സാമവേദഃ

അ ആ പവമാന ധാരയ രയിം സഹസ്രവര്ചസമ് ച് അസ്മേ ഇന്ദോ സ്വാഭുവമ്

ശുദ്ധമായ സോമാ, ആയിരം ശക്തിയുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ; ഇന്ദുവേ, അതെല്ലാം ഞങ്ങളുടെതായിരിക്കട്ടെ.

അ അഭി പ്രിയാ ദിവഃ കവിര്വിപ്രഃ സ ധാരയാ സുതഃ ച് സോമോ ഹിന്വേ പരാവതി

പ്രജ്ഞാവാനായ കവി സോമം, പിഴിഞ്ഞ പ്രവാഹത്തോടൊപ്പം, ആകാശത്തിലെ പ്രിയപ്പെട്ടവനിലേക്കും ദൂരെയുള്ളവനിലേക്കും നീങ്ങുന്നു.

അ ഉത്തേ ശുഷ്മാസ ഈരതേ സിന്ധോരൂര്മേരിവ സ്വനഃ ച് വാണസ്യ ചോദയാ പവിമ്

നദിയുടെ തിരയുടെ ശബ്ദംപോലെ, നിന്റെ ശക്തികൾ ഉയരുന്നു; നിന്റെ ഗാനംകൊണ്ട് പിഴിയുന്ന കല്ലിനെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കൂ.

അ പ്രസവേ ത ഉദീരതേ തിസ്രോ വാചോ മഖസ്യുവഃ ച് യദവ്യ ഏഷി സാനവി

നിന്റെ ഉണർത്തലിൽ, യാഗത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ള മൂന്നു വാക്കുകൾ ഉന്നതത്തിൽ നീ പോകുമ്പോൾ ഉയരുന്നു.

അ അവ്യാ വാരൈഃ പരി പ്രിയം ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ ച് പവമാനം മധുശ്ചുതമ്

വെടിപ്പുള്ള തിരകളാൽ, അവർ പ്രിയപ്പെട്ട മഞ്ഞളപ്പശുവിനെ, മധുരം ഒഴുകുന്ന ശുദ്ധമായ സോമത്തെ കല്ലുകൾകൊണ്ട് ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

അ ആ പവസ്വ മദിന്തമ പവിത്രം ധാരയാ കവേ ച് അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്

ഏറ്റവും ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, നീ ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകിപ്പോകണം; ജ്ഞാനിയേ, നിന്റെ ശുദ്ധിയാൽ സൂര്യന്റെ ഉറവിടം സ്ഥാപിക്കണം.

അ സ പവസ്വ മദിന്തമ ഗോഭിരഞ്ജാനോ അക്തുഭിഃ ച് ഏന്ദ്രസ്യ ജഠരം വിശ

ഏറ്റവും ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, പശുക്കളാലും രാത്രികളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി ഒഴുകിപ്പോകണം; ഇന്ദ്രന്റെ വയറ്റിലേക്ക് കടക്കണം.

അ അയാ വീതീ പരി സ്രവ യസ്ത ഇന്ദോ മദേഷ്വാ ച് അവാഹന്നവതീര്നവ

ഈ ചാനലിലൂടെ, ആനന്ദം പകരുന്ന സോമാ, നീ ചുറ്റും ഒഴുകണം; പുതിയതായി എത്തിയവനേ, താഴേക്ക് ഇറങ്ങണം.

അ പുരഃ സദ്യ ഇത്ഥാധിയേ ദിവോദാസായ ശംബരമ് ച് അധ ത്യം തുര്വശം യദുമ്

ഇങ്ങനെ തന്നെ, ദിവോദാസനുവേണ്ടി നീ ഉടനെ ശംബരനെ തകർത്തു; പിന്നെ തുർവശനും യദുവിനെയും.

ച്ല്സ്ദിര് അ പരി നോ അശ്വമശ്വവിദ്ഗോമദിന്ദോ ഹിരണ്യവത് ച് ക്ഷരാ സഹസ്രിണീരിഷഃ

കുതിരകളും പശുക്കളും അറിയുന്നവനേ, സ്വർണ്ണം ഉള്ളവനേ, ആയിരംപടി പോഷണം നൽകുന്ന സോമാ, ഞങ്ങളെ ചുറ്റി ഒഴുകണം.

അ അപഘ്നന്പവതേ മൃധോ ഽപ സോമോ അരാവ്ണഃ ച് ഗച്ഛന്നിന്ദ്രസ്യ നിഷ്കൃതമ്

വിരോധങ്ങളെ അകറ്റി, സോമം തടസ്സമില്ലാതെ ഒഴുകുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.

