സാമവേദഃ

പഞ്ചമ ദ്വിതീയോ ഽര്ധഃ അ അക്രാന്ത്സമുദ്രഃ പ്രഥമേ വിധര്മം ജനയന്പ്രജാ ഭുവനസ്യ ഗോപാഃ ച് വൃഷാ പവിത്രേ അധി സാനോ അവ്യേ ബൃഹത്സോമോ വാവൃധേ സ്വാനോ അദ്രിഃ

അവൻ സമുദ്രം കടന്നു, ആദിയിൽ നിയമം സ്ഥാപിച്ചു, സൃഷ്ടികളെ ജനിപ്പിച്ചു, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായി നിലകൊണ്ടു; ശുദ്ധമായ മലയിൽ കിടക്കുന്ന കാളപോലെയുള്ള സോമം പാത്രത്തിൽ വളർന്നു, കല്ല് മുഴങ്ങിപ്പൊങ്ങി.

അ മത്സി വായുമിഷ്ടയേ രാധസേ ച മത്സി മിത്രാവരുണാ പൂയമാനഃ ച് മത്സി ശര്ധോ മാരുതം മത്സി ദേവാന്മത്സി ദ്യാവാപൃഥിവീ ദേവ സോമ

വായുവേ, ഞങ്ങൾക്കു അനുഗ്രഹവും സമ്പത്തും നൽകാൻ ഞങ്ങളിലേക്കു സന്തോഷിക്കണം; മിത്രനും വരുണനും, ഞങ്ങൾ ശുദ്ധരാകുമ്പോൾ ഞങ്ങളിലേക്കു സന്തോഷിക്കണം; മാരുതരുടെ കൂട്ടവും, ദേവന്മാരും, ആകാശവും ഭൂമിയും, ദേവസോമാ, ഞങ്ങളിലേക്കു സന്തോഷിക്കണം.

അ മഹത്തത്സോമോ മഹിഷശ്ചകാരാപാം യദ്ഗര്ഭോ ഽവൃണീത ദേവാന് ച് അദധാദിന്ദ്രേ പവമാന ഓജോ ഽജനയത്സൂര്യേ ജ്യോതിരിന്ദുഃ

ആ മഹത്തായ സോമം, മഹിഷൻ, ജലങ്ങളുടെ ഗർഭമായി ദേവന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു, ഇന്ദ്രനിൽ ശക്തി നല്കി, പവമാനനായി സൂര്യനിൽ പ്രകാശം ജനിപ്പിച്ചു.

അ ഏഷ ദേവോ അമര്ത്യഃ പര്ണവീരിവ ദീയതേ ച് അഭി ദ്രോണാന്യാസദമ്

ഈ അമരനായ ദേവൻ, പടർന്നു വളരുന്ന ശാഖപോലെ ഒഴുകി, പാത്രങ്ങളിൽ പതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

അ ഏഷ വിപ്രൈരഭിഷ്ടുതോ ഽപോ ദേവോ വി ഗാഹതേ ച് ദധദ്രത്നാനി ദാശുഷേ

മഹർഷിമാർ സ്തുതിച്ച ഈ ദേവൻ, ജലങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു, ഭക്തർക്കു സമ്പത്തുകൾ നൽകുന്നു.

അ ഏഷ വിശ്വാനി വാര്യാ ശൂരോ യന്നിവ സത്വഭിഃ ച് പവമാനഃ സിഷാസതി

ശക്തനായ പവമാനൻ, തന്റെ ശക്തിയാൽ, വീരൻ പോലെ എല്ലാ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കളെയും തേടുന്നു.

അ ഏഷ ദേവോ രഥര്യതി പവമാനോ ദിശസ്യതി ച് ആവിഷ്കൃണോതി വഗ്വനുമ്

ഈ ദേവൻ, പവമാനൻ, രഥത്തിൽ കയറി, മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു, ശബ്ദവും വാക്കും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

അ ഏഷ ദേവോ വിപന്യുഭിഃ പവമാന ഋതായുഭിഃ ച് ഹരിര്വാജായ മൃജ്യതേ

പണ്ഡിതന്മാരാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ദേവൻ, സത്യനിഷ്ഠരാൽ, കനകവർണ്ണനായവൻ, വിജയത്തിനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അ ഏഷ ദേവോ വിപാ കൃതോ ഽതി ഹ്വരാംസി ധാവതി ച് പവമാനോ അദാഭ്യഃ

ശുദ്ധനായ ഈ ദേവൻ, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും കടന്ന് മുന്നേറുന്നു; പവമാനൻ ജയിക്കാനാവാത്തവനാണ്.

