സാമവേദഃ

അ പാവമാനീഃ സ്വസ്ത്യയനീസ്താഭിര്ഗച്ഛതി നാന്ദനമ് ച് പുണ്യാംശ്ച ഭക്ഷാന്ഭക്ഷയത്യമൃതത്വം ച ഗച്ഛതി

ക്ഷേമം നൽകുന്ന പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ആനന്ദത്തിലേക്ക് എത്താം, പുണ്യമായ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാം, അമൃതത്വം നേടാം.

അ അഗന്മ മഹാ നമസാ യവിഷ്ഠം യോ ദീദായ സമിദ്ധഃ സ്വേ ദുരോണേ ച് ചിത്രഭാനും രോദസീ അന്തരുര്വീ സ്വാഹുതം വിശ്വതഃ പ്രത്യഞ്ചമ്

നാം മഹാനമായ ഭക്തിയോടെ ഏറ്റവും ചെറുപ്പനായവനോടാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നത്. തന്റെ വീടിനകത്ത് തെളിഞ്ഞു ജ്വലിക്കുന്നവൻ, ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിൽ പ്രകാശം പകർന്നവൻ, എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൻ.

അ സ മഹ്നാ വിശ്വാ ദുരിതാനി സാഹ്വാനഗ്നി ഷ്ടവേ ദമ ആ ജാതവേദാഃ ച് സ നോ രക്ഷിഷദ്ദുരിതാദവദ്യാദസ്മാന്ഗൃണത ഉത നോ മഘോനഃ

തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട്, വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന അഗ്നി വീടിനകത്തെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നു. ജീവജ്ഞാനിയായ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും അപായങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കണം, ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകണം.

അ ത്വം വരുണ ഉത മിത്രോ അഗ്നേ ത്വാം മതിഭിര്വസിഷ്ഠാഃ ച് ത്വേ വസു സുഷണനാനി സന്തു യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിഃ സദാ നഃ

വരുൺനും മിത്രനും അഗ്നേ, വസിഷ്ഠന്മാർ മനസ്സുകൊണ്ട് നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സമ്പത്തുകൾ ഏറ്റവും രസകരമായിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.

അ മഹാം ഇന്ദ്രോ യ ഓജസാ പര്ജന്യോ വൃഷ്ടിമാം ഇവ ച് സ്തോമൈര്വത്സസ്യ വാവൃധേ

ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ മഹത്തായവനാണ്, മഴവർഷിക്കുന്ന മേഘംപോലെയാണ്. സ്തുതികളാൽ അവൻ കാളകുട്ടിപോലെ വളർന്നു.

അ കണ്വാ ഇന്ദ്രം യദക്രത സ്തോമൈര്യജ്ഞസ്യ സാധനമ് ച് ജാമി ബ്രുവത ആയുധാ

കണ്വന്മാർ സ്തുതികളാൽ യജ്ഞസിദ്ധിയായ ഇന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, ബന്ധുവേ, ആയുധങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയൂ.

അ പ്രജാമൃതസ്യ പിപ്രതഃ പ്ര യദ്ഭരന്ത വഹ്നയഃ ച് വിപ്രാ ഋതസ്യ വാഹസാ

അമൃതത്തിന്റെ സന്തതിയെ അഗ്നികൾ when they bring forth, പ്രജ്ഞാനികൾ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അതിനെ വഹിക്കുന്നു.

അ പവമാനസ്യ ജിഘ്നതോ ഹരേശ്ചന്ദ്രാ അസൃക്ഷത ച് ജീരാ അജിരശോചിഷഃ

ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ, പ്രകാശമുള്ള പ്രവാഹങ്ങൾ ഒഴുകി. പഴയവ, എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള ജ്വാലയോടെ.

അ പവമാനോ രഥീതമഃ ശുഭ്രേഭിഃ ശുഭ്രശസ്തമഃ ച് ഹരിശ്ചന്ദ്രോ മരുദ്ഗണഃ

ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ, മികച്ച രഥസാരഥി, തെളിഞ്ഞ കിരണങ്ങളാൽ ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളവൻ, പൊൻ നിറമുള്ളവൻ, മരുത് ദേവതകളുടെ സംഘം.

അ പവമാന് വ്യശ്നുഹി രശ്മിഭിര്വാജസാതമഃ ച് ദധത്സ്തോത്രേ സുവീര്യമ്

ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവാ, നിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ വ്യാപിപ്പിക്കൂ, ശക്തി നൽകുന്നവൻ, സ്തുതിക്ക് വീര്യവും ധൈര്യവും നൽകുന്നവൻ.

അ പരീതോ ഷിഞ്ചതാ സുതം സോമോ യ ഉത്തമം ഹവിഃ ച് ദധന്വാം യോ നര്യോ അപ്സ്വാന്തരാ സുഷാവ സോമമദ്രിഭിഃ

ഉയർന്ന ഹോമമായ പിഴുതെടുത്ത സോമം ചുറ്റി ഒഴിക്കുക. അതിനെ കൈവശം വയ്ക്കുന്ന മഹാനായവൻ, വെള്ളത്തിൽ കല്ലുകൊണ്ട് സോമം പിഴുതെടുത്തു.

അ നൂനം പുനാനോ ഽവിഭിഃ പരി സ്രവാദബ്ധഃ സുരഭിന്തരഃ ച് സുതേ ചിത്വാപ്സു മദാമോ അന്ധസാ ശ്രീണന്തോ ഗോഭിരുത്തരമ്

ഇപ്പോൾ ശുദ്ധമായവൻ തന്റെ പ്രവാഹങ്ങളോടെ ചുറ്റി ഒഴുകട്ടെ, ബന്ധനമില്ലാതെ, ഏറ്റവും സുഗന്ധമുള്ളവൻ. പിഴുതെടുക്കുമ്പോഴും വെള്ളത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു, സോമം ആസ്വദിക്കുന്നു, പശുക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഏറ്റവും ഉന്നതൻ.

അ പരി സ്വാനശ്ചക്ഷസേ ദേവമാദനഃ ക്രതുരിന്ദുര്വിചക്ഷണഃ

ശബ്ദത്തോടെ ഒഴുകുന്ന, ദൂരദർശിയായ, ബുദ്ധിമാനായ സോമം, ദേവന്മാർക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ, ദർശനത്തിനായി ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു.

അ അസാവി സോമോ അരുഷോ വൃഷാ ഹരീ രാജേവ ദസ്മോ അഭി ഗാ അചിക്രദത് ച് പുനാനോ വാരമത്യേഷ്യവ്യയം ശ്യേനോ ന യോനിം ഘൃതവന്തമാസദത്

ജീവന്‍ നിറഞ്ഞ, കവിള്‍പൊന്നും, ശക്തനായ കാളനായി, രണ്ടു കുതിരകളോടൊപ്പം, മഹാരാജാവിനെപ്പോലെ, സോമം പശുക്കളെ വിളിച്ചു. ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, അവന്‍ ഒരിക്കലും തകരാത്ത അഭയം തേടി, കഴുകന്‍ പോലെ, നെയ്യ് നിറഞ്ഞ സാന്നിധ്യത്തിലെത്തുന്നു.

അ പര്ജന്യഃ പിതാ മഹിഷസ്യ പര്ണിനോ നാഭാ പൃഥിവ്യാ ഗിരിഷു ക്ഷയം ദധേ ച് സ്വസാര ആപോ അഭി ഗാ ഉദാസരന്ത്സം ഗ്രാവഭിര്വസതേ വീതേ അധ്വരേ

മുളകുടിയുള്ള മഹിഷിയുടെ പിതാവാണ് പര്‍ജന്യന്‍, ഭൂമിയുടെ നടുവായവന്‍, മലകളിലാണ് അവന്റെ വാസസ്ഥലം. അവന്റെ സഹോദരിമാരായ ജലങ്ങള്‍ പശുക്കളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു; യാഗസ്ഥലത്ത് പാറകളോടൊപ്പം അവന്‍ നിലകൊള്ളുന്നു.

