സാമവേദഃ

സ നോ മഹാം അനിമാനോ ധൂമകേതുഃ പുരുശ്ചന്ദ്രഃ ധിയേ വാജായ ഹിന്വതു

ആ മഹാനായ, അചഞ്ചലനായ, പുകകൊണ്ട് പതാകയുള്ളവൻ, മുന്നിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, ഞങ്ങളെ ജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിലുമേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.

സ രേവാം ഇവ വിശ്പതിര്ദൈവ്യഃ കേതുഃ ശൃണോതു നഃ ഉക്ഥൈരഗ്നിര്ബൃഹദ്ഭാനുഃ

ജനങ്ങളുടെ നാഥനായ ദൈവിക ചിഹ്നം, ദയാലുവിനെപ്പോലെ, മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള അഗ്നി, നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ കേൾക്കട്ടെ.

തദ്വോ ഗായ സുതേ സചാ പുരുഹൂതായ സത്വനേ ശം യദ്ഗവേ ന ശാകിനേ

നിങ്ങൾക്കായി, പാനസമയത്ത്, പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനോടൊപ്പം, ശക്തിക്കായി, പശുവിനും ദാനശീലനും അനുയോജ്യമായതുപോലെ, ആ ഗാനം പാടുക.

ന ഘാ വസുര്നി യമതേ ദാനം വാജസ്യ ഗോമതഃ യത്സീമുപശ്രവദ്ഗിരഃ

നല്ലവൻ, പശുക്കളാൽ സമ്പന്നമായ ധനം നൽകുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറുന്നില്ല, പാട്ടുകൾ അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തുമ്പോൾ.

കുവിത്സസ്യ പ്ര ഹി വ്രജം ഗോമന്തം ദസ്യുഹാ ഗമത് ശചീഭിരപ നോ വരത്

ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, പശുക്കളാൽ സമ്പന്നമായ ആടയിലേക്ക് പോകട്ടെ; അവന്റെ ശക്തികൾ കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ അകറ്റരുത്.

ഇദം വിഷ്ണുര്വി ചക്രമേ ത്രേധാ നി ദധേ പദമ് സമൂഢമസ്യ പാംസുലേ

വിഷ്ണു മൂന്നു വട്ടം നടന്നു; അവൻ തന്റെ പാദം മൂന്നു പ്രാവശ്യം വെച്ചു, മുഴുവൻ ഭൂമിയും ചുറ്റി, പൊടിയിൽ.

ത്രീണി പദാ വി ചക്രമേ വിഷ്ണുര്ഗോപാ അദാഭ്യഃ അതോ ധര്മാണി ധാരയന്

വിഷ്ണു, രക്ഷകൻ, ജയിക്കാനാവാത്തവൻ, മൂന്നു വട്ടം നടന്നു; അവിടെ നിന്ന് അവൻ നിയമങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നു.

വിഷ്ണോഃ കര്മാണി പശ്യത യതോ വ്രതാനി പസ്പശേ ഇന്ദ്രസ്യ യുജ്യഃ സഖാ

വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രവർത്തികൾ നോക്കൂ, അവിടെ നിന്നാണ് അവന്റെ pavitra നിയമങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നത്, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയസുഹൃത്ത്.

തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദം സദാ പശ്യന്തി സൂരയഃ ദിവീവ ചക്ഷുരാതതമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ പരമമായ പാദം, ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും കാണുന്നു, ആകാശത്തിൽ വ്യാപിച്ച കണ്ണുപോലെ.

തദ്വിപ്രാസോ വിപന്യുവോ ജാഗൃവാംസഃ സമിന്ധതേ വിഷ്ണോര്യത്പരമം പദമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പരമ പാദം, പ്രബുദ്ധരായ കവികൾ എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരുമിച്ച് ഉണർത്തുന്നു.

അതോ ദേവാ അവന്തു നോ യതോ വിഷ്ണുര്വിചക്രമേ പൃഥിവ്യാ അധി സാനവി

അവിടെ നിന്ന്, വിഷ്ണു തന്റെ വട്ടങ്ങൾ നടത്തിയിടത്തു നിന്ന്, ഭൂമിയുടെ മുകളിലായി, ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

മോ ഷു ത്വാ വാഘതശ്ച നാരേ അസ്മന്നി രീരമന് ആരാത്താദ്വ സധമാദം ന ആ ഗഹീഹ വാ സന്നുപ ശ്രുധി

നീയും യജമാനനും ഞങ്ങളോടു കോപിക്കരുത്; ദൂരെയാണെങ്കിൽ ഈ സംഗമത്തിലേക്ക് വരിക, അടുത്താണെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക.

ഇമേ ഹി തേ ബ്രഹ്മകൃതഃ സുതേ സചാ മധൌ ന മക്ഷ ആസതേ ഇന്ദ്രേ കാമം ജരിതാരോ വസൂയവോ രഥേ ന പാദമാ ദധുഃ

നിന്റെ പ്രാർത്ഥനകൊണ്ടു ഉണ്ടാക്കിയ ഇവ, പാനസമയത്ത്, സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഗായകർ, തേനിൽ ചിതറുന്ന തേനീച്ചകളെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ; അവർ രഥത്തിൽ കാലിടച്ചു.

അസ്താവി മന്മ പൂര്വ്യം ബ്രഹ്മേന്ദ്രായ വോചത പൂര്വീരൃതസ്യ ബൃഹതീരനൂഷത സ്തോതുര്മേധാ അസൃക്ഷത

ഞാൻ പുരാതനമായ ഈ സ്തുതിയെ പാടിയിരിക്കുന്നു; അതിനെ ബ്രഹ്മാവിനും ഇന്ദ്രനും മുന്നിൽ ഉച്ചരിക്കൂ. മഹത്തായ സത്യം നിറഞ്ഞ വചനങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു; സ്തുതികാരന്റെ ചിന്തകൾ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു.

സമിന്ദ്രോ രായോ ബൃഹതീരധൂനുത സം ക്ഷോണീ സമു സൂര്യമ് സം ശുക്രാസഃ ശുചയഃ സം ഗവാശിരഃ സോമാ ഇന്ദ്രമമന്ദിഷുഃ

ഇന്ദ്രൻ മഹത്തായ സമ്പത്ത് ഉണർത്തി; ഭൂമി, സൂര്യൻ, പ്രകാശമുള്ളവരും, പശുക്കൾ നൽകുന്നവരും, സോമരസം—allാം ചേർന്ന് ഇന്ദ്രനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്രായ സോമ പാതവേ വൃത്രഘ്നേ പരി ഷിച്യസേ നരേ ച ദക്ഷിണാവതേ ദേവായ സദനാസദേ

സോമ, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കാൻ, കഴിവുള്ളവനും ദാനശീലനും സദാ ഇരിക്കുന്ന ദൈവത്തിനും വേണ്ടി നിന്നെ ഒഴിക്കുന്നു.

തം സഖായഃ പുരൂരുചം യൂയം വയം ച സൂരയഃ അശ്യാമ വാജഗന്ധ്യം സനേമ വാജപസ്ത്യമ്

നീ വ്യാപകമായി പ്രകാശിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും, ജ്ഞാനികൾ ആയ നിങ്ങളും ശക്തിയുടെ സുഗന്ധം നേടട്ടെ; ശക്തിയുടെ സമ്പത്ത് നമുക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.

പരി ത്യം ഹര്യതം ഹരിം ബഭ്രും പുനന്തി വാരേണ യോ ദേവാന്വിശ്വാം ഇത്പരി മദേന സഹ ഗച്ഛതി

അവർ ആ കനകവർണ്ണമായ കുതിരയെ വെള്ളത്തിൽ കഴുകുന്നു; ആ കുതിര മദത്തോടെ എല്ലാ ദേവന്മാരോടും ചേർന്ന് പോകുന്നു.

കസ്തമിന്ദ്ര ത്വാവസോ മര്ത്യോ ദധര്ഷതി ശ്രദ്ധാ ഇത്തേമഘവന് പാര്യേ ദിവി വാജീ വാജം സിഷാസതി

സമ്പത്താൽ സമൃദ്ധനായ ഇന്ദ്രാ, മനുഷ്യരിൽ ആരാണ് നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയുക? വിശ്വാസത്തോടെ, ദാനശീലനായവൻ പരമാകാശത്തിൽ ശക്തിക്ക് വേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്നു.

മഘോനഃ സ്മ വൃത്രഹത്യേഷു ചോദയ യേ ദദതി പ്രിയാ വസു തവ പ്രണീതീ ഹര്യശ്വ സൂരിഭിര്വിശ്വാ തരേമ ദുരിതാ

ദാനശീലനായവനേ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കൂ; പ്രിയപ്പെട്ട സമ്പത്ത് നൽകുന്നവരെ. കുതിരയുള്ള ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനത്തോടെ ജ്ഞാനികളോടൊപ്പം എല്ലാ കഷ്ടതകളും കടന്ന് പോകാൻ നമുക്ക് സാധിക്കട്ടെ.

