സാമവേദഃ

അ വാശ്രാ അര്ഷന്തീന്ദവോ ഽഭി വത്സം ന മാതരഃ ച് ദധന്വിരേ ഗഭസ്ത്യോഃ

സോമകണങ്ങൾ, അമ്മമാർ കിടാവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റുന്നതുപോലെ, അവനെ കൈകളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അ ജുഷ്ട ഇന്ദ്രായ മത്സരഃ പവമാന കനിക്രദത് ച് വിശ്വാ അപ ദ്വിഷോ ജഹി

ശുദ്ധമായും ഗർജ്ജനത്തോടെ ഉല്ലാസത്തോടെ ഇന്ദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന സോമാ, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കൂ.

അ അപഘ്നന്തോ അരാവ്ണഃ പവമാനാഃ സ്വര്ദൃശഃ ച് യോനാവൃതസ്യ സീദത

ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളവരും ശത്രുക്കളെ അകറ്റി, അവർ പിഴിയുന്ന കല്ലിന്റെ അടുക്കളിൽ ഇരിക്കുന്നു.

അ സോമാ അസൃഗ്രമിന്ദവഃ സുതാ ഋതസ്യ ധാരയാ ച് ഇന്ദ്രായ മധുമത്തമാഃ

സത്യത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ പിഴിഞ്ഞു, മധുരം നിറഞ്ഞ സോമകണങ്ങൾ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു.

അ അഭി വിപ്രാ അനൂഷത ഗാവോ വത്സം ന ധേനവഃ ച് ഇന്ദ്രം സോമസ്യ പീതയേ

പ്രജ്ഞാവാന്മാർ, പശുക്കൾ കിടാവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, സോമം കുടിക്കാൻ ഇന്ദ്രനെ വിളിച്ചു.

അ മദച്യുത്ക്ഷേതി സാദനേ സിന്ധോരൂര്മാ വിപശ്ചിത് ച് സോമോ ഗൌരീ അധി ശ്രിതഃ

നദിയുടെ തിരയുമായി ഒഴുകുന്ന, ജ്ഞാനമുള്ള സോമം, മഞ്ഞളപ്പശുവിന്റെ മേൽ വിശ്രമിച്ച്, സദസിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

അ ദിവോ നാഭാ വിചക്ഷണോ ഽവ്യോ വാരേ മഹീയതേ ച് സോമോ യഃ സുക്രതുഃ കവിഃ

സോമം എന്ന ജ്ഞാനിയായ കവി, ആകാശത്തിന്റെ മധ്യഭാഗം പോലെ വെടിപ്പുള്ള സ്ഥലത്ത് മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.

അ യഃ സോമഃ കലശേഷ്വാ അന്തഃ പവിത്ര ആഹിതഃ ച് തമിന്ദുഃ പരി ഷസ്വജേ

പാത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ളിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ആ സോമത്തെ, ഇന്ദു ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അ പ്ര വാചമിന്ദുരിഷ്യതി സമുദ്രസ്യാധി വിഷ്ടപി ച് ജിന്വന്കോശം മധുശ്ചുതമ്

സമുദ്രത്തിന്റെ മേൽഭാഗത്ത് നിന്ന് ഇന്ദു വാക്ക് പുറപ്പെടുവിക്കും; മധുരം ഒഴുകുന്ന പാത്രത്തെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

അ നിത്യസ്തോത്രോ വനസ്പതിര്ധേനാമന്തഃ സബര്ദുഘാമ് ച് ഹിന്വാനോ മാനുഷാ യുജാ

എപ്പോഴും പുകഴപ്പെടുന്ന വൃക്ഷം, ഉള്ളിൽ ധാരാളം പാലു നൽകുന്ന പശുവിനെ മനുഷ്യരുടെ സഹായത്തോടെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

അ ആ പവമാന ധാരയ രയിം സഹസ്രവര്ചസമ് ച് അസ്മേ ഇന്ദോ സ്വാഭുവമ്

ശുദ്ധമായ സോമാ, ആയിരം ശക്തിയുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ; ഇന്ദുവേ, അതെല്ലാം ഞങ്ങളുടെതായിരിക്കട്ടെ.

അ അഭി പ്രിയാ ദിവഃ കവിര്വിപ്രഃ സ ധാരയാ സുതഃ ച് സോമോ ഹിന്വേ പരാവതി

പ്രജ്ഞാവാനായ കവി സോമം, പിഴിഞ്ഞ പ്രവാഹത്തോടൊപ്പം, ആകാശത്തിലെ പ്രിയപ്പെട്ടവനിലേക്കും ദൂരെയുള്ളവനിലേക്കും നീങ്ങുന്നു.

അ ഉത്തേ ശുഷ്മാസ ഈരതേ സിന്ധോരൂര്മേരിവ സ്വനഃ ച് വാണസ്യ ചോദയാ പവിമ്

നദിയുടെ തിരയുടെ ശബ്ദംപോലെ, നിന്റെ ശക്തികൾ ഉയരുന്നു; നിന്റെ ഗാനംകൊണ്ട് പിഴിയുന്ന കല്ലിനെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കൂ.

അ പ്രസവേ ത ഉദീരതേ തിസ്രോ വാചോ മഖസ്യുവഃ ച് യദവ്യ ഏഷി സാനവി

നിന്റെ ഉണർത്തലിൽ, യാഗത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ള മൂന്നു വാക്കുകൾ ഉന്നതത്തിൽ നീ പോകുമ്പോൾ ഉയരുന്നു.

അ അവ്യാ വാരൈഃ പരി പ്രിയം ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ ച് പവമാനം മധുശ്ചുതമ്

വെടിപ്പുള്ള തിരകളാൽ, അവർ പ്രിയപ്പെട്ട മഞ്ഞളപ്പശുവിനെ, മധുരം ഒഴുകുന്ന ശുദ്ധമായ സോമത്തെ കല്ലുകൾകൊണ്ട് ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

അ ആ പവസ്വ മദിന്തമ പവിത്രം ധാരയാ കവേ ച് അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്

ഏറ്റവും ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, നീ ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകിപ്പോകണം; ജ്ഞാനിയേ, നിന്റെ ശുദ്ധിയാൽ സൂര്യന്റെ ഉറവിടം സ്ഥാപിക്കണം.

അ സ പവസ്വ മദിന്തമ ഗോഭിരഞ്ജാനോ അക്തുഭിഃ ച് ഏന്ദ്രസ്യ ജഠരം വിശ

ഏറ്റവും ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, പശുക്കളാലും രാത്രികളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി ഒഴുകിപ്പോകണം; ഇന്ദ്രന്റെ വയറ്റിലേക്ക് കടക്കണം.

അ അയാ വീതീ പരി സ്രവ യസ്ത ഇന്ദോ മദേഷ്വാ ച് അവാഹന്നവതീര്നവ

ഈ ചാനലിലൂടെ, ആനന്ദം പകരുന്ന സോമാ, നീ ചുറ്റും ഒഴുകണം; പുതിയതായി എത്തിയവനേ, താഴേക്ക് ഇറങ്ങണം.

അ പുരഃ സദ്യ ഇത്ഥാധിയേ ദിവോദാസായ ശംബരമ് ച് അധ ത്യം തുര്വശം യദുമ്

ഇങ്ങനെ തന്നെ, ദിവോദാസനുവേണ്ടി നീ ഉടനെ ശംബരനെ തകർത്തു; പിന്നെ തുർവശനും യദുവിനെയും.

ച്ല്സ്ദിര് അ പരി നോ അശ്വമശ്വവിദ്ഗോമദിന്ദോ ഹിരണ്യവത് ച് ക്ഷരാ സഹസ്രിണീരിഷഃ

കുതിരകളും പശുക്കളും അറിയുന്നവനേ, സ്വർണ്ണം ഉള്ളവനേ, ആയിരംപടി പോഷണം നൽകുന്ന സോമാ, ഞങ്ങളെ ചുറ്റി ഒഴുകണം.

അ അപഘ്നന്പവതേ മൃധോ ഽപ സോമോ അരാവ്ണഃ ച് ഗച്ഛന്നിന്ദ്രസ്യ നിഷ്കൃതമ്

വിരോധങ്ങളെ അകറ്റി, സോമം തടസ്സമില്ലാതെ ഒഴുകുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.

അ മഹോ നോ രായ ആ ഭര പവമാന ജഹീ മൃധഃ ച് രാസ്വേന്ദോ വീരവദ്യശഃ

വലിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം, ശുദ്ധിയുള്ളവനേ; ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കണം; വീര്യവും പ്രശസ്തിയും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം, സോമാ.

അ ന ത്വാ ശതം ച ന ഹ്രുതോ രാധോ ദിത്സന്തമാ മിനന് ച് യത്പുനാനോ മഖസ്യസേ

നൂറ് സമ്പത്തോ മോഷ്ടിച്ച സമ്പത്തോ പോലും, നീ ദാനത്തിനായി ശുദ്ധിയാകുമ്പോൾ നിന്നെ കുറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.

അ അയാ പവസ്വ ധാരയാ യയാ സൂര്യമരോചയഃ ച് ഹിന്വാനോ മാനുഷീരപഃ

നീ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ച ആ ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകണം; മനുഷ്യരുടെ ജലങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നവനേ.

അ അയുക്ത സൂര ഏതശം പവമാനോ മനാവധി ച് അന്തരിക്ഷേണ യാതവേ

സൂര്യൻ എതശനെ കുതിരയാക്കി കെട്ടി; മനസ്സിൽ സൂക്ഷ്മതയോടെ, ശുദ്ധിയുള്ളവൻ ആകാശമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.

അ ഉത ത്യാ ഹരിതോ രഥേ സൂരോ അയുക്ത യാതവേ ച് ഇന്ദുരിന്ദ്ര ഇതി ബ്രുവന്

ആ പച്ചക്കുതിരകൾ രഥത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; സൂര്യനും യാത്രയ്ക്കായി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; സോമനെ അവർ 'ഇന്ദ്രൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

അ അഗ്നിം വോ ദേവമഗ്നിഭിഃ സജോഷാ യജിഷ്ഠം ദൂതമധ്വരേ കൃണുധ്വമ് ച് യോ മര്ത്യേഷു നിധ്രുവിരൃതാവാ തപുര്മൂര്ധാ ഘൃതാന്നഃ പാവകഃ

നിങ്ങൾ അഗ്നിയെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം, യാഗത്തിനായി ഏറ്റവും യോഗ്യനായ ദൂതനായി നിർമ്മിക്കണം; മനുഷ്യരിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവൻ, ശക്തനായവൻ, ഉയർന്നതും പ്രകാശമുള്ളതും, ശുദ്ധിയുള്ളതും, നെയ്യിൽ വളർന്നതുമായവൻ.

അ പ്രോഥദശ്വോ ന യവസേ ഽവിഷ്യന്യദാ മഹഃ സംവരണാദ്വ്യസ്ഥാത് ച് ആദസ്യ വാതോ അനു വാതി ശോചിരധ സ്മ തേ വ്രജനം കൃഷ്ണമസ്തി

പശുവളപ്പിൽ കുതിരം കിടക്കുന്നതുപോലെ, മഹത്വത്തിൽ ജനിച്ചവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു, സംവരണനിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടു; കാറ്റ് അവന്റെ ജ്വാലയെ പിന്തുടരുന്നു, നിന്റെ കറുത്ത പാത ഉറപ്പാണ്.

അ ഉദ്യസ്യ തേ നവജാതസ്യ വൃഷ്ണോ ഽഗ്നേ ചരന്ത്യജരാ ഇധാനാഃ ച് അച്ഛാ ദ്യാമരുഷോ ധൂമ ഏഷി സം ദൂതോ അഗ്ന ഈയസേ ഹി ദേവാന്

പുതുതായി ജനിച്ച ശക്തനായ അഗ്നിയേ, അക്ഷയമായ ഇന്ധനങ്ങൾ ചലിക്കുന്നു; ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുക ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നു; ദൂതനായി, അഗ്നി, നീ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോകുന്നു.