അ കവിര്വേധസ്യാ പര്യേഷി മാഹിനമത്യോ ന മൃഷ്ടോ അഭി വാജമര്ഷസി ച് അപസേധന്ദുരിതാ സോമ നോ മൃഡ ഘൃതാ വസാനഃ പരി യാസി നിര്ണിജമ്

പ്രജ്ഞയുള്ളവന്റെ മഹത്വം അന്വേഷിക്കുന്നവനേ, അലങ്കരിച്ച കുതിരയെപ്പോലെ നീ വിജയത്തിനായി ഓടുന്നു. സോമമേ, ദോഷങ്ങള്‍ അകറ്റി, ഞങ്ങള്‍ക്ക് സന്തോഷം നല്‍കണം; നെയ്യ് ധരിച്ച് നീ പാത്രം ചുറ്റുന്നു.

അ ശ്രായന്ത ഇവ സൂര്യം വിശ്വേദിന്ദ്രസ്യ ഭക്ഷത ച് വസൂനി ജാതോ ജനിമാന്യോജസാ പ്രതി ഭാഗം ന ദീധിമഃ

സൂര്യനെ കാണുന്നതുപോലെ എല്ലാവരും ഇന്ദ്രനെ നോക്കുന്നു; ശക്തിയോടെ ജനിച്ച്, സമ്പത്തിന്റെ ഉറവിടം അവന്‍ നേടിയെടുത്തു, നാം നമ്മുടെ ഭാഗം നേടിയതുപോലെ.

അ അലര്ഷിരാതിം വസുദാമുപ സ്തുഹി ഭദ്രാ ഇന്ദ്രസ്യ രാതയഃ ച് യോ അസ്യ കാമം വിധതോ ന രോഷതി മനോ ദാനായ ചോദയന്

സമ്പത്തിന്റെ ദാനിയെ പുകഴ്ത്തണം; ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ ശുഭകരമാണ്. അവനോടുള്ള ആഗ്രഹം തടയാതെ, മനസ്സിനെ ദാനത്തിനായി ഉണര്‍ത്തുന്നവനാണ് അവന്‍.

അ യത ഇന്ദ്ര ഭയാമഹേ തതോ നോ അഭ്യം കൃധി ച് മഘവന്ഛഗ്ധി തവ തന്ന ഊതയേ വി ദ്വിഷോ വി മൃധോ ജഹി

ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടുന്നവരില്‍ നിന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് രക്ഷ വേണം; മഹാദാനിയായവനേ, ഞങ്ങള്‍ക്ക് സഹായത്തിനായി അവരെ അകറ്റണം; ശത്രുക്കളെയും വൈരികളെയും തകർക്കണം.

അ ത്വം ഹി രാധസ്പതേ രാധസോ മഹഃ ക്ഷയസ്യാസി വിധ്രത്താ ച് തം ത്വാ വയം മഘവന്നിന്ദ്ര ഗിര്വണഃ സുതാവന്തോ ഹവാമഹേ

സമ്പത്തിന്റെ അധിപതിയായ നീ, മഹത്തായ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ഉടമയാണ്. മഹാദാനിയായ ഇന്ദ്രാ, ഗാനം പാടുന്നവനേ, ഞങ്ങള്‍ പിഴിഞ്ഞ സോമം കൊണ്ട് നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.

അ ത്വം സോമാസി ധാരയുര്മന്ദ്ര ഓജിഷ്ഠോ അധ്വരേ ച് പവസ്വ മംഹയദ്രയിഃ

സോമമേ, യാഗത്തില്‍ നീ ഏറ്റവും ആനന്ദകരനും ശക്തിയുള്ളവനുമാണ്; നീ ഒഴുകി, സന്തോഷവും സമ്പത്തും കൊണ്ടുവരിക.

