സാമവേദഃ

അ കണ്വാ ഇവ ഭൃഗവഃ സൂര്യാ ഇവ വിശ്വമിദ്ധീതമാശത ച് ഇന്ദ്രം സ്തോമേഭിര്മഹയന്ത ആയവഃ പ്രിയമേധാസോ അസ്വരന്

കൺവന്മാരെയും ഭൃഗുക്കളെയും സൂര്യനെയും പോലെ, എല്ലാവരും പ്രകാശം തേടി. ആഗ്രഹമുള്ളവർ സ്തുതികളാൽ ഇന്ദ്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും, പ്രിയമേധാസും ഉച്ചത്തിൽ പാടുകയും ചെയ്തു.

അ പര്യൂ ഷു പ്ര ധന്വ വാജസാതയേ പരി വൃത്രാണി സക്ഷണിഃ ച് ദ്വിഷസ്തരധ്യാ ഋണയാ ന ഈരസേ

സോമാ, നീ ശക്തി നേടാൻ ശത്രുക്കളെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കൂ, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കിക്കളയൂ; വൈരാഗ്യം ഉള്ളവരെ കടം തീർക്കുന്നവൻപോലെ നീ അകറ്റിക്കളയൂ.

അ അജീജനോ ഹി പവമാന സൂര്യം വിധാരേ ശക്മനാ പയഃ ച് ഗോജീരയാ രംഹമാനഃ പുരന്ധ്യാ

ശുദ്ധനായവനേ, നീ ശക്തിയാൽ സൂര്യനെയും, പാൽ ഒഴുകുന്നതെയും സൃഷ്ടിച്ചു; പശുക്കളോടൊപ്പം പുരന്ധിയോടുകൂടെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്നു.

അ അനു ഹി ത്വാ സുതം സോമ മദാമസി മഹേ സമര്യരാജ്യേ ച് വാജാം അഭി പവമാന പ്ര ഗാഹസേ

പിഴിഞ്ഞ സോമാ, മഹത്തായ യുദ്ധവിജയത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ശുദ്ധനായവനേ, നീ വിജയത്തിനായി മുന്നേറുന്നു.

അ പരി പ്ര ധന്വേന്ദ്രായ സോമ സ്വാദുര്മിത്രായ പൂഷ്ണേ ഭഗായ

സോമാ, നീ എല്ലാ ദിക്കിലേക്കും ഒഴിക്കൂ, ഇന്ദ്രനും മിത്രനും പൂഷനും ഭാഗനും വേണ്ടി.

അ ഏവാമൃതായ മഹേ ക്ഷയായ സ ശുക്രോ അര്ഷ ദിവ്യഃ പീയൂഷഃ

അങ്ങനെ, അമൃതത്തിനും മഹത്തായ വാസത്തിനും വേണ്ടി, ആ പ്രകാശമുള്ള ദിവ്യപാനീയം ഒഴുകട്ടെ.

അ ഇന്ദ്രസ്തേ സോമ സുതസ്യ പേയാത്ക്രത്വേ ദക്ഷായ വിശ്വേ ച ദേവാഃ

ഇന്ദ്രാ, ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം നീയും എല്ലാ ദേവതകളും കുടിച്ചുകൊണ്ടു, ജ്ഞാനത്തിനും കഴിവിനും വേണ്ടി.

അ സൂര്യസ്യേവ രശ്മയോ ദ്രാവയിത്നവോ മത്സരാസഃ പ്രസുതഃ സാകമീരതേ ച് തന്തും തതം പരി സര്ഗാസ ആശവോ നേന്ദ്രാദൃതേ പവതേ ധാമ കിം ചന

സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ പടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനസ്സിലെ ആസക്തികൾ ഒന്നിച്ച് ജനിച്ച് ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഈ ആഗ്രഹങ്ങൾ നമ്മെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രൻ ഇല്ലാതെ ജീവശക്തികൾക്ക് എവിടെയും പോകാൻ കഴിയില്ല.

അ ഉപോ മതിഃ പൃച്യതേ സിച്യതേ മധു മന്ദ്രാജനീ ചോദതേ അന്തരാസനി ച് പവമാനഃ സന്തനിഃ സുന്വതാമിവ മധുമാന്ദ്രപ്സഃ പരി വാരമര്ഷതി

ചിന്ത തേടി എടുത്ത് മധുവുപോലെ ഒഴുക്കുന്നു; ആഴത്തിലുള്ള ശബ്ദം ഉള്ളിൽ ഉണരുന്നു, ഇടിമുഴക്കത്തിനിടയിൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ ഒഴുകുന്നു, സോമം പിഴിയുന്നവർക്കു മധുരവും ഉല്ലാസവുമാണ്, മറവു നീക്കി ഒഴുകുന്നു.

അ ഉക്ഷാ മിമേതി പ്രതി യന്തി ധേനവോ ദേവസ്യ ദേവീരുപ യന്തി നിഷ്കൃതമ് ച് അത്യക്രമീദര്ജുനം വാരമവ്യയമത്കം ന നിക്തം പരി സോമോ അവ്യത

കാളപുരുഷൻ കൂവുന്നു, പശുക്കൾ തിരികെ വരുന്നു, ദൈവങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവൻ പ്രകാശമുള്ള അതിരു കടന്നു, അക്ഷയമായ വസ്ത്രം പോലെ സോമം അതിനെ ചുറ്റി പിടിച്ചു.

അ അഗ്നിം നരോ ദീധിതിഭിരരണ്യോര്ഹസ്തച്യുതം ജനയത പ്രശസ്തമ് ച് ദൂരേദൃശം ഗൃഹപതിമഥവ്യുമ്

പുരുഷന്മാർ അവരുടെ പ്രകാശത്തോടെ ഇരുവശത്തുള്ള അരണിയിൽ നിന്ന് അഗ്നിയെ കൈവിട്ട് ഉണർത്തുന്നു; പ്രശസ്തനും ദൂരദർശിയും ഗൃഹപതിയും ആഹ്വാനിക്കപ്പെടേണ്ടവനും അഗ്നിയാണ്.

അ തമഗ്നിമസ്തേ വസവോ ന്യൃണ്വന്ത്സുപ്രതിചക്ഷമവസേ കുതശ്ചിത് ച് ദക്ഷായ്യോ യോ ദമ ആസ നിത്യഃ

വസുക്കളേ, നിങ്ങൾ ആ അഗ്നിയെ മനുഷ്യരിൽ വെച്ചു, സുതാര്യമായ ദൃഷ്ടിയോടെ, എവിടുനിന്നും സഹായത്തിനായി; അവൻ എപ്പോഴും വീട്ടിൽ കൃത്യനായവനാണ്.

അ പ്രേദ്ധോ അഗ്നേ ദീദിഹി പുരോ നോ ഽജസ്രയാ സൂര്മ്യാ യവിഷ്ഠ ച് ത്വാം ശശ്വന്ത ഉപ യന്തി വാജാഃ

ഏ അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ അക്ഷയമായ പ്രകാശത്തോടെ തെളിഞ്ഞു തെളിയുക; ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനേ, എപ്പോഴും വിജയങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കലെത്തുന്നു.

അ ആയം ഗൌഃ പൃശ്നിരക്രമീദസദന്മാതരം പുരഃ ച് പിതരം ച പ്രയന്ത്സ്വഃ

ഈ പുള്ളിക്കാളി മുന്നോട്ട് നടന്നു, അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ചേർന്ന്, സ്വന്തം ഇടം തേടി എത്തുന്നു.

അ അന്തശ്ചരതി രോചനാസ്യ പ്രാണാദപാനതീ ച് വ്യഖ്യന്മഹിഷോ ദിവമ്

അവൻ പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ അകത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവന്റെ ശ്വാസവും വിശ്വാസവും ആകാശത്തെ മഹിഷൻ വെളിപ്പെടുത്തി.

അ ത്രിംശദ്ധാമ വി രാജതി വാക്പതങ്ഗായ ധീയതേ ച് പ്രതി വസ്തോരഹ ദ്യുഭിഃ

അവൻ മുപ്പത് വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ തെളിയുന്നു; വാക്ക് വേഗമുള്ളവനായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഓരോ ദിവസവും പ്രകാശമുള്ളവരോടൊപ്പം അവൻ ആ വാസസ്ഥലത്തെ സമീപിക്കുന്നു.

ഷഷ്ഠ ദ്വിതീയോ ഽര്ധഃ അ ഉപപ്രയന്തോ അധ്വരം മന്ത്രം വോചേമാഗ്നയേ ച് ആരേ അസ്മേ ച ശൃണ്വതേ

യാഗത്തിനരികേത്തുമ്പോൾ, അഗ്നിക്കായി മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കാം; ദൂരെയുള്ളവർക്കും നമ്മെ കേൾക്കുന്നവർക്കും വേണ്ടി.

അ യഃ സ്നീഹിതീഷു പൂര്വ്യഃ സംജഗ്മാനാസു കൃഷ്ടിഷു ച് അരക്ഷദ്ദാശുഷേ ഗയമ്

സുഹൃത്തുക്കളിൽ മുൻപന്തിയിലായവൻ, ജനങ്ങളിൽ ഒന്നിച്ചുചേർന്നവൻ, ഭക്തന്റെ ജീവൻ സംരക്ഷിച്ചു.

അ സ നോ വേദോ അമാത്യമഗ്നീ രക്ഷതു ശന്തമഃ ച് ഉതാസ്മാന്പാത്വംഹസഃ

അഗ്നി, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, നീ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കണമേ, ഏറ്റവും ശാന്തനായവനേ; ഞങ്ങളെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് കാക്കണമേ.

