സാമവേദഃ

അ യന്മന്യസേ വരേണ്യമിന്ദ്ര ദ്യുക്ഷം തദാ ഭര ച് വിദ്യാമ തസ്യ തേ വയമകൂപാരസ്യ ദാവനഃ

ഇന്ദ്രനേ, നീ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും ദിവ്യമായതും എന്ന് കരുതുന്നതെന്താണോ, അതു ഞങ്ങൾക്കായി നൽകണമേ. അക്ഷയമായ, പ്രകാശമുള്ള നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾ അറിയട്ടെ.

അ യത്തേ ദിക്ഷു പ്രരാധ്യം മനോ അസ്തി ശ്രുതം ബൃഹത് ച് തേന ദൃഢാ ചിദദ്രിവ ആ വാജം ദര്ഷി സാതയേ

മഹാബലശാലിയായവനേ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും നീലോലമായ നിന്റെ മനസ്സ് പ്രശസ്തവും വിശാലവുമാണ്. അതിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ ഉറപ്പോടെ വിജയത്തിനായി പുരസ്കാരം നേടുന്നു.

പഞ്ചമ പ്രഥമോ ഽര്ധഃ അ ശിശും ജജ്ഞാനം ഹര്യതം മൃജന്തി ശുമ്ഭന്തി വിപ്രം മരുതോ ഗണേന ച് കവിര്ഗീര്ഭിഃ കാവ്യേനാ കവിഃ സന്ത്സോമഃ പവിത്രമത്യേതി രേഭന്

അഞ്ചാമതും ആദ്യപകുതിയും: മാരുതന്മാർ അവരുടെ കൂട്ടത്തോടെ, പുതുമയുള്ള, കനകവർണ്ണനായ ബാലനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കവി ഭക്തിഗാനങ്ങളാൽ ആ സോമം ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഉയർന്ന് മുഴങ്ങുന്നു.

അ ഋഷിമനാ യ ഋഷികൃത്സ്വര്ഷാഃ സഹസ്രനീഥഃ പദവീഃ കവീനാമ് ച് തൃതീയം ധാമ മഹിഷഃ സിഷാസന്ത്സോമോ വിരാജമനു രാജതി ഷ്ടുപ്

യജ്ഞശക്തിയുള്ള മനസ്സുള്ളവൻ, കവി പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, ആയിരം മാർഗങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, കവി മാർഗങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു. മൂന്നാമത്തെ വാസസ്ഥലത്തിൽ, മഹാബലശാലിയായ സോമം തിളങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ച് മഹിമയോടെ ഭരിക്കുന്നു.

അ ചമൂഷച്ഛ്യേനഃ ശകുനോ വിഭൃത്വാ ഗോവിന്ദുര്ദ്രപ്സ ആയുധാനി ബിഭ്രത് ച് അപാമൂര്മിം സചമാനഃ സമുദ്രം തുരീയം ധാമ മഹിഷോ വിവക്തി

ശ്യേനൻ, പക്ഷി, ഭാരവാഹകൻ, ഗോവിന്ദൻ, ദ്രപ്സൻ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചുകൊണ്ട്, ജലത്തിന്റെ തിരയുമായി ചേർന്ന് സമുദ്രത്തേക്കു സമീപിക്കുന്നു. മഹാബലശാലി നാലാമത്തെ വാസസ്ഥലത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

അ ഏതേ സോമാ അഭി പ്രിയമിന്ദ്രസ്യ കാമമക്ഷരന് ച് അസ്യ വീര്യമ്

ഈ സോമങ്ങൾ ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയമായ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുന്നു, അവന്റെ വീര്യശക്തി പ്രകടമാക്കുന്നു.

അ പുനാനാസശ്ചമൂഷദോ ഗച്ഛന്തോ വായുമശ്വിനാ ച് തേ നോ ധത്ത സുവീര്യമ്

ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടു, സോമങ്ങൾ വായുവിനെയും അശ്വിനികളെയും കൂട്ടായി മുന്നോട്ട് പോവുന്നു. അവർ ഞങ്ങൾക്ക് ഉത്തമമായ വീര്യശക്തി നൽകട്ടെ.

അ ഇന്ദ്രസ്യ സോമ രാധസേ പുനാനോ ഹാര്ദി ചോദയ ച് ദേവാനാം യോനിമാസദമ്

ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സോമേ, ഹൃദയം ഉണർത്തണം. ദേവന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ വാസം ചെയ്യണം.

അ മൃജന്തി ത്വാ ദേശ ക്ഷിപോ ഹിന്വന്തി സപ്ത ധീതയഃ ച് അനു വിപ്രാ അമാദിഷുഃ

ഏഴു പ്രബുദ്ധരായവർ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ഒഴുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, സോമേ. യജ്ഞങ്ങളിൽ കവിചേർന്നു നിന്നെ പിന്തുടരുന്നു.

അ ദേവേഭ്യസ്ത്വാ മദായ കം സൃജാനമതി മേഷ്യഃ ച് സ ഗോഭിര്വാസയാമസി

ദേവന്മാർക്ക് ആനന്ദത്തിനായി നിന്നെ ഞങ്ങൾ ഒഴുക്കുന്നു, സോമേ. പശുക്കളാൽ നിന്നെ അലങ്കരിക്കാം.

അ പുനാനഃ കലശേഷ്വാ വസ്ത്രാണ്യരുഷോ ഹരിഃ ച് പരി ഗവ്യാന്യവ്യത

പാത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കനകവർണ്ണനായ സോമം, പ്രകാശമുള്ളവൻ, പശുക്കളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ചുറ്റിപ്പടരുന്നു.

അ മഘോന ആ പവസ്വ നോ ജഹി വിശ്വാ അപ ദ്വിഷഃ ച് ഇന്ദോ സഖായമാ വിശ

ദാനശീലനായവനേ, ഞങ്ങൾക്കായി ഒഴുകണം, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും അകറ്റണം. ഇന്ദു, ഞങ്ങളെ സൗഹൃദത്തിൽ ഒന്നിപ്പിക്കണം.

അ നൃചക്ഷസം ത്വാ വയമിന്ദ്രപീതം സ്വര്വിദമ് ച് ഭക്ഷീമഹി പ്രജാമിഷമ്

മനുഷ്യകണ്ണുള്ള ഞങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ പാനമാക്കിയ, പ്രകാശം അറിയുന്ന സോമയെ സന്താനത്തിന് ആഹാരമായി സ്വീകരിക്കുന്നു.

അ വൃഷ്ടിം ദിവഃ പരി സ്രവ ദ്യുമ്നം പൃഥിവ്യാ അധി ച് സഹോ നഃ സോമ പൃത്സു ധാഃ

ആകാശത്തിൽ നിന്ന് മഴ ഒഴുക്കണം, ഭൂമിയിൽ ശക്തി പകരണം. സോമേ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ബലം നൽകണം.

അ സോമഃ പുനാനോ അര്ഷതി സഹസ്രധാരോ അത്യവിഃ ച് വായോരിന്ദ്രസ്യ നിഷ്കൃതമ്

സോമം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ ശക്തിയായി ഒഴുകുന്നു. അതു വായുവിന്റെയും ഇന്ദ്രന്റെയും ഭാഗമാണ്.

അ പവമാനമവസ്യവോ വിപ്രമഭി പ്ര ഗായത ച് സുഷ്വാണം ദേവവീതയേ

ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രബുദ്ധനായ സോമത്തെ, ദൈവിക വിരുന്നിനായി സന്തോഷത്തോടെ പാടുക.

അ പവന്തേ വാജസാതയേ സോമാഃ സഹസ്രപാജസഃ ച് ഗൃണാനാ ദേവവീതയേ

വജയം നേടാനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, ആയിരം ശക്തിയുള്ള സോമങ്ങളെ, ഭക്തർ ദൈവിക വിരുന്നിനായി പാടുന്നു.

അ ഉത നോ വാജസാതയേ പവസ്വ ബൃഹതീരിഷഃ ച് ദ്യുമദിന്ദോ സുവീര്യമ്

മഹത്തായ സമ്പത്തും, സമൃദ്ധമായ പോഷണവും, പ്രകാശമുള്ള വീര്യവും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകാൻ, സോമാ, നീ ഒഴുകൂ.

അ അത്യാ ഹിയാനാ ന ഹേതൃഭിരസൃഗ്രം വാജസാതയേ ച് വി വാരമവ്യമാശവഃ

പോരായ കുതിരകളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്ന നീ, തടയുന്നവരാൽ പിടിക്കപ്പെടുന്നില്ല; സമ്പത്ത് നേടാൻ, നീയുടേത് തടസ്സമില്ലാത്ത ശക്തിയുള്ള തിരകളാണ്.

അ തേ നഃ സഹസ്രിണം രയിം പവന്താമാ സുവീര്യമ് ച് സുവാനാ ദേവാസ ഇന്ദവഃ

ദേവന്മാരേ, ആ സോമരസകണങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആയിരംമടങ്ങ് സമ്പത്തും വീര്യവും നൽകട്ടെ.

അ വാശ്രാ അര്ഷന്തീന്ദവോ ഽഭി വത്സം ന മാതരഃ ച് ദധന്വിരേ ഗഭസ്ത്യോഃ

സോമകണങ്ങൾ, അമ്മമാർ കിടാവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റുന്നതുപോലെ, അവനെ കൈകളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അ ജുഷ്ട ഇന്ദ്രായ മത്സരഃ പവമാന കനിക്രദത് ച് വിശ്വാ അപ ദ്വിഷോ ജഹി

ശുദ്ധമായും ഗർജ്ജനത്തോടെ ഉല്ലാസത്തോടെ ഇന്ദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന സോമാ, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കൂ.

അ അപഘ്നന്തോ അരാവ്ണഃ പവമാനാഃ സ്വര്ദൃശഃ ച് യോനാവൃതസ്യ സീദത

ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളവരും ശത്രുക്കളെ അകറ്റി, അവർ പിഴിയുന്ന കല്ലിന്റെ അടുക്കളിൽ ഇരിക്കുന്നു.

അ സോമാ അസൃഗ്രമിന്ദവഃ സുതാ ഋതസ്യ ധാരയാ ച് ഇന്ദ്രായ മധുമത്തമാഃ

സത്യത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ പിഴിഞ്ഞു, മധുരം നിറഞ്ഞ സോമകണങ്ങൾ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു.

അ അഭി വിപ്രാ അനൂഷത ഗാവോ വത്സം ന ധേനവഃ ച് ഇന്ദ്രം സോമസ്യ പീതയേ

പ്രജ്ഞാവാന്മാർ, പശുക്കൾ കിടാവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, സോമം കുടിക്കാൻ ഇന്ദ്രനെ വിളിച്ചു.

അ മദച്യുത്ക്ഷേതി സാദനേ സിന്ധോരൂര്മാ വിപശ്ചിത് ച് സോമോ ഗൌരീ അധി ശ്രിതഃ

നദിയുടെ തിരയുമായി ഒഴുകുന്ന, ജ്ഞാനമുള്ള സോമം, മഞ്ഞളപ്പശുവിന്റെ മേൽ വിശ്രമിച്ച്, സദസിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

അ ദിവോ നാഭാ വിചക്ഷണോ ഽവ്യോ വാരേ മഹീയതേ ച് സോമോ യഃ സുക്രതുഃ കവിഃ

സോമം എന്ന ജ്ഞാനിയായ കവി, ആകാശത്തിന്റെ മധ്യഭാഗം പോലെ വെടിപ്പുള്ള സ്ഥലത്ത് മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.

അ യഃ സോമഃ കലശേഷ്വാ അന്തഃ പവിത്ര ആഹിതഃ ച് തമിന്ദുഃ പരി ഷസ്വജേ

പാത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ളിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ആ സോമത്തെ, ഇന്ദു ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അ പ്ര വാചമിന്ദുരിഷ്യതി സമുദ്രസ്യാധി വിഷ്ടപി ച് ജിന്വന്കോശം മധുശ്ചുതമ്

സമുദ്രത്തിന്റെ മേൽഭാഗത്ത് നിന്ന് ഇന്ദു വാക്ക് പുറപ്പെടുവിക്കും; മധുരം ഒഴുകുന്ന പാത്രത്തെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.