ద్యావాపృథివీ జనయన్నభి వ్రతాప ఓషధీర్వనినాని యజ్ఞియా । అన్తరిక్షం స్వరా పప్రురూతయే వశం దేవాసస్తన్వీ ని మామృజుః
ద్యావాపృథివి ధర్మాన్ని అనుసరించి నీటిని, ఔషధులను, అరణ్య వృక్షాలను సృష్టించాయి. దేవతలు మధ్యలో ప్రకాశించే ఆకాశాన్ని విస్తరించారు, తమ స్వరూపాలను themselves తీర్చిదిద్దారు.
ధర్తారో దివ ఋభవః సుహస్తా వాతాపర్జన్యా మహిషస్య తన్యతోః । ఆప ఓషధీః ప్ర తిరన్తు నో గిరో భగో రాతిర్వాజినో యన్తు మే హవమ్
ఆకాశాన్ని నిలబెట్టేవారు, మంచి చేతులు కలిగిన ఋభువులు, వాయువులు, పర్జన్యుడు, గొప్ప మేఘగర్జన చేసే వారు. నీళ్లు, ఔషధులు మా గీతలను ముందుకు తీసుకెళ్లాలి. భాగదేవుడు, దాత, బలవంతులు నా పిలుపుకు రావాలి.
సముద్రః సిన్ధూ రజో అన్తరిక్షమజ ఏకపాత్తనయిత్నురర్ణవః । అహిర్బుధ్న్యః శృణవద్వచాంసి మే విశ్వే దేవాస ఉత సూరయో మమ
సముద్రం, నదులు, విశాల ప్రాంతం, మధ్యలో ఆకాశం, ఏకపాద సంతానం, మేఘగర్జన, మహా ప్రవాహం — అహిబుధ్నుడు నా మాటలు వినాలి. అన్ని దేవతలు, మహోన్నతులు కూడా వినాలి.
స్యామ వో మనవో దేవవీతయే ప్రాఞ్చం నో యజ్ఞం ప్ర ణయత సాధుయా । ఆదిత్యా రుద్రా వసవః సుదానవ ఇమా బ్రహ్మ శస్యమానాని జిన్వత
మనవులారా, మేము మీ దివ్య కృపకు పాత్రులమవ్వాలని కోరుకుంటున్నాం. మా యజ్ఞాన్ని సద్గతిలో ముందుకు నడిపించండి. ఆదిత్యులు, రుద్రులు, వసువులు — మీరు అందరికీ దాతలు — మేము పారాయణ చేస్తున్న ఈ స్తోత్రాలను మీరు ప్రేరేపించండి.
దైవ్యా హోతారా ప్రథమా పురోహిత ఋతస్య పన్థామన్వేమి సాధుయా । క్షేత్రస్య పతిం ప్రతివేశమీమహే విశ్వాన్దేవాఁ అమృతాఁ అప్రయుచ్ఛతః
దైవ హోతారులు, మొదటి పురోహితులు, నేను సద్భావంతో సత్యమార్గాన్ని అనుసరిస్తున్నాను. మేము పొలాల యజమానిని, సమీపవాసిని కోరుకుంటున్నాం. అమరదేవతలందరూ తమ వరాలు మాకు ప్రసాదించండి.
వసిష్ఠాసః పితృవద్వాచమక్రత దేవాఁ ఈళానా ఋషివత్స్వస్తయే । ప్రీతా ఇవ జ్ఞాతయః కామమేత్యాస్మే దేవాసోఽవ ధూనుతా వసు
వసిష్ఠులు, పితృదేవతలవలె, మంచి మాటలు చెప్పారు. దేవతలు, మహర్షులవలె, మేము సుఖంగా ఉండాలని ఆశిస్తూ, స్తోత్రాలు కోరుకున్నారు. బంధువుల్లా సంతోషంగా మన కోరికలు నెరవేర్చినట్లు, ఓ దేవతలారా, మాపై ఉన్న కష్టాలను తొలగించండి.
దేవాన్వసిష్ఠో అమృతాన్వవన్దే యే విశ్వా భువనాభి ప్రతస్థుః । తే నో రాసన్తామురుగాయమద్య యూయం పాత స్వస్తిభిః సదా నః
వసిష్ఠుడు అన్ని లోకాలలో వ్యాపించిన అమరదేవతలను పూజించాడు. వారు ఈ రోజు మాకు విశాలమైన రక్షణ కల్పించండి. మీరు ఎల్లప్పుడూ మాకు మంగళంతో కాపాడండి.
