యస్య త్యన్మహిత్వం వాతాప్యమయం జనః । విప్ర ఆ వంసద్ధీతిభిశ్చికేత సుష్టుతీనామ్
ఈ మహిమను ప్రజలు గాలిలా పొందాలని కోరుకుంటారు. కవులు స్తుతులతో మిమ్మల్ని గుర్తించారు, మీరు అందరిలో ప్రశంసలు పొందారు.
స వేద సుష్టుతీనామిన్దుర్న పూషా వృషా । అభి ప్సురః ప్రుషాయతి వ్రజం న ఆ ప్రుషాయతి
ఇంద్రుడు, పూషణుడు ఈ స్తుతులను బాగా తెలుసు. ఉత్సాహంగా, గొప్పదిగా, మేకలను నడిపినట్టు ముందుకు నడిపిస్తాడు.
మంసీమహి త్వా వయమస్మాకం దేవ పూషన్ । మతీనాం చ సాధనం విప్రాణాం చాధవమ్
దేవుడైన పూషణా! మేము నిన్ను మన కోసం కోరుకుంటున్నాం. మంచి ఆలోచనలకు నీవే సాధనం, కవులకు నీవే సహాయం.
ప్రత్యర్ధిర్యజ్ఞానామశ్వహయో రథానామ్ । ఋషిః స యో మనుర్హితో విప్రస్య యావయత్సఖః
యజ్ఞాలలో విజేత, గుర్రాలవంటి వేగంతో పరుగెత్తే రథాలకు అధిపతి. మను ఎంచుకున్న ఋషి, కవులకు మిత్రుడు, నియంత్రణ కలిగినవాడు.
ఆధీషమాణాయాః పతిః శుచాయాశ్చ శుచస్య చ । వాసోవాయోఽవీనామా వాసాంసి మర్మృజత్
ఆశించే వారికి, పవిత్రమైన వారికి అధిపతి. వాయువూ! నీవు ధరించే వారి వస్త్రాలను శుభ్రపరిచావు.
ఇనో వాజానాం పతిరినః పుష్టీనాం సఖా । ప్ర శ్మశ్రు హర్యతో దూధోద్వి వృథా యో అదాభ్యః
విజయాల అధిపతి, మాకు సంపదను ఇచ్చే మిత్రుడు. అతని పసుపు గడ్డం పెరిగింది, అతడిని ఎవ్వరూ ఓడించలేరు.
ఆ తే రథస్య పూషన్నజా ధురం వవృత్యుః । విశ్వస్యార్థినః సఖా సనోజా అనపచ్యుతః
పూషణా! నీ రథానికి మేకలు జువ్వను తిప్పాయి. అందరికి మిత్రుడవు, ఎప్పుడూ సహాయపడే వాడవు.
అస్మాకమూర్జా రథం పూషా అవిష్టు మాహినః । భువద్వాజానాం వృధ ఇమం నః శృణవద్ధవమ్
మా బలానికి రథాన్ని మహాశక్తి కలిగిన పూషణుడు నడిపించాలి. విజయాలను పెంచే వాడు, మా ప్రార్థనను వినాలి.
అసత్సు మే జరితః సాభివేగో యత్సున్వతే యజమానాయ శిక్షమ్ । అనాశీర్దామహమస్మి ప్రహన్తా సత్యధ్వృతం వృజినాయన్తమాభుమ్
ఓ కీర్తిగాయకా! లేనివారిలో నేను శక్తివంతుడిని, యజమానునికి సోమాన్ని సిద్ధం చేస్తూ. నేను శాపాలు ఇచ్చేవాడిని, సత్యాన్ని నిలబెట్టేవాడిని, చెడు కోరేవారిని నాశనం చేస్తాను.
యదీదహం యుధయే సంనయాన్యదేవయూన్తన్వా శూశుజానాన్ । అమా తే తుమ్రