శం రోదసీ సుబన్ధవే యహ్వీ ఋతస్య మాతరా । భరతామప యద్రపో ద్యౌః పృథివి క్షమా రపో మో షు తే కిం చనామమత్
ఆకాశం, భూమి — నిజానికి తల్లుల్లాంటి, మనకు దగ్గరగా ఉండే, యవ్వనంతో నిండినవారు — మాకు శుభం కలిగించాలి. ఏదైనా హాని ఉంటే, ఆకాశం, భూమి, నేల దాన్ని తొలగించాలి. అది నీ దగ్గర ఏమీ మిగలకూడదు.
అవ ద్వకే అవ త్రికా దివశ్చరన్తి భేషజా । క్షమా చరిష్ణ్వేకకం భరతామప యద్రపో ద్యౌః పృథివి క్షమా రపో మో షు తే కిం చనామమత్
రెండుసార్లు, మూడుసార్లు ఔషధాలు ఆకాశంలో సంచరిస్తుంటాయి. ఒకటి భూమిపై నడుస్తుంది. ఏదైనా హాని ఉంటే, ఆకాశం, భూమి, నేల దాన్ని తొలగించాలి. అది నీ దగ్గర ఏమీ మిగలకూడదు.
సమిన్ద్రేరయ గామనడ్వాహం య ఆవహదుశీనరాణ్యా అనః । భరతామప యద్రపో ద్యౌః పృథివి క్షమా రపో మో షు తే కిం చనామమత్
ఇంద్రా, ఆవును, ఎద్దును నడిపించు, వారు ఉశీనరుల రథాన్ని తెచ్చారు. ఏదైనా హాని ఉంటే, ఆకాశం, భూమి, నేల దాన్ని తొలగించాలి. అది నీ దగ్గర ఏమీ మిగలకూడదు.
ఆ జనం త్వేషసందృశం మాహీనానాముపస్తుతమ్ । అగన్మ బిభ్రతో నమః
మేము మహోన్నతుల సభలోకి, గొప్పవారిలో ప్రసిద్ధుల దగ్గరకు, నమస్కారం చేస్తూ వచ్చాము.
అసమాతిం నితోశనం త్వేషం నియయినం రథమ్ । భజేరథస్య సత్పతిమ్
అడ్డుకోలేని, ప్రకాశవంతమైన, బలమైన రథాన్ని, మేము నిజమైన యజమానిని ఆశిస్తున్నాము.
యో జనాన్మహిషాఁ ఇవాతితస్థౌ పవీరవాన్ । ఉతాపవీరవాన్యుధా
యవనికల మాదిరిగా, శుద్ధతతో కూడిన వాడు జనులను మించి నిలిచాడు. ఆయుధాలు చేతిలో ఉన్నా, అతడు ఎప్పుడూ పవిత్రుడే.
యస్యేక్ష్వాకురుప వ్రతే రేవాన్మరాయ్యేధతే । దివీవ పఞ్చ కృష్టయః
యవనికల వ్రతంలో ఇక్ష్వాకువు ఆనందంగా అభివృద్ధి చెందుతాడు. ఆయుష్షు కోసం ఐదు వంశాలు పరలోకంలో ఉన్నట్టు వికసిస్తాయి.
ఇన్ద్ర క్షత్రాసమాతిషు రథప్రోష్ఠేషు ధారయ । దివీవ సూర్యం దృశే
ఇంద్రా, సభల్లోను, రథాసనంలోను నీ అధికారాన్ని స్థిరపరచు. ఆ అధికారం ఆకాశంలో సూర్యుడిలా అందరికీ కనిపించాలి.
అగస్త్యస్య నద్భ్యః సప్తీ యునక్షి రోహితా । పణీన్న్యక్రమీరభి విశ్వాన్రాజన్నరాధసః
అగస్త్యుని ఎర్రగుర్రాలను నదుల దగ్గర కట్టావు. రాజా, పణులను జయించి, శత్రువులందరినీ దాటి వెళ్లావు.
అయం మాతాయం పితాయం జీవాతురాగమత్ । ఇదం తవ ప్రసర్పణం సుబన్ధవేహి నిరిహి
ఇతడు తల్లి దగ్గరకు వచ్చాడు, ఇతడు తండ్రి దగ్గరకు వచ్చాడు, ఇతడు జీవుల దగ్గరకు వచ్చాడు. సుబంధూ, ఇది నీ ప్రయాణం, ముందుకు సాగు, బయటకు రా.
యథా యుగం వరత్రయా నహ్యన్తి ధరుణాయ కమ్ । ఏవా దాధార తే మనో జీవాతవే న మృత్యవేఽథో అరిష్టతాతయే
ఎలా మూడు పట్టీలతో యోగాన్ని బలంగా కడతారో, అలాగే నీ మనసును జీవించేందుకు, మరణానికి కాదు, క్షేమంగా ఉండేందుకు బంధించాను.
యథేయం పృథివీ మహీ దాధారేమాన్వనస్పతీన్ । ఏవా దాధార తే మనో జీవాతవే న మృత్యవేఽథో అరిష్టతాతయే
ఈ భూమి ఎంత గొప్పదో, చెట్లను ఎలా మోయగలదో, అలాగే నీ మనసును జీవించేందుకు, మరణానికి కాదు, క్షేమంగా ఉండేందుకు బంధించాను.
యమాదహం వైవస్వతాత్సుబన్ధోర్మన ఆభరమ్ । జీవాతవే న మృత్యవేఽథో అరిష్టతాతయే
యమునుంచి, వైవస్వతునుంచి, సుబంధునుంచి తీసుకున్న మనసును జీవించేందుకు, మరణానికి కాదు, క్షేమంగా ఉండేందుకు తిరిగి ఇస్తున్నాను.
న్యగ్వాతోఽవ వాతి న్యక్తపతి సూర్యః । నీచీనమఘ్న్యా దుహే న్యగ్భవతు తే రపః
గాలి క్రిందకు వీస్తుంది, సూర్యుడు క్రిందకు అస్తమించును, ఆవు క్రిందకు పాలు ఇస్తుంది. అలాగే నీ వ్యాధి క్రిందకు పోయిపోవాలి.
అయం మే హస్తో భగవానయం మే భగవత్తరః । అయం మే విశ్వభేషజోఽయం శివాభిమర్శనః
ఈ నా చేయి దైవికమైనది, ఇది మరింత దైవికమైనది. ఈ చేయి అన్ని రోగాలకు మందు, ఇది శుభప్రదమైన స్పర్శ కలిగించేది.
ఇదమిత్థా రౌద్రం గూర్తవచా బ్రహ్మ క్రత్వా శచ్యామన్తరాజౌ । క్రాణా యదస్య పితరా మంహనేష్ఠాః పర్షత్పక్థే అహన్నా సప్త హోతౄన్
ఇది భయంకరమైన, ప్రశంసించదగిన వాక్యము; రెండు రాజుల మధ్య బ్రహ్మవాక్యము, సంకల్పంతో కూడినది. అతని తల్లిదండ్రులు అతన్ని కాపాడినప్పుడు, అతడు యజ్ఞవేదిక వద్ద ఏడుగురు హోతారులను సంహరించాడు.
స ఇద్దానాయ దభ్యాయ వన్వఞ్చ్యవానః సూదైరమిమీత వేదిమ్ । తూర్వయాణో గూర్తవచస్తమః క్షోదో న రేత ఇతఊతి సిఞ్చత్
అతడు దానం చేయడానికి, జయించడానికి శక్తితో ప్రయత్నించి, బలితో వేదికను కొలిచాడు. ఉత్సాహంతో, ప్రశంసించదగిన వాక్యాన్ని పలికుతూ, వడగట్టే రాయి నీరు పోసినట్టు, వీర్యాన్ని పారబోశాడు.
మనో న యేషు హవనేషు తిగ్మం విపః శచ్యా వనుథో ద్రవన్తా । ఆ యః శర్యాభిస్తువినృమ్ణో అస్యాశ్రీణీతాదిశం గభస్తౌ
యజ్ఞాల్లో మనస్సు పదునుగా, నైపుణ్యంతో ముందుకు పోయే వారి దగ్గర, అతడు బాణాలతో తన రెండు చేతులను దిశలవైపు చాపాడు.
కృష్ణా యద్గోష్వరుణీషు సీదద్దివో నపాతాశ్వినా హువే వామ్ । వీతం మే యజ్ఞమా గతం మే అన్నం వవన్వాంసా నేషమస్మృతధ్రూ
కృష్ణవర్ణులు ఆవుల మధ్య కూర్చున్నప్పుడు, ఆశ్వినీదేవతలారా, పరమపిత అయినవారూ, మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను. నా యజ్ఞానికి రండి, నా భోజనానికి రండి, మీరు ఉత్సాహంగా ఉండి, నన్ను మరచిపోకండి.
ప్రథిష్ట యస్య వీరకర్మమిష్ణదనుష్ఠితం ను నర్యో అపౌహత్ । పునస్తదా వృహతి యత్కనాయా దుహితురా అనుభృతమనర్వా
వీరుడు చేసిన కార్యం స్థిరంగా, సరిగ్గా పూర్తయింది; మనుషులు దాన్ని విస్మరించలేదు. మళ్లీ, కూతురు మోయినది, సన్నగా ఉన్నది, మళ్లీ పైకి లేచింది, మోయువానికి ఆధారంగా నిలిచింది.
మధ్యా యత్కర్త్వమభవదభీకే కామం కృణ్వానే పితరి యువత్యామ్ । మనానగ్రేతో జహతుర్వియన్తా సానౌ నిషిక్తం సుకృతస్య యోనౌ
మధ్యలో జరిగిన కార్యం రహస్యంగా జరిగింది, యువతిలో తండ్రిని కోరుతూ. ఆరంభంలో రెండు మనస్సులు వేరయ్యాయి, మంచి విత్తనం గర్భంలో ఉంచబడింది.
పితా యత్స్వాం దుహితరమధిష్కన్క్ష్మయా రేతః సంజగ్మానో ని షిఞ్చత్ । స్వాధ్యోఽజనయన్బ్రహ్మ దేవా వాస్తోష్పతిం వ్రతపాం నిరతక్షన్
తండ్రి తన కూతురిపై తన వీర్యాన్ని చల్లినప్పుడు, ఆమెను కోరుతూ, స్వయంభువులు అయిన దేవతలు బ్రహ్మవాక్యాన్ని, గృహపతిని, వ్రతపాలకుడిని సృష్టించారు.
స ఈం వృషా న ఫేనమస్యదాజౌ స్మదా పరైదప దభ్రచేతాః । సరత్పదా న దక్షిణా పరావృఙ్న తా ను మే పృశన్యో జగృభ్రే
అతడు ఎద్దులా పోరులో నురుగు పారబోశాడు. మిగిలిన వారు తక్కువ జ్ఞానంతో దూరంగా వెళ్లిపోయారు. దక్షిణ చేయి దారి మళ్లింది, కాని మచ్చలున్నది నన్ను పట్టుకుంది.
మక్షూ న వహ్నిః ప్రజాయా ఉపబ్దిరగ్నిం న నగ్న ఉప సీదదూధః । సనితేధ్మం సనితోత వాజం స ధర్తా జజ్ఞే సహసా యవీయుత్
వేగంగా పుట్టిన అగ్ని లాగ, ఉపబ్దిని దగ్గరికి వస్తాడు; అగ్ని పక్కన ఒంటరిగా కూర్చున్నవాడిలా ఉంటాడు. అతడు ఇంధనం కోసం, బలానికి కోసం వెతుకుతాడు. సర్వాన్ని పోషించే అతడు, శక్తితో ఎప్పటికీ యవ్వనంగా జన్మిస్తూనే ఉంటాడు.
మక్షూ కనాయాః సఖ్యం నవగ్వా ఋతం వదన్త ఋతయుక్తిమగ్మన్ । ద్విబర్హసో య ఉప గోపమాగురదక్షిణాసో అచ్యుతా దుదుక్షన్
నవగ్వులు, సత్యాన్ని పలుకుతూ, కనాయా స్నేహాన్ని త్వరగా పొందారు; వారు సత్యంతో కూడినవారు. రెండు ఆశ్రయాలవారు, గొర్రెల కాపరికి చేరి, దానం చేయడంలో నిలకడగా ఉండి, పాలు దోయాలని కోరుకున్నారు.
మక్షూ కనాయాః సఖ్యం నవీయో రాధో న రేత ఋతమిత్తురణ్యన్ । శుచి యత్తే రేక్ణ ఆయజన్త సబర్దుఘాయాః పయ ఉస్రియాయాః
కనాయా స్నేహానికి మరింత కొత్తగా, బహుమానంలా, సత్యం ప్రవహిస్తూ, అవరోధాలను దాటి వచ్చింది. వారు నిన్ను చేరిన మార్గం పవిత్రమైనది. ఎప్పుడూ పాలు ఇస్తున్న ఆ ప్రకాశవంతమైన ఆవు తన పాలను ఇచ్చింది.
పశ్వా యత్పశ్చా వియుతా బుధన్తేతి బ్రవీతి వక్తరీ రరాణః । వసోర్వసుత్వా కారవోఽనేహా విశ్వం వివేష్టి ద్రవిణముప క్షు
పశువులు వెనుక నుంచి వేరుపడినప్పుడు గుర్తించబడతాయి. ఆనందంతో ఉన్న కవి అలా చెబుతాడు. వసువుల కుమారులు, ధనాన్ని కోరుతూ, ఎప్పుడూ చురుకుగా ఉండి, అన్ని రకాల సంపదలను తెలుసుకుని దగ్గర చేసుకుంటారు.
తదిన్న్వస్య పరిషద్వానో అగ్మన్పురూ సదన్తో నార్షదం బిభిత్సన్ । వి శుష్ణస్య సంగ్రథితమనర్వా విదత్పురుప్రజాతస్య గుహా యత్
అప్పుడు, అతని చుట్టూ కూర్చున్న వారు అనేకమంది చేరారు. వారు వృద్ధాప్యానికి లోనుకాని బహుమతిని కోరుతూ వచ్చారు. వారు అనేక జన్మలు పొందినవాని రహస్యాన్ని, శుష్ణుని దాగిన బంధాన్ని కనుగొన్నారు; అది ఎవరూ తెంచలేనిది.
భర్గో హ నామోత యస్య దేవాః స్వర్ణ యే త్రిషధస్థే నిషేదుః । అగ్నిర్హ నామోత జాతవేదాః శ్రుధీ నో హోతరృతస్య హోతాధ్రుక్
దేవతలకు పేరుగల ఆ ప్రకాశమే భర్గస్సు; అదే సూర్యకాంతి, మూడు లోకాలలో కూర్చున్నవారు. అగ్ని అనే పేరు, జాతవేదసు, మా మాట విను, సత్యాన్ని ఆచరిస్తూ యజ్ఞాన్ని నిర్వహించే హోతా.
ఉత త్యా మే రౌద్రావర్చిమన్తా నాసత్యావిన్ద్ర గూర్తయే యజధ్యై । మనుష్వద్వృక్తబర్హిషే రరాణా మన్దూ హితప్రయసా విక్షు యజ్యూ
రౌద్రమైన, ప్రకాశవంతమైన కిరణాలున్న ఆ ఇద్దరు అశ్వినులు, ఇంద్రుడు, మా స్తోత్రాలకు యజ్ఞంలో పూజింపబడాలి. మానవుల్లో, వ్రుక్తాలతో అలంకరించిన బారిలో ఆనందిస్తూ, మంచి పానీయాలతో సంతృప్తిగా, తెగల్లో పూజకు అర్హులు.