സാമവേദഃ

അ ഏതമു ത്യം ദശ ക്ഷിപോ ഹരിം ഹിവന്തി യാതവേ ച് സ്വായുധം മദിന്തമമ്

ഈ മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവനെ പത്ത് വിരലുകൾ യാത്രക്കായി ചുരണ്ടുന്നു, ഏറ്റവും ഉല്ലാസകരൻ, സ്വായുധം കൈവശമുള്ളവൻ.

അ ഏഷ ഉ സ്യ വൃഷാ രഥോ ഽവ്യാ വാരേഭിരവ്യത ച് ഗച്ഛന്വാജം സഹസ്രിണമ്

ഇവന്റെ കാളയുള്ള രഥം മറവുകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, ആയിരം സമ്മാനങ്ങളിലേക്കാണ് യാത്ര.

അ ഏതം ത്രിതസ്യ യോഷണോ ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ ച് ഇന്ദുമിന്ദ്രായ പീതയേ

ഈ മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവനെ ത്രിതയുടെ സ്ത്രീകൾ കല്ലുകൊണ്ട് ചുരണ്ടുന്നു, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കേണ്ട തുള്ളി.

അ ഏഷ സ്യ മാനുഷീഷ്വാ ശ്യേനോ ന വിക്ഷു സീദതി ച് ഗച്ഛം ജാരോ ന യോഷിതമ്

ഇവൻ മനുഷ്യരിൽ, ഗ്രാമങ്ങളിൽ പരുന്തുപോലെ ഇരിക്കുന്നു, പ്രിയയിലേക്കുള്ള പ്രേമികനെപ്പോലെ പോകുന്നു.

അ ഏഷ സ്യ മദ്യോ രസോ ഽവ ചഷ്ടേ ദിവഃ ശിശുഃ ച് യ ഇന്ദുര്വാരമാവിശത്

ഈ ഉല്ലാസകരമായ രസം, ആകാശത്തിന്റെ കുഞ്ഞ്, മറവിനുള്ളിൽ കടന്ന തുള്ളി, താനെതാനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

അ ഏഷ സ്യ പീതയേ സുതോ ഹരിരര്ഷതി ധര്ണസിഃ ച് ക്രന്ദന്യോനിമഭി പ്രിയമ്

കുഴഞ്ഞെടുത്ത മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവൻ കുടിക്കാൻ ഉത്സുകനായി, മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, പ്രിയമായ വാസസ്ഥലം തേടുന്നു.

അ ഏതം ത്യം ഹരിതോ ദശ മര്മൃജ്യന്തേ അപസ്യുവഃ ച് യാഭിര്മദായ ശുമ്ഭതേ

ഈ മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവനെ പത്ത് പ്രകാശമുള്ളവർ കഴുകുന്നു, അതിനാൽ അവൻ ഉല്ലാസത്തിനായി തിളങ്ങുന്നു.

അ ഏഷ വാജീ ഹിതോ നൃഭിര്വിശ്വവിന്മനസസ്പതിഃ ച് അവ്യോ വാരം വി ധാവതി

ഈ വാജി മനുഷ്യർ ഒരുക്കിയതും, എല്ലാം അറിയുന്ന മനസ്സുകളുടെ നാഥനുമാണ്. അവൻ തടസ്സമില്ലാതെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു.

അ ഏഷ പവിത്രേ അക്ഷരത്സോമോ ദേവേഭ്യഃ സുതഃ ച് വിശ്വാ ധാമാന്യാവിശന്

ഈ സോമം ദേവന്മാർക്കായി പിഴിഞ്ഞത്, ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിലൂടെ ഒഴുകി, എല്ലായിടങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു.

അ ഏഷ ദേവഃ ശുഭായതേ ഽധി യോനാവമര്ത്യഃ ച് വൃത്രഹാ ദേവവീതമഃ

ഈ ദേവൻ, തന്റെ ഗർഭത്തിൽ അമരനായവൻ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായവൻ, പ്രകാശിക്കുന്നു.