അ ഉത ബ്രുവന്തു ജന്തവ ഉദഗ്നിര്വൃത്രഹാജനി ച് ധനഞ്ജയോ രണേരണേ

സകല ജീവികളും പറയട്ടെ: വൃത്രനെ ജയിച്ച അഗ്നി ജനിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ യുദ്ധം വിജയിക്കുന്നവൻ.

അ അഗ്നേ യുങ്ക്ഷ്വാ ഹി യേ തവാശ്വാസോ ദേവ സാധവഃ ച് അരം വഹന്ത്യാശവഃ

അഗ്നേ, ദേവമേ, നിന്റെ നല്ല കുതിരകളെ ചുമത്തുക; അവ വേഗത്തിൽ ഹോമം എത്തിക്കുന്നു.

അ അച്ഛാ നോ യാഹ്യാ വഹാഭി പ്രയാംസി വീതയേ ച് ആ ദേവാന്ത്സോമപീതയേ

നമ്മുടെ ആനന്ദത്തിനായി, നീ നല്ല വഴികളിലൂടെ വന്നു ചേർക്കണം; ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, സോമപാനം നടത്താൻ.

അ ഉദഗ്നേ ഭാരത ദ്യുമദജസ്രേണ ദവിദ്യുതത് ച് ശോചാ വി ഭാഹ്യജര

ഭാരതവംശജനായ അഗ്നേ, അക്ഷയമായ മിന്നലുപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ തെളിയുക; അക്ഷയം, നീ പടരുക.

പ്ര സുന്വാനായാന്ധസോ മര്ത്തോ ന വഷ്ട തദ്വചഃ അപ ശ്വാനമരാധസം ഹതാ മഖം ന ഭൃഗവഃ

സോമം പിഴിയുന്നവനു, മരണശീലൻ ആ വാക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അസൂയയുള്ളവരെ അകറ്റുക, വിശ്വാസമില്ലാത്ത നായയെ ഭൃഗുക്കൾ യാഗത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിയതുപോലെ.

ആ ജാമിരത്കേ അവ്യത ഭുജേ ന പുത്ര ഓണ്യോഃ സരജ്ജാരോ ന യോഷണാം വരോ ന യോനിമാസദമ്

രാത്രിയിൽ ഇരട്ടൻ ജനിച്ചു, മാതാപിതാക്കളുടെ മമതയിൽ പുത്രനെപ്പോലെ; അവൻ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു, യുവതികളെ തേടുന്ന വരനെപ്പോലെ, ഗർഭത്തിൽ ഇരുന്നു.

സ വീരോ ദക്ഷസാധനോ വി യസ്തസ്തമ്ഭ രോദസീ ഹരിഃ പവിത്രേ അവ്യത വേധാ ന യോനിമാസദമ്

ആ വീരൻ, കഴിവിൽ പ്രാവീണ്യമായവൻ, ഇരു ലോകങ്ങളെയും താങ്ങി നിലനിറുത്തിയവൻ — ഹരിഃ, വിശുദ്ധിയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ, സൃഷ്ടികർത്താവ് ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചില്ല.

അഭ്രാതൃവ്യോ അനാ ത്വമനാപിരിന്ദ്ര ജനുഷാ സനാദസി യുധേദാപിത്വമിച്ഛസേ

നിനക്ക് സഹോദരനോ ബന്ധുക്കളോ ഇല്ല, ഇന്ദ്രാ, ജനനം മുതൽ നീ അങ്ങനെയാണ്; യുദ്ധത്തിൽ നീ സ്വന്തം പിതാവിനേക്കാൾ മേൽക്കോയ്മ നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ന കീ രേവന്തം സഖ്യായ വിന്ദസേ പീയന്തി തേ സുരാശ്വഃ യദാ കൃണോഷി നദനും സമൂഹസ്യാദിത്പിതേവ ഹൂയസേ

ഏറെ സമ്പത്തുള്ളവനുമായി നീ സ്നേഹബന്ധം കണ്ടെത്തുന്നില്ല; നിന്റെ മനോഹരമായ കുതിരകൾ നീ വിളിക്കുമ്പോൾ കുടിക്കുന്നു, കൂടിച്ചേരലിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പിതാവിനെ പോലെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.

ആ ത്വാ സഹസ്രമാ ശതം യുക്താ രഥേ ഹിരണ്യയേ ബ്രഹ്മയുജോ ഹരയ ഇന്ദ്ര കേശിനോ വഹന്തു സോമപീതയേ

ആയിരം, നൂറ് മഞ്ഞരികത്തുള്ള കുതിരകൾ പൊന്നിൻ രഥത്തിൽ കൂട്ടിയിണക്കി, സ്തുതികളോടെ, ഇന്ദ്രാ, അവയെ സോമപാനം ചെയ്യാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുവരട്ടെ.