સામવેદઃ

પવમાના અસૃક્ષત પવિત્રમતિ ધારયા મરુત્વન્તો મત્સરા ઇન્દ્રિયા હયા મેધામભિ પ્રયાંસિ ચ

પવમાન સોમા પોતાની ધારા સાથે છાનમાંથી વહે છે; આનંદદાયક, મરુતો સાથે, શક્તિશાળી, પોતાની બુદ્ધિ અને માર્ગ સાથે.

પ્ર તુ દ્રવ પરિ કોશં નિ ષીદ નૃભિઃ પુનાનો અભિ વાજમર્ષ અશ્વં ન ત્વા વાજિનં મર્જયન્તો ઽચ્છા બર્હી રશનાભિર્નયન્તિ

હવે તું ઝડપથી આગળ વધ, પાત્રની આજુબાજુ ફર, અને બેઠા જા; માણસો સાથે શુદ્ધ થઈને, તું ઇનામ તરફ આગળ વધ. જેમ કોઈ ઝડપી ઘોડાને સંભાળે છે, એમ તને રશીઓથી પવિત્ર ઘાસ તરફ લઈ જાય છે.

પ્ર કાવ્યમુશનેવ બ્રુવાણો દેવો દેવાનાં જનિમા વિવક્તિ મહિવ્રતઃ શુચિબન્ધુઃ પાવકઃ પદા વરાહો અભ્યેતિ રેભન્

ઉશનાસ જેવું જ્ઞાન બોલતો દેવ, દેવતાઓના જન્મની વાત ખુલાસે છે; મહાન વ્રત ધરાવનારો, શુદ્ધ સંબંધો ધરાવતો, તેજસ્વી અને પ્રખર, વરાહ જેવો પગલાં પાડતો ગર્જના સાથે આગળ આવે છે.

તિસ્રો વાચ ઈરયતિ પ્ર વહ્નિરૃતસ્ય ધીતિં બ્રહ્મણો મનીષામ્ ગાવો યન્તિ ગોપતિં પૃચ્છમાનાઃ સોમં યન્તિ મતયો વાવશાનાઃ

તે ત્રણ પ્રકારની વાણી જગાડે છે; અગ્નિ આગળ વધે છે, સત્યની પ્રેરણા અને બ્રાહ્મણની વિચારશક્તિ સાથે. ગાયો પોતાના માલિકને શોધતી જાય છે; ઉત્સુક વિચારો સોમા તરફ દોડી જાય છે.

અસ્ય પ્રેષા હેમના પૂયમાનો દેવો દેવેભિઃ સમપૃક્ત રસમ્ સુતઃ પવિત્રં પર્યેતિ રેભન્મિતેવ સદ્મ પશુમન્તિ હોતા

તેના ઝડપી, સોનાના પ્રવાહો શુદ્ધ થઈ રહ્યા છે; દેવ દેવતાઓ સાથે મિલી જાય છે; દબાયેલ રસ પવિત્ર છાણીને ફરતો જાય છે, ઘેરાયેલા ઘરમાં ગુંજતા, ગાયો સાથે હોતા યજમાન જેવો.

સોમઃ પવતે જનિતા મતીનાં જનિતા દિવો જનિતા પૃથિવ્યાઃ જનિતાગ્નેર્જનિતા સૂર્યસ્ય જનિતેન્દ્રસ્ય જનિતોત વિષ્ણોઃ

સોમા શુદ્ધ થાય છે, જે વિચારનો સર્જક છે, આકાશનો સર્જક છે, પૃથ્વીનો સર્જક છે, અગ્નિનો સર્જક છે, સૂર્યનો સર્જક છે, ઇન્દ્રનો સર્જક છે અને વિષ્ણુનો પણ સર્જક છે.

અભિ ત્રિપૃષ્ઠં વૃષણં વયોધામાઙ્ગોષિણમવાવશન્ત વાણીઃ વના વસાનો વરુણો ન સિન્ધૂર્વિ રત્નધા દયતે વાર્યાણિ

વાણીયોએ ત્રણ સ્તરે વહેતા, યુવાન અને શક્તિશાળી, જંગલમાં રહેલા, વહેતા એકને બોલાવ્યા છે; વનવાસી, નદીઓમાં વરુણ જેવો, ધન આપનાર ઋદ્ધિ આપે છે.

અક્રાન્ત્સમુદ્રઃ પ્રથમે વિધર્મં જનયન્પ્રજા ભુવનસ્ય ગોપાઃ વૃષા પવિત્રે અધિ સાનો અવ્યે બૃહત્સોમો વાવૃધે સ્વાનો અદ્રિઃ

જે સમુદ્ર પાર કરી, પ્રથમ નિયમ સ્થાપે છે, સંતાન ઉત્પન્ન કરે છે, જીવોના રક્ષક છે. શક્તિશાળી, પવિત્ર છાણીએ, અડગ શિખરે, મહાન સોમા વધે છે, પથ્થર ગુંજે છે.

કનિક્રન્તિ હરિરા સૃજ્યમાનઃ સીદન્વનસ્ય જઠરે પુનાનઃ નૃભિર્યતઃ કૃણુતે નિર્ણિજં ગામતો મતિં જનયત સ્વધાભિઃ

પીળો એક આગળ વધે છે, છોડાતા, જળના ગર્ભમાં સ્થિર થાય છે, શુદ્ધ થાય છે; જ્યારે માણસો દબાવે છે, ત્યારે તે સ્પષ્ટ માર્ગ બનાવે છે અને પોતાની શક્તિથી વિચાર ઉત્પન્ન કરે છે.

એષ સ્ય તે મધુમાં ઇન્દ્ર સોમો વૃષા વૃષ્ણઃ પરિ પવિત્રે અક્ષાઃ સહસ્રદાઃ શતદા ભૂરિદાવા શશ્વત્તમં બર્હિરા વાજ્યસ્થાત્

હે ઇન્દ્ર, આ તારો મધુર સોમા, શક્તિશાળી, શક્તિશાળીઓ માટે પવિત્ર છાણીને ફરતો જાય છે; હજારવાર આપનાર, સોવાર આપનાર, ઘણું આપનાર, સદાય રહેતો, પવિત્ર ઘાસ પર બેઠો છે.

પવસ્વ સોમ મધુમાં ઋતાવાપો વસાનો અધિ સાનો અવ્યે અવ દ્રોણાનિ ઘૃતવન્તિ રોહ મદિન્તમો મત્સર ઇન્દ્રપાનઃ

હે સોમા, મધુર, નિયમમાં રહેતો, જળમાં લપેટાયેલો, અડગ શિખરે વહે; ઘીથી ભરેલા પાત્રો પર ચઢ, સૌથી ઉન્મત્ત, ઇન્દ્ર માટેનો પાન બની.

પ્ર સેનાનીઃ શૂરો અગ્રે રથાનાં ગવ્યન્નેતિ હર્ષતે અસ્ય સેના ભદ્રાન્કૃણ્વન્નિન્દ્રહવાન્ત્સખિભ્ય આ સોમો વસ્ત્રા રભસાનિ દત્તે

સેનાપતિ, વીર, રથોના આગે આગળ જાય છે, ગાયોની શોધમાં, તેની સેનામાં આનંદ છે; પોતાની સેનાને શુભ બનાવે છે, ઇન્દ્ર દ્વારા બોલાવાયેલ સોમા, મિત્રો માટે ઝડપી વસ્ત્ર આપે છે.

પ્ર તે ધારા મધુમતીરસૃગ્રન્વારં યત્પૂતો અત્યેષ્યવ્યમ્ પવમાન પવસે ધામ ગોનાં જનયન્ત્સૂર્યમપિન્વો અર્કૈઃ

તારા મધુર પ્રવાહો નવા નીકળી આવ્યા છે, શુદ્ધ થઈને તું પાર કરવાને પણ પાર કરે છે; હે પવમાન, તું ગાયોના નિવાસમાં વહે, તારા સ્તુતિથી સૂર્યને ઉત્પન્ન કરે છે.

પ્ર ગાયતાભ્યર્ચામ દેવાન્ત્સોમં હિનોત મહતે ધનાય સ્વાદુઃ પવતામતિ વારમવ્યમા સીદતુ કલશં દેવ ઇન્દુઃ

ચાલો ગાઈએ, દેવતાઓની સ્તુતિ કરીએ; સોમાને દબાવો, મહાન ધન માટે. તે મધુર વહે, દુશ્મનને પાર કરે; દેવ ઇંદુ પાત્રમાં સ્થિર થાય.

