నాహం తం వేద య ఇతి బ్రవీత్యదేవయూన్సమరణే జఘన్వాన్ । యదావాఖ్యత్సమరణమృఘావదాదిద్ధ మే వృషభా ప్ర బ్రువన్తి
యుద్ధంలో దేవతలను పూజించని వారిని సంహరించానని చెప్పేవాడెవరో నాకు తెలియదు. యుద్ధాన్ని ప్రమాదకరంగా చెప్పినప్పుడు, నా ఎద్దులు నిజంగా మాట్లాడతాయి.
యదజ్ఞాతేషు వృజనేష్వాసం విశ్వే సతో మఘవానో మ ఆసన్ । జినామి వేత్క్షేమ ఆ సన్తమాభుం ప్ర తం క్షిణాం పర్వతే పాదగృహ్య
తెలియని జనాల్లో ఉన్నప్పుడు, అందరు దాతలు నాతో ఉన్నారు. నేను గెలుస్తాను, రక్షితుడిని తెలుసుకుంటాను, పర్వతంపై అతని కాలు పట్టుకుని నాశనం చేస్తాను.
న వా ఉ మాం వృజనే వారయన్తే న పర్వతాసో యదహం మనస్యే । మమ స్వనాత్కృధుకర్ణో భయాత ఏవేదను ద్యూన్కిరణః సమేజాత్
జనాల్లో నన్ను ఎవరూ ఆపలేరు, పర్వతాలు కూడా కాదు, నేను మనసు పెట్టినప్పుడు. నా గర్జనతో వారి చెవులు వణుకుతాయి, సూర్యకిరణాలు కూడగడతాయి.
దర్శన్న్వత్ర శృతపాఁ అనిన్ద్రాన్బాహుక్షదః శరవే పత్యమానాన్ । ఘృషుం వా యే నినిదుః సఖాయమధ్యూ న్వేషు పవయో వవృత్యుః
ఇక్కడ, ఇంద్రుడు లేని వారు, మద్యం తాగేవారు, బాణాలతో గాయపడి పడిపోయేవారు, స్నేహితుడిని దుర్భాషలాడినవారు, లేదా తమలో చిన్నవారిని వదిలేసినవారు — వీరిని నేను చూచాను.
అభూర్వౌక్షీర్వ్యు ఆయురానడ్దర్షన్ను పూర్వో అపరో ను దర్షత్ । ద్వే పవస్తే పరి తం న భూతో యో అస్య పారే రజసో వివేష
ఎద్దులు బయటకు వచ్చాయి, ప్రాణం విడిచిపోయింది; ముందువారు, తరువాతివారు కనిపించారు. రెండు గాలులు అతన్ని చుట్టుముట్టాయి, కాని ఎవ్వరూ అతని లోకానికి అంచు దాటి చేరలేదు.
గావో యవం ప్రయుతా అర్యో అక్షన్తా అపశ్యం సహగోపాశ్చరన్తీః । హవా ఇదర్యో అభితః సమాయన్కియదాసు స్వపతిశ్ఛన్దయాతే
బార్లీ కోసం యోకుచేసిన ఆవులను ఆర్యులు లెక్కపెట్టారు; నేను వాటిని కాపరులతో కలిసి తిరుగుతూ చూచాను. ఆర్యులు వాటిని చుట్టూ పిలుస్తారు, కాని వాటిలో యజమాని తన ఇష్టానుసారం ఎన్ని ఆవులను ఎంచుకుంటాడో ఎవరికీ తెలియదు.
సం యద్వయం యవసాదో జనానామహం యవాద ఉర్వజ్రే అన్తః । అత్రా యుక్తోఽవసాతారమిచ్ఛాదథో అయుక్తం యునజద్వవన్వాన్
మనమందరం ప్రజల్లో బార్లీ తింటున్నప్పుడు, నేను గడపలో బార్లీ తింటున్నాను. ఇక్కడ, జూదినది దిగి వచ్చే వాడిని వెతుకుతుంది, కానీ జూదించని వాడిని నడిపించాలనుకునే వాడు జూదించేస్తాడు.
అత్రేదు మే మంససే సత్యముక్తం ద్విపాచ్చ యచ్చతుష్పాత్సంసృజాని । స్త్రీభిర్యో అత్ర వృషణం పృతన్యాదయుద్ధో అస్య వి భజాని వేదః
ఇక్కడ నీ కోసం, మాంసంతో, రెండు కాళ్లు ఉన్నవాటితో, నాలుగు కాళ్లు ఉన్నవాటితో సంబంధమైనది నేను నిజంగా చెబుతున్నాను. ఇక్కడ ఎవరు, స్త్రీలతో కలిసి, వీరుడిని యుద్ధంలో చీల్చితే, అతని భాగాన్ని ఎలా పంచాలో నాకు తెలుసు.
