകൾ ഉറപ്പോടെ നിലനില്ക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, നമ്മെ ഹാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർക്കു നാശം വരുത്തുക. നിന്റെ ദാനം മറ്റുള്ളവരുടെതിനെക്കാൾ വലിയതാകട്ടെ; യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്റെ വില്ലിന്റെ നൂൽ കയറ്റപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ.

രേവാം ഇദ്രേവത സ്തോതാ സ്യാത്ത്വാവതോ മഘോനഃ പ്രേദു ഹരിവഃ സുതസ്യ

സമ്പത്താൽ സമൃദ്ധനായ പാടകൻ നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ധന്യനാകട്ടെ, മഹാദാനിയായോ, പിഴിഞ്ഞ സോമപാനത്തിനായി വേഗത്തിൽ വരിക.

ഉക്ഥം ച ന ശസ്യമാനം നാഗോ രയിരാ ചികേത ന ഗായത്രം ഗീയമാനമ്

ഇന്ദ്രനേ, ആരെങ്കിലും വേദപാഠം ചൊല്ലുമ്പോഴും, സമ്പത്ത് പ്രശംസിക്കുമ്പോഴും, പാട്ട് പാടുമ്പോഴും, അതൊന്നും നിന്നെ മറികടക്കില്ല.

മാ ന ഇന്ദ്ര പീയത്നവേ മാ പരാ ദാഃ ശിക്ഷാ ശചീവഃ ശചീഭിഃ

ഇന്ദ്രനേ, ഞങ്ങളെ ദുർബലരാക്കരുത്, മറ്റുള്ളവർക്കു വിട്ടുകൊടുക്കരുത്; നിന്റെ ശക്തികൾകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കു ബലം നൽകേണമേ.

ഏന്ദ്ര യാഹി ഹരിഭിരുപ കണ്വസ്യ സുഷ്ടുതിമ് ദിവോ അമുഷ്യ ശാസതോ ദിവം യയ ദിവാവസോ

ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം കണ്വന്റെ സ്തുതിക്കായി വരിക; ആകാശത്തിൽ വസിക്കുന്നവന്റെ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുക, നീ പകൽ വസിക്കുന്ന ആ ആകാശത്തിലേക്ക്.

അത്രാ വി നേമിരേഷാമുരാം ന ധൂനുതേ വൃകഃ ദിവോ അമുഷ്യ ശാസതോ ദിവം യയ ദിവാവസോ

ഇവിടെ അവരുടെ രഥചക്രങ്ങൾ തകരാറാകാറില്ല, കുരങ്ങൻ അവയെ അലയ്ക്കാറുമില്ല; ആകാശത്തിൽ വസിക്കുന്നവന്റെ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുക, നീ പകൽ വസിക്കുന്ന ആ ആകാശത്തിലേക്ക്.

ആ ത്വാ ഗ്രാവാ വദനീഹ സോമീ ഘോഷേണ വക്ഷതു ദിവോ അമുഷ്യ ശാസതോ ദിവം യയ ദിവാവസോ

ഇവിടെ, കല്ല് നിനക്ക് സംസാരിക്കട്ടെ, സോമപാനി, അതിന്റെ ശബ്ദത്തോടെ വിളിക്കട്ടെ; ആകാശത്തെ അധികരിക്കുന്നവന്റെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് നീ ഉയരുക, നീ പകലിൽ വസിക്കുന്ന ആ സ്വർഗത്തിലേക്ക്.

പവസ്വ സോമ മന്ദയന്നിന്ദ്രായ മധുമത്തമഃ

സോമാ, ഇന്ദ്രനെ ആനന്ദിപ്പിച്ച്, ഏറ്റവും മധുരമായതായി ഒഴുകുക.

തേ സുതാസോ വിപശ്ചിതഃ ശുക്രാ വായുമസൃക്ഷത

അവിടെ പിഴിഞ്ഞ സാരങ്ങൾ, ജ്ഞാനപൂർണ്ണവും പ്രകാശമുള്ളതുമായവ, വായുവിലേക്കു ഒഴുകി.

അസൃഗ്രം ദേവവീതയേ വാജയന്തോ രഥാ ഇവ

ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി, രഥങ്ങൾ പോലെ പാഞ്ഞ് അവ ഒഴുകി.