પ્ર હિન્વાનો જનિતા રોદસ્યો રથો ન વાજં સનિષન્નયાસીત્ ઇન્દ્રં ગચ્છન્નાયુધા સંશિશાનો વિશ્વા વસુ હસ્તયોરાદધાનઃ

આકાશ અને પૃથ્વીના સર્જકને પ્રેરણા મળે છે, રથ જેવો ઇનામ મેળવવા નીકળે છે; ઇન્દ્ર પાસે જાય છે, શસ્ત્રોથી શોભિત, બધા ખજાનો તેના હાથમાં મૂકે છે.

તક્ષદ્યદી મનસો વેનતો વાગ્જ્યેષ્ઠસ્ય ધર્મં દ્યુક્ષોરનીકે આદીમાયન્વરમા વાવશાના જુષ્ટં પતિં કલશે ગાવ ઇન્દુમ્

જ્યારે કારીગર મનની ઇચ્છા અથવા શ્રેષ્ઠ વાણીથી તેજસ્વી નાંદ પર ધર્મ રચે છે, ત્યારે ઉત્સુક લોકો શ્રેષ્ઠ પ્રિય સ્વામીની શોધ કરે છે, ગાયો પાત્રમાં ઇંદુને શોધે છે.

સાકમુક્ષો મર્જયન્ત સ્વસારો દશ ધીરસ્ય ધીતયો ધનુત્રીઃ હરિઃ પર્યદ્રવજ્જાઃ સૂર્યસ્ય દ્રોણં નનક્ષે અત્યો ન વાજી

એક સાથે દસ બહેનો, બુદ્ધિશાળી, શુદ્ધ પ્રવાહો તેને ધોઈ આપે છે; પીળો એક ચારેકોર દોડી જાય છે, સૂર્યના ઘોડા જેવો, પાત્રમાં ઇનામ જીતેલા ઘોડા જેવો પ્રવેશ કરે છે.

અધિ યદસ્મિન્વાજિનીવ શુભઃ ધિયઃ સૂરે ન વિશઃ અપો વૃણાનઃ પવતે કવીયન્વ્રજં ન મન્મ

જ્યારે તેમાં વિજયી સેના જેવો તેજસ્વી વિચાર, સૂર્યની કિરણો જેવો, જળ પસંદ કરે છે, ત્યારે જ્ઞાની એક કવિની જેમ માર્ગ તરફ વહે છે.

ઇન્દુર્વાજી પવતે ગોન્યોઘા ઇન્દ્રે સોમઃ સહ ઇન્વન્મદાય હન્તિ રક્ષો બાધતે પર્યરાતિં વરિવસ્કૃણ્વન્વૃજનસ્ય રાજા

મજબૂત ઇંદુ, ગાયોથી ભરપૂર, ઇન્દ્ર માટે સોમા, ઉલ્લાસ માટે શક્તિ શોધે છે; તે દૈત્યને નાશ કરે છે, દુષ્ટને દૂર કરે છે, વિશાળ જગ્યા આપે છે, પ્રજાનો રાજા છે.

અયા પવા પવસ્વૈના વસૂનિ માંશ્ચત્વ ઇન્દ્રો સરસિ પ્ર ધન્વ બ્રઘ્નશ્ચિદ્યસ્ય વાતો ન જૂતિં પુરુમેધાશ્ચિત્તકવે નરં ધાત્

આ શુદ્ધિકરણથી તું અમૂલ્ય ધનને પવિત્ર કર. મહાન ઇન્દ્ર નદીમાં વહે છે. જેમ પવનની ગતિ હોય તેમ તૂટાડનાર અને બુદ્ધિશાળી પુરુમેધા એ મનુષ્યને સ્થિર કરે છે.

મહત્તત્સોમો મહિષશ્ચકારાપાં યદ્ગર્ભો ઽવૃણીત દેવાન્ અદધાદિન્દ્રે પવમાન ઓજો ઽજનયત્સૂર્યે જ્યોતિરિન્દુઃ

એ મહાન સોમ, મહિષ, જળનો ગર્ભ બની દેવતાઓને પસંદ કરે છે, ઇન્દ્રમાં શક્તિ મૂકે છે અને પવિત્ર થતા સૂર્યમાં પ્રકાશ પેદા કરે છે, હે ચંદ્ર.

અસર્જિ વક્વા રથ્યે યથાજૌ ધિયા મનોતા પ્રથમા મનીષ દશ સ્વસારો અધિ સાનો અવ્યે મૃજન્તિ વહ્નિં સદનેષ્વચ્છ

ક્રિયાશીલ એ છૂટો પડી ગયો, યુદ્ધના રથ જેવો ઝડપી, વિચાર અને પ્રથમ પ્રેરણાથી. દસ બહેનો શિખર પર, નિવાસસ્થાને, શુદ્ધ જળથી અગ્નિને ધોઈ રહી છે.

અપામિવેદૂર્મયસ્તર્ત્તુરાણાઃ પ્ર મનીષા ઈરતે સોમમચ્છ નમસ્યન્તીરુપ ચ યન્તિ સં ચાચ વિશન્ત્યુશતીરુશન્તમ્

પાણીની તરંગો, ઝડપી વહેતી, વિચારથી સોમ તરફ આગળ વધે છે, ભક્તિપૂર્વક નજીક આવે છે; એકઠા થાય છે અને તેજસ્વી, પ્રકાશમાનમાં પ્રવેશ કરે છે.

ષષ્ઠ દ્વિતીયો ઽર્ધઃ પુરોજિતી વો અન્ધસઃ સુતાય માદયિત્નવે અપ શ્વાનં શ્નથિષ્ટન સખાયો દીર્ઘજિહ્વ્યમ્

છઠ્ઠો અને બીજો અર્ધો ભાગ તમારો છે, હે દબાવનારાઓ, દબાયેલા સોમના આનંદ માટે. મિત્રો, લાંબી જીભ ધરાવતો કૂતરો અર્પણથી દૂર હાંકો.

અયં પૂષા રયિર્ભગઃ સોમઃ પુનાનો અર્ષતિ પતિર્વિશ્વસ્ય ભૂમનો વ્યખ્યદ્રોદસી ઉભે

આ પૂષણ, ધન, ભાગ્ય, સોમ, પવિત્ર થઈને વહે છે, સર્વ સૃષ્ટિના સ્વામી, આકાશ અને ધરતી બંનેને ઉજાગર કરે છે.

સુતાસો મધુમત્તમાઃ સોમા ઇન્દ્રાય મન્દિનઃ પવિત્રવન્તો અક્ષરન્દેવાન્ગચ્છન્તુ વો મદાઃ

દબાયેલા સોમ, મધુરતા ભરેલા, ઇન્દ્રને આનંદ આપે છે; પવિત્ર થઈને વહે છે, હે દેવતાઓ, તમારો આનંદ તમને પ્રાપ્ત થાય.

સોમાઃ પવન્ત ઇન્દવો ઽસ્મભ્યં ગાતુવિત્તમાઃ મિત્રાઃ સ્વાના અરેપસઃ સ્વાધ્યઃ સ્વર્વિદઃ

સોમો, પવિત્ર થઈને, આપણા માટે વહે છે, માર્ગ અને જ્ઞાન આપે છે; મિત્રસ્વરૂપ, નિર્દોષ, સ્વયંસ્થીત, પ્રકાશ જાણનારા.

અભી નો વાજસાતમં રયિમર્ષ શતસ્પૃહમ્ ઇન્દો સહસ્રભર્ણસં તુવિદ્યુમ્નં વિભાસહમ્

હે સોમ, અમારા માટે એ સૌથી ઇચ્છિત ધન વહાવજે, જે સો લોકો ઈચ્છે છે, હજારો ભરેલું, મહાન તેજ અને ઝગમગાટ સાથે.

અભી નવન્તે અદ્રુહઃ પ્રિયમિન્દ્રસ્ય કામ્યમ્ વત્સં ન પૂર્વ આયુનિ જાતં રિહન્તિ માતરઃ

તેઓ અમારે તરફ આવે છે, નિર્દોષ, ઇન્દ્રને પ્રિય વસ્તુની ઇચ્છા રાખીને; જેમ માતાઓ પોતાના નવજાત વાછરડાને પ્રારંભિક જીવનમાં લાડ કરે છે.