അ മഹോ നോ രായ ആ ഭര പവമാന ജഹീ മൃധഃ ച് രാസ്വേന്ദോ വീരവദ്യശഃ

വലിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം, ശുദ്ധിയുള്ളവനേ; ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കണം; വീര്യവും പ്രശസ്തിയും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം, സോമാ.

അ ന ത്വാ ശതം ച ന ഹ്രുതോ രാധോ ദിത്സന്തമാ മിനന് ച് യത്പുനാനോ മഖസ്യസേ

നൂറ് സമ്പത്തോ മോഷ്ടിച്ച സമ്പത്തോ പോലും, നീ ദാനത്തിനായി ശുദ്ധിയാകുമ്പോൾ നിന്നെ കുറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.

അ അയാ പവസ്വ ധാരയാ യയാ സൂര്യമരോചയഃ ച് ഹിന്വാനോ മാനുഷീരപഃ

നീ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ച ആ ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകണം; മനുഷ്യരുടെ ജലങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നവനേ.

അ അയുക്ത സൂര ഏതശം പവമാനോ മനാവധി ച് അന്തരിക്ഷേണ യാതവേ

സൂര്യൻ എതശനെ കുതിരയാക്കി കെട്ടി; മനസ്സിൽ സൂക്ഷ്മതയോടെ, ശുദ്ധിയുള്ളവൻ ആകാശമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.

അ ഉത ത്യാ ഹരിതോ രഥേ സൂരോ അയുക്ത യാതവേ ച് ഇന്ദുരിന്ദ്ര ഇതി ബ്രുവന്

ആ പച്ചക്കുതിരകൾ രഥത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; സൂര്യനും യാത്രയ്ക്കായി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; സോമനെ അവർ 'ഇന്ദ്രൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

അ അഗ്നിം വോ ദേവമഗ്നിഭിഃ സജോഷാ യജിഷ്ഠം ദൂതമധ്വരേ കൃണുധ്വമ് ച് യോ മര്ത്യേഷു നിധ്രുവിരൃതാവാ തപുര്മൂര്ധാ ഘൃതാന്നഃ പാവകഃ

നിങ്ങൾ അഗ്നിയെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം, യാഗത്തിനായി ഏറ്റവും യോഗ്യനായ ദൂതനായി നിർമ്മിക്കണം; മനുഷ്യരിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവൻ, ശക്തനായവൻ, ഉയർന്നതും പ്രകാശമുള്ളതും, ശുദ്ധിയുള്ളതും, നെയ്യിൽ വളർന്നതുമായവൻ.

അ പ്രോഥദശ്വോ ന യവസേ ഽവിഷ്യന്യദാ മഹഃ സംവരണാദ്വ്യസ്ഥാത് ച് ആദസ്യ വാതോ അനു വാതി ശോചിരധ സ്മ തേ വ്രജനം കൃഷ്ണമസ്തി

പശുവളപ്പിൽ കുതിരം കിടക്കുന്നതുപോലെ, മഹത്വത്തിൽ ജനിച്ചവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു, സംവരണനിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടു; കാറ്റ് അവന്റെ ജ്വാലയെ പിന്തുടരുന്നു, നിന്റെ കറുത്ത പാത ഉറപ്പാണ്.

അ ഉദ്യസ്യ തേ നവജാതസ്യ വൃഷ്ണോ ഽഗ്നേ ചരന്ത്യജരാ ഇധാനാഃ ച് അച്ഛാ ദ്യാമരുഷോ ധൂമ ഏഷി സം ദൂതോ അഗ്ന ഈയസേ ഹി ദേവാന്

പുതുതായി ജനിച്ച ശക്തനായ അഗ്നിയേ, അക്ഷയമായ ഇന്ധനങ്ങൾ ചലിക്കുന്നു; ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുക ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നു; ദൂതനായി, അഗ്നി, നീ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോകുന്നു.

അ തമിന്ദ്രം വാജയാമസി മഹേ വൃത്രായ ഹന്തവേ ച് സ വൃഷാ വൃഷഭോ ഭുവത്

വലിയ ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ ശക്തിയോടെ ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ ഉണർത്തുന്നു; അവൻ ശക്തമായ കാളയാകട്ടെ.

അ ഇന്ദ്രഃ സ ദാമനേ കൃത ഓജിഷ്ഠഃ സ ബലേ ഹിതഃ ച് ദ്യുമ്നീ ശ്ലോകീ സ സോമ്യഃ

ഇന്ദ്രൻ ജയത്തിനും ശക്തിക്കും വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവൻ; മഹത്വവും പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവൻ, സോമപാനമായവൻ.

അ ഗിരാ വജ്രോ ന സമ്ഭൃതഃ സബലോ അനപച്യുതഃ ച് വവക്ഷ ഉഗ്രോ അസ്തൃതഃ

വാക്കിനാൽ, വജ്രം സമാഹരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ശക്തിയും അപ്രത്യക്ഷതയും ഉള്ളത്; ഭയങ്കരവും തകർക്കാനാവാത്തതും വളരുന്നു.

അ അധ്വര്യോ അദ്രിഭിഃ സുതം സോമം പവിത്ര ആ നയ ച് പുനാഹീന്ദ്രായ പാതവേ

യജ്ഞികനേ, കല്ലുകൊണ്ടു ചുരണ്ടിയ സോമം ശുദ്ധിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം; അതിനെ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാനായി ശുദ്ധീകരിക്കണം.

അ തവ ത്യ ഇന്ദോ അന്ധസോ ദേവാ മധോര്വ്യാശത ച് പവമാനസ്യ മരുതഃ

ഇന്ദോ, ദേവന്മാർ നിന്റെ ആഹ്ലാദകരമായ മധുരസം ആസ്വദിച്ചു; പവമാനനായ സോമത്തിന്റെ പ്രവാഹം മരുത്ഗണങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.

അ ദിവഃ പീയൂഷമുത്തമം സോമമിന്ദ്രായ വജ്രിണേ ച് സുനോതാ മധുമത്തമമ്

ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള ഏറ്റവും ഉത്തമവും മധുരവും നിറഞ്ഞ സോമം, വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി പിഴിഞ്ഞു നൽകൂ.

അ ധര്ത്താ ദിവഃ പവതേ കൃത്വ്യോ രസോ ദക്ഷോ ദേവാനാമനുമാദ്യോ നൃഭിഃ ച് ഹരിഃ സൃജാനോ അത്യോ ന സത്വഭിര്വൃഥാ പാജാംസി കൃണുഷേ നദീഷ്വാ

സ്വർഗ്ഗത്തെ താങ്ങുന്ന, ദേവന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രശംസനീയനായ, കുതിരപോലെ ശക്തിയോടെ ഒഴുകുന്ന മഞ്ഞളൻ സോമം, നദികളിൽ തടസ്സമില്ലാതെ ഒഴുകുന്നു.

അ ശൂരോ ന ധത്ത ആയുധാ ഗഭസ്ത്യോഃ സ്വാഃ സിഷാസന്രഥിരോ ഗവിഷ്ടിഷു ച് ഇന്ദ്രസ്യ ശുഷ്മമീരയന്നപസ്യുഭിരിന്ദുര്ഹിന്വാനോ അജ്യതേ മനീഷിഭിഃ

വീരൻ ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ എടുക്കുന്നതുപോലെ, പ്രകാശമുള്ളവനും യുദ്ധത്തിന് താത്പര്യമുള്ളവനും ആയ സോമം, ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയെ കൂട്ടുന്നു; ജ്ഞാനികൾ പിഴിഞ്ഞ് വഴികാട്ടുന്ന സോമം സജീവമാകുന്നു.

അ ഇന്ദ്രസ്യ സോമ പവമാന ഊര്മിണാ തവിഷ്യമാണോ ജഠരേഷ്വാ വിശ ച് പ്ര നഃ പിന്വ വിദ്യുദഭ്രേവ രോദസീ ധിയാ നോ വാജാം ഉപ മാഹി ശശ്വതഃ

ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയോടെ തിരകളിൽ നിറഞ്ഞു പവിത്രമായ സോമമേ, വീടുകളിലേക്ക് കടന്നു വാ; മേഘത്തിൽ നിന്നുള്ള മിന്നലുപോലെ ഞങ്ങൾക്കായി ഒഴുകി, ജ്ഞാനത്തോടെ ശാശ്വതമായ ബലം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.

അ യദിന്ദ്ര പ്രാഗപാഗുദങ്ന്യഗ്വാ ഹൂയസേ നൃഭിഃ ച് സിമാ പുരൂ നൃഷൂതോ അസ്യാനവേ ഽസി തുര്വശേ

ഇന്ദ്രാ, കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് മനുഷ്യർ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ, നീ എപ്പോഴും അനേകരുടെ സഹായിയും, തുര്വശയുടെ രക്ഷകനുമാണ്.