അ ഏഷ ദിവം വി ധാവതി തിരോ രജാംസി ധാരയാ ച് പവമാനഃ കനിക്രദത്

ഇവൻ ആകാശം മുഴുവൻ ഓടുന്നു, പൊടിക്കിടയിലൂടെ തന്റെ ഒഴുക്കോടെ, മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ.

അ ഏഷ ദിവം വ്യാസരത്തിരോ രജാംസ്യസ്പൃതഃ ച് പവമാനഃ സ്വധ്വരഃ

ഇവൻ ആകാശം വ്യാപിച്ചു, പൊടിക്കിടയിലൂടെ, ആരും തൊടാതിരിക്കുന്നു; സ്വയംനിയമമുള്ള ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ.

അ ഏഷ പ്രത്നേന ജന്മനാ ദേവോ ദേവേഭ്യഃ സുതഃ ച് ഹരിഃ പവിത്രേ അര്ഷതി

പ്രാചീന ജനനമുള്ള ദൈവം, ദേവന്മാർക്കായി ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ, മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവൻ, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.

അ ഏഷ ഉ സ്യ പുരുവ്രതോ ജജ്ഞാനോ ജനയന്നിഷഃ ച് ധാരയാ പവതേ സുതഃ

നാനാ ക്രിയകളുള്ളവൻ, ജനിച്ചപ്പോൾ വെളിച്ചങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ തന്റെ ഒഴുക്കോടെ ഒഴുകുന്നു.

അ ഏഷ ധിയാ യാത്യണ്വ്യ ശൂരോ രഥേഭിരാശുഭിഃ ച് ഗച്ഛന്നിന്ദ്രസ്യ നിഷ്കൃതമ്

ഇവൻ ചിന്തയോടെ, സൂക്ഷ്മമായി, വേഗമുള്ള രഥങ്ങളോടെ വീരൻ, ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് അടുക്കുന്നു.

അ ഏഷ പുരൂ ധിയായതേ ബൃഹതേ ദേവതാതയേ ച് യത്രാമൃതാസ ആശത

ഇവനെ അനേകം പേർ വലിയ ദൈവിക യാഗത്തിനായി ചിന്തയോടെ വിളിക്കുന്നു, അവിടെയാണ് അമരന്മാർ ഇരുന്നിരിക്കുന്നത്.

അ ഏതം മൃജന്തി മര്ജ്യമുപ ദ്രോണേഷ്വായവഃ ച് പ്രചക്രാണം മഹീരിഷഃ

ഇവനെ ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതായവനെ പാത്രങ്ങളിൽ കല്ലുകൾകൊണ്ട് കഴുകുന്നു, ധാരാളം സമ്പത്ത് വിതറുന്നു.

അ ഏഷ ഹിതോ വി നീയതേ ഽന്തഃ ശുന്ധ്യാവതാ പഥാ ച് യദീ തുഞ്ജന്തി ഭൂര്ണയഃ

സ്ഥാപിച്ചവനെ, ശുദ്ധീകരണ പഥത്തിലൂടെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു, ചക്രങ്ങൾ അവനെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ.

അ ഏഷ രുക്മിഭിരീയതേ വാജി ശുഭ്രേഭിരംശുഭിഃ ച് പതിഃ സിന്ധൂനാം ഭവന്

പൊന്നുപോലുള്ള കിരണങ്ങളോടെ, ദീപ്തമായ ഒഴുക്കുകളോടെ കുതിരപോലെ മുന്നേറുന്നു, നദികളുടെ അധിപതിയാകുന്നു.

അ ഏഷ ശൃങ്ഗാണി ദോധുവച്ഛിശീതേ യൂഥ്യോ വൃഷാ ച് നൃമ്ണാ ദധാന ഓജസാ

ഇവൻ തന്റേതായ കൊമ്പുകൾ ആടിക്കുന്നു, കൂട്ടത്തിലെ യുവ സിംഹംപോലെ, പുരുഷസ്വഭാവവും ശക്തിയും വഹിക്കുന്നു.

