వాజ్యసి వాజినేనా సువేనీః సువిత స్తోమం సువితో దివం గాః । సువితో ధర్మ ప్రథమాను సత్యా సువితో దేవాన్సువితోఽను పత్మ
నీవు బలంతో పరిపూర్ణుడవు; ఆ బలంతో గొప్ప విజయాలను సాధించావు. ఆ బలంతోనే నీవు ప్రశంసలను పొందావు, ఆ బలంతోనే స్వర్గాన్ని చేరావు. ఆ బలంతోనే నీవు మొదటి సత్యమైన ధర్మాన్ని అనుసరించావు, ఆ బలంతోనే దేవతలను అనుసరించావు, మేము కూడా ఆ బలంతో నిన్ను అనుసరిస్తున్నాం.
మహిమ్న ఏషాం పితరశ్చనేశిరే దేవా దేవేష్వదధురపి క్రతుమ్ । సమవివ్యచురుత యాన్యత్విషురైషాం తనూషు ని వివిశుః పునః
వారికి ఉన్న మహిమను వారి పితృవులు కూడా అందుకోలేకపోయారు; దేవతలు తమ జ్ఞానాన్ని దేవతలలోనే ఉంచారు. వారు అన్నీ పంచిపెట్టారు, తమ తేజస్సుతో అవన్నీ మళ్లీ వారి స్వరూపాలలోకి ప్రవేశించాయి.
సహోభిర్విశ్వం పరి చక్రమూ రజః పూర్వా ధామాన్యమితా మిమానాః । తనూషు విశ్వా భువనా ని యేమిరే ప్రాసారయన్త పురుధ ప్రజా అను
వారు తమ శక్తితో ఈ విశ్వాన్ని చుట్టేశారు, పూర్వకాలంలో ఉన్న అపారమైన స్థలాలను కొలిచారు. అన్ని జీవులు వారి రూపాలలోకి చేరాయి, విస్తృతంగా ప్రజలలో వ్యాపించాయి.
ద్విధా సూనవోఽసురం స్వర్విదమాస్థాపయన్త తృతీయేన కర్మణా । స్వాం ప్రజాం పితరః పిత్ర్యం సహ ఆవరేష్వదధుస్తన్తుమాతతమ్
వారసులు సూర్యుని తెలిసిన అసురుని ఇద్దరుగా విభజించారు, మూడవ కార్యంతో అతన్ని స్థాపించారు. పితృవులు తమ బలంతో తమ సంతానాన్ని, పితృవుల వారసత్వాన్ని తరువాతి తరాలలో స్థిరపరిచారు.
నావా న క్షోదః ప్రదిశః పృథివ్యాః స్వస్తిభిరతి దుర్గాణి విశ్వా । స్వాం ప్రజాం బృహదుక్థో మహిత్వావరేష్వదధాదా పరేషు
నౌక సముద్రాన్ని దాటి పోయినట్లు, భూమి దిశలను దాటి పోయినట్లు, మేలుతో అతడు అన్ని కష్టాలను దాటి పోయాడు. గొప్ప కీర్తి కలిగినవాడు తన సంతానాన్ని, తన మహిమతో, తరువాతి మరియు ముందు తరాలలో స్థాపించాడు.
మా ప్ర గామ పథో వయం మా యజ్ఞాదిన్ద్ర సోమినః । మాన్త స్థుర్నో అరాతయః
మనము మార్గాన్ని విడిచిపెట్టకూడదు, యజ్ఞాన్ని విడిచిపెట్టకూడదు, ఇంద్రా, సోమపానుడా! మన శత్రువులు మనపై విజయం సాధించకూడదు.
యో యజ్ఞస్య ప్రసాధనస్తన్తుర్దేవేష్వాతతః । తమాహుతం నశీమహి
దేవతల మధ్య విస్తరించబడిన యజ్ఞాన్ని క్రమబద్ధం చేసే ఆ తంతువును, మేము శుభంగా పిలిచి చేరగలుగుదాం.
