സാമവേദഃ

ത്വമഗ്നേ യജ്ഞാനാം ഹോതാ വിശ്വേഷാം ഹിതഃ ദേവേഭിര്മാനുഷേ ജനേ

അഗ്നേ, നീ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങൾക്കും ഹോതാവാണ്; എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ഇടയിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നവനാണ് നീ.

അഗ്നിം ദൂതം വൃണീമഹേ ഹോതാരം വിശ്വവേദസമ് അസ്യ യജ്ഞസ്യ സുക്രതുമ്

ഈ യജ്ഞത്തിന് ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ ദൂതനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. എല്ലാം അറിയുന്ന ഹോതാവും, നല്ല ബുദ്ധിയുള്ളവനും അഗ്നിയാണ്.

അഗ്നിര്വൃത്രാണി ജങ്ഘനദ്ദ്രവിണസ്യുര്വിപന്യയാ സമിദ്ധഃ ശുക്ര ആഹുതഃ

അഗ്നി എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും തകർത്തു. തന്റെ വിവേകത്താൽ സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ, തെളിഞ്ഞു ജ്വലിക്കുന്നവനും ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടവനും ആകുന്നു.

പ്രേഷ്ഠം വോ അതിഥിം സ്തുഷേ മിത്രമിവ പ്രിയമ് അഗ്നേ രഥം ന വേദ്യമ്

അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥിയായി സ്തുതിക്കുന്നു. സ്നേഹിതനെപ്പോലെ പ്രിയനും, വേദിയിൽ വയ്ക്കാൻ യോഗ്യമായ രഥംപോലെയും നീ.

ത്വം നോ അഗ്നേ മഹോഭിഃ പാഹി വിശ്വസ്യാ അരാതേഃ ഉത ദ്വിഷോ മര്ത്യസ്യ

അഗ്നേ, നീ മഹത്തായ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെ എല്ലാ വൈരാഗ്യങ്ങളിൽ നിന്നും, മനുഷ്യരുടെ ദ്വേഷത്തിൽ നിന്നും കാത്തിരിക്കുക.

ഏഹ്യൂ ഷു ബ്രവാണി തേ ഽഗ്ന ഇത്ഥേതരാ ഗിരഃ ഏഭിര്വര്ധാസ ഇന്ദുഭിഃ

ഇവിടെ വാ, അഗ്നേ, ഞാൻ നിന്നോട് ഈ വാക്കുകൾ പറയും. ഈ സ്തുതികളാൽ, ഞങ്ങൾ സോമരസത്താൽപോലെ നിന്നെ വളർത്തട്ടെ.

ആ തേ വത്സോ മനോ യമത്പരമാച്ചിത്സധസ്ഥാത് അഗ്നേ ത്വാം കാമയേ ഗിരാ

അഗ്നേ, എന്റെ മനസ്സ് ഉയർന്ന സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു പോലും നിന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു. എന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ത്വാമഗ്നേ പുഷ്കരാദധ്യഥര്വാ നിരമന്ഥത മൂര്ധ്നോ വിശ്വസ്യ വാഘതഃ

അഗ്നേ, അഥർവൻ നിന്നെ താമരയിൽ നിന്നു, എല്ലാ ഹോമം ചെയ്യുന്നവരുടെ തലയിൽ നിന്നു ഉണർത്തി.

അഗ്നേ വിവസ്വദാ ഭരാസ്മഭ്യമൂതയേ മഹേ ദേവോ ഹ്യസി നോ ദൃശേ

അഗ്നേ, വിവസ്വാന്റെ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്കായി കൊണ്ടുവരിക. നീ ഞങ്ങൾക്കു ദർശനമായ ദേവനാണ്.

നമസ്തേ അഗ്ന ഓജസേ ഗൃണന്തി ദേവ കൃഷ്ടയഃ അമൈരമിത്രമര്ദയ

അഗ്നേ, നിന്റെ ശക്തിക്ക് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു. ദേവനേ, ജനങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. ശത്രുവിനെ കരുണയില്ലാതെ നശിപ്പിക്കണമേ.

ദൂതം വോ വിശ്വവേദസം ഹവ്യവാഹമമര്ത്യമ് യജിഷ്ഠമൃഞ്ജസേ ഗിരാ

എല്ലാം അറിയുന്ന ദൂതനായും, അമരനായ ഹോമവാഹകനായും, യജ്ഞത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനായവനായും, അഗ്നേ, ഞാൻ നിന്നെ ഗാനംകൊണ്ട് സ്തുതിക്കുന്നു.

ഉപ ത്വാ ജാമയോ ഗിരോ ദേദിശതീര്ഹവിഷ്കൃതഃ വായോരനീകേ അസ്ഥിരന്

അഗ്നേ, യജ്ഞത്തിനായി ഹോമം ഒരുക്കിയ ഭാര്യമാർ അവരുടെ ഗാനം നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. അവർ വായുവിന്റെ ആസ്ഥാനത്ത് സ്ഥാനം പിടിച്ചു.

ഉപ ത്വാഗ്നേ ദിവേദിവേ ദോഷാവസ്തര്ധിയാ വയമ് നമോ ഭരന്ത ഏമസി

അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ ദിവസേന, പ്രഭാതത്തിലും സന്ധ്യയിലും, ഭക്തിയോടെ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ച് നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു.

ജരാബോധ തദ്വിവിഡ്ഢി വിശേവിശേ യജ്ഞിയായ സ്തോമം രുദ്രായ ദൃശീകമ്

ജ്ഞാനിയേ, ഉണരുക, ഓരോ ആരാധകനെയും ശ്രദ്ധിക്കുക. യജ്ഞത്തിന് അർഹനായ രുദ്രനുള്ള സ്തുതി കാണപ്പെടട്ടെ.

പ്രതി ത്യം ചാരുമധ്വരം ഗോപീഥായ പ്ര ഹൂയസേ മരുദ്ഭിരഗ്ന ആ ഗഹി

ആ മനോഹരമായ യജ്ഞത്തിനായി, പശുക്കളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി, അഗ്നേ, നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. നീ മരുതുകളോടൊപ്പം വരിക.

അശ്വം ന ത്വാ വാരവന്തം വന്ദധ്യാ അഗ്നിം നമോഭിഃ സമ്രാജന്തമധ്വരാണാമ്

വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ, അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. നീ യജ്ഞങ്ങളുടെ രാജാവാണ്.

ഔര്വഭൃഗുവച്ഛുചിമപ്നവാനവദാ ഹുവേ അഗ്നിം സമുദ്രവാസസമ്

ഔർവനും ഭൃഗുവിന്റെ സന്തതികളുംപോലെ ശുദ്ധനും, പാപരഹിതനും സമുദ്രത്തിൽ വസിക്കുന്നവനുമായ അഗ്നിയെ ഞാൻ ആഹ്വാനിക്കുന്നു.

അഗ്നിമിന്ധാനോ മനസാ ധിയം സചേത മര്ത്യഃ അഗ്നിമിന്ധേ വിവസ്വഭിഃ

മനുഷ്യൻ തന്റെ മനസ്സുകൊണ്ടും ബുദ്ധിയോടും കൂടി അഗ്നിയെ ഉണർത്തുന്നു; സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ അഗ്നിയെ തെളിയിക്കുന്നു.

ആദിത്പ്രത്നസ്യ രേതസോ ജ്യോതിഃ പശ്യന്തി വാസരമ് പരോ യദിധ്യതേ ദിവി

പഴയ വിത്തിൽ നിന്നു അവർ പ്രകാശം കാണുന്നു; ആ പ്രകാശം ആകാശത്തിൽ ഉയർന്നതായാണ് തിളങ്ങുന്നത്.