ఇమాం ధియం సప్తశీర్ష్ణీం పితా న ఋతప్రజాతాం బృహతీమవిన్దత్ । తురీయం స్విజ్జనయద్విశ్వజన్యోఽయాస్య ఉక్థమిన్ద్రాయ శంసన్
ఈ గొప్ప జ్ఞానాన్ని, ఏడుముఖాలుగా, సత్యంలో పుట్టినదిగా తండ్రి కనుగొన్నాడు. ఆయన నాలుగవదాన్ని, సమస్తాన్ని కలిగిన సంతానాన్ని సృష్టించాడు. ఆయనవల్ల ఇంద్రునికి స్తోత్రగానం పుట్టింది.
ఋతం శంసన్త ఋజు దీధ్యానా దివస్పుత్రాసో అసురస్య వీరాః । విప్రం పదమఙ్గిరసో దధానా యజ్ఞస్య ధామ ప్రథమం మనన్త
సత్యాన్ని ప్రకటిస్తూ, నేరుగా ప్రకాశిస్తూ, ఆకాశపు కుమారులు, అసురుని వీరులు, అంగిరసులు, జ్ఞానమంతా పట్టుకుని, యజ్ఞస్థానాన్ని మనసులో ఉంచి నిలిచారు.
హంసైరివ సఖిభిర్వావదద్భిరశ్మన్మయాని నహనా వ్యస్యన్ । బృహస్పతిరభికనిక్రదద్గా ఉత ప్రాస్తౌదుచ్చ విద్వాఁ అగాయత్
హంసలతో పాటు, స్నేహితులతో మాట్లాడుతున్నట్టు, రాయి గోడలను పగలగొడుతూ, బృహస్పతి గంభీరంగా గర్జించాడు. ఆయన గానం ప్రారంభించాడు, జ్ఞానవంతుడు ఉన్నతంగా పాడాడు.
అవో ద్వాభ్యాం పర ఏకయా గా గుహా తిష్ఠన్తీరనృతస్య సేతౌ । బృహస్పతిస్తమసి జ్యోతిరిచ్ఛన్నుదుస్రా ఆకర్వి హి తిస్ర ఆవః
రెండు తలుపులు తెరుచుకున్నాయి, ఒకటి దాటి ఉంది; ఆవులు అబద్ధపు అడ్డంకి వద్ద దాగి ఉన్నాయి. బృహస్పతి చీకటిలో వెలుగును వెతికాడు, మూడు ఉదయాలను వెలికి తీసాడు, నిజంగా వాటిని బయటపెట్టాడు.
విభిద్యా పురం శయథేమపాచీం నిస్త్రీణి సాకముదధేరకృన్తత్ । బృహస్పతిరుషసం సూర్యం గామర్కం వివేద స్తనయన్నివ ద్యౌః
పశ్చిమంలో ఉన్న దృఢమైన కోటను పగలగొట్టి, సముద్రం నుండి మూడు భాగాలను విడదీసాడు. బృహస్పతి, ఆకాశం మాదిరిగా గర్జిస్తూ, ఉదయాన్ని, సూర్యుడిని, ఆవులను, వెలుగును కనుగొన్నాడు.
ఇన్ద్రో వలం రక్షితారం దుఘానాం కరేణేవ వి చకర్తా రవేణ । స్వేదాఞ్జిభిరాశిరమిచ్ఛమానోఽరోదయత్పణిమా గా అముష్ణాత్
ఇంద్రుడు ఆవులను కాపాడుతున్న వలను, తన చేతితో కొట్టినట్టు, గర్జనతో సంహరించాడు. నెయ్యితో నిండిన ధనాన్ని కోరుతూ, పణులను ఏడిపించి, ఆవులను విడిపించాడు.
స ఈం సత్యేభిః సఖిభిః శుచద్భిర్గోధాయసం వి ధనసైరదర్దః । బ్రహ్మణస్పతిర్వృషభిర్వరాహైర్ఘర్మస్వేదేభిర్ద్రవిణం వ్యానట్
నిజమైన, ప్రకాశించే స్నేహితులతో కలిసి, ఇనుప కోటను తన శక్తితో పగలగొట్టాడు. బ్రహ్మణస్పతి, బలమైన ఎద్దులతో, ఎంపికైనవారితో, చెమట వేడితో ధనాన్ని పంచాడు.
తే సత్యేన మనసా గోపతిం గా ఇయానాస ఇషణయన్త ధీభిః । బృహస్పతిర్మిథోఅవద్యపేభిరుదుస్రియా అసృజత స్వయుగ్భిః
నిజమైన మనస్సులతో, వారు ఆవుల యజమానిని కోరుతూ, ధ్యానంతో ప్రయత్నించారు. బృహస్పతి పరస్పర స్తుతులతో, ఉదయాలను వాటి యుత్తులతో విడుదల చేశాడు.
తం వర్ధయన్తో మతిభిః శివాభిః సింహమివ నానదతం సధస్థే । బృహస్పతిం వృషణం శూరసాతౌ భరేభరే అను మదేమ జిష్ణుమ్
మంచి ఆలోచనలతో ఆయనను మహిమపరచుతూ, సభలో సింహంలా గర్జిస్తూ, ప్రతి పోటీలో విజయవంతుడైన బృహస్పతిని మేము స్మరించాలి.
యదా వాజమసనద్విశ్వరూపమా ద్యామరుక్షదుత్తరాణి సద్మ । బృహస్పతిం వృషణం వర్ధయన్తో నానా సన్తో బిభ్రతో జ్యోతిరాసా
అతడు అన్ని రూపాల గెలుపును పొందినప్పుడు, పరమ లోకాలను ధ్వనింపజేశాడు. బలమైన బృహస్పతిని మహిమపరచుతూ, విభిన్నంగా ఉండి, వారు వెలుగును తమదిగా మోశారు.
సత్యామాశిషం కృణుతా వయోధై కీరిం చిద్ధ్యవథ స్వేభిరేవైః । పశ్చా మృధో అప భవన్తు విశ్వాస్తద్రోదసీ శృణుతం విశ్వమిన్వే
నిజమైన ఆశీర్వాదాలను, దీర్ఘాయుష్కులుగా మాకు ఇవ్వండి. మీ స్వంత వరాలతో, కీర్తిగాయకుడికీ సహాయం చేస్తారు. అన్ని శత్రుత్వాలు వెనక్కు పోవాలి. భూమి, ఆకాశమూ మేము కోరినదాన్ని వినాలి.
ఇన్ద్రో మహ్నా మహతో అర్ణవస్య వి మూర్ధానమభినదర్బుదస్య । అహన్నహిమరిణాత్సప్త సిన్ధూన్దేవైర్ద్యావాపృథివీ ప్రావతం నః
ఇంద్రుడు తన మహిమతో గొప్ప పాముపై గర్జించాడు. ఆయన ఆహిని సంహరించి, ఏడు నదులను విడుదల చేశాడు. దేవతలతో కలిసి, భూమి ఆకాశాలు మమ్మల్ని కాపాడాయి.
ఉదప్రుతో న వయో రక్షమాణా వావదతో అభ్రియస్యేవ ఘోషాః । గిరిభ్రజో నోర్మయో మదన్తో బృహస్పతిమభ్యర్కా అనావన్
పక్షులు ఎగిరిపోతున్నట్టు, తమను తాము కాపాడుకుంటూ, వారి స్వరాలు బలహీనులవంటి శబ్దంగా వినిపించాయి. కొండలో పుట్టిన వారు, గర్జిస్తూ, ఆనందంతో, ఆర్కాలు బృహస్పతిని చేరాయి.
సం గోభిరాఙ్గిరసో నక్షమాణో భగ ఇవేదర్యమణం నినాయ । జనే మిత్రో న దమ్పతీ అనక్తి బృహస్పతే వాజయాశూఁరివాజౌ
ఆంగిరసులు ఆవులతో ప్రయత్నిస్తూ, భగవంతునిలా ఆయన్ని అర్యమన్ వద్దకు తీసుకెళ్లారు. జనసమూహంలో, దంపతుల్లా మిత్రుడు కలిపాడు. ఓ బృహస్పతీ, పోటీలో మాకు విజయాన్ని, వేగాన్ని ప్రసాదించు.
సాధ్వర్యా అతిథినీరిషిరా స్పార్హాః సువర్ణా అనవద్యరూపాః । బృహస్పతిః పర్వతేభ్యో వితూర్యా నిర్గా ఊపే యవమివ స్థివిభ్యః
యజ్ఞంలో పాల్గొన్న ఆతిథేయులు, గౌరవించబడిన అతిథులు, ప్రకాశవంతమైనవారు, బంగారు వర్ణంతో, ముద్దుగా కనిపించే వారు — వీరిని బృహస్పతి పర్వతాల నుంచి, యవాన్ని పొట్టు నుంచి వేరు చేసినట్టు, బయటకు పంపించాడు.
ఆప్రుషాయన్మధున ఋతస్య యోనిమవక్షిపన్నర్క ఉల్కామివ ద్యోః । బృహస్పతిరుద్ధరన్నశ్మనో గా భూమ్యా ఉద్నేవ వి త్వచం బిభేద
ఆయన తేనెలాంటి సత్య మూలాన్ని కిందికి జార్చాడు, సూర్యుడు ఆకాశం నుంచి అగ్ని జ్వాలను విసిరినట్టు; బృహస్పతి ఆవులను రాళ్ల నుంచి పైకి తీసి, భూమి పొరను నీరు పొరను చీల్చినట్టు విడదీసాడు.
అప జ్యోతిషా తమో అన్తరిక్షాదుద్నః శీపాలమివ వాత ఆజత్ । బృహస్పతిరనుమృశ్యా వలస్యాభ్రమివ వాత ఆ చక్ర ఆ గాః
ఆయన వెలుతురుతో మధ్యలో ఉన్న చీకటిని తొలగించాడు, గాలి నీటిలోని కాపరిని తరిమినట్టు; బృహస్పతి వెతికి, వల అనే అడ్డంకిని గాలి మేఘాన్ని చీల్చినట్టు విడదీసి, ఆవులను వెలికి తీసాడు.
యదా వలస్య పీయతో జసుం భేద్బృహస్పతిరగ్నితపోభిరర్కైః । దద్భిర్న జిహ్వా పరివిష్టమాదదావిర్నిధీఁరకృణోదుస్రియాణామ్
బృహస్పతి అగ్ని తాపంతో, స్తోత్రాలతో, వల అనే దుర్గాన్ని పగలగొట్టినప్పుడు, నాలుక పాలు చుట్టూ లేపినట్టు, ఆవులను చుట్టుముట్టిన దాన్ని పట్టుకుని, ఉదయపు దాగిన ధనాన్ని వెలికి తీసాడు.
బృహస్పతిరమత హి త్యదాసాం నామ స్వరీణాం సదనే గుహా యత్ । ఆణ్డేవ భిత్త్వా శకునస్య గర్భముదుస్రియాః పర్వతస్య త్మనాజత్
గానం చేసే వారి పేర్లు ఎవరికీ తెలియని వాటిని బృహస్పతి మాత్రమే తెలుసు; పక్షి గుడ్డు పొరను పగలగొట్టినట్టు, తన శక్తితో పర్వతం నుంచి ఉదయాలను వెలికి తీసాడు.
అశ్నాపినద్ధం మధు పర్యపశ్యన్మత్స్యం న దీన ఉదని క్షియన్తమ్ । నిష్టజ్జభార చమసం న వృక్షాద్బృహస్పతిర్విరవేణా వికృత్య
వారు తేనెను, నీటిలో ఉన్న దుర్బలమైన చేపను చూసినట్టు, మూసివేసి దాచినదాన్ని చూశారు; బృహస్పతి గొంతెత్తి అరవడంతో, చెట్టులోంచి చెంబు ఊపినట్టు దాన్ని బయటకు తీయాడు.
సోషామవిన్దత్స స్వః సో అగ్నిం సో అర్కేణ వి బబాధే తమాంసి । బృహస్పతిర్గోవపుషో వలస్య నిర్మజ్జానం న పర్వణో జభార
ఆయన వెలుతురును కనుగొన్నాడు, అగ్నిని కనుగొన్నాడు, తన స్తోత్రంతో చీకటిని పారద్రోలాడు; బృహస్పతి వల అనే ఆవు శరీరం నుంచి, కండను అవయవం నుంచి విడదీసినట్టు తీసుకున్నాడు.
హిమేవ పర్ణా ముషితా వనాని బృహస్పతినాకృపయద్వలో గాః । అనానుకృత్యమపునశ్చకార యాత్సూర్యామాసా మిథ ఉచ్చరాతః
హిమం వలన చెట్ల నుండి ఆకులు ఊడినట్టు, బృహస్పతి కనికరంలేకుండా వల నుంచి ఆవులను విడదీసాడు; సూర్యుడు, ఉదయం వేర్వేరు దిశల్లో ఉదయించునట్టు, తిరిగి జరగని పని చేశాడు.
అభి శ్యావం న కృశనేభిరశ్వం నక్షత్రేభిః పితరో ద్యామపింశన్ । రాత్ర్యాం తమో అదధుర్జ్యోతిరహన్బృహస్పతిర్భినదద్రిం విదద్గాః
తండ్రులు నక్షత్రాలతో ఆకాశాన్ని అలంకరించినట్టు, తెల్ల మచ్చలున్న నలుపు గుర్రిలా, వారు రాత్రిలో చీకటిని, పగటిలో వెలుతురును ఏర్పరిచారు; బృహస్పతి రాయిని పగలగొట్టి ఆవులను వెలికి తీసాడు.