యస్యానక్షా దుహితా జాత్వాస కస్తాం విద్వాఁ అభి మన్యాతే అన్ధామ్ । కతరో మేనిం ప్రతి తం ముచాతే య ఈం వహాతే య ఈం వా వరేయాత్
ఎవరికి పుట్టిన కూతురు పాశాలు లేకుండా పుట్టిందో, ఆమెను ఎవరు తెలుసుకుంటారు? ఆ అంధురాలిని ఎవరు కోరుకుంటారు? ఆమె బంధాలను ఎవరు విడిపిస్తారు? ఆమెను ఎవరు మోస్తారు? ఆమెను ఎవరు పెళ్లి చేసుకోవాలనుకుంటారు?
కియతీ యోషా మర్యతో వధూయోః పరిప్రీతా పన్యసా వార్యేణ । భద్రా వధూర్భవతి యత్సుపేశాః స్వయం సా మిత్రం వనుతే జనే చిత్
పెళ్లైన స్త్రీ తన భర్త చేత ఎంతగా ప్రేమించబడుతుందో, మంచి కానుకలతో చుట్టుముట్టబడి? వధువు అందంగా అలంకరించబడినప్పుడు అదృష్టవంతురాలు అవుతుంది; ఆమె తానే ప్రజల్లో తన స్నేహితుడిని ఎంచుకుంటుంది.
పత్తో జగార ప్రత్యఞ్చమత్తి శీర్ష్ణా శిరః ప్రతి దధౌ వరూథమ్ । ఆసీన ఊర్ధ్వాముపసి క్షిణాతి న్యఙ్ఙుత్తానామన్వేతి భూమిమ్
దప్పిక కప్ప మేలుకుని, వెనక్కు తిరిగి తింటుంది, తలతో కవచాన్ని ఉంచుతుంది. కూర్చుని నేరుగా ఎగురుతుంది, పడుకుని నేల వెంట సాగుతుంది.
బృహన్నచ్ఛాయో అపలాశో అర్వా తస్థౌ మాతా విషితో అత్తి గర్భః । అన్యస్యా వత్సం రిహతీ మిమాయ కయా భువా ని దధే ధేనురూధః
విపులమైన నీడ ఉన్న, ఆకులు లేని చెట్టు దగ్గర నిలబడి ఉంది; తల్లి, గాయపడి, గర్భాన్ని తింటుంది. ఇంకొక ఆవు, దూడను కొలుస్తుంది; గర్భవతి ఆవు దాన్ని తనలో ఎలా ఉంచిందో ఎవరికీ తెలియదు.
సప్త వీరాసో అధరాదుదాయన్నష్టోత్తరాత్తాత్సమజగ్మిరన్తే । నవ పశ్చాతాత్స్థివిమన్త ఆయన్దశ ప్రాక్సాను వి తిరన్త్యశ్నః
ఏడు వీరులు కిందనుండి పైకి వచ్చారు, ఉత్తర దిశలో కనపడకుండా పోయి, చివరికి చేరుకున్నారు. తొమ్మిది మంది పడమర వైపు నిలబడి వచ్చారు; పది మంది తూర్పు వైపు కొండలు దాటి, తింటూ వెళ్ళారు.
దశానామేకం కపిలం సమానం తం హిన్వన్తి క్రతవే పార్యాయ । గర్భం మాతా సుధితం వక్షణాస్వవేనన్తం తుషయన్తీ బిభర్తి
పది మందిలో ఒకడు పింగళవర్ణంతో, అందరికీ సాధారణంగా ఉంటాడు; వారు అతన్ని యజ్ఞానికి, దాటి పోవడానికి ప్రేరేపిస్తారు. తల్లి తన వక్షసులో బాగా పెరిగిన గర్భాన్ని ఆనందంతో మోస్తుంది.
పీవానం మేషమపచన్త వీరా న్యుప్తా అక్షా అను దీవ ఆసన్ । ద్వా ధనుం బృహతీమప్స్వన్తః పవిత్రవన్తా చరతః పునన్తా
వీరులు మాంసం పుష్టిగా ఉన్న గొర్రెను వండారు; పాశాలు వేసి, ఆడేందుకు కూర్చున్నారు. రెండు గొప్ప విల్లు, పవిత్రతతో, తిరుగుతూ శుద్ధి చేస్తూ సాగుతున్నాయి.
వి క్రోశనాసో విష్వఞ్చ ఆయన్పచాతి నేమో నహి పక్షదర్ధః । అయం మే దేవః సవితా తదాహ ద్ర్వన్న ఇద్వనవత్సర్పిరన్నః
అరచే వారు అన్ని వైపులా వెళ్లారు; వంటవాడు లేదు, రెక్క అర్థం లేదు. ఈ దేవుడు సవితా ఇలా అన్నాడు: 'పరుగెత్తే వాడు, నెయ్యి తినేవాడు, బయలుదేరు.'
అపశ్యం గ్రామం వహమానమారాదచక్రయా స్వధయా వర్తమానమ్ । సిషక్త్యర్యః ప్ర యుగా జనానాం సద్యః శిశ్నా ప్రమినానో నవీయాన్
నేను దూరంగా ఒక గ్రామాన్ని చక్రాలపై తిరుగుతూ, తన ధర్మంతో కదులుతూ వెళ్ళిపోతున్నదిగా చూచాను. ఆర్యుడు ప్రజల కోసం యోకును పదును పెడతాడు; అకస్మాత్తుగా, యువకులు తమ శిశ్నంతో కొలుస్తూ, కొత్తగా అవుతారు.
ఏతౌ మే గావౌ ప్రమరస్య యుక్తౌ మో షు ప్ర సేధీర్ముహురిన్మమన్ధి । ఆపశ్చిదస్య వి నశన్త్యర్థం సూరశ్చ మర్క ఉపరో బభూవాన్
ఈ రెండు ఆవులు నా ఆనందానికి జూదించబడ్డాయి; వాటిని ఆపవద్దు, మళ్లీ మళ్లీ నన్ను సంతోషపర్చనివ్వు. ఈ నీళ్లూ కూడా ఒక ఉద్దేశ్యంతో పోతున్నాయి; సూర్యుడు, కోతి పైచేయి సాధించారు.
అయం యో వజ్రః పురుధా వివృత్తోఽవః సూర్యస్య బృహతః పురీషాత్ । శ్రవ ఇదేనా పరో అన్యదస్తి తదవ్యథీ జరిమాణస్తరన్తి
ఈ వజ్రం విస్తృతంగా వ్యాపించి, గొప్ప సూర్యుని మలంలోనుండి దిగివచ్చింది. దీని వల్ల కీర్తి లభిస్తుంది; ఇంకా దాటి ఉన్నదేదో ఉంది. దీని వల్ల వృద్ధులు భయపడకుండా దాటి పోతారు.
వృక్షేవృక్షే నియతా మీమయద్గౌస్తతో వయః ప్ర పతాన్పూరుషాదః । అథేదం విశ్వం భువనం భయాత ఇన్ద్రాయ సున్వదృషయే చ శిక్షత్
చెట్టు నుండి చెట్టుకు ఆవు కొలుస్తూ పోతుంది; ఆ తరువాత పిల్లలు ఎగిరిపోతూ, మనుష్యులను తింటారు. అందుకే, ఈ లోకమంతా భయపడాలి; ఇంద్రునికి పూజ చేసి, ఋషి నుండి నేర్చుకోవాలి.
దేవానాం మానే ప్రథమా అతిష్ఠన్కృన్తత్రాదేషాముపరా ఉదాయన్ । త్రయస్తపన్తి పృథివీమనూపా ద్వా బృబూకం వహతః పురీషమ్
దేవతల ప్రమాణంలో, మొదటివారు నిలబడ్డారు; కత్తిరించేవారు వారిని మించిపోయారు. ముగ్గురు భూమిని, మడుగులను వేడెక్కిస్తారు; ఇద్దరు నోటితో మలాన్ని మోస్తారు.
సా తే జీవాతురుత తస్య విద్ధి మా స్మైతాదృగప గూహః సమర్యే । ఆవిః స్వః కృణుతే గూహతే బుసం స పాదురస్య నిర్ణిజో న ముచ్యతే
అతడు నీకు ప్రాణదాత. అతడిని అలానే తెలుసుకో. యుద్ధంలో అలాంటి వాడిని చూసి దాగిపోకూడదు. అతడు సూర్యుడిని వెలుగులోకి తెస్తాడు, చీకటిని దాచిపెడతాడు. అతడు బహిర్గతమైనప్పుడు, బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందడు.
విశ్వో హ్యన్యో అరిరాజగామ మమేదహ శ్వశురో నా జగామ । జక్షీయాద్ధానా ఉత సోమం పపీయాత్స్వాశితః పునరస్తం జగాయాత్
ఇతర శత్రువులు అందరూ పోయారు; కానీ నా మామగారు మాత్రం ఇంకా ఉన్నారు. ఆయన తిండి తినాలి, సోమరసం తాగాలి; తినిపూర్వకంగా, మళ్లీ తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాలి.
స రోరువద్వృషభస్తిగ్మశృఙ్గో వర్ష్మన్తస్థౌ వరిమన్నా పృథివ్యాః । విశ్వేష్వేనం వృజనేషు పామి యో మే కుక్షీ సుతసోమః పృణాతి
ఆ గర్జించే ఎద్దు, పదునైన కొమ్ములతో, వర్షంలో నిలబడి, భూమికి దారి చూపుతున్నాడు. అన్ని సమూహాల్లోను, నా కడుపు సోమరసం త్రాగి నింపే వాడిని నేను కాపాడాలి.
అద్రిణా తే మన్దిన ఇన్ద్ర తూయాన్సున్వన్తి సోమాన్పిబసి త్వమేషామ్ । పచన్తి తే వృషభాఁ అత్సి తేషాం పృక్షేణ యన్మఘవన్హూయమానః
పర్వతంతో నీకోసం ఉల్లాసాన్ని కలిగించే సోమరసం పిండుతారు, ఓ ఇంద్రా! నువ్వు వాటిని తాగుతావు. ఎద్దులు నీకోసం వండుతారు, నువ్వు వాటిని తింటావు, ఓ దాతా! పళ్లెంతో పిలిచినప్పుడు.
ఇదం సు మే జరితరా చికిద్ధి ప్రతీపం శాపం నద్యో వహన్తి । లోపాశః సింహం ప్రత్యఞ్చమత్సాః క్రోష్టా వరాహం నిరతక్త కక్షాత్
ఓ గాయకా! ఇది నాకు బాగా తెలిసి ఉండాలి. నదులు ప్రవాహానికి వ్యతిరేకంగా పోయే శాపాన్ని తీసుకెళ్తాయి. నక్కలు సింహాన్ని చూస్తే వెనక్కి తిరుగుతాయి, చేపలు ముత్యాల పామును చూస్తే దూరంగా పోతాయి, కోయతి పంది దగ్గరికి పోదు, గుహలో కాలిపోయి వెనక్కి పోతుంది.
కథా త ఏతదహమా చికేతం గృత్సస్య పాకస్తవసో మనీషామ్ । త్వం నో విద్వాఁ ఋతుథా వి వోచో యమర్ధం తే మఘవన్క్షేమ్యా ధూః
నేను ఎలా తెలుసుకున్నాను ఈ గృత్సుని పరిపక్వమైన జ్ఞానాన్ని? నువ్వు తెలిసినవాడివి, సరైన సమయంలో మాకు చెప్పు, ఓ దాతా! నువ్వు కోరిన వాటిలో మేము నీ కోసం ఎంత భాగం ఉంచాలో.
ఏవా హి మాం తవసం వర్ధయన్తి దివశ్చిన్మే బృహత ఉత్తరా ధూః । పురూ సహస్రా ని శిశామి సాకమశత్రుం హి మా జనితా జజాన
ఇలా వారు నా బలాన్ని పెంచుతున్నారు, ఆకాశంలో ఉన్న వారు కూడా. నేను వేలాది మందిని ఒకేసారి పడుకోబెడతాను; ఎందుకంటే నన్ను పుట్టించినవాడు నన్ను ఓడించలేనివాడిగా చేశాడు.
ఏవా హి మాం తవసం జజ్ఞురుగ్రం కర్మన్కర్మన్వృషణమిన్ద్ర దేవాః । వధీం వృత్రం వజ్రేణ మన్దసానోఽప వ్రజం మహినా దాశుషే వమ్
ఇలా దేవతలు నన్ను శక్తివంతుడిగా, ధైర్యవంతుడిగా, సాహసవంతుడిగా, ఓ ఇంద్రా! తయారు చేశారు. నేను వజ్రాయుధంతో వృత్రుణ్ని సంహరించాను, ఆనందంతో, నా బలంతో భక్తునికి గొయ్యిని తెరిచాను.
దేవాస ఆయన్పరశూఁరబిభ్రన్వనా వృశ్చన్తో అభి విడ్భిరాయన్ । ని సుద్ర్వం దధతో వక్షణాసు యత్రా కృపీటమను తద్దహన్తి
దేవతలు గొడ్డళ్లను పట్టుకుని వచ్చారు, అడవిని కోస్తూ, ఆయుధాలతో సమీపించారు. వారు బలంగా ఉన్నదాన్ని హృదయంలో ఉంచారు, అక్కడ దారాన్ని అనుసరించి దహించేస్తారు.