അ ഏഷ വസൂനി പിബ്ദനഃ പരുഷാ യയിവാം അതി ച് അവ ശാദേഷു ഗച്ഛതി

സമ്പത്താൽ നിറഞ്ഞവൻ, കഠിനമായ സ്ഥലങ്ങൾ കടന്ന്, വിശ്രമസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു.

അ ഏതമു ത്യം ദശ ക്ഷിപോ ഹരിം ഹിവന്തി യാതവേ ച് സ്വായുധം മദിന്തമമ്

ഈ മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവനെ പത്ത് വിരലുകൾ യാത്രക്കായി ചുരണ്ടുന്നു, ഏറ്റവും ഉല്ലാസകരൻ, സ്വായുധം കൈവശമുള്ളവൻ.

അ ഏഷ ഉ സ്യ വൃഷാ രഥോ ഽവ്യാ വാരേഭിരവ്യത ച് ഗച്ഛന്വാജം സഹസ്രിണമ്

ഇവന്റെ കാളയുള്ള രഥം മറവുകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, ആയിരം സമ്മാനങ്ങളിലേക്കാണ് യാത്ര.

അ ഏതം ത്രിതസ്യ യോഷണോ ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ ച് ഇന്ദുമിന്ദ്രായ പീതയേ

ഈ മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവനെ ത്രിതയുടെ സ്ത്രീകൾ കല്ലുകൊണ്ട് ചുരണ്ടുന്നു, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കേണ്ട തുള്ളി.

അ ഏഷ സ്യ മാനുഷീഷ്വാ ശ്യേനോ ന വിക്ഷു സീദതി ച് ഗച്ഛം ജാരോ ന യോഷിതമ്

ഇവൻ മനുഷ്യരിൽ, ഗ്രാമങ്ങളിൽ പരുന്തുപോലെ ഇരിക്കുന്നു, പ്രിയയിലേക്കുള്ള പ്രേമികനെപ്പോലെ പോകുന്നു.

അ ഏഷ സ്യ മദ്യോ രസോ ഽവ ചഷ്ടേ ദിവഃ ശിശുഃ ച് യ ഇന്ദുര്വാരമാവിശത്

ഈ ഉല്ലാസകരമായ രസം, ആകാശത്തിന്റെ കുഞ്ഞ്, മറവിനുള്ളിൽ കടന്ന തുള്ളി, താനെതാനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

അ ഏഷ സ്യ പീതയേ സുതോ ഹരിരര്ഷതി ധര്ണസിഃ ച് ക്രന്ദന്യോനിമഭി പ്രിയമ്

കുഴഞ്ഞെടുത്ത മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവൻ കുടിക്കാൻ ഉത്സുകനായി, മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, പ്രിയമായ വാസസ്ഥലം തേടുന്നു.

അ ഏതം ത്യം ഹരിതോ ദശ മര്മൃജ്യന്തേ അപസ്യുവഃ ച് യാഭിര്മദായ ശുമ്ഭതേ

ഈ മഞ്ഞപ്പച്ചയുള്ളവനെ പത്ത് പ്രകാശമുള്ളവർ കഴുകുന്നു, അതിനാൽ അവൻ ഉല്ലാസത്തിനായി തിളങ്ങുന്നു.

അ ഏഷ വാജീ ഹിതോ നൃഭിര്വിശ്വവിന്മനസസ്പതിഃ ച് അവ്യോ വാരം വി ധാവതി

ഈ വാജി മനുഷ്യർ ഒരുക്കിയതും, എല്ലാം അറിയുന്ന മനസ്സുകളുടെ നാഥനുമാണ്. അവൻ തടസ്സമില്ലാതെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു.

അ ഏഷ പവിത്രേ അക്ഷരത്സോമോ ദേവേഭ്യഃ സുതഃ ച് വിശ്വാ ധാമാന്യാവിശന്

ഈ സോമം ദേവന്മാർക്കായി പിഴിഞ്ഞത്, ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിലൂടെ ഒഴുകി, എല്ലായിടങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു.