పత్తో జగార ప్రత్యఞ్చమత్తి శీర్ష్ణా శిరః ప్రతి దధౌ వరూథమ్ । ఆసీన ఊర్ధ్వాముపసి క్షిణాతి న్యఙ్ఙుత్తానామన్వేతి భూమిమ్
దప్పిక కప్ప మేలుకుని, వెనక్కు తిరిగి తింటుంది, తలతో కవచాన్ని ఉంచుతుంది. కూర్చుని నేరుగా ఎగురుతుంది, పడుకుని నేల వెంట సాగుతుంది.
బృహన్నచ్ఛాయో అపలాశో అర్వా తస్థౌ మాతా విషితో అత్తి గర్భః । అన్యస్యా వత్సం రిహతీ మిమాయ కయా భువా ని దధే ధేనురూధః
విపులమైన నీడ ఉన్న, ఆకులు లేని చెట్టు దగ్గర నిలబడి ఉంది; తల్లి, గాయపడి, గర్భాన్ని తింటుంది. ఇంకొక ఆవు, దూడను కొలుస్తుంది; గర్భవతి ఆవు దాన్ని తనలో ఎలా ఉంచిందో ఎవరికీ తెలియదు.
సప్త వీరాసో అధరాదుదాయన్నష్టోత్తరాత్తాత్సమజగ్మిరన్తే । నవ పశ్చాతాత్స్థివిమన్త ఆయన్దశ ప్రాక్సాను వి తిరన్త్యశ్నః
ఏడు వీరులు కిందనుండి పైకి వచ్చారు, ఉత్తర దిశలో కనపడకుండా పోయి, చివరికి చేరుకున్నారు. తొమ్మిది మంది పడమర వైపు నిలబడి వచ్చారు; పది మంది తూర్పు వైపు కొండలు దాటి, తింటూ వెళ్ళారు.
దశానామేకం కపిలం సమానం తం హిన్వన్తి క్రతవే పార్యాయ । గర్భం మాతా సుధితం వక్షణాస్వవేనన్తం తుషయన్తీ బిభర్తి
పది మందిలో ఒకడు పింగళవర్ణంతో, అందరికీ సాధారణంగా ఉంటాడు; వారు అతన్ని యజ్ఞానికి, దాటి పోవడానికి ప్రేరేపిస్తారు. తల్లి తన వక్షసులో బాగా పెరిగిన గర్భాన్ని ఆనందంతో మోస్తుంది.
పీవానం మేషమపచన్త వీరా న్యుప్తా అక్షా అను దీవ ఆసన్ । ద్వా ధనుం బృహతీమప్స్వన్తః పవిత్రవన్తా చరతః పునన్తా
వీరులు మాంసం పుష్టిగా ఉన్న గొర్రెను వండారు; పాశాలు వేసి, ఆడేందుకు కూర్చున్నారు. రెండు గొప్ప విల్లు, పవిత్రతతో, తిరుగుతూ శుద్ధి చేస్తూ సాగుతున్నాయి.
వి క్రోశనాసో విష్వఞ్చ ఆయన్పచాతి నేమో నహి పక్షదర్ధః । అయం మే దేవః సవితా తదాహ ద్ర్వన్న ఇద్వనవత్సర్పిరన్నః
అరచే వారు అన్ని వైపులా వెళ్లారు; వంటవాడు లేదు, రెక్క అర్థం లేదు. ఈ దేవుడు సవితా ఇలా అన్నాడు: 'పరుగెత్తే వాడు, నెయ్యి తినేవాడు, బయలుదేరు.'
అపశ్యం గ్రామం వహమానమారాదచక్రయా స్వధయా వర్తమానమ్ । సిషక్త్యర్యః ప్ర యుగా జనానాం సద్యః శిశ్నా ప్రమినానో నవీయాన్
నేను దూరంగా ఒక గ్రామాన్ని చక్రాలపై తిరుగుతూ, తన ధర్మంతో కదులుతూ వెళ్ళిపోతున్నదిగా చూచాను. ఆర్యుడు ప్రజల కోసం యోకును పదును పెడతాడు; అకస్మాత్తుగా, యువకులు తమ శిశ్నంతో కొలుస్తూ, కొత్తగా అవుతారు.
ఏతౌ మే గావౌ ప్రమరస్య యుక్తౌ మో షు ప్ర సేధీర్ముహురిన్మమన్ధి । ఆపశ్చిదస్య వి నశన్త్యర్థం సూరశ్చ మర్క ఉపరో బభూవాన్
ఈ రెండు ఆవులు నా ఆనందానికి జూదించబడ్డాయి; వాటిని ఆపవద్దు, మళ్లీ మళ్లీ నన్ను సంతోషపర్చనివ్వు. ఈ నీళ్లూ కూడా ఒక ఉద్దేశ్యంతో పోతున్నాయి; సూర్యుడు, కోతి పైచేయి సాధించారు.
