સામવેદઃ

અ વાશ્રા અર્ષન્તીન્દવો ઽભિ વત્સં ન માતરઃ ચ્ દધન્વિરે ગભસ્ત્યોઃ

સોમના ટીપાંએ, જેમ માતાઓ વાછરડાને વહાલ કરે છે, તેમ તેને પોતાના હાથમાં લઈ પ્રેમપૂર્વક આવરી લીધો છે.

અ જુષ્ટ ઇન્દ્રાય મત્સરઃ પવમાન કનિક્રદત્ ચ્ વિશ્વા અપ દ્વિષો જહિ

પવિત્ર અને ગર્જનારા સોમ, જે ઇન્દ્રને આનંદ આપે છે, અમારા બધા દુશ્મનોને નાશ કરો.

અ અપઘ્નન્તો અરાવ્ણઃ પવમાનાઃ સ્વર્દૃશઃ ચ્ યોનાવૃતસ્ય સીદત

પવિત્ર અને તેજસ્વી લોકો, દુશ્મનોને દૂર કરી, પથ્થર પરના આસન પર બેસે છે.

અ સોમા અસૃગ્રમિન્દવઃ સુતા ઋતસ્ય ધારયા ચ્ ઇન્દ્રાય મધુમત્તમાઃ

સત્યની ધારા સાથે પિછડેલા, મધુરતા ભરેલા સોમના ટીપાં ઇન્દ્ર માટે વહે છે.

અ અભિ વિપ્રા અનૂષત ગાવો વત્સં ન ધેનવઃ ચ્ ઇન્દ્રં સોમસ્ય પીતયે

પ્રેરિત લોકો એ રીતે ઇન્દ્રને સોમ પીવા બોલાવે છે, જેમ ગાયો વાછરડાને બોલાવે છે.

અ મદચ્યુત્ક્ષેતિ સાદને સિન્ધોરૂર્મા વિપશ્ચિત્ ચ્ સોમો ગૌરી અધિ શ્રિતઃ

વિદ્વાન સોમ, નદીની તરંગ સાથે વહેતો, પીતળિયા પર આરામથી પોતાના સ્થાન પર રહે છે.

અ દિવો નાભા વિચક્ષણો ઽવ્યો વારે મહીયતે ચ્ સોમો યઃ સુક્રતુઃ કવિઃ

સોમ, વિદ્વાન કવિ, આકાશના નિર્મલ વિસ્તારમાં મહાન બને છે.

અ યઃ સોમઃ કલશેષ્વા અન્તઃ પવિત્ર આહિતઃ ચ્ તમિન્દુઃ પરિ ષસ્વજે

જે સોમ કળશોમાં અને શુદ્ધિકારકમાં મૂકાયો છે, તેને ઇંદુએ પ્રેમથી આવરી લીધો છે.

અ પ્ર વાચમિન્દુરિષ્યતિ સમુદ્રસ્યાધિ વિષ્ટપિ ચ્ જિન્વન્કોશં મધુશ્ચુતમ્

ઇંદુ સમુદ્રના કિનારે વાણી પ્રેરણા આપશે અને મધ ભરેલા પાત્રને આગળ ધપાવશે.

અ નિત્યસ્તોત્રો વનસ્પતિર્ધેનામન્તઃ સબર્દુઘામ્ ચ્ હિન્વાનો માનુષા યુજા

સદા સ્તુતિ પામતો વૃક્ષ, અંદરથી ભરપૂર દૂધ આપતી ગાયને માનવ સહાયથી દબાવે છે.

અ આ પવમાન ધારય રયિં સહસ્રવર્ચસમ્ ચ્ અસ્મે ઇન્દો સ્વાભુવમ્

હે પવિત્ર સોમ, અમને હજારો શક્તિઓવાળું અને આપણું પોતાનું ધન આપો.

અ અભિ પ્રિયા દિવઃ કવિર્વિપ્રઃ સ ધારયા સુતઃ ચ્ સોમો હિન્વે પરાવતિ

વિદ્વાન કવિ સોમ, ધારા સાથે પિછડેલો, સ્વર્ગના પ્રિય અને દૂર રહેલા તરફ આગળ વધે છે.

અ ઉત્તે શુષ્માસ ઈરતે સિન્ધોરૂર્મેરિવ સ્વનઃ ચ્ વાણસ્ય ચોદયા પવિમ્

તમારી શક્તિઓ નદીની તરંગના ધ્વનિ જેવી ઊભી થાય છે; તમારી વાણીથી પથ્થરને પ્રેરણા આપો.

અ પ્રસવે ત ઉદીરતે તિસ્રો વાચો મખસ્યુવઃ ચ્ યદવ્ય એષિ સાનવિ

તમારા ઉદ્ભવથી, ત્રણ વાણીઓ યજ્ઞ માટે ઉત્સુક બની ઊભી થાય છે, જ્યારે તમે શિખરે જાઓ છો.

અ અવ્યા વારૈઃ પરિ પ્રિયં હરિં હિન્વન્ત્યદ્રિભિઃ ચ્ પવમાનં મધુશ્ચુતમ્

નિર્મલ તરંગોથી, તેઓ પ્રિય પીતળિયા, મધ ભરેલા પવિત્ર સોમને પથ્થરોથી પ્રેરણા આપે છે.

અ આ પવસ્વ મદિન્તમ પવિત્રં ધારયા કવે ચ્ અર્કસ્ય યોનિમાસદમ્

હે આનંદદાયક સોમ, તું વહે, તારી શુદ્ધિથી, હે જ્ઞાની, સૂર્યના મૂળને સ્થાપિત કર.

