અ દેવેભ્યસ્ત્વા મદાય કં સૃજાનમતિ મેષ્યઃ ચ્ સ ગોભિર્વાસયામસિ
દેવતાઓ માટે, આનંદ માટે, અમે તને વહાવીએ છીએ, હે સોમ; ગાયો સાથે તને આવરીશું.
અ પુનાનઃ કલશેષ્વા વસ્ત્રાણ્યરુષો હરિઃ ચ્ પરિ ગવ્યાન્યવ્યત
પાત્રોમાં પવિત્ર થતો પીળો અને તેજસ્વી સોમ, ગાયોના વસ્ત્રો પહેરે છે અને પોતે તેને ઓઢે છે.
અ મઘોન આ પવસ્વ નો જહિ વિશ્વા અપ દ્વિષઃ ચ્ ઇન્દો સખાયમા વિશ
હે દાતા, અમારે માટે વહા, બધા દુશ્મનોને દૂર કર; હે ઇંદુ, અમને મિત્રતા સાથે જોડ.
અ નૃચક્ષસં ત્વા વયમિન્દ્રપીતં સ્વર્વિદમ્ ચ્ ભક્ષીમહિ પ્રજામિષમ્
અમે, માનવ દ્રષ્ટિ ધરાવતા, તારો સ્વાદ લઈશું, હે ઇન્દ્રપાન સોમ, પ્રકાશ જાણનારો, સંતાન માટેના આહાર રૂપે.
અ વૃષ્ટિં દિવઃ પરિ સ્રવ દ્યુમ્નં પૃથિવ્યા અધિ ચ્ સહો નઃ સોમ પૃત્સુ ધાઃ
આકાશમાંથી વરસાદ વરસાવ, ધરતી પર શક્તિ આપ; હે સોમ, અમને યુદ્ધમાં બલ આપ.
અ સોમઃ પુનાનો અર્ષતિ સહસ્રધારો અત્યવિઃ ચ્ વાયોરિન્દ્રસ્ય નિષ્કૃતમ્
સોમ, પવિત્ર થતો, હજારો ધારો સાથે વહે છે, અત્યંત શક્તિશાળી, વાયુ અને ઇન્દ્રનો ભાગ છે.
અ પવમાનમવસ્યવો વિપ્રમભિ પ્ર ગાયત ચ્ સુષ્વાણં દેવવીતયે
પવિત્ર થનારા, પ્રેરિત સોમ માટે આનંદપૂર્વક ગીત ગાવો, દેવોના યજ્ઞ માટે.
અ પવન્તે વાજસાતયે સોમાઃ સહસ્રપાજસઃ ચ્ ગૃણાના દેવવીતયે
સોમો, વિજય માટે પવિત્ર થનારા, હજારો શક્તિઓ ધરાવે છે, ગાવનાર લોકો તેમને દેવોના યજ્ઞ માટે સ્તુતિ કરે છે.
અ ઉત નો વાજસાતયે પવસ્વ બૃહતીરિષઃ ચ્ દ્યુમદિન્દો સુવીર્યમ્
હે સોમ, અમને માટે વિશાળ ધન, ભરપૂર પોષણ અને તેજસ્વી શક્તિ સાથે વહેતા રહો.
અ અત્યા હિયાના ન હેતૃભિરસૃગ્રં વાજસાતયે ચ્ વિ વારમવ્યમાશવઃ
તમે દોડતા ઘોડાઓ જેવી ઝડપથી ચાલો છો, રોકનારોથી અટકાતા નથી; ધનની પ્રાપ્તિ માટે તમારી તરંગો અવરોધ વિના અને ઊર્જાથી ભરપૂર વહે છે.
અ તે નઃ સહસ્રિણં રયિં પવન્તામા સુવીર્યમ્ ચ્ સુવાના દેવાસ ઇન્દવઃ
હે દેવતાઓ, એ સોમના ટીપાં અમને હજારો ગણું ધન અને વિરતા આપે.
અ વાશ્રા અર્ષન્તીન્દવો ઽભિ વત્સં ન માતરઃ ચ્ દધન્વિરે ગભસ્ત્યોઃ
સોમના ટીપાંએ, જેમ માતાઓ વાછરડાને વહાલ કરે છે, તેમ તેને પોતાના હાથમાં લઈ પ્રેમપૂર્વક આવરી લીધો છે.
અ જુષ્ટ ઇન્દ્રાય મત્સરઃ પવમાન કનિક્રદત્ ચ્ વિશ્વા અપ દ્વિષો જહિ
પવિત્ર અને ગર્જનારા સોમ, જે ઇન્દ્રને આનંદ આપે છે, અમારા બધા દુશ્મનોને નાશ કરો.
અ અપઘ્નન્તો અરાવ્ણઃ પવમાનાઃ સ્વર્દૃશઃ ચ્ યોનાવૃતસ્ય સીદત
પવિત્ર અને તેજસ્વી લોકો, દુશ્મનોને દૂર કરી, પથ્થર પરના આસન પર બેસે છે.
અ સોમા અસૃગ્રમિન્દવઃ સુતા ઋતસ્ય ધારયા ચ્ ઇન્દ્રાય મધુમત્તમાઃ
સત્યની ધારા સાથે પિછડેલા, મધુરતા ભરેલા સોમના ટીપાં ઇન્દ્ર માટે વહે છે.
અ અભિ વિપ્રા અનૂષત ગાવો વત્સં ન ધેનવઃ ચ્ ઇન્દ્રં સોમસ્ય પીતયે
પ્રેરિત લોકો એ રીતે ઇન્દ્રને સોમ પીવા બોલાવે છે, જેમ ગાયો વાછરડાને બોલાવે છે.
અ મદચ્યુત્ક્ષેતિ સાદને સિન્ધોરૂર્મા વિપશ્ચિત્ ચ્ સોમો ગૌરી અધિ શ્રિતઃ
વિદ્વાન સોમ, નદીની તરંગ સાથે વહેતો, પીતળિયા પર આરામથી પોતાના સ્થાન પર રહે છે.
અ દિવો નાભા વિચક્ષણો ઽવ્યો વારે મહીયતે ચ્ સોમો યઃ સુક્રતુઃ કવિઃ
સોમ, વિદ્વાન કવિ, આકાશના નિર્મલ વિસ્તારમાં મહાન બને છે.
અ યઃ સોમઃ કલશેષ્વા અન્તઃ પવિત્ર આહિતઃ ચ્ તમિન્દુઃ પરિ ષસ્વજે
જે સોમ કળશોમાં અને શુદ્ધિકારકમાં મૂકાયો છે, તેને ઇંદુએ પ્રેમથી આવરી લીધો છે.
અ પ્ર વાચમિન્દુરિષ્યતિ સમુદ્રસ્યાધિ વિષ્ટપિ ચ્ જિન્વન્કોશં મધુશ્ચુતમ્
ઇંદુ સમુદ્રના કિનારે વાણી પ્રેરણા આપશે અને મધ ભરેલા પાત્રને આગળ ધપાવશે.
અ નિત્યસ્તોત્રો વનસ્પતિર્ધેનામન્તઃ સબર્દુઘામ્ ચ્ હિન્વાનો માનુષા યુજા
સદા સ્તુતિ પામતો વૃક્ષ, અંદરથી ભરપૂર દૂધ આપતી ગાયને માનવ સહાયથી દબાવે છે.
અ આ પવમાન ધારય રયિં સહસ્રવર્ચસમ્ ચ્ અસ્મે ઇન્દો સ્વાભુવમ્
હે પવિત્ર સોમ, અમને હજારો શક્તિઓવાળું અને આપણું પોતાનું ધન આપો.
અ અભિ પ્રિયા દિવઃ કવિર્વિપ્રઃ સ ધારયા સુતઃ ચ્ સોમો હિન્વે પરાવતિ
વિદ્વાન કવિ સોમ, ધારા સાથે પિછડેલો, સ્વર્ગના પ્રિય અને દૂર રહેલા તરફ આગળ વધે છે.
અ ઉત્તે શુષ્માસ ઈરતે સિન્ધોરૂર્મેરિવ સ્વનઃ ચ્ વાણસ્ય ચોદયા પવિમ્
તમારી શક્તિઓ નદીની તરંગના ધ્વનિ જેવી ઊભી થાય છે; તમારી વાણીથી પથ્થરને પ્રેરણા આપો.
અ પ્રસવે ત ઉદીરતે તિસ્રો વાચો મખસ્યુવઃ ચ્ યદવ્ય એષિ સાનવિ
તમારા ઉદ્ભવથી, ત્રણ વાણીઓ યજ્ઞ માટે ઉત્સુક બની ઊભી થાય છે, જ્યારે તમે શિખરે જાઓ છો.
અ અવ્યા વારૈઃ પરિ પ્રિયં હરિં હિન્વન્ત્યદ્રિભિઃ ચ્ પવમાનં મધુશ્ચુતમ્
નિર્મલ તરંગોથી, તેઓ પ્રિય પીતળિયા, મધ ભરેલા પવિત્ર સોમને પથ્થરોથી પ્રેરણા આપે છે.
અ આ પવસ્વ મદિન્તમ પવિત્રં ધારયા કવે ચ્ અર્કસ્ય યોનિમાસદમ્
હે આનંદદાયક સોમ, તું વહે, તારી શુદ્ધિથી, હે જ્ઞાની, સૂર્યના મૂળને સ્થાપિત કર.
અ સ પવસ્વ મદિન્તમ ગોભિરઞ્જાનો અક્તુભિઃ ચ્ એન્દ્રસ્ય જઠરં વિશ
હે આનંદદાયક સોમ, તું ગાય અને રાત્રીથી શોભિત થઈ વહે; અને ઇન્દ્રના પેટમાં પ્રવેશ.
અ અયા વીતી પરિ સ્રવ યસ્ત ઇન્દો મદેષ્વા ચ્ અવાહન્નવતીર્નવ
હે આનંદ આપનાર સોમ, આ છાણથી ચારેય બાજુ વહે, તું તાજો આવીને નીચે ઉતર.
અ પુરઃ સદ્ય ઇત્થાધિયે દિવોદાસાય શંબરમ્ ચ્ અધ ત્યં તુર્વશં યદુમ્
તુ તુરંત જ, દિવોદાસ માટે, શમ્બરને તોડી નાખ્યો; ત્યારબાદ તુ તુર્વશ અને યદુને પણ હરાવ્યો.