అయం యో వజ్రః పురుధా వివృత్తోఽవః సూర్యస్య బృహతః పురీషాత్ । శ్రవ ఇదేనా పరో అన్యదస్తి తదవ్యథీ జరిమాణస్తరన్తి
ఈ వజ్రం విస్తృతంగా వ్యాపించి, గొప్ప సూర్యుని మలంలోనుండి దిగివచ్చింది. దీని వల్ల కీర్తి లభిస్తుంది; ఇంకా దాటి ఉన్నదేదో ఉంది. దీని వల్ల వృద్ధులు భయపడకుండా దాటి పోతారు.
వృక్షేవృక్షే నియతా మీమయద్గౌస్తతో వయః ప్ర పతాన్పూరుషాదః । అథేదం విశ్వం భువనం భయాత ఇన్ద్రాయ సున్వదృషయే చ శిక్షత్
చెట్టు నుండి చెట్టుకు ఆవు కొలుస్తూ పోతుంది; ఆ తరువాత పిల్లలు ఎగిరిపోతూ, మనుష్యులను తింటారు. అందుకే, ఈ లోకమంతా భయపడాలి; ఇంద్రునికి పూజ చేసి, ఋషి నుండి నేర్చుకోవాలి.
దేవానాం మానే ప్రథమా అతిష్ఠన్కృన్తత్రాదేషాముపరా ఉదాయన్ । త్రయస్తపన్తి పృథివీమనూపా ద్వా బృబూకం వహతః పురీషమ్
దేవతల ప్రమాణంలో, మొదటివారు నిలబడ్డారు; కత్తిరించేవారు వారిని మించిపోయారు. ముగ్గురు భూమిని, మడుగులను వేడెక్కిస్తారు; ఇద్దరు నోటితో మలాన్ని మోస్తారు.
సా తే జీవాతురుత తస్య విద్ధి మా స్మైతాదృగప గూహః సమర్యే । ఆవిః స్వః కృణుతే గూహతే బుసం స పాదురస్య నిర్ణిజో న ముచ్యతే
అతడు నీకు ప్రాణదాత. అతడిని అలానే తెలుసుకో. యుద్ధంలో అలాంటి వాడిని చూసి దాగిపోకూడదు. అతడు సూర్యుడిని వెలుగులోకి తెస్తాడు, చీకటిని దాచిపెడతాడు. అతడు బహిర్గతమైనప్పుడు, బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందడు.
విశ్వో హ్యన్యో అరిరాజగామ మమేదహ శ్వశురో నా జగామ । జక్షీయాద్ధానా ఉత సోమం పపీయాత్స్వాశితః పునరస్తం జగాయాత్
ఇతర శత్రువులు అందరూ పోయారు; కానీ నా మామగారు మాత్రం ఇంకా ఉన్నారు. ఆయన తిండి తినాలి, సోమరసం తాగాలి; తినిపూర్వకంగా, మళ్లీ తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాలి.
స రోరువద్వృషభస్తిగ్మశృఙ్గో వర్ష్మన్తస్థౌ వరిమన్నా పృథివ్యాః । విశ్వేష్వేనం వృజనేషు పామి యో మే కుక్షీ సుతసోమః పృణాతి
ఆ గర్జించే ఎద్దు, పదునైన కొమ్ములతో, వర్షంలో నిలబడి, భూమికి దారి చూపుతున్నాడు. అన్ని సమూహాల్లోను, నా కడుపు సోమరసం త్రాగి నింపే వాడిని నేను కాపాడాలి.
అద్రిణా తే మన్దిన ఇన్ద్ర తూయాన్సున్వన్తి సోమాన్పిబసి త్వమేషామ్ । పచన్తి తే వృషభాఁ అత్సి తేషాం పృక్షేణ యన్మఘవన్హూయమానః
పర్వతంతో నీకోసం ఉల్లాసాన్ని కలిగించే సోమరసం పిండుతారు, ఓ ఇంద్రా! నువ్వు వాటిని తాగుతావు. ఎద్దులు నీకోసం వండుతారు, నువ్వు వాటిని తింటావు, ఓ దాతా! పళ్లెంతో పిలిచినప్పుడు.