અ સ પવસ્વ મદિન્તમ ગોભિરઞ્જાનો અક્તુભિઃ ચ્ એન્દ્રસ્ય જઠરં વિશ

હે આનંદદાયક સોમ, તું ગાય અને રાત્રીથી શોભિત થઈ વહે; અને ઇન્દ્રના પેટમાં પ્રવેશ.

અ અયા વીતી પરિ સ્રવ યસ્ત ઇન્દો મદેષ્વા ચ્ અવાહન્નવતીર્નવ

હે આનંદ આપનાર સોમ, આ છાણથી ચારેય બાજુ વહે, તું તાજો આવીને નીચે ઉતર.

અ પુરઃ સદ્ય ઇત્થાધિયે દિવોદાસાય શંબરમ્ ચ્ અધ ત્યં તુર્વશં યદુમ્

તુ તુરંત જ, દિવોદાસ માટે, શમ્બરને તોડી નાખ્યો; ત્યારબાદ તુ તુર્વશ અને યદુને પણ હરાવ્યો.

ચ્લ્સ્દિર્ અ પરિ નો અશ્વમશ્વવિદ્ગોમદિન્દો હિરણ્યવત્ ચ્ ક્ષરા સહસ્રિણીરિષઃ

હે ઘોડા અને ગાય જાણનારા, સોનાથી ભરપૂર સોમ, અમારે આસપાસ હજારો ધારા પોષણથી વહે.

અ અપઘ્નન્પવતે મૃધો ઽપ સોમો અરાવ્ણઃ ચ્ ગચ્છન્નિન્દ્રસ્ય નિષ્કૃતમ્

વિઘ્નો દૂર કરતા, સોમ અવરોધ વિના વહે છે; તે ઇન્દ્રના નિવાસસ્થાન તરફ જાય છે.

અ મહો નો રાય આ ભર પવમાન જહી મૃધઃ ચ્ રાસ્વેન્દો વીરવદ્યશઃ

હે પવિત્ર કરનાર, અમને મહાન ધન આપ, દુશ્મનોને હરાવ, અને હે સોમ, અમને વીરતા અને યશ આપ.

અ ન ત્વા શતં ચ ન હ્રુતો રાધો દિત્સન્તમા મિનન્ ચ્ યત્પુનાનો મખસ્યસે

તુ જ્યારે દાન માટે પોતાને શુદ્ધ કરે છે ત્યારે ન તો સો ધન કે ન ચોરી ગયેલું ધન તને ઓછું કરી શકે.

અ અયા પવસ્વ ધારયા યયા સૂર્યમરોચયઃ ચ્ હિન્વાનો માનુષીરપઃ

તુ એ શુદ્ધિથી વહે, જેના દ્વારા તું સૂર્યને તેજ આપ્યું અને માનવોના પાણી વહાવ્યા.

અ અયુક્ત સૂર એતશં પવમાનો મનાવધિ ચ્ અન્તરિક્ષેણ યાતવે

સૂર્યએ એતશને જોતાં જોડ્યો; પવિત્ર કરનાર, ધ્યાનપૂર્વક, આકાશમાં મુસાફરી માટે.

અ ઉત ત્યા હરિતો રથે સૂરો અયુક્ત યાતવે ચ્ ઇન્દુરિન્દ્ર ઇતિ બ્રુવન્

અને એ પીળા ઘોડાઓ રથમાં જોડાયા છે; સૂર્ય મુસાફરી માટે જોડાયો છે; લોકો સોમને 'ઇન્દ્ર' કહે છે.

અ અગ્નિં વો દેવમગ્નિભિઃ સજોષા યજિષ્ઠં દૂતમધ્વરે કૃણુધ્વમ્ ચ્ યો મર્ત્યેષુ નિધ્રુવિરૃતાવા તપુર્મૂર્ધા ઘૃતાન્નઃ પાવકઃ

તમે અગ્નિને, દેવતાઓ સાથે, યજ્ઞ માટે શ્રેષ્ઠ દૂત બનાવો; જે મનુષ્યોમાં સ્થિર, શક્તિશાળી, ઉંચા, તેજસ્વી, શુદ્ધ અને ઘીથી પોષાય છે.

અ પ્રોથદશ્વો ન યવસે ઽવિષ્યન્યદા મહઃ સંવરણાદ્વ્યસ્થાત્ ચ્ આદસ્ય વાતો અનુ વાતિ શોચિરધ સ્મ તે વ્રજનં કૃષ્ણમસ્તિ

ચરાણમાં ઘોડો ફૂંકે તેમ તે તેજથી ઝળકે છે, મહાનતામાં જન્મેલો, સંવરાણથી અલગ થયો; પવન તેની જ્વાલાને અનુસરે છે, અને તારો કાળો માર્ગ સ્થિર છે.

અ ઉદ્યસ્ય તે નવજાતસ્ય વૃષ્ણો ઽગ્ને ચરન્ત્યજરા ઇધાનાઃ ચ્ અચ્છા દ્યામરુષો ધૂમ એષિ સં દૂતો અગ્ન ઈયસે હિ દેવાન્

હે અગ્નિ, તારા નવજાત અને શક્તિશાળી રૂપે, અમર લાકડીઓ સળગે છે; લાલ ધૂમાડો આકાશ તરફ જાય છે; દૂત બનીને, તું દેવતાઓ પાસે જાય છે.