സാമവേദഃ

ശുദ്ധവും ദീപ്തിയും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ പിഴിഞ്ഞ സോമരസം പുറത്ത് വരുന്നു. അതിന്റെ പ്രകാശം എല്ലായിടത്തും പടർന്ന്, വിവേകത്തോടെയും ഉജ്ജ്വലമായും അതു തിളങ്ങുന്നു. അകന്നും അടുത്തും നിന്ന് ഈ സോമരസം ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഒഴുക്കുന്നു, തേൻപോലെ സുതാര്യമാകുന്നു. സംഗതിയോടെ അവർ കല്ലുകൊണ്ട് മഞ്ഞളപ്പൊലിവുള്ള സോമത്തെ പിഴിഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രന് പാനത്തിനായി ഒരുക്കുന്നു. സോമത്തിന്റെ മഹത്വം അറിയുന്ന സഹോദരിമാർ, പ്രാവീണ്യത്തോടെ, സന്താനങ്ങളുടെ അധിപതിയായ വീരനെ പിഴിയുന്നു; മഹാനായ സോമം, ശക്തിമാന്മാർ ചേർന്ന് ഒരുക്കുന്നു. ദേവന്മാർക്കായി പിഴിഞ്ഞു തിളങ്ങുന്ന പവമാനൻ, തന്റെ പ്രകാശത്താൽ എല്ലാവർക്കും സമ്പത്തുകൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു. പവമാനനേ, ദേവന്മാർക്കു ശ്രേഷ്ഠമായ സ്തുതിയും മഴയും കൊണ്ടുവരിക; സമാഹൃതയാഗത്തിനായി ഒഴുകുക. ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ, ജാഗരൂകനും പ്രാവീണ്യശാലിയും ആയ അഗ്നി, പുതുമയുള്ള ഐശ്വര്യത്തിനായി ജനിക്കുന്നു; നെയ്യാൽ അഭിഷേകിക്കപ്പെട്ട മുഖം കൊണ്ട് ആകാശത്തെത്തും വിധം, ഭരതന്മാർക്കും ശുദ്ധമായ പ്രകാശം പകരുന്നു. അഗ്നിയെ, അങ്കിരസുമാർ വനങ്ങളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നതും അലങ്കരിച്ചിരുന്നതുമായ അവനേ, അവർ കണ്ടെത്തി; ചുരണ്ടുമ്പോൾ ജനിക്കുന്ന ശക്തനായ അഗ്നി, ബലപുത്രനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. യാഗചിഹ്നമായ അഗ്നിയെ മനുഷ്യർ കത്തിക്കുന്നു; ആദ്യപുരോഹിതൻ, ത്രിപദാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരുമൊപ്പമൊത്ത്, ഹോതൃഭാവത്തിൽ ബുദ്ധിമാനായി യാഗത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു. മിത്രനും വരുണനും, സത്യത്തിൽ വളർന്ന ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം നിങ്ങൾക്കായാണ്; എന്റെ ആഹ്വാനം ഇവിടെ കേൾക്കുക. ജയിക്കാനാവാത്ത രണ്ടു രാജാക്കന്മാർ, ആയിരം തൂണുകളിൽ താങ്ങിയ ഉന്നതാസനത്തിൽ ഉറപ്പോടെ ഇരിക്കുന്നു. ആ ഭരണാധികാരികൾ, ആദിത്യന്മാർ, ദാനങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ, അനന്തരമായ നെയ്യൊഴുക്കിൽ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ, ദധീചിയുടെ അസ്ഥികളാൽ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി, തൻ്റെ ഒൻപത്തൊമ്പതു ശത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തി. മലകളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നതായ കുതിരയുടെ തല തേടി, ശ്യേനപക്ഷിയുടെ സഹായത്തോടെ അതിനെ കണ്ടെത്തി. ഇവിടെയാണ് അവർ, ത്വഷ്ടാവിന്റെ മകളായ പശുവിന്റെ പേരിനെയും അവളുടെ സന്താനത്തെയും അന്വേഷിച്ചത്; അങ്ങനെ ചന്ദ്രന്റെ വീട്ടിൽ. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും പിറന്ന ഈ പുരാതന സ്തുതിയാണ്, മനോഹരിയുടെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ചതും, മേഘത്തിൽ നിന്നു മഴപോലെ വീണതുമായത്. ഗായകൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ഈ സ്തുതികൾ കേൾക്കുക, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും; പാട്ടുകൾ സ്വീകരിച്ച്, ചിന്തകളെ പോഷിപ്പിക്കുക. ദോഷത്തിലേക്കോ അപമാനത്തിലേക്കോ ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകരുതേ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും; ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലത്ത് ഞങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിക്കരുതേ. മഞ്ഞളപ്പൊലിവുള്ളവനേ, ദേവന്മാർക്കു പാനത്തിനായി കഴിവ് നിറഞ്ഞവനായി ഒഴുകുക; ആഹ്ലാദം മരുത്സിനും വായുവിനുമാകട്ടെ. ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശക്തനായ കവിയൻ, തന്റെ ജന്മസ്ഥാനത്ത് പ്രിയപ്പെട്ടവനായി, ശുദ്ധനും ജയിക്കാനാവാത്തവനായി, തിളങ്ങുന്നു. ശുദ്ധനായവനേ, ചിന്തയാൽ പ്രേരിതനായി, ഗർജ്ജിച്ച്, നീ നിന്റെ ഗർഭസ്ഥലത്തേക്ക് അടുക്കുന്നു; സ്വധർമം പാലിച്ച് വായുവിലേക്കുയരുന്നു. സോമനേ, മഞ്ഞളപ്പൊലിവുള്ള ഇന്ദുവേ, നിന്റെ സൗഹൃദം നേടാൻ ഞാൻ ദിനംപ്രതി നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; അനേകം ആനന്ദങ്ങൾ എന്നിലേക്കു വരട്ടെ—ആ ആനന്ദചക്രം എന്നെ പ്രാപിക്കട്ടെ. സോമനേ, രാത്രിയിലും പകലിലും ഞാൻ നിന്റെ ഒഴുക്കരികെ എത്തുന്നു; ആഗ്രഹത്തോടെ, കത്തുന്ന സൂര്യനെ കടന്ന്, പക്ഷിയെപ്പോലെ ഉയരുന്നു. സ്വയം ശുദ്ധമാക്കി, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ എല്ലാ ശത്രുതകളും ജയിച്ച് മുന്നേറുന്നു; പ്രചോദിതന്മാർ തന്റെ ചിന്തകളാൽ അവനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. ചുവപ്പു നിറമുള്ളവൻ ഗർഭത്തിലേക്ക് കയറുന്നു; ശക്തൻ പിഴിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രനു സമീപിക്കുന്നു; അവൻ ഉറച്ച സീറ്റിൽ ഇരിക്കട്ടെ. സോമനേ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള മഹാസമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്കു നൽകുക; ആയിരങ്ങൾ കൊണ്ടു ഒഴുകുക. ഇന്ദ്രനേ, സോമം കുടിക്കുക; കല്ലുകൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞു, വേഗമേറിയവനേ, പിഴിയുന്നവന്റെ കൈകളാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണിത്. നിന്റെ ആഹ്ലാദം, യോജിപ്പിച്ചും മനോഹരവുമാകുന്നത്, അതിനാൽ നീ വൃത്രന്മാരെ സംഹരിച്ചുവല്ലോ—അത്, മഹാനേ, നിന്നെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കട്ടെ. ദാനശീലനേ, വസിഷ്ഠൻ അർപ്പിക്കുന്ന എന്റെ ഈ സ്തുതികൾ കേൾക്കുക; ഈ ഹൃദയങ്ങൾ സഹപങ്കിൽ സ്വീകരിക്കുക. എല്ലാ മനുഷ്യസംഘങ്ങളും, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ഇന്ദ്രനെ രാജത്വത്തിനായി രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ശക്തിക്കും, ഉത്തമസ്ഥാനത്തിനും, വിശാലമായ ബലത്തിനും, അതിരറ്റ വേഗത്തിനും വേണ്ടി. ജ്ഞാനികൾ, അവരുടെ ദൃഷ്ടിയാൽ വലയത്തിന്റെ അറ്റം താഴ്ത്തുന്നു, ഗാനം ഉച്ചരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാപരഹിതരും തിളങ്ങുന്നവരുമായവർ, ശക്തനായവനേ, അവരുടെ ചെവികളാൽ പാട്ടിൽ പങ്കുചേരുന്നു. ഗായകർ ചേർന്ന് ഇന്ദ്രനെ സോമം കുടിക്കാൻ വിളിക്കുന്നു; സദാ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, തൻ്റെ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം ശക്തിയോടെ വളരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ രാജാവായവൻ, രഥാരൂഢനായവൻ, ക്ഷീണമില്ലാത്തവൻ, എല്ലാ സൈന്യങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മുൻപന്തിയിലെവൻ, വൃത്രസമ്ഹാരകൻ—അവനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. സഹായത്തിനും ദാനത്തിനും സമ്പന്നനായ ആ ഇന്ദ്രനെ മഹത്വത്തോടെ സ്തുതിക്കുക; ജ്ഞാനികൾ ഇടുന്ന വജ്രം അവന്റെ കൈയിൽ; മഹാദേവൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ ദൃശ്യനാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പ്രിയകവി, സന്താനങ്ങളുടെ പാതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; തന്റെ സ്വരങ്ങളോടും കവികളുടെ ജ്ഞാനത്തോടും കൂടിയാണ് അവൻ. ശുദ്ധമകനായ അവൻ മാതാവുകളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; ജനനത്തിൽ തന്നെ തിളങ്ങി, മഹത്തായവനും ശക്തിയുള്ളവനും, ഋതുവിൽ വളർന്നവനുമാണ്. ക്ഷീണമില്ലാതെ, നീ, ഉജ്ജീവനമേ, ക്ഷയമില്ലാത്ത, പാപരഹിതമായ ജനങ്ങൾക്കായി ഒഴുക്കുന്നു; അവരുടെ വർദ്ധനവിനായി. പവമാനനേ, ദൈവീകജനനങ്ങളിൽ നീ ഏറ്റവും പ്രകാശവാനാണ്, അമരത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. നവഗ്വന്മാരെയും ദധ്യഞ്ചിനെയും നിറച്ചതും, പ്രചോദിതന്മാർക്ക് പ്രാപ്തി നൽകിയത്, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹവും മനോഹരമായ അമൃതവും ലഭിച്ചതും, പ്രശസ്തി നേടിയതും അതിനാലാണ്. ശുദ്ധമായ സോമം, തൻ്റെ തരംഗത്തോടെ ചാനിയിൽ കൂടി ഒഴുകുന്നു; മുന്നിൽ പവമാനൻ ഗർജ്ജിച്ച് തൻ്റെ സ്വരം ഉയർത്തുന്നു.