സാമവേദഃ

ആ യഃ പുരം നാര്മിണീമദീദേദത്യഃ കവിര്നഭന്യോ നാര്വ സൂരോ ന രുരുക്വാഞ്ഛതാത്മാ

മഹാനായ ജ്ഞാനിയെന്ന നിലയിൽ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, അജയമായ മനസ്സോടെ, പുരാതന നഗരത്തിലേക്ക് മുന്നേറിയവനാണ് അവൻ.

അഭി ദ്വിജന്മാ ത്രീ രോചനാനി വിശ്വാ രജാംസി ശുശുചനോ അസ്ഥാത് ഹോതാ യജിഷ്ഠോ അപാം സധസ്ഥേ

രണ്ടു ജന്മം പ്രാപിച്ച യജ്ഞികൻ മൂന്ന് ആകാശങ്ങളിലും സർവ്വഭൂമികളിലും പ്രകാശിച്ച്, യാഗത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനായി, ജലത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.

അയം സ ഹോതാ യോ ദ്വിജന്മാ വിശ്വാ ദധേ വാര്യാണി ശ്രവസ്യാ മര്തോ യോ അസ്മൈ സുതുകോ ദദാശ

ഇവനാണ് ആ യജ്ഞികൻ, രണ്ടുജന്മം പ്രാപിച്ചവൻ, സർവ്വമൂല്യവസ്തുക്കളും പ്രശസ്തിക്കായി സ്ഥാപിച്ചവൻ; സോമയോടെ അവനു അർപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍ നേട്ടം ലഭിക്കും.

അഗ്നേ തമദ്യാഷ്വം ന സ്തോമൈഃ ക്രതും ന ഭദ്രം ഹൃദിസ്പൃഷമ് ഋധ്യാമാ ത ഓഹൈഃ

അഗ്നേ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ നിന്റെ സഹായത്തോടെ, സ്തുതികളാൽ, മനസ്സിനെ സ്പർശിക്കുന്ന നല്ല മനോഭാവവും, അശ്വത്തിൻറെ ശക്തിയും നേടട്ടെ.

അധാ ഹ്യഗ്നേ ക്രതോര്ഭദ്രസ്യ ദക്ഷസ്യ സാധോഃ രഥീരൃതസ്യ ബൃഹതോ ബഭൂഥ

അഗ്നേ, നീ നല്ല മനോഭാവത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും മഹത്വത്തിന്റെയും രഥിയാണായി മാറി.

ഏഭിര്നോ അര്കൈര്ഭവാ നോ അര്വാങ്ക്സ്വാര്ണ ജ്യോതിഃ അഗ്നേ വിശ്വേഭിഃ സുമനാ അനീകൈഃ

ഈ സ്തുതികളോടെ, അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നു, നിന്റെ എല്ലാ ദയാപൂർവമായ മുഖങ്ങളോടും കൂടി, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രകാശം നൽകേണമേ.

അഗ്നേ വിവസ്വദുഷസശ്ചിത്രം രാധോ അമര്ത്യ ആ ദാശുഷേ ജാതവേദോ വഹാ ത്വമദ്യാ ദേവാം ഉഷര്ബുധഃ

വിവസ്വാന്റെ ഉഷസ്സുകളിൽ, അഗ്നേ, അമരമായ അത്ഭുതമായ വരം ഭക്തന് നൽകേണം; ജാതവേദാ, ഇന്ന് ദേവന്മാരെ ഉണർത്തുക.

ജുഷ്ടോ ഹി ദൂതോ അസി ഹവ്യവാഹനോ ഽഗ്നേ രഥീരധ്വരാണാമ് സജൂരശ്വിഭ്യാമുഷസാ സുവീര്യമസ്മേ ധേഹി ശ്രവോ ബൃഹത്

നീ പ്രിയപ്പെട്ട ദൂതനും ഹവ്യവാഹകനും ആണല്ലോ, അഗ്നേ, യാഗങ്ങളുടെ രഥിയുമാണ്; അശ്വിനികളോടൊപ്പം, ഞങ്ങൾക്ക് വീര്യവും മഹത്തായ കീർത്തിയും നൽകേണമേ.

വിധും ദദ്രാണം സമനേ ബഹൂനാം യുവാനം സന്തം പലിതോ ജഗാര ദേവസ്യ പശ്യ കാവ്യം മഹിത്വാദ്യാ മമാര സ ഹ്യഃ സമാന

പലരുടെയും കൂട്ടത്തിൽ, ചെറുപ്പക്കാരൻ, ചാരമുടിയോടെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ മഹത്തായ ജ്ഞാനം നോക്കൂ—ഇന്നലെ അവൻ മരിച്ചുവെങ്കിലും, ഇന്ന് വീണ്ടും ജനിച്ചു.

ശാക്മനാ ശാകോ അരുണഃ സുപര്ണ ആ യോ മഹഃ ശൂരഃ സനാദനീഡഃ യച്ചികേത സത്യമിത്തന്ന മോഘം വസു സ്പാര്ഹമുത ജേതോത ദാതാ

തന്റെ ശക്തിയാൽ, ശക്തനും ചുവപ്പും ഉള്ള പരുന്ത്, എപ്പോഴും ധൈര്യശാലിയും ഉറച്ചവനുമാണ്; അവൻ സത്യം ഭക്ഷ്യമായി അറിയുന്നു, അവന്റെ സമ്പത്ത് വ്യർത്ഥമല്ല, അവൻ ജയിക്കുകയും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഐഭിര്ദദേ വൃഷ്ണ്യാ പൌംസ്യാനി യേഭിരൌക്ഷദ്വൃത്രഹത്യായ വജ്രീ യേ കര്മണഃ ക്രിയമാണസ്യ മഹ്ന ഋതേകര്മമുദജായന്ത ദേവാഃ

ഇവയാൽ അവൻ പുരുഷശക്തിയും വീര്യവും നൽകി; അതിനാൽ വജ്രധാരിയായവൻ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചു; മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്നു ദേവന്മാർ ജനിച്ചു, പ്രവൃത്തി കഴിഞ്ഞ്.

അസ്തി സോമോ അയം സുതഃ പിബന്ത്യസ്യ മരുതഃ ഉത സ്വരാജോ അശ്വിനാ

ഈ സോമം പിഴിഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു; മരുത്‌ഗണങ്ങളും പ്രകാശമുള്ള അശ്വിനികളും അതു ആസ്വദിക്കുന്നു.

പിബന്തി മിത്രോ അര്യമാ തനാ പൂതസ്യ വരുണഃ ത്രിഷധസ്ഥസ്യ ജാവതഃ

മിത്രനും അര്യമനും വരുണനും തങ്ങളുടെ അളവനുസരിച്ച് മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമായ സോമം കുടിക്കുന്നു.

ഉതോ ന്വസ്യ ജോഷമാ ഇന്ദ്രഃ സുതസ്യ ഗോമതഃ പ്രാതര്ഹോതേവ മത്സതി

ഇന്ദ്രനും ധന്യമായ സോമം പ്രഭാതകാലത്തിലെ യജ്ഞികനെപ്പോലെ ആനന്ദത്തോടെ ആസ്വദിക്കുന്നു.

ബണ്മഹാം അസി സൂര്യ ബഡാദിത്യ മഹാം അസി മഹസ്തേ സതോ മഹിമാ പനിഷ്തമ മഹ്നാ ദേവ മഹാം അസി

സൂര്യനേ, നീ മഹത്തായവനാണ്; നീ ആദിത്യനും വലിയവനുമാണ്. മഹത്വമുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും വലിയതും, ദൈവമേ, നിന്റെ വിശാലതകൊണ്ട് നീ സത്യത്തിൽ മഹാനാണ്.

ബട് സൂര്യ ശ്രവസാ മഹാം അസി സത്രാ ദേവ മഹാം അസി മഹ്നാ ദേവാനാമസുര്യഃ പുരോഹിതോ വിഭു ജ്യോതിരദാഭ്യമ്

സൂര്യനേ, നിന്റെ കീർത്തിയാൽ നീ മഹാനാണ്; ദൈവമേ, ശക്തിയാൽ നീ മഹാനാണ്. വിശാലതകൊണ്ട് ദേവന്മാരിൽ നീ മുൻപന്തിയിലാണ്; അസുര്യനേ, നീ സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രകാശവും അജയ്യനുമാണ്.

ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതം യാഹി മദാനാം പതേ ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതമ്

മദത്തിന്റെ അധിപനേ, നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ സോമം സ്വീകരിക്കാൻ വരിക; കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളിലേക്ക് വരിക.

ദ്വിതാ യോ വൃത്രഹന്തമോ വിദ ഇന്ദ്രഃ ശതക്രതുഃ ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതമ്

വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നൂറ്റാണ്ട് ശക്തിയുള്ള ജ്ഞാനിയേ, ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ സോമം സ്വീകരിക്കാൻ വരിക.

ത്വം ഹി വൃത്രഹന്നേഷാം പാതാ സോമാനാമസി ഉപ നോ ഹരിഭിഃ സുതമ്

വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ഈ സോമങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി നീ തന്നെയാണ്; നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ സോമം സ്വീകരിക്കാൻ വരിക.

പ്ര വോ മഹേ മഹേവൃധേ ഭരധ്വം പ്രചേതസേ പ്ര സുമതിം കൃണുധ്വമ് വിശഃ പൂര്വീഃ പ്ര ചര ചര്ഷണിപ്രാഃ

മഹാനായവനും വളരെയധികം വൃദ്ധിയുള്ളവനും ജ്ഞാനിയുമായവനോടു സമർപ്പിക്കുക; നല്ല അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കുക. പുരാതന ജനങ്ങൾ, മനുഷ്യരെ നയിക്കുന്നവരേ, മുന്നോട്ട് നീങ്ങട്ടെ.

ഉരുവ്യചസേ മഹിനേ സുവൃക്തിമിന്ദ്രായ ബ്രഹ്മ ജനയന്ത വിപ്രാഃ തസ്യ വ്രതാനി ന മിനന്തി ധീരാഃ

വിശാലഹൃദയനും ശക്തിയുള്ളവനുമായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി പണ്ഡിതന്മാർ മനോഹരമായ സ്തുതികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ധീരന്മാർ അവന്റെ ആജ്ഞകൾ ലംഘിക്കാറില്ല.

ഇന്ദ്രം വാണീരനുത്തമന്യുമേവ സത്രാ രാജാനം ദധിരേ സഹധ്യൈ ഹര്യശ്വായ ബര്ഹയാ സമാപീന്

വേദപാരായണങ്ങൾ അജയ്യമായ മനസ്സുള്ള രാജാവായ ഇന്ദ്രനെയും മറ്റു രാജാക്കന്മാരെയും കൂട്ടായി, ഹര്യശ്വനായി, ദർഭത്തോടൊപ്പം, ഏകതയിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

യദിന്ദ്ര യാവതസ്ത്വമേതാവദഹമീശീയ സ്തോതാരമിദ്ദധിഷേ രദാവസോ ന പാപത്വായ രംസിഷമ്

ഇന്ദ്രനേ, നീ എത്ര ദൂരെയാണോ, അത്രയും ദൂരം ഞാൻ അധികാരമാനിക്കട്ടെ; സ്തോത്രക്കാരനെ ഞാൻ നിന്റെ കയ്യിൽ സമ്മാനങ്ങൾക്കായി ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ദോഷത്തിനല്ല.

ശിക്ഷേയമിന്മഹയതേ ദിവേദിവേ രായ ആ കുഹചിദ്വിദേ ന ഹി ത്വദന്യന്മഘവന്ന ആപ്യം വസ്യോ അസ്തി പിതാ ച ന

ദാനശീലനായവനേ, ഞാൻ ദിനംപ്രതി നിന്നെ ആദരിക്കാൻ പഠിക്കട്ടെ, എവിടെയായാലും. മഘവൻ, നിന്നെ ഒഴികെ സമ്പത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഉറവിടമില്ല, അച്ഛനുപോലും ഇല്ല.

ശ്രുധീ ഹവം വിപിപാനസ്യാദ്രേര്ബോധാ വിപ്രസ്യാര്ചതോ മനീഷാമ് കൃഷ്വാ ദുവാംസ്യന്തമാ സചേമാ

പകർന്നൊഴിക്കുന്നവന്റെ വിളി കേൾക്കേണമേ, പർവ്വതവാസിയായവനേ; പണ്ഡിതൻ പാടുന്ന ചിന്ത മനസ്സിലാക്കേണമേ. ദയചെയ്ത് അനുഗ്രഹം നൽകൂ, ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പം ചേരാൻ കഴിയട്ടെ.

ന തേ ഗിരോ അപി മൃഷ്യേ തുരസ്യ ന സുഷ്ടുതിമസുര്യസ്യ വിദ്വാന് സദാ തേ നാമ സ്വയശോ വിവക്മി

ശക്തനേ, ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ ഉപേക്ഷിക്കില്ല; ശക്തിയുള്ള അസുരന്റെ സ്തുതിയും ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് നിരസിക്കില്ല. ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ നാമവും മഹത്വവും പ്രസംഗിക്കുന്നു.

ഭൂരി ഹി തേ സവനാ മാനുഷേഷു ഭൂരി മനീഷീ ഹവതേ ത്വാമിത് മാരേ അസ്മന്മഘവഞ്ജ്യോക്കഃ

മനുഷ്യരിൽ നിന്നു നിനക്ക് അനേകം സമർപ്പണങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; അനേകം ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. മഘവൻ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്ക് നഷ്ടമാകരുതേ.

പ്രോ ഷ്വസ്മൈ പുരോരഥമിന്ദ്രായ ശൂഷമര്ചത അഭീകേ ചിദു ലോകകൃത്സങ്ഗേ സമത്സു വൃത്രഹ അസ്മാകം ബോധി ചോദിതാ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു

യുദ്ധത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവനായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ദൂരത്തുനിന്നും പോലും ഉല്ലാസം ഉയർത്തുക. എല്ലാ സംഗമങ്ങളിലും, എല്ലാ മത്സരങ്ങളിലും, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങളെ ഓർക്കണം. യുദ്ധഭൂമിയിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ തകർന്നുപോകട്ടെ.

ത്വം സിന്ധൂംരവാസൃജോ ഽധരാചോ അഹന്നഹിമ് അശത്രുരിന്ദ്ര ജജ്ഞിഷേ വിശ്വം പുഷ്യസി വാര്യമ് തം ത്വാ പരി ഷ്വജാമഹേ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു

നദികളെ നീ വിട്ടയച്ചു, താഴ്ന്നവരെ തകർത്തു, ഹിമം ചിതറിച്ചു, അജയ്യനായ വിജയത്തിനായി ജനിച്ച ഇന്ദ്രനേ, നീ എല്ലാ ഇഷ്ടസൗഭാഗ്യങ്ങളും നൽകുന്നു. ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; യുദ്ധഭൂമിയിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ തകർന്നുപോകട്ടെ.