ఉత స్య న ఉశిజాముర్వియా కవిరహిః శృణోతు బుధ్న్యో హవీమని । సూర్యామాసా విచరన్తా దివిక్షితా ధియా శమీనహుషీ అస్య బోధతమ్
దూరంగా చూసే జ్ఞానవంతుడైన పాము, లోతైనవాడు, మా పిలుపును వినాలి. సూర్యుడు, ఉదయాలు, ఆకాశ నివాసాలలో సంచరిస్తూ, శమీ, నహూషి అనే ఇద్దరు పురోహితులు దీన్ని గ్రహించాలి.
ప్ర నః పూషా చరథం విశ్వదేవ్యోఽపాం నపాదవతు వాయురిష్టయే । ఆత్మానం వస్యో అభి వాతమర్చత తదశ్వినా సుహవా యామని శ్రుతమ్
పూషణుడు, అన్ని దేవతలు, జలపుత్రుడు, వాయువు మా ప్రయాణాన్ని కాపాడాలి. ఐశ్వర్యవంతుడి శ్వాసను స్తుతించండి; సులభంగా పిలవదగిన అశ్వినులు తమ యాత్రలో మా పిలుపు వినాలి.
విశామాసామభయానామధిక్షితం గీర్భిరు స్వయశసం గృణీమసి । గ్నాభిర్విశ్వాభిరదితిమనర్వణమక్తోర్యువానం నృమణా అధా పతిమ్
అన్ని ప్రజలకు అధిపతిగా, భయములేని, స్వయంగా కీర్తిగలవాడిని మేము గీతలతో స్తుతిస్తున్నాము. అన్ని దేవతలతో, అదితితో, నిష్కలంకుడైన, యవ్వనంతో నిండిన, జ్ఞానవంతుడైన, ఇంటి యజమానిని స్మరిస్తున్నాము.
రేభదత్ర జనుషా పూర్వో అఙ్గిరా గ్రావాణ ఊర్ధ్వా అభి చక్షురధ్వరమ్ । యేభిర్విహాయా అభవద్విచక్షణః పాథః సుమేకం స్వధితిర్వనన్వతి
ఇక్కడ పురాతన అంగిరసులు, పుట్టుకతోనే, రాళ్లు, తమ దృష్టిని యజ్ఞం వైపు పైకి ఎత్తారు. వీరి ద్వారా, జ్ఞానవంతుడు బంధనాలను విడిచి, దూరంగా చూడగలవాడయ్యాడు; బహుమతులతో నిండిన దృఢ సంకల్పం అడవిలో ఆనందించింది.
మహి ద్యావాపృథివీ భూతముర్వీ నారీ యహ్వీ న రోదసీ సదం నః । తేభిర్నః పాతం సహ్యస ఏభిర్నః పాతం శూషణి
మహా ఆకాశం, భూమి, మీరు విస్తారంగా, విశాలంగా ఉండండి. ఇద్దరు స్త్రీలవలె, బలవంతులవలె, మాకు ఆశ్రయం కలిగించండి. వీరి ద్వారా మమ్మల్ని శత్రువుల నుండి కాపాడండి; అపాయాల నుండి రక్షించండి.
యజ్ఞేయజ్ఞే స మర్త్యో దేవాన్సపర్యతి । యః సుమ్నైర్దీర్ఘశ్రుత్తమ ఆవివాసత్యేనాన్
ప్రతి యజ్ఞంలో మానవుడు దేవతలను పూజిస్తాడు. ఎవరు మంచి మనసుతో, గొప్ప పేరుతో, ఈ బలులతో దేవతలను ఆహ్వానిస్తారో వారు నిజంగా పూజార్హులు.
విశ్వేషామిరజ్యవో దేవానాం వార్మహః । విశ్వే హి విశ్వమహసో విశ్వే యజ్ఞేషు యజ్ఞియాః
అందరు వేగవంతులైన, శక్తివంతులైన దేవతలు యజ్ఞాల్లో పూజించదగినవారు. ఎందుకంటే వారందరూ గొప్ప శక్తితో ఉన్నారు, యజ్ఞాల్లో అందరూ ఆరాధించదగినవారు.
తే ఘా రాజానో అమృతస్య మన్ద్రా అర్యమా మిత్రో వరుణః పరిజ్మా । కద్రుద్రో నృణాం స్తుతో మరుతః పూషణో భగః
అమృతస్వరూపులైన ఆ రాజులు — అర్యమన్, మిత్రుడు, వరుణుడు, పరిజ్మన్, వేగవంతుడైన రుద్రుడు, మానవులచే ప్రశంసించబడే మరుత్లు, పూషణుడు, భగుడు — అందరూ ఆనందదాయకులు.
ఉత నో నక్తమపాం వృషణ్వసూ సూర్యామాసా సదనాయ సధన్యా । సచా యత్సాద్యేషామహిర్బుధ్నేషు బుధ్న్యః
రాత్రి, నీరు, సూర్యుడు, ఉదయం — వీరందరూ తమ సంపదతో కూడిన నివాసాలతో మనతో ఉండాలని, లోతైన నీళ్లలో నివసించే బుధ్న్యుడు కూడా వారితో కలిసి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాం.
ఉత నో దేవావశ్వినా శుభస్పతీ ధామభిర్మిత్రావరుణా ఉరుష్యతామ్ । మహః స రాయ ఏషతేఽతి ధన్వేవ దురితా
అశ్వినులు, మిత్రుడు, వరుణుడు తమ మహిమతో మనకు విశాలమైన రక్షణ కల్పించాలి. గొప్ప ధనాన్ని కోరేవాడు ఎడారిని దాటి పోయినట్టు కష్టాలను దాటి విజయాన్ని సాధించాలి.
ఉత నో రుద్రా చిన్మృళతామశ్వినా విశ్వే దేవాసో రథస్పతిర్భగః । ఋభుర్వాజ ఋభుక్షణః పరిజ్మా విశ్వవేదసః
రుద్రుడు మనపై దయ చూపాలి. అశ్వినులు, అన్ని దేవతలు, రథపతి, భగుడు, ఋభువులు, వజుడు, ఋభుక్షణుడు, పరిజ్మన్, అన్నివిధాలా జ్ఞానం కలవారు మనకు అనుగ్రహించాలి.
ఋభురృభుక్షా ఋభుర్విధతో మద ఆ తే హరీ జూజువానస్య వాజినా । దుష్టరం యస్య సామ చిదృధగ్యజ్ఞో న మానుషః
ఋభువు, ఋభుక్షణుడు, నైపుణ్యంతో కూడిన ఋభువు — వీరి ఉత్సాహానికి మీ రెండు గుర్రాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. వీరి గానం అందరికీ మించిపోయేలా ఉంది, వారి యజ్ఞం మానవులకు సాధ్యపడదగినది కాదు.
కృధీ నో అహ్రయో దేవ సవితః స చ స్తుషే మఘోనామ్ । సహో న ఇన్ద్రో వహ్నిభిర్న్యేషాం చర్షణీనాం చక్రం రశ్మిం న యోయువే
దేవుడైన సవిత మనకు అలసటలేని శక్తిని ప్రసాదించాలి. దాతలకు నేను స్తుతి చెబుతున్నాను. ఇంద్రుడు తన అగ్నులతో ఈ ప్రజల కోసం చక్రాన్ని, అక్షాన్ని బలంగా కట్టాలి.
ఐషు ద్యావాపృథివీ ధాతం మహదస్మే వీరేషు విశ్వచర్షణి శ్రవః । పృక్షం వాజస్య సాతయే పృక్షం రాయోత తుర్వణే
దివి, భూమి! మీరు మాకు ప్రజల్లో గొప్ప పేరు, శక్తిని సాధించేందుకు సమృద్ధిగా ధనం, సంపదను ప్రసాదించండి.
ఏతం శంసమిన్ద్రాస్మయుష్ట్వం కూచిత్సన్తం సహసావన్నభిష్టయే । సదా పాహ్యభిష్టయే మేదతాం వేదతా వసో
ఇంద్రా! నీకోసం ఈ స్తోత్రాన్ని మేము పాడాము. ఇది చిన్నదైనా, నీ అనుగ్రహం కోసం. ఎల్లప్పుడూ మమ్మల్ని రక్షించు, మాకు జ్ఞానం, విజ్ఞానం ప్రసాదించు, ఓ దాతా!
ఏతం మే స్తోమం తనా న సూర్యే ద్యుతద్యామానం వావృధన్త నృణామ్ । సంవననం నాశ్వ్యం తష్టేవానపచ్యుతమ్
నా ఈ స్తోత్రం, సూర్యునికి కుమారుల్లా, ప్రజల్లో ప్రకాశవంతంగా పెరిగింది. ఇది ఐక్యంగా, విడదీయబడని విధంగా, రథంలా బాగుగా తయారైంది.
వావర్త యేషాం రాయా యుక్తైషాం హిరణ్యయీ । నేమధితా న పౌంస్యా వృథేవ విష్టాన్తా
వారికి ఉన్న ధనం బంగారు రంగులో, కలిపి నడిపించబడుతుంది. వారి పురుషార్థాలు చక్రాల్లా వ్యర్థంగా కాకుండా, లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటాయి.
ప్ర తద్దుఃశీమే పృథవానే వేనే ప్ర రామే వోచమసురే మఘవత్సు । యే యుక్త్వాయ పఞ్చ శతాస్మయు పథా విశ్రావ్యేషామ్
బలవంతులకు, విశాలమైన భుజాలవారికి, దాతలకు నేను ఈ స్తోత్రాన్ని ప్రకటిస్తున్నాను. ఐదు వందలు కలిపి, వారి మార్గాలు గంభీరంగా వినిపించేలా చేస్తున్నారు.
అధీన్న్వత్ర సప్తతిం చ సప్త చ । సద్యో దిదిష్ట తాన్వః సద్యో దిదిష్ట పార్థ్యః సద్యో దిదిష్ట మాయవః
ఇక్కడ డబ్బైదు మరియు ఏడును కలిపారు. వెంటనే అవి కదిలించబడ్డాయి; వెంటనే భౌతికమైనవి, వెంటనే మాయాజాలమైనవి కూడా కదిలించబడ్డాయి.
ప్రైతే వదన్తు ప్ర వయం వదామ గ్రావభ్యో వాచం వదతా వదద్భ్యః । యదద్రయః పర్వతాః సాకమాశవః శ్లోకం ఘోషం భరథేన్ద్రాయ సోమినః
వారు మాట్లాడాలి, మేము కూడా మాట్లాడాలి. మీరు మాట్లాడేవారికి, ఆ రాళ్లకు మాటను చెప్పండి. రాళ్లు, పర్వతాలు కలసి వేగంగా ఇంద్రుడికి సోమాన్ని సమర్పిస్తూ గానం, శబ్దాన్ని పుట్టిస్తాయి.
ఏతే వదన్తి శతవత్సహస్రవదభి క్రన్దన్తి హరితేభిరాసభిః । విష్ట్వీ గ్రావాణః సుకృతః సుకృత్యయా హోతుశ్చిత్పూర్వే హవిరద్యమాశత
వీరు వంద సంవత్సరాలు, వెయ్యేళ్లు మాట్లాడుతున్నట్టు శబ్దిస్తారు. ఆకుపచ్చ వెనుకలతో కలసి అరుస్తారు. బాగా తయారైన పిండిపారలు తమ నైపుణ్యంతో, మొదటి హోతా కూడా తాజా హవిస్సును పిండారు.
ఏతే వదన్త్యవిదన్ననా మధు న్యూఙ్ఖయన్తే అధి పక్వ ఆమిషి । వృక్షస్య శాఖామరుణస్య బప్సతస్తే సూభర్వా వృషభాః ప్రేమరావిషుః
వీరు తేనెను తెలియకపోయినా మాట్లాడుతారు. వారు వండిన మాంసాన్ని పిండుతారు. ఎర్రని చెట్టు కొమ్మపై విశ్రాంతి తీసుకుంటారు. ఈ బలమైన ఎద్దులు సోమాన్ని కోరుతూ గర్జిస్తారు.
బృహద్వదన్తి మదిరేణ మన్దినేన్ద్రం క్రోశన్తోఽవిదన్ననా మధు । సంరభ్యా ధీరాః స్వసృభిరనర్తిషురాఘోషయన్తః పృథివీముపబ్దిభిః
తేనె మత్తుతో వారు బలంగా మాట్లాడుతారు, ఇంద్రుడిని పిలుస్తారు, తేనెను తెలియరు. ఉత్తేజంతో, జ్ఞానులు తమ సోదరీమణులతో కలిసి భూమిపై గుంపులతో గంభీరంగా శబ్దిస్తారు.
సుపర్ణా వాచమక్రతోప ద్యవ్యాఖరే కృష్ణా ఇషిరా అనర్తిషుః । న్యఙ్ని యన్త్యుపరస్య నిష్కృతం పురూ రేతో దధిరే సూర్యశ్వితః
పొదువైన రెక్కలతో ఉన్నవారు మధురంగా మాటలు పలికారు; పైన, నల్లని, వేగంగా కదిలే వారు తమ మార్గాల్లో ఘోరంగా శబ్దించారు. వారు క్రిందికి, దిగువ స్థలానికి కదిలారు; అనేక ప్రవాహాలు, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, విత్తనాన్ని మోసుకెళ్లాయి.
ఉగ్రా ఇవ ప్రవహన్తః సమాయముః సాకం యుక్తా వృషణో బిభ్రతో ధురః । యచ్ఛ్వసన్తో జగ్రసానా అరావిషుః శృణ్వ ఏషాం ప్రోథథో అర్వతామివ
వారు ఉగ్రంగా పరుగెత్తుతూ, ఒక్కటిగా చేరారు; కలిపి కట్టిన బలమైన వారు భారాన్ని మోస్తున్నారు. ఊపిరి పీలుస్తూ, వారు గొంతెత్తి అరుస్తున్నారు, తమ పనిలో ఉత్సాహంగా ఉన్నారు; వారి గర్జనను వినండి, అది గుర్రాల హేయిలా వినిపిస్తుంది.
దశావనిభ్యో దశకక్ష్యేభ్యో దశయోక్త్రేభ్యో దశయోజనేభ్యః । దశాభీశుభ్యో అర్చతాజరేభ్యో దశ ధురో దశ యుక్తా వహద్భ్యః
పదిమంది అడుగులపై, పదివైపులపై, పదికట్టెలపై, పదిమార్గాలపై; వయస్సు లేని పదిచెప్పులు గట్టిగా మోగాలి, పదికట్టెలకు, పదిమంది కలిపి మోసేవారికి.
తే అద్రయో దశయన్త్రాస ఆశవస్తేషామాధానం పర్యేతి హర్యతమ్ । త ఊ సుతస్య సోమ్యస్యాన్ధసోఽంశోః పీయూషం ప్రథమస్య భేజిరే
ఈ రాళ్లు పదిబంధాలతో వేగంగా కదులుతున్నాయి; వాటి స్థానం చుట్టూ తిరుగుతూ ఆనందంగా ఉంది. వారు మొదటి సారి మధురమైన సోమరసాన్ని, ఆమృతాన్ని రుచించారు.
తే సోమాదో హరీ ఇన్ద్రస్య నింసతేఽంశుం దుహన్తో అధ్యాసతే గవి । తేభిర్దుగ్ధం పపివాన్సోమ్యం మధ్విన్ద్రో వర్ధతే ప్రథతే వృషాయతే
సోమరసం నుండి ఇంద్రుని రెండు పింగళవర్ణ గుర్రాలు దగ్గరికి వచ్చి, రసాన్ని పీల్చి, ఆవుపై కూర్చుంటాయి. వాటితో, ఇంద్రుడు పాలు లాంటి మధురమైన సోమరసాన్ని తాగి, దాని వల్ల పెరిగి, విస్తరించి, బలవంతుడయ్యాడు.
వృషా వో అంశుర్న కిలా రిషాథనేళావన్తః సదమిత్స్థనాశితాః । రైవత్యేవ మహసా చారవ స్థన యస్య గ్రావాణో అజుషధ్వమధ్వరమ్
మీ భాగం బలంగా, ఎప్పుడూ తక్కువ కాకుండా, ఎప్పుడూ ఉండేలా ఉంది. రైవతుడు వంటి మహిమతో నిలబడండి, యజ్ఞాన్ని ఆనందించేవారు అయిన రాళ్లారా.
తృదిలా అతృదిలాసో అద్రయోఽశ్రమణా అశృథితా అమృత్యవః । అనాతురా అజరా స్థామవిష్ణవః సుపీవసో అతృషితా అతృష్ణజః
ఈ రాళ్లు దృఢంగా, అలసిపోని, కదలని, మరణం లేని వారు; బాధలేని, వయస్సు లేని, స్థిరంగా, విస్తారంగా, బాగా పోషించబడిన, తృప్తి లేని, దాహం లేని వారు.