మనో న్వా హువామహే నారాశంసేన సోమేన । పితౄణాం చ మన్మభిః
ఇప్పుడు మనస్సును పిలుస్తున్నాం, నారాశంసుని, సోముని అనుగ్రహంతో, పితృవుల ఆలోచనలతో కూడి.
ఆ త ఏతు మనః పునః క్రత్వే దక్షాయ జీవసే । జ్యోక్చ సూర్యం దృశే
ఆ మనస్సు మళ్లీ ఇక్కడికి వచ్చి, సంకల్పానికి, నైపుణ్యానికి, జీవించేందుకు, సూర్యుని స్పష్టంగా చూడటానికి సహాయపడుగాక.
పునర్నః పితరో మనో దదాతు దైవ్యో జనః । జీవం వ్రాతం సచేమహి
మన పితృవులు, ఆ దివ్య వంశం, మాకు మళ్లీ మనస్సును ప్రసాదించుగాక, మేము జీవించే సమూహంతో ఏకమవుదాం.
వయం సోమ వ్రతే తవ మనస్తనూషు బిభ్రతః । ప్రజావన్తః సచేమహి
సోమా! నీ నియమంలో, మనస్సును మన దేహాలలో ఉంచుకుంటూ, సంతానం కలిగి మేము ఐక్యంగా ఉండగలుగుదాం.
యత్తే యమం వైవస్వతం మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనస్సు యముని వద్దకు, వైవస్వతుని కుమారుని వద్దకు దూరంగా వెళ్ళిపోయినట్లయితే, దాన్ని మేము ఇక్కడికి తిరిగి తీసుకొస్తున్నాం, నివాసానికి, జీవించేందుకు.
యత్తే దివం యత్పృథివీం మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనస్సు ఆకాశానికి లేదా భూమికి దూరంగా వెళ్ళిపోయినట్లయితే, దాన్ని మేము ఇక్కడికి తిరిగి తీసుకొస్తున్నాం, నివాసానికి, జీవించేందుకు.
యత్తే భూమిం చతుర్భృష్టిం మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనస్సు నాలుగు వైపులా విస్తరించిన భూమికి దూరంగా వెళ్ళిపోయినట్లయితే, దాన్ని మేము ఇక్కడికి తిరిగి తీసుకొస్తున్నాం, నివాసానికి, జీవించేందుకు.
యత్తే చతస్రః ప్రదిశో మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనస్సు నాలుగు దిశలకు దూరంగా వెళ్ళిపోయినట్లయితే, దాన్ని మేము ఇక్కడికి తిరిగి తీసుకొస్తున్నాం, నివాసానికి, జీవించేందుకు.
యత్తే సముద్రమర్ణవం మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనస్సు సముద్రానికి, అర్ణవానికి దూరంగా వెళ్ళిపోయినట్లయితే, దాన్ని మేము ఇక్కడికి తిరిగి తీసుకొస్తున్నాం, నివాసానికి, జీవించేందుకు.
యత్తే మరీచీః ప్రవతో మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనస్సు మెరిసే ప్రవాహాలకు దూరంగా వెళ్ళిపోయినట్లయితే, దాన్ని మేము ఇక్కడికి తిరిగి తీసుకొస్తున్నాం, నివాసానికి, జీవించేందుకు.
యత్తే అపో యదోషధీర్మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు నీళ్లలో, మొక్కల్లో ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
యత్తే సూర్యం యదుషసం మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు సూర్యుని దగ్గరికి, ఉదయానికి ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
యత్తే పర్వతాన్బృహతో మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు గొప్ప పర్వతాలవైపు ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
యత్తే విశ్వమిదం జగన్మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు ఈ మొత్తం ప్రపంచంలో ఎంతో దూరం తిరిగినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
యత్తే పరాః పరావతో మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు దూరమైన లోకాలకు ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
యత్తే భూతం చ భవ్యం చ మనో జగామ దూరకమ్ । తత్త ఆ వర్తయామసీహ క్షయాయ జీవసే
నీ మనసు గతమైన వాటికీ, రాబోయే వాటికీ ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినప్పుడు, దాన్ని మళ్లీ ఇక్కడికి తీసుకొస్తున్నాం — ఇక్కడే నివసించేందుకు, జీవించేందుకు.
ప్ర తార్యాయుః ప్రతరం నవీయ స్థాతారేవ క్రతుమతా రథస్య । అధ చ్యవాన ఉత్తవీత్యర్థం పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
మన ప్రాణాన్ని నైపుణ్యంతో రథాన్ని నడిపే వాడిలా, అడ్డంకులు దాటి తీసుకెళ్దాం. వృద్ధాప్యం దూరంగా పోయి, నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
సామన్ను రాయే నిధిమన్న్వన్నం కరామహే సు పురుధ శ్రవాంసి । తా నో విశ్వాని జరితా మమత్తు పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
పాటతో, ధనంతో, అన్నంతో మనకు గొప్ప పేరు తెచ్చుకుందాం. మన కోసం కీర్తిని పెంచే వాడు అన్నీ మనకు ఇస్తూ ఉండాలి. నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
అభీ ష్వర్యః పౌంస్యైర్భవేమ ద్యౌర్న భూమిం గిరయో నాజ్రాన్ । తా నో విశ్వాని జరితా చికేత పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
ఆకాశం, భూమి, పర్వతాలవంటి బలంతో, వీరత్వంతో మనం ఉండాలి. మన కోసం కీర్తిని పెంచే వాడు అన్నీ తెలుసుకోవాలి. నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
మో షు ణః సోమ మృత్యవే పరా దాః పశ్యేమ ను సూర్యముచ్చరన్తమ్ । ద్యుభిర్హితో జరిమా సూ నో అస్తు పరాతరం సు నిరృతిర్జిహీతామ్
సోమా, మమ్మల్ని మరణానికి అప్పగించవద్దు. మనం ఉదయించే సూర్యుణ్ని చూడాలి. దేవతలు మన వృద్ధాప్యాన్ని దూరంగా పెట్టాలి. నాశనం మనకు దగ్గరగా రాకూడదు.
అసునీతే మనో అస్మాసు ధారయ జీవాతవే సు ప్ర తిరా న ఆయుః । రారన్ధి నః సూర్యస్య సందృశి ఘృతేన త్వం తన్వం వర్ధయస్వ
ప్రాణదాతా, మన మనసు మనలోనే ఉండేలా చేయి, మన జీవితాన్ని పొడిగించు. సూర్యుని దర్శనంలో ఆనందంగా ఉండేలా చేయి. నెయ్యితో మన శరీరాన్ని పోషించు.
అసునీతే పునరస్మాసు చక్షుః పునః ప్రాణమిహ నో ధేహి భోగమ్ । జ్యోక్పశ్యేమ సూర్యముచ్చరన్తమనుమతే మృళయా నః స్వస్తి
ప్రాణదాతా, మళ్లీ మన కళ్లకు చూపునివ్వు, మళ్లీ ప్రాణాన్ని ఇక్కడే ఆనందంగా ఉండేలా నింపు. మనం సూర్యుని ఎప్పటికీ చూడగలగాలి. అనుమతి దేవతా, మాకు శుభం కలగజేయు.
పునర్నో అసుం పృథివీ దదాతు పునర్ద్యౌర్దేవీ పునరన్తరిక్షమ్ । పునర్నః సోమస్తన్వం దదాతు పునః పూషా పథ్యాం యా స్వస్తిః
భూమి మళ్లీ మనకు ప్రాణాన్ని ఇవ్వాలి, ఆకాశం, మధ్యలో ఉన్న వాయువూ మనకు ప్రాణాన్ని ఇవ్వాలి. సోముడు మన శరీరాన్ని మళ్లీ ఇవ్వాలి, పూషణుడు మళ్లీ మనకు మంచి మార్గాన్ని, శుభాన్ని ఇవ్వాలి.