నిత్యశ్చాకన్యాత్స్వపతిర్దమూనా యస్మా ఉ దేవః సవితా జజాన । భగో వా గోభిరర్యమేమనజ్యాత్సో అస్మై చారుశ్ఛదయదుత స్యాత్
ఎప్పుడూ యవ్వనంగా, ఇంటి పాలకుడిగా, నియమనిష్ఠుడిగా ఉండేవాడు దేవుడు సవిత ద్వారా పుట్టాడు. భగుడు లేదా అర్యమన్ అతనికి పశువులను నిరాకరించకూడదు; అందాన్ని కప్పివేయాలి, అలాగే జరగాలి.
ఇయం సా భూయా ఉషసామివ క్షా యద్ధ క్షుమన్తః శవసా సమాయన్ । అస్య స్తుతిం జరితుర్భిక్షమాణా ఆ నః శగ్మాస ఉప యన్తు వాజాః
ఈ భూమి ఉదయకాలంలా సమృద్ధిగా మారాలి, శక్తివంతులు కూడినప్పుడు. ఈ గాయకుని స్తోత్రాన్ని కోరుకుంటూ, వేగంగా వచ్చే విజయాలు మన దగ్గరకు రావాలి.
అస్యేదేషా సుమతిః పప్రథానాభవత్పూర్వ్యా భూమనా గౌః । అస్య సనీళా అసురస్య యోనౌ సమాన ఆ భరణే బిభ్రమాణాః
అతని దయ ప్రాచీనమైన, విస్తారమైన ఆవుగా వ్యాపించింది. ఈ ప్రభువు ఇంట్లో, స్నేహితులు కలిసి పోషణలో ముందుకు సాగుతున్నారు.
కిం స్విద్వనం క ఉ స వృక్ష ఆస యతో ద్యావాపృథివీ నిష్టతక్షుః । సంతస్థానే అజరే ఇతఊతీ అహాని పూర్వీరుషసో జరన్త
ఏ అడవి, ఏ వృక్షం నుండి ఆకాశం, భూమి ఏర్పడ్డాయో తెలుసా? అవి స్థిరంగా, చెదరని ఆధారాలతో నిలిచాయి; ఎన్నో రోజులు, ఉదయాలు గడిచిపోయాయి.
నైతావదేనా పరో అన్యదస్త్యుక్షా స ద్యావాపృథివీ బిభర్తి । త్వచం పవిత్రం కృణుత స్వధావాన్యదీం సూర్యం న హరితో వహన్తి
దీనికంటే ఎక్కువదేమీ లేదు; ఆ ఎద్దు ఆకాశాన్ని, భూమిని మోయుచున్నాడు. స్వయంపోషకులు ఒక చర్మాన్ని, వడపోతను తయారు చేసి, ప్రకాశవంతులు సూర్యుడిని గుర్రంలా మోస్తున్నారు.
స్తేగో న క్షామత్యేతి పృథ్వీం మిహం న వాతో వి హ వాతి భూమ । మిత్రో యత్ర వరుణో అజ్యమానోఽగ్నిర్వనే న వ్యసృష్ట శోకమ్
ఎద్దులా, అతడు భూమిని అలసిపోకుండా మోయుతాడు; గాలిలా, అంతరిక్షంలో స్వేచ్ఛగా సంచరిస్తాడు. అక్కడ మిత్రుడు, వరుణుడు పూజింపబడుతుంటే, అగ్ని అరణ్యంలో అగ్నిలా తన వేడిని విడిచిపెట్టలేదు.
స్తరీర్యత్సూత సద్యో అజ్యమానా వ్యథిరవ్యథీః కృణుత స్వగోపా । పుత్రో యత్పూర్వః పిత్రోర్జనిష్ట శమ్యాం గౌర్జగార యద్ధ పృచ్ఛాన్
రథసారథి వేగంగా రథాన్ని నడిపినప్పుడు, చంచలమైనవారిని స్థిరంగా ఉంచి, తనవారిని కాపాడతాడు. కొడుకు తల్లిదండ్రులకు ముందుగా పుట్టినప్పుడు, ఆవు దూడలను అడిగినప్పుడు మృదువుగా మొరిగింది.
ఉత కణ్వం నృషదః పుత్రమాహురుత శ్యావో ధనమాదత్త వాజీ । ప్ర కృష్ణాయ రుశదపిన్వతోధరృతమత్ర నకిరస్మా అపీపేత్
కొంతమంది కన్వుడు మానవుని కుమారుడని అంటారు, శ్యావుడు విజయవంతుడై ధనం సంపాదించాడు. తెల్లవారు నల్లవారికోసం పాలు పోస్తారు; ఈ విషయంలో మనలను ఎవరూ మించలేదు.
ప్ర సు గ్మన్తా ధియసానస్య సక్షణి వరేభిర్వరాఁ అభి షు ప్రసీదతః । అస్మాకమిన్ద్ర ఉభయం జుజోషతి యత్సోమ్యస్యాన్ధసో బుబోధతి
ఉత్సాహంతో, జ్ఞానంతో, మంచి బహుమతులతో ముందుకు రండి. ఇంద్రుడు! నీవు సోమరసం ఆస్వాదించినప్పుడు, ఇద్దరినీ సంతోషంగా అంగీకరించు.
వీన్ద్ర యాసి దివ్యాని రోచనా వి పార్థివాని రజసా పురుష్టుత । యే త్వా వహన్తి ముహురధ్వరాఁ ఉప తే సు వన్వన్తు వగ్వనాఁ అరాధసః
ఇంద్రుడా! నీవు ఆకాశంలోని ప్రకాశవంతమైన ప్రాంతాలు, భూమిపై విస్తరించిన ప్రాంతాల్లో సంచరిస్తావు. యజ్ఞాలలో నిన్ను మోసేవారు, గొప్ప స్వరంతో, శత్రువులను పారద్రోలుతూ నిన్ను సంతోషపెట్టాలి.
తదిన్మే ఛన్త్సద్వపుషో వపుష్టరం పుత్రో యజ్జానం పిత్రోరధీయతి । జాయా పతిం వహతి వగ్నునా సుమత్పుంస ఇద్భద్రో వహతుః పరిష్కృతః
తల్లిదండ్రుల జ్ఞానాన్ని కొడుకు నేర్చుకున్నప్పుడు, అది నాకు గొప్ప మహిమగా ఉండాలి. భార్య భర్తను ఉత్సాహంతో మోస్తుంది; అలంకృతమైన, మంచి జంట మంచి భాగ్యాన్ని మోస్తూ ఉండాలి.
తదిత్సధస్థమభి చారు దీధయ గావో యచ్ఛాసన్వహతుం న ధేనవః । మాతా యన్మన్తుర్యూథస్య పూర్వ్యాభి వాణస్య సప్తధాతురిజ్జనః
అది నిజంగా ప్రకాశించే స్థానం, అక్కడ ఆవులు పాలిచ్చే ఆవుల్లా యుక్తి కోసం సిద్ధంగా ఉంటాయి. పూర్వకాలపు మంద యొక్క తల్లి, ఏడురకాల స్వరాన్ని జన్మిస్తుంది.
ప్ర వోఽచ్ఛా రిరిచే దేవయుష్పదమేకో రుద్రేభిర్యాతి తుర్వణిః । జరా వా యేష్వమృతేషు దావనే పరి వ ఊమేభ్యః సిఞ్చతా మధు
దేవతలకు యోగ్యమైన నివాసాన్ని మీకు ప్రకటించాను; తుర్వణి రుద్రులతో ఒంటరిగా వెళ్తాడు. వారిలో వృద్ధాప్యం లేదా మరణం ఉన్నా, ఈ అగ్నికి తేనెను పోయాలి.
నిధీయమానమపగూళ్హమప్సు ప్ర మే దేవానాం వ్రతపా ఉవాచ । ఇన్ద్రో విద్వాఁ అను హి త్వా చచక్ష తేనాహమగ్నే అనుశిష్ట ఆగామ్
నీటిలో దాచిన, రహస్యంగా ఉంచిన దేవతల నియమాన్ని కాపాడేవాడు నాకు చెప్పాడు. ఇంద్రుడు తెలుసుకుని నీకు వివరించాడు; ఆ బోధతోనే అగ్ని! నేను వచ్చాను.
అక్షేత్రవిత్క్షేత్రవిదం హ్యప్రాట్ స ప్రైతి క్షేత్రవిదానుశిష్టః । ఏతద్వై భద్రమనుశాసనస్యోత స్రుతిం విన్దత్యఞ్జసీనామ్
పొలం తెలియని వాడు, తెలిసినవాడి మార్గదర్శనంతో ముందుకు సాగుతాడు. ఇదే మంచి బోధ ప్రయోజనం; దీని ద్వారా నేరుగా నడిచే మార్గాన్ని తెలుసుకుంటాడు.
అద్యేదు ప్రాణీదమమన్నిమాహాపీవృతో అధయన్మాతురూధః । ఏమేనమాప జరిమా యువానమహేళన్వసుః సుమనా బభూవ
ఈ రోజు జీవుడు ఈ భోజనం తిన్నాడు; తల్లి పోషణతో బలంగా పెరిగాడు. వయసు చిన్నదైనా వృద్ధాప్యం అతనిని చేరింది; ఉదారుడైన వాడు మంచి మనసుతో ఉన్నా అలిసిపోయాడు.
ఏతాని భద్రా కలశ క్రియామ కురుశ్రవణ దదతో మఘాని । దాన ఇద్వో మఘవానః సో అస్త్వయం చ సోమో హృది యం బిభర్మి
ఈ మంగళకరమైన కర్మలను చేద్దాం, కురు శ్రవణా, సమృద్ధిగా దానం చేద్దాం. దాతలు ఎప్పుడూ దానం చేసే వారు కావాలి; నా హృదయంలో ఉన్న సోమరసం కూడా అలా ఉండాలి.
ప్ర మా యుయుజ్రే ప్రయుజో జనానాం వహామి స్మ పూషణమన్తరేణ । విశ్వే దేవాసో అధ మామరక్షన్దుఃశాసురాగాదితి ఘోష ఆసీత్
ప్రజల్లో ఎవరూ నన్ను కట్టిపెట్టలేదు; పుషణుడు లేకుండానే నేను ముందుకు సాగాను. అందరు దేవతలు నన్ను రక్షించాలి; దుర్మార్గుల అరుపు వినిపించింది.
సం మా తపన్త్యభితః సపత్నీరివ పర్శవః । ని బాధతే అమతిర్నగ్నతా జసుర్వేర్న వేవీయతే మతిః
చుట్టూ ఉన్నవారు నన్ను ప్రత్యర్థి భార్యలలా బాధిస్తున్నారు; నా పక్కలు నొప్పిగా ఉన్నాయి. బలహీనత నన్ను కుంగదీస్తోంది; నగ్నత్వం వల్ల నాకెంతో సిగ్గు, నా మనసు వణికిపోతోంది.
మూషో న శిశ్నా వ్యదన్తి మాధ్య స్తోతారం తే శతక్రతో । సకృత్సు నో మఘవన్నిన్ద్ర మృళయాధా పితేవ నో భవ
ఎలుకలు శిశ్నాన్ని కొరికినట్టు, శతక్రతువా, వారు నీ స్తోతరుడిని బాధిస్తున్నారు. ఓ ఉదారుడైన ఇంద్రా, ఒక్కసారి మాకు కరుణ చూపు; తండ్రిలా మాకు ఉండు.
కురుశ్రవణమావృణి రాజానం త్రాసదస్యవమ్ । మంహిష్ఠం వాఘతామృషిః
కురు శ్రవణుడైన రాజు త్రాసదస్యువును, ఉదారులలో శ్రేష్ఠుడైన ఋషిని నేను ఎంచుకున్నాను.
యస్య మా హరితో రథే తిస్రో వహన్తి సాధుయా । స్తవై సహస్రదక్షిణే
యవనికపై మూడు మంచి గుర్రాలు లాగే రథం ఉన్నవాడు, సహస్రదక్షిణ యాగంలో అతనికి స్తోత్రాలు పాడుతారు.
యస్య ప్రస్వాదసో గిర ఉపమశ్రవసః పితుః । క్షేత్రం న రణ్వమూచుషే
అతని తండ్రి ఉపమశ్రవసు లాంటి తీపి గీతలు, పొలాన్ని సమృద్ధిగా ఉందని ప్రకటించాయి.
అధి పుత్రోపమశ్రవో నపాన్మిత్రాతిథేరిహి । పితుష్టే అస్మి వన్దితా
మిత్రాతిథి వంశజుడైన ఉపమశ్రవసు కుమారుని నేను పిలుస్తున్నాను; నీ తండ్రిని గౌరవించేవాడిని నేను.
యదీశీయామృతానాముత వా మర్త్యానామ్ । జీవేదిన్మఘవా మమ
అమరులను గానీ, మరణించేవారిని గానీ పాలించగలిగితే, ఉదారుడు నా కోసం బతకాలి.
న దేవానామతి వ్రతం శతాత్మా చన జీవతి । తథా యుజా వి వావృతే
వంద ప్రాణాలున్నా, దేవతల నియమాన్ని ఎవరూ దాటి బతకరు; ఆ బంధంతోనే వేరుపడతారు.
ప్రావేపా మా బృహతో మాదయన్తి ప్రవాతేజా ఇరిణే వర్వృతానాః । సోమస్యేవ మౌజవతస్య భక్షో విభీదకో జాగృవిర్మహ్యమచ్ఛాన్
బలమైన విభీదకపు పళ్ళతో చేసిన పాశాలు నన్ను ఉల్లాసపరుస్తున్నాయి; ఎండిన నేలపై వేసినప్పుడు ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయి. ముజవత్ సోమరసం లాగే, చురుకైన పాశాలు నన్ను మేల్కొలిపాయి.
న మా మిమేథ న జిహీళ ఏషా శివా సఖిభ్య ఉత మహ్యమాసీత్ । అక్షస్యాహమేకపరస్య హేతోరనువ్రతామప జాయామరోధమ్
ఆమె నన్ను ఎప్పుడూ నిందించలేదు, తిరస్కరించలేదు; నా స్నేహితులకు, నాకు మంచి చేసింది. ఒక్క పాశం కోసం నేను నా భార్యను వదిలిపెట్టి, ఆమెను ఏడిపించాను.
ద్వేష్టి శ్వశ్రూరప జాయా రుణద్ధి న నాథితో విన్దతే మర్డితారమ్ । అశ్వస్యేవ జరతో వస్న్యస్య నాహం విన్దామి కితవస్య భోగమ్
అత్త తన కోడలిని ద్వేషిస్తుంది, ఆమెను ఆపుతుంది; దరిద్రుడికి ఆదరణ దొరకదు. సేవ చేసి వృద్ధమైన గుర్రంలా, నేను జూదగాడి విజయాల్లో ఆనందాన్ని పొందలేను.
అన్యే జాయాం పరి మృశన్త్యస్య యస్యాగృధద్వేదనే వాజ్యక్షః । పితా మాతా భ్రాతర ఏనమాహుర్న జానీమో నయతా బద్ధమేతమ్
ఆ త్రోవ కోసం తహతహలాడే జూదగాడి భార్యను ఇతరులు తాకుతున్నారు. తండ్రి, తల్లి, అన్నదమ్ములు అతనిని చూసి: 'మనకు ఇతను తెలియదు, ఇతను బంధించబడ్డాడు, తీసుకెళ్లండి' అంటారు.