സാമവേദഃ

അ പുനാനഃ കലശേഷ്വാ വസ്ത്രാണ്യരുഷോ ഹരിഃ ച് പരി ഗവ്യാന്യവ്യത

പാത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കനകവർണ്ണനായ സോമം, പ്രകാശമുള്ളവൻ, പശുക്കളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ചുറ്റിപ്പടരുന്നു.

അ മഘോന ആ പവസ്വ നോ ജഹി വിശ്വാ അപ ദ്വിഷഃ ച് ഇന്ദോ സഖായമാ വിശ

ദാനശീലനായവനേ, ഞങ്ങൾക്കായി ഒഴുകണം, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും അകറ്റണം. ഇന്ദു, ഞങ്ങളെ സൗഹൃദത്തിൽ ഒന്നിപ്പിക്കണം.

അ നൃചക്ഷസം ത്വാ വയമിന്ദ്രപീതം സ്വര്വിദമ് ച് ഭക്ഷീമഹി പ്രജാമിഷമ്

മനുഷ്യകണ്ണുള്ള ഞങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ പാനമാക്കിയ, പ്രകാശം അറിയുന്ന സോമയെ സന്താനത്തിന് ആഹാരമായി സ്വീകരിക്കുന്നു.

അ വൃഷ്ടിം ദിവഃ പരി സ്രവ ദ്യുമ്നം പൃഥിവ്യാ അധി ച് സഹോ നഃ സോമ പൃത്സു ധാഃ

ആകാശത്തിൽ നിന്ന് മഴ ഒഴുക്കണം, ഭൂമിയിൽ ശക്തി പകരണം. സോമേ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ബലം നൽകണം.

അ സോമഃ പുനാനോ അര്ഷതി സഹസ്രധാരോ അത്യവിഃ ച് വായോരിന്ദ്രസ്യ നിഷ്കൃതമ്

സോമം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ ശക്തിയായി ഒഴുകുന്നു. അതു വായുവിന്റെയും ഇന്ദ്രന്റെയും ഭാഗമാണ്.

അ പവമാനമവസ്യവോ വിപ്രമഭി പ്ര ഗായത ച് സുഷ്വാണം ദേവവീതയേ

ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രബുദ്ധനായ സോമത്തെ, ദൈവിക വിരുന്നിനായി സന്തോഷത്തോടെ പാടുക.

അ പവന്തേ വാജസാതയേ സോമാഃ സഹസ്രപാജസഃ ച് ഗൃണാനാ ദേവവീതയേ

വജയം നേടാനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, ആയിരം ശക്തിയുള്ള സോമങ്ങളെ, ഭക്തർ ദൈവിക വിരുന്നിനായി പാടുന്നു.

അ ഉത നോ വാജസാതയേ പവസ്വ ബൃഹതീരിഷഃ ച് ദ്യുമദിന്ദോ സുവീര്യമ്

മഹത്തായ സമ്പത്തും, സമൃദ്ധമായ പോഷണവും, പ്രകാശമുള്ള വീര്യവും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകാൻ, സോമാ, നീ ഒഴുകൂ.

അ അത്യാ ഹിയാനാ ന ഹേതൃഭിരസൃഗ്രം വാജസാതയേ ച് വി വാരമവ്യമാശവഃ

പോരായ കുതിരകളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്ന നീ, തടയുന്നവരാൽ പിടിക്കപ്പെടുന്നില്ല; സമ്പത്ത് നേടാൻ, നീയുടേത് തടസ്സമില്ലാത്ത ശക്തിയുള്ള തിരകളാണ്.

അ തേ നഃ സഹസ്രിണം രയിം പവന്താമാ സുവീര്യമ് ച് സുവാനാ ദേവാസ ഇന്ദവഃ

ദേവന്മാരേ, ആ സോമരസകണങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആയിരംമടങ്ങ് സമ്പത്തും വീര്യവും നൽകട്ടെ.

അ വാശ്രാ അര്ഷന്തീന്ദവോ ഽഭി വത്സം ന മാതരഃ ച് ദധന്വിരേ ഗഭസ്ത്യോഃ

സോമകണങ്ങൾ, അമ്മമാർ കിടാവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റുന്നതുപോലെ, അവനെ കൈകളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അ ജുഷ്ട ഇന്ദ്രായ മത്സരഃ പവമാന കനിക്രദത് ച് വിശ്വാ അപ ദ്വിഷോ ജഹി

ശുദ്ധമായും ഗർജ്ജനത്തോടെ ഉല്ലാസത്തോടെ ഇന്ദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന സോമാ, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കൂ.

അ അപഘ്നന്തോ അരാവ്ണഃ പവമാനാഃ സ്വര്ദൃശഃ ച് യോനാവൃതസ്യ സീദത

ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളവരും ശത്രുക്കളെ അകറ്റി, അവർ പിഴിയുന്ന കല്ലിന്റെ അടുക്കളിൽ ഇരിക്കുന്നു.

അ സോമാ അസൃഗ്രമിന്ദവഃ സുതാ ഋതസ്യ ധാരയാ ച് ഇന്ദ്രായ മധുമത്തമാഃ

സത്യത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ പിഴിഞ്ഞു, മധുരം നിറഞ്ഞ സോമകണങ്ങൾ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു.

അ അഭി വിപ്രാ അനൂഷത ഗാവോ വത്സം ന ധേനവഃ ച് ഇന്ദ്രം സോമസ്യ പീതയേ

പ്രജ്ഞാവാന്മാർ, പശുക്കൾ കിടാവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, സോമം കുടിക്കാൻ ഇന്ദ്രനെ വിളിച്ചു.

അ മദച്യുത്ക്ഷേതി സാദനേ സിന്ധോരൂര്മാ വിപശ്ചിത് ച് സോമോ ഗൌരീ അധി ശ്രിതഃ

നദിയുടെ തിരയുമായി ഒഴുകുന്ന, ജ്ഞാനമുള്ള സോമം, മഞ്ഞളപ്പശുവിന്റെ മേൽ വിശ്രമിച്ച്, സദസിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

അ ദിവോ നാഭാ വിചക്ഷണോ ഽവ്യോ വാരേ മഹീയതേ ച് സോമോ യഃ സുക്രതുഃ കവിഃ

സോമം എന്ന ജ്ഞാനിയായ കവി, ആകാശത്തിന്റെ മധ്യഭാഗം പോലെ വെടിപ്പുള്ള സ്ഥലത്ത് മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.

അ യഃ സോമഃ കലശേഷ്വാ അന്തഃ പവിത്ര ആഹിതഃ ച് തമിന്ദുഃ പരി ഷസ്വജേ

പാത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ളിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ആ സോമത്തെ, ഇന്ദു ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അ പ്ര വാചമിന്ദുരിഷ്യതി സമുദ്രസ്യാധി വിഷ്ടപി ച് ജിന്വന്കോശം മധുശ്ചുതമ്

സമുദ്രത്തിന്റെ മേൽഭാഗത്ത് നിന്ന് ഇന്ദു വാക്ക് പുറപ്പെടുവിക്കും; മധുരം ഒഴുകുന്ന പാത്രത്തെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

അ നിത്യസ്തോത്രോ വനസ്പതിര്ധേനാമന്തഃ സബര്ദുഘാമ് ച് ഹിന്വാനോ മാനുഷാ യുജാ

എപ്പോഴും പുകഴപ്പെടുന്ന വൃക്ഷം, ഉള്ളിൽ ധാരാളം പാലു നൽകുന്ന പശുവിനെ മനുഷ്യരുടെ സഹായത്തോടെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

അ ആ പവമാന ധാരയ രയിം സഹസ്രവര്ചസമ് ച് അസ്മേ ഇന്ദോ സ്വാഭുവമ്

ശുദ്ധമായ സോമാ, ആയിരം ശക്തിയുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ; ഇന്ദുവേ, അതെല്ലാം ഞങ്ങളുടെതായിരിക്കട്ടെ.

അ അഭി പ്രിയാ ദിവഃ കവിര്വിപ്രഃ സ ധാരയാ സുതഃ ച് സോമോ ഹിന്വേ പരാവതി

പ്രജ്ഞാവാനായ കവി സോമം, പിഴിഞ്ഞ പ്രവാഹത്തോടൊപ്പം, ആകാശത്തിലെ പ്രിയപ്പെട്ടവനിലേക്കും ദൂരെയുള്ളവനിലേക്കും നീങ്ങുന്നു.

അ ഉത്തേ ശുഷ്മാസ ഈരതേ സിന്ധോരൂര്മേരിവ സ്വനഃ ച് വാണസ്യ ചോദയാ പവിമ്

നദിയുടെ തിരയുടെ ശബ്ദംപോലെ, നിന്റെ ശക്തികൾ ഉയരുന്നു; നിന്റെ ഗാനംകൊണ്ട് പിഴിയുന്ന കല്ലിനെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കൂ.

അ പ്രസവേ ത ഉദീരതേ തിസ്രോ വാചോ മഖസ്യുവഃ ച് യദവ്യ ഏഷി സാനവി

നിന്റെ ഉണർത്തലിൽ, യാഗത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ള മൂന്നു വാക്കുകൾ ഉന്നതത്തിൽ നീ പോകുമ്പോൾ ഉയരുന്നു.

അ അവ്യാ വാരൈഃ പരി പ്രിയം ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ ച് പവമാനം മധുശ്ചുതമ്

വെടിപ്പുള്ള തിരകളാൽ, അവർ പ്രിയപ്പെട്ട മഞ്ഞളപ്പശുവിനെ, മധുരം ഒഴുകുന്ന ശുദ്ധമായ സോമത്തെ കല്ലുകൾകൊണ്ട് ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

അ ആ പവസ്വ മദിന്തമ പവിത്രം ധാരയാ കവേ ച് അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്

ഏറ്റവും ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, നീ ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകിപ്പോകണം; ജ്ഞാനിയേ, നിന്റെ ശുദ്ധിയാൽ സൂര്യന്റെ ഉറവിടം സ്ഥാപിക്കണം.

അ സ പവസ്വ മദിന്തമ ഗോഭിരഞ്ജാനോ അക്തുഭിഃ ച് ഏന്ദ്രസ്യ ജഠരം വിശ

ഏറ്റവും ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, പശുക്കളാലും രാത്രികളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി ഒഴുകിപ്പോകണം; ഇന്ദ്രന്റെ വയറ്റിലേക്ക് കടക്കണം.

അ അയാ വീതീ പരി സ്രവ യസ്ത ഇന്ദോ മദേഷ്വാ ച് അവാഹന്നവതീര്നവ

ഈ ചാനലിലൂടെ, ആനന്ദം പകരുന്ന സോമാ, നീ ചുറ്റും ഒഴുകണം; പുതിയതായി എത്തിയവനേ, താഴേക്ക് ഇറങ്ങണം.

അ പുരഃ സദ്യ ഇത്ഥാധിയേ ദിവോദാസായ ശംബരമ് ച് അധ ത്യം തുര്വശം യദുമ്

ഇങ്ങനെ തന്നെ, ദിവോദാസനുവേണ്ടി നീ ഉടനെ ശംബരനെ തകർത്തു; പിന്നെ തുർവശനും യദുവിനെയും.