അ ത്വം സുതോ മദിന്തമോ ദധന്വാന്മത്സരിന്തമഃ ച് ഇന്ദുഃ സത്രാജിദസ്തൃതഃ

പിഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് നീ ഏറ്റവും ഉല്ലാസകരനും പ്രചോദനമേകുന്നവനുമാണ്, സോമമേ; എല്ലാ മത്സരങ്ങളിലും ജയിച്ച, സംരക്ഷിതനായ അമൃതബിന്ദുവാണ് നീ.

അ ത്വം സുഷ്വാണോ അദ്രിഭിരഭ്യര്ഷ കനിക്രദത് ച് ദ്യുമന്തം ശുഷ്മാ ഭര

പാറകളാല്‍ നന്നായി പിഴിഞ്ഞ്, നീ ഗംഭീരമായി ഒഴുകുന്നു; പ്രകാശമുള്ള ശക്തി കൊണ്ടുവരിക.

അ പവസ്വ ദേവവീതയ ഇന്ദോ ധാരാഭിരോജസാ ച് ആ കലശം മധുമാന്ത്സോമ നഃ സദഃ

ദേവന്മാര്‍ക്ക് ആസ്വാദനത്തിനായി, സോമമേ, നീ ശക്തിയോടെ ഒഴുകണം; മധുരമായ സോമം, നീ ഞങ്ങളുടെ പാത്രത്തിലേക്ക് വരിക.

അ തവ ദ്രപ്സാ ഉദപ്രുത ഇന്ദ്രം മദായ വാവൃധുഃ ച് ത്വാം ദേവാസോ അമൃതായ കം പപുഃ

നിന്റെ തിളങ്ങുന്ന തുള്ളികള്‍ ഇന്ദ്രന്‍ ഉല്ലാസം നേടാന്‍ നിറഞ്ഞു; ദേവന്മാര്‍ അമൃതം ലഭിക്കാൻ നിന്നെ കുടിച്ചു.

അ ആ നഃ സുതാസ ഇന്ദവഃ പുനാനാ ധാവതാ രയിമ് ച് വൃഷ്ടിദ്യാവോ രീത്യാപഃ സ്വര്വിദഃ

ശുദ്ധമായ സോമ തുള്ളികള്‍ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരിക, സമ്പത്ത് നല്‍കണം; മഴ നിറഞ്ഞ ആകാശവും ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങളും, പ്രകാശം നല്‍കുന്നവ, അടുത്ത് വരട്ടെ.

അ പരി ത്യം ഹര്യതം ഹരിം ബഭ്രും പുനന്തി വാരേണ ച് യോ ദേവാന്വിശ്വാം ഇത്പരി മദേന സഹ ഗച്ഛതി

ആ കവിള്‍പൊന്നും, ആകര്‍ഷകമായ കുതിരയെ ചുറ്റി, അവരെ ചാനലിലൂടെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; അവന്‍ എല്ലാ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഉല്ലാസത്തോടെ മുന്നേറുന്നു.

അ ദ്വിര്യം പഞ്ച സ്വയശസം സഖായോ അദ്രിസംഹതമ് ച് പ്രിയമിന്ദ്രസ്യ കാമ്യം പ്രസ്നാപയന്ത ഊര്മയഃ

രണ്ടു അഞ്ചു സ്വയംപ്രശസ്തമായ തിരകള്‍, പാറകൊണ്ടു ചുരണ്ടപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കള്‍, ഇന്ദ്രന്‍ പ്രിയമായതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമായത് ഒഴുക്കുന്നു.

അ ഇന്ദ്രായ സോമ പാതവേ വൃത്രഘ്നേ പരി ഷിച്യസേ ച് നരേ ച ദക്ഷിണാവതേ വീരായ സദനാസദേ

ഇന്ദ്രന് വേണ്ടി, കുടിക്കാനായി, സോമമേ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഒഴുക്കുന്നു; വലതുകൈയുള്ളവനും വീരനും സദസ്സില്‍ ഇരിക്കുന്നവനും വേണ്ടി.