അ ഏഷ വൃഷാ കനിക്രദദ്ദശഭിര്ജാമിഭിര്യതഃ ച് അഭി ദ്രോണാനി ധാവതി

ഈ ശക്തൻ, ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ച്, പത്ത് വിധത്തിൽ സഹോദരന്മാർ ഉണർത്തിയതുപോലെ, പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഓടുന്നു.

അ ഏഷ സൂര്യമരോചയത്പവമാനോ അധി ദ്യവി ച് പവിത്രേ മത്സരോ മദഃ

ഈ പവമാനൻ ആകാശത്ത് സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദം ഉണരുന്നു.

അ ഏഷ സൂര്യേണ ഹാസതേ സംവസാനോ വിവസ്വതാ ച് പതിര്വാചോ അദാഭ്യഃ

ഈവൻ പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനോടൊപ്പം ചേർന്ന്, വിവസ്വാനോടൊപ്പം തിളങ്ങുന്നു; വാക്കിന്റെ അപ്രാപ്യനായ യജമാനൻ.

അ ഏഷ കവിരഭിഷ്ടുതഃ പവിത്രേ അധി തോശതേ ച് പുനാനോ ഘ്നന്നപ ദ്വിഷഃ

ഈ കവി, സ്തുതിയും ശുദ്ധിയും നേടിയവൻ, ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ശത്രുക്കളെ ശുദ്ധീകരിച്ച് തകർക്കുന്നു.

അ ഏഷ ഇന്ദ്രായ വായവേ സ്വര്ജിത്പരി ഷിച്യതേ ച് പവിത്രേ ദക്ഷസാധനഃ

ഈവൻ പ്രകാശം നേടുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനും വായുവിനും വേണ്ടി പാത്രത്തിൽ ഒഴുക്കുന്നു; ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ കഴിവ് നേടുന്നു.

അ ഏഷ നൃഭിര്വി നീയതേ ദിവോ മൂര്ധാ വൃഷാ സുതഃ ച് സോമോ വനേഷു വിശ്വവിത്

ഈ സോമം, കാളപോലെയും പിഴിഞ്ഞതുമായവൻ, മനുഷ്യർ നയിക്കുന്നു; എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, വനങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ആകാശത്തിന്റെ തലവനാണ്.

അ ഏഷ ഗവ്യുരചിക്രദത്പവമാനോ ഹിരണ്യയുഃ ച് ഇന്ദുഃ സത്രാജിദസ്തൃതഃ

ഈ പവമാനൻ, പശുക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച്, തിളങ്ങുന്നു; പൊന്നുപോലെയുള്ള ഇന്ദു, കൂട്ടായ്മകളിൽ ജയിച്ചവൻ, ഒഴുകുന്നു.

അ ഏഷ ശുഷ്മ്യസിഷ്യദദന്തരിക്ഷേ വൃഷാ ഹരിഃ ച് പുനാന ഇന്ദുരിന്ദ്രമാ

ഈ ശക്തനും പൊന്നുപോലെയും ശുദ്ധിയുള്ളവനും അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒഴുകി; ശുദ്ധമായ ഇന്ദു, ഇന്ദ്രനെ തേടുന്നു.

അ ഏഷ ശുഷ്മ്യദാഭ്യഃ സോമഃ പുനാനോ അര്ഷതി ച് ദേവാവീരഘശംസഹാ

ഈ സോമം, ശുദ്ധിയോടെ, അപ്രാപ്യർക്കായി ഒഴുകുന്നു; ദൈവസ്വഭാവമുള്ള, വീരനായ, ദുഷ്ടവാക്കുകളെ അകറ്റുന്നവൻ.