ഏദു മധോര്മദിന്തരം സിഞ്ചാധ്വര്യോ അന്ധസഃ ഏവാ ഹി വീര സ്തവതേ സദാവൃധഃ

അധ്വര്യുവേ, ആനന്ദം നിറഞ്ഞ മധുരമായ സോമരസം പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിക്കൂ; അങ്ങനെ സദാ വളരുന്ന വീരനെ എല്ലാവരും പാടുന്നു.

ഇന്ദ്ര സ്ഥാതര്ഹരീണാം ന കിഷ്ടേ പൂര്വ്യസ്തുതിമ് ഉദാനംശ ശവസാ ന ഭന്ദനാ

കുതിരകളുടെ സാരഥിയായ ഇന്ദ്രാ, നീ പുരാതന സ്തുതിയെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല; നീ ശക്തിയോടെ ഉയർന്നു, ആരാലും തടയാനാവില്ല.

തം വോ വാജാനാം പതിമഹൂമഹി ശ്രവസ്യവഃ അപ്രായുഭിര്ജ്ഞേഭിര്വാവൃധേന്യമ്

ശ്രേഷ്ഠരേ, ശക്തിയുടെ അധിപനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; പരാജയപ്പെടാത്ത ജ്ഞാനികൾ അവനെ വളർത്തട്ടെ.

തം ഗൂര്ധയാ സ്വര്ണരം ദേവാസോ ദേവമരതിം ദധന്വിരേ ദേവത്രാ ഹവ്യമൂഹിഷേ

ഗാനത്തോടെ ദേവന്മാർ ആ ദൈവത്തെ, പ്രകാശമുള്ളവനെയും വഞ്ചനയില്ലാത്തവനെയും, ദേവന്മാരിൽ ഹോമം സ്വീകരിക്കുന്നവനായി സ്ഥാപിച്ചു.

വിഭൂതരാതിം വിപ്ര ചിത്രശോചിഷമഗ്നിമീഡിഷ്വ യന്തുരമ് അസ്യ മേധസ്യ സോമ്യസ്യ സോഭരേ പ്രേമധ്വരായ പൂര്വ്യമ്

സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയേ, ദീപ്തിയുള്ള അഗ്നിയെ പാടൂ; അവൻ സോമത്തിനും, ജ്ഞാനത്തിനും, പ്രകാശമുള്ള യാഗത്തിനും, പുരാതന കർമ്മത്തിനും സാരഥിയാണ്.

ആ സോമ സവാനോ അദ്രിഭിസ്തിരോ വാരാണ്യവ്യയാ ജനോ ന പുരി ചമ്വോര്വിശദ്ധരിഃ സദോ വനേഷു ദധ്രിഷേ

കല്ലുകൊണ്ട് ചതച്ച സോമം തടസ്സങ്ങളിലൂടെയും ഒഴുകുന്നു; നഗരത്തിലെ മനുഷ്യനെപ്പോലെ, കനകവർണ്ണൻ കാടുകളിൽ തന്റെ സ്ഥാനം പിടിച്ചു.

സ മാമൃജേ തിരോ അണ്വാനി മേഷ്യോ മീഡ്വാന്ത്സപ്തിര്ന വാജയുഃ അനുമാദ്യഃ പവമാനോ മനീഷിഭിഃ സോമോ വിപ്രേഭിരൃക്വഭിഃ

അവൻ ചെറുതായവയെ കടന്ന് ശുദ്ധനായി; ശക്തിക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിജയിയായ സാരഥിയെപ്പോലെ. പവിത്രമായ സോമം, ജ്ഞാനികളോടും ഗായകരോടും കൂടി പാടപ്പെടുന്നു.

വയമേനമിദാ ഹ്യോ ഽപീപേമേഹ വജ്രിണമ് തസ്മാ ഉ അദ്യ സവനേ സുതം ഭരാ നൂനം ഭൂഷത ശ്രുതേ

ഇന്ന് ഞങ്ങൾ ഈ ശക്തിയുള്ള ആയുധധാരിയെ നിറച്ചു; അതിനാൽ, സവനത്തിൽ സോമം അവനുവേണ്ടി കൊണ്ടുവരൂ; പ്രശസ്തനായി അതിനെ അലങ്കരിക്കൂ.

വൃകശ്ചിദസ്യ വാരണ ഉരാമഥിരാ വയുനേഷു ഭൂഷതി സേമം ന സ്തോമം ജുജുഷാണ ആ ഗഹീന്ദ്ര പ്ര ചിത്രയാ ധിയാ

പുലിയ്ക്ക് പോലും അവന്റെ രക്ഷകൻ വഴി അലങ്കരിക്കുന്നു; ഈ സ്തുതിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രാ, അത്യുത്തമമായ ചിന്തയോടെ ഇവിടെ വരട്ടെ.