యత్తే విశ్వమిదం జగన్మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు ఈ మొత్తం ప్రపంచంలో ఎంతో దూరం తిరిగినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
యత్తే పరాః పరావతో మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు దూరమైన లోకాలకు ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
యత్తే భూతం చ భవ్యం చ మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు గతమైన వాటికీ, రాబోయే వాటికీ ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
ప్ర తార్యాయుః ప్రతరం నవీయ స్థాతారేవ క్రతుమతా రథస్య । అధ చ్యవాన ఉత్తవీత్యర్థం పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
మన ప్రాణాన్ని నైపుణ్యంతో రథాన్ని నడిపే వాడిలా, అడ్డంకులు దాటి తీసుకెళ్దాం. వృద్ధాప్యం దూరంగా పోయి, నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
సామన్ను రాయే నిధిమన్న్వన్నం కరామహే సు పురుధ శ్రవాంసి । తా నో విశ్వాని జరితా మమత్తు పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
పాటతో, ధనంతో, అన్నంతో మనకు గొప్ప పేరు తెచ్చుకుందాం. మన కోసం కీర్తిని పెంచే వాడు అన్నీ మనకు ఇస్తూ ఉండాలి. నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
అభీ ష్వర్యః పౌంస్యైర్భవేమ ద్యౌర్న భూమిం గిరయో నాజ్రాన్ । తా నో విశ్వాని జరితా చికేత పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
ఆకాశం, భూమి, పర్వతాలవంటి బలంతో, వీరత్వంతో మనం ఉండాలి. మన కోసం కీర్తిని పెంచే వాడు అన్నీ తెలుసుకోవాలి. నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
మో షు ణః సోమ మృత్యవే పరా దాః పశ్యేమ ను సూర్యముచ్చరన్తమ్ । ద్యుభిర్హితో జరిమా సూ నో అస్తు పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
సోమా, మమ్మల్ని మరణానికి అప్పగించవద్దు. మనం ఉదయించే సూర్యుణ్ని చూడాలి. దేవతలు మన వృద్ధాప్యాన్ని దూరంగా పెట్టాలి. నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
అసునీతే మనో అస్మాసు ధారయ జీవాతవే సు ప్ర తిరా న ఆయుః । రారన్ధి నః సూర్యస్య సందృశి ఘృతేన త్వం తన్వం వర్ధయస్వ
ప్రాణదాతా, మన మనసు మనలోనే ఉండేలా చేయి, మన జీవితాన్ని పొడిగించు. సూర్యుని దర్శనంలో ఆనందంగా ఉండేలా చేయి. నెయ్యితో మన శరీరాన్ని పోషించు.
అసునీతే పునరస్మాసు చక్షుః పునః ప్రాణమిహ నో ధేహి భోగమ్ । జ్యోక్పశ్యేమ సూర్యముచ్చరన్తమనుమతే మృళయా నః స్వస్తి
ప్రాణదాతా, మళ్లీ మన కళ్లకు చూపునివ్వు, మళ్లీ ప్రాణాన్ని ఇక్కడే ఆనందంగా ఉండేలా నింపు. మనం సూర్యుని ఎప్పటికీ చూడగలగాలి. అనుమతి దేవతా, మాకు శుభం కలగజేయు.
పునర్నో అసుం పృథివీ దదాతు పునర్ద్యౌర్దేవీ పునరన్తరిక్షమ్ । పునర్నః సోమస్తన్వం దదాతు పునః పూషా పథ్యాం యా స్వస్తిః
భూమి మళ్లీ మనకు ప్రాణాన్ని ఇవ్వాలి, ఆకాశం, మధ్యలో ఉన్న వాయువూ మనకు ప్రాణాన్ని ఇవ్వాలి. సోముడు మన శరీరాన్ని మళ్లీ ఇవ్వాలి, పూషణుడు మళ్లీ మనకు మంచి మార్గాన్ని, శుభాన్ని ఇవ్వాలి.
శం రోదసీ సుబన్ధవే యహ్వీ ఋతస్య మాతరా । భరతామప యద్రపో ద్యౌః పృథివి క్షమా రపో మో షు తే కిం చనామమత్
ఆకాశం, భూమి — నిజానికి తల్లుల్లాంటి, మనకు దగ్గరగా ఉండే, యవ్వనంతో నిండినవారు — మాకు శుభం కలిగించాలి. ఏదైనా హాని ఉంటే, ఆకాశం, భూమి, నేల దాన్ని తొలగించాలి. అది నీ దగ్గర ఏమీ మిగలకూడదు.
అవ ద్వకే అవ త్రికా దివశ్చరన్తి భేషజా । క్షమా చరిష్ణ్వేకకం భరతామప యద్రపో ద్యౌః పృథివి క్షమా రపో మో షు తే కిం చనామమత్
రెండుసార్లు, మూడుసార్లు ఔషధాలు ఆకాశంలో సంచరిస్తుంటాయి. ఒకటి భూమిపై నడుస్తుంది. ఏదైనా హాని ఉంటే, ఆకాశం, భూమి, నేల దాన్ని తొలగించాలి. అది నీ దగ్గర ఏమీ మిగలకూడదు.
సమిన్ద్రేరయ గామనడ్వాహం య ఆవహదుశీనరాణ్యా అనః । భరతామప యద్రపో ద్యౌః పృథివి క్షమా రపో మో షు తే కిం చనామమత్
ఇంద్రా, ఆవును, ఎద్దును నడిపించు, వారు ఉశీనరుల రథాన్ని తెచ్చారు. ఏదైనా హాని ఉంటే, ఆకాశం, భూమి, నేల దాన్ని తొలగించాలి. అది నీ దగ్గర ఏమీ మిగలకూడదు.
ఆ జనం త్వేషసందృశం మాహీనానాముపస్తుతమ్ । అగన్మ బిభ్రతో నమః
మేము మహోన్నతుల సభలోకి, గొప్పవారిలో ప్రసిద్ధుల దగ్గరకు, నమస్కారం చేస్తూ వచ్చాము.
అసమాతిం నితోశనం త్వేషం నియయినం రథమ్ । భజేరథస్య సత్పతిమ్
అడ్డుకోలేని, ప్రకాశవంతమైన, బలమైన రథాన్ని, మేము నిజమైన యజమానిని ఆశిస్తున్నాము.
యో జనాన్మహిషాఁ ఇవాతితస్థౌ పవీరవాన్ । ఉతాపవీరవాన్యుధా
యవనికల మాదిరిగా, శుద్ధతతో కూడిన వాడు జనులను మించి నిలిచాడు. ఆయుధాలు చేతిలో ఉన్నా, అతడు ఎప్పుడూ పవిత్రుడే.
యస్యేక్ష్వాకురుప వ్రతే రేవాన్మరాయ్యేధతే । దివీవ పఞ్చ కృష్టయః
యవనికల వ్రతంలో ఇక్ష్వాకువు ఆనందంగా అభివృద్ధి చెందుతాడు. ఆయుష్షు కోసం ఐదు వంశాలు పరలోకంలో ఉన్నట్టు వికసిస్తాయి.
ఇన్ద్ర క్షత్రాసమాతిషు రథప్రోష్ఠేషు ధారయ । దివీవ సూర్యం దృశే
ఇంద్రా, సభల్లోను, రథాసనంలోను నీ అధికారాన్ని స్థిరపరచు. ఆ అధికారం ఆకాశంలో సూర్యుడిలా అందరికీ కనిపించాలి.
అగస్త్యస్య నద్భ్యః సప్తీ యునక్షి రోహితా । పణీన్న్యక్రమీరభి విశ్వాన్రాజన్నరాధసః
అగస్త్యుని ఎర్రగుర్రాలను నదుల దగ్గర కట్టావు. రాజా, పణులను జయించి, శత్రువులందరినీ దాటి వెళ్లావు.
అయం మాతాయం పితాయం జీవాతురాగమత్ । ఇదం తవ ప్రసర్పణం సుబన్ధవేహి నిరిహి
ఇతడు తల్లి దగ్గరకు వచ్చాడు, ఇతడు తండ్రి దగ్గరకు వచ్చాడు, ఇతడు జీవుల దగ్గరకు వచ్చాడు. సుబంధూ, ఇది నీ ప్రయాణం, ముందుకు సాగు, బయటకు రా.
యథా యుగం వరత్రయా నహ్యన్తి ధరుణాయ కమ్ । ఏవా దాధార తే మనో జీవాతవే న మృత్యవేఽథో అరిష్టతాతయే
ఎలా మూడు పట్టీలతో యోగాన్ని బలంగా కడతారో, అలాగే నీ మనసును జీవించేందుకు, మరణానికి కాదు, క్షేమంగా ఉండేందుకు బంధించాను.
యథేయం పృథివీ మహీ దాధారేమాన్వనస్పతీన్ । ఏవా దాధార తే మనో జీవాతవే న మృత్యవేఽథో అరిష్టతాతయే
ఈ భూమి ఎంత గొప్పదో, చెట్లను ఎలా మోయగలదో, అలాగే నీ మనసును జీవించేందుకు, మరణానికి కాదు, క్షేమంగా ఉండేందుకు బంధించాను.
యమాదహం వైవస్వతాత్సుబన్ధోర్మన ఆభరమ్ । జీవాతవే న మృత్యవేఽథో అరిష్టతాతయే
యమునుంచి, వైవస్వతునుంచి, సుబంధునుంచి తీసుకున్న మనసును జీవించేందుకు, మరణానికి కాదు, క్షేమంగా ఉండేందుకు తిరిగి ఇస్తున్నాను.
న్యగ్వాతోఽవ వాతి న్యక్తపతి సూర్యః । నీచీనమఘ్న్యా దుహే న్యగ్భవతు తే రపః
గాలి క్రిందకు వీస్తుంది, సూర్యుడు క్రిందకు అస్తమించును, ఆవు క్రిందకు పాలు ఇస్తుంది. అలాగే నీ వ్యాధి క్రిందకు పోయిపోవాలి.
అయం మే హస్తో భగవానయం మే భగవత్తరః । అయం మే విశ్వభేషజోఽయం శివాభిమర్శనః
ఈ నా చేయి దైవికమైనది, ఇది మరింత దైవికమైనది. ఈ చేయి అన్ని రోగాలకు మందు, ఇది శుభప్రదమైన స్పర్శ కలిగించేది.
ఇదమిత్థా రౌద్రం గూర్తవచా బ్రహ్మ క్రత్వా శచ్యామన్తరాజౌ । క్రాణా యదస్య పితరా మంహనేష్ఠాః పర్షత్పక్థే అహన్నా సప్త హోతౄన్
ఇది భయంకరమైన, ప్రశంసించదగిన వాక్యము; రెండు రాజుల మధ్య బ్రహ్మవాక్యము, సంకల్పంతో కూడినది. అతని తల్లిదండ్రులు అతన్ని కాపాడినప్పుడు, అతడు యజ్ఞవేదిక వద్ద ఏడుగురు హోతారులను సంహరించాడు.
స ఇద్దానాయ దభ్యాయ వన్వఞ్చ్యవానః సూదైరమిమీత వేదిమ్ । తూర్వయాణో గూర్తవచస్తమః క్షోదో న రేత ఇతఊతి సిఞ్చత్
అతడు దానం చేయడానికి, జయించడానికి శక్తితో ప్రయత్నించి, బలితో వేదికను కొలిచాడు. ఉత్సాహంతో, ప్రశంసించదగిన వాక్యాన్ని పలికుతూ, వడగట్టే రాయి నీరు పోసినట్టు, వీర్యాన్ని పారబోశాడు.
మనో న యేషు హవనేషు తిగ్మం విపః శచ్యా వనుథో ద్రవన్తా । ఆ యః శర్యాభిస్తువినృమ్ణో అస్యాశ్రీణీతాదిశం గభస్తౌ
యజ్ఞాల్లో మనస్సు పదునుగా, నైపుణ్యంతో ముందుకు పోయే వారి దగ్గర, అతడు బాణాలతో తన రెండు చేతులను దిశలవైపు చాపాడు.
కృష్ణా యద్గోష్వరుణీషు సీదద్దివో నపాతాశ్వినా హువే వామ్ । వీతం మే యజ్ఞమా గతం మే అన్నం వవన్వాంసా నేషమస్మృతధ్రూ
కృష్ణవర్ణులు ఆవుల మధ్య కూర్చున్నప్పుడు, ఆశ్వినీదేవతలారా, పరమపిత అయినవారూ, మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను. నా యజ్ఞానికి రండి, నా భోజనానికి రండి, మీరు ఉత్సాహంగా ఉండి, నన్ను మరచిపోకండి.
ప్రథిష్ట యస్య వీరకర్మమిష్ణదనుష్ఠితం ను నర్యో అపౌహత్ । పునస్తదా వృహతి యత్కనాయా దుహితురా అనుభృతమనర్వా
వీరుడు చేసిన కార్యం స్థిరంగా, సరిగ్గా పూర్తయింది; మనుషులు దాన్ని విస్మరించలేదు. మళ్లీ, కూతురు మోయినది, సన్నగా ఉన్నది, మళ్లీ పైకి లేచింది, మోయువానికి ఆధారంగా నిలిచింది.