അ സ സുതഃ പീതയേ വൃഷാ സോമഃ പവിത്രേ അര്ഷതി ച് വിഘ്നന്രക്ഷാംസി ദേവയുഃ

ഈ പിഴിഞ്ഞ ശക്തനായ സോമം, കുടിക്കാൻ ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ഒഴുകുന്നു; ദൈവം, ദാനവരെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

അ സ പവിത്രേ വിചക്ഷണോ ഹരിരര്ഷതി ധര്ണസിഃ ച് അഭി യോനിം കനിക്രദത്

ഈ വിവേകമുള്ള പൊന്നുപോലെയുള്ളവൻ, ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ഒഴുകുന്നു; ഗർജ്ജിച്ച് തന്റെ ഗർഭത്തിലേക്കു ഓടുന്നു.

അ സ വാജീ രോചനാ ദിവഃ പവമാനോ വി ധാവതി ച് രക്ഷോഹാ വാരമവ്യയമ്

ഈ വാജി പവമാനൻ, ആകാശത്തിലെ പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ ഓടുന്നു; ദാനവരെ സംഹരിച്ച്, അശ്രമമായ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നു.

അ സ ത്രിതസ്യാധി സാനവി പവമാനോ അരോചയത് ച് ജാമിഭിഃ സൂര്യം സഹ

ഈ പവമാനൻ, തൃതയുടെ ഉച്ചിയിൽ, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.

അ സ വൃത്രഹാ വൃഷാ സുതോ വരിവോവിദദാഭ്യഃ ച് സോമോ വാജമിവാസരത്

ഈ സോമം, കാളപോലെയും പിഴിഞ്ഞതുമായവൻ, വൃത്രനെ സംഹരിച്ച്, അപ്രാപ്യർക്കു വിശാലമായ സ്ഥലം നൽകുന്നു; വാജിപോലെ ഓടുന്നു.

അ സ ദേവഃ കവിനേഷിതോ ഽഭി ദ്രോണാനി ധാവതി ച് ഇന്ദുരിന്ദ്രായ മംഹയന്

ഈ ദേവൻ, കവി ഉണർത്തിയവൻ, പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഓടുന്നു; ഇന്ദു, ഇന്ദ്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.

അ യഃ പാവമാനീരധ്യേത്യൃഷിഭിഃ സമ്ഭൃതം രസമ് ച് സര്വം സ പൂതമശ്നാതി സ്വദിതം മാതരിശ്വനാ

പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ഋഷിമാർ ശേഖരിച്ച അമൃതസാരമായത്, ശുദ്ധമായതും ജീവശ്വാസം കൊണ്ടു രുചികരമായതുമായ എല്ലാ ഭക്ഷ്യങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നു.

അ പാവമാനീര്യോ അധ്യേത്യൃഷിഭിഃ സമ്ഭൃതം രസമ് ച് തസ്മൈ സരസ്വതീ ദുഹേ ക്ഷീരം സര്പിര്മധൂദകമ്

പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവന്, ഋഷിമാർ ശേഖരിച്ച അമൃതസാരമായത്, സരസ്വതി ദേവി തന്നെ പാൽ, നെയ്യ്, തേൻ, വെള്ളം എന്നിവ നൽകുന്നു.

അ പാവമാനീഃ സ്വസ്ത്യയനീഃ സുദുഘാ ഹി ഘൃതശ്ചുതഃ ച് ഋഷിഭിഃ സംഭൃതോ രസോ ബ്രാഹ്മണേഷ്വമൃതം ഹിതമ്

പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ ക്ഷേമം നൽകുന്നവയും, സദാ നെയ്യ് ഒഴുകുന്നവയും. ഋഷിമാർ ശേഖരിച്ച ഈ സാരമാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ അമൃതമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

അ പാവമാനീര്ദധന്തു ന ഇമം ലോകമഥോ അമുമ് ച് നോ ദേവീര്ദേവൈഃ സമാഹൃതാഃ

ദേവതകൾ ചേർത്ത് കൊണ്ടുവന്ന ഈ ദേവീ സ്തോത്രങ്ങൾ, പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ, ഈ ലോകവും അന്ത്യലോകവും ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പാക്കട്ടെ.