ఇదం సు మే జరితరా చికిద్ధి ప్రతీపం శాపం నద్యో వహన్తి । లోపాశః సింహం ప్రత్యఞ్చమత్సాః క్రోష్టా వరాహం నిరతక్త కక్షాత్
ఓ గాయకా! ఇది నాకు బాగా తెలిసి ఉండాలి. నదులు ప్రవాహానికి వ్యతిరేకంగా పోయే శాపాన్ని తీసుకెళ్తాయి. నక్కలు సింహాన్ని చూస్తే వెనక్కి తిరుగుతాయి, చేపలు ముత్యాల పామును చూస్తే దూరంగా పోతాయి, కోయతి పంది దగ్గరికి పోదు, గుహలో కాలిపోయి వెనక్కి పోతుంది.
కథా త ఏతదహమా చికేతం గృత్సస్య పాకస్తవసో మనీషామ్ । త్వం నో విద్వాఁ ఋతుథా వి వోచో యమర్ధం తే మఘవన్క్షేమ్యా ధూః
నేను ఎలా తెలుసుకున్నాను ఈ గృత్సుని పరిపక్వమైన జ్ఞానాన్ని? నువ్వు తెలిసినవాడివి, సరైన సమయంలో మాకు చెప్పు, ఓ దాతా! నువ్వు కోరిన వాటిలో మేము నీ కోసం ఎంత భాగం ఉంచాలో.
ఏవా హి మాం తవసం వర్ధయన్తి దివశ్చిన్మే బృహత ఉత్తరా ధూః । పురూ సహస్రా ని శిశామి సాకమశత్రుం హి మా జనితా జజాన
ఇలా వారు నా బలాన్ని పెంచుతున్నారు, ఆకాశంలో ఉన్న వారు కూడా. నేను వేలాది మందిని ఒకేసారి పడుకోబెడతాను; ఎందుకంటే నన్ను పుట్టించినవాడు నన్ను ఓడించలేనివాడిగా చేశాడు.
ఏవా హి మాం తవసం జజ్ఞురుగ్రం కర్మన్కర్మన్వృషణమిన్ద్ర దేవాః । వధీం వృత్రం వజ్రేణ మన్దసానోఽప వ్రజం మహినా దాశుషే వమ్
ఇలా దేవతలు నన్ను శక్తివంతుడిగా, ధైర్యవంతుడిగా, సాహసవంతుడిగా, ఓ ఇంద్రా! తయారు చేశారు. నేను వజ్రాయుధంతో వృత్రుణ్ని సంహరించాను, ఆనందంతో, నా బలంతో భక్తునికి గొయ్యిని తెరిచాను.
దేవాస ఆయన్పరశూఁరబిభ్రన్వనా వృశ్చన్తో అభి విడ్భిరాయన్ । ని సుద్ర్వం దధతో వక్షణాసు యత్రా కృపీటమను తద్దహన్తి
దేవతలు గొడ్డళ్లను పట్టుకుని వచ్చారు, అడవిని కోస్తూ, ఆయుధాలతో సమీపించారు. వారు బలంగా ఉన్నదాన్ని హృదయంలో ఉంచారు, అక్కడ దారాన్ని అనుసరించి దహించేస్తారు.
శశః క్షురం ప్రత్యఞ్చం జగారాద్రిం లోగేన వ్యభేదమారాత్ । బృహన్తం చిదృహతే రన్ధయాని వయద్వత్సో వృషభం శూశువానః
ముందుకు పోయే కుందేలు కత్తిని పదును పెట్టింది, తన పంజాతో రాయిని దూరం నుంచి పగలగొట్టింది. పెద్దదైనా, గాయపడినదాన్ని, నేను రంధ్రాలు చేసి చీల్చగలను, దూడ ఎద్దును నాకినట్లు.
సుపర్ణ ఇత్థా నఖమా సిషాయావరుద్ధః పరిపదం న సింహః । నిరుద్ధశ్చిన్మహిషస్తర్ష్యావాన్గోధా తస్మా అయథం కర్షదేతత్
గద్ద తన గోరు పదును పెట్టుకుంది, సింహంలా దారి వద్ద ఆపబడింది. మహిషి కూడా అడ్డుపడినా పరుగెత్తాలని ఆశపడుతుంది; అందుకే గోదా దాన్ని లాగిపోతుంది.
తేభ్యో గోధా అయథం కర్షదేతద్యే బ్రహ్మణః ప్రతిపీయన్త్యన్నైః । సిమ ఉక్ష్ణోఽవసృష్టాఁ అదన్తి స్వయం బలాని తన్వః శృణానాః
వారు వేదవాక్యానికి విరుద్ధంగా తిండి తినేవారిని గోదా లాగిపోతుంది. ఎద్దు నుంచి విడిపడిన దూడలు కూడా, తమ శరీరాలను బలంగా పెంచుకుంటూ, కొరికేస్తాయి.
ఏతే శమీభిః సుశమీ అభూవన్యే హిన్విరే తన్వః సోమ ఉక్థైః । నృవద్వదన్నుప నో మాహి వాజాన్దివి శ్రవో దధిషే నామ వీరః
వారు శమీ చెట్టు కొమ్మలతో మంచి నీడను పొందారు; మరికొందరు సోమ గీతలతో తమ శరీరాలను అలంకరించుకున్నారు. మానవుల్లా మాట్లాడుతూ, బలంతో మమ్మల్ని చేరుకోండి; పరలోకంలో, ఓ వీరా! నీవు నీ కీర్తి, పేరు స్థాపించావు.
వనే న వా యో న్యధాయి చాకఞ్ఛుచిర్వాం స్తోమో భురణావజీగః । యస్యేదిన్ద్రః పురుదినేషు హోతా నృణాం నర్యో నృతమః క్షపావాన్
అడవిలోని చెట్టులా, ఎవడు అక్కడ నిలబెట్టబడ్డాడో, నీకు అర్పించిన కీర్తి ప్రకాశవంతంగా, ఉత్సాహంగా పెరిగింది. ఎవరికైతే ఇంద్రుడు పురోహితుడిగా ఉంటాడో, అతడు మాన్యుడు, ధైర్యవంతుడు, రాత్రికి అధిపతి.
ప్ర తే అస్యా ఉషసః ప్రాపరస్యా నృతౌ స్యామ నృతమస్య నృణామ్ । అను త్రిశోకః శతమావహన్నౄన్కుత్సేన రథో యో అసత్ససవాన్
నీ కోసం మేము దూరమైన ఉదయాన్ని చేరాలని కోరుకుంటున్నాము; మేము మాన్యులలో అత్యుత్తముడి నాట్యంలో ఉండాలని ఆశిస్తున్నాము. త్రిశోకుడిని అనుసరించి, వందమంది మనుషులను తీసుకువెళ్ళి, కుత్సునితో కలసి whose రథం విజయం సాధించింది.
కస్తే మద ఇన్ద్ర రన్త్యో భూద్దురో గిరో అభ్యుగ్రో వి ధావ । కద్వాహో అర్వాగుప మా మనీషా ఆ త్వా శక్యాముపమం రాధో అన్నైః
నీ ఉల్లాసం ఏది, ఓ ఇంద్రా! మనకు ఆనందాన్ని ఇస్తుంది? దూరం నుంచి, ఓ ఉగ్రుడా! మా గీతలకు పరుగెత్తు. ఎవరు సహాయకులుగా దగ్గరికి వస్తారో, నా ఆలోచన వారిని తీసుకురావాలి, నీ అత్యుత్తమ అనుగ్రహాన్ని తిండితో పొందేందుకు.
కదు ద్యుమ్నమిన్ద్ర త్వావతో నౄన్కయా ధియా కరసే కన్న ఆగన్ । మిత్రో న సత్య ఉరుగాయ భృత్యా అన్నే సమస్య యదసన్మనీషాః
ఏ మహిమను, ఓ ఇంద్రా! నువ్వు మనుషులకు ఇస్తావు? ఏ జ్ఞానంతో నువ్వు పనిచేస్తావు? ఎవరు నీ దగ్గరకు వస్తారు? మిత్రుడిలా, నిజాయితీగా సేవలో ఉన్నవాడివి, నీ కీర్తి విస్తృతంగా ఉంది, మేము తిండిలో మనసు కలిపినప్పుడు.
ప్రేరయ సూరో అర్థం న పారం యే అస్య కామం జనిధా ఇవ గ్మన్ । గిరశ్చ యే తే తువిజాత పూర్వీర్నర ఇన్ద్ర ప్రతిశిక్షన్త్యన్నైః
సూర్యుడిని, దూరమైన లక్ష్యాన్ని వెతుకుతున్నవాడిలా, నువ్వు పంపించు, అతని కోరికను సంతానంలా వెంబడించే వారికి. నీకు చెందిన అనేక గీతలకు, ఓ ఇంద్రా! నీ బలంతో పుట్టిన మనుషులు తిండితో సమాధానం ఇస్తారు.
మాత్రే ను తే సుమితే ఇన్ద్ర పూర్వీ ద్యౌర్మజ్మనా పృథివీ కావ్యేన । వరాయ తే ఘృతవన్తః సుతాసః స్వాద్మన్భవన్తు పీతయే మధూని
ఇంద్రా! నీ తల్లి, నీకు, సుమిత్రునికి, ప్రాచీనమైన ఆకాశం తన బలంతో, భూమి తన జ్ఞానంతో సాక్షిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాము. నీ ఆనందానికి, నీవు త్రాగేందుకు నెయ్యితో కూడిన పానీయాలు, తీపి పదార్థాలు సిద్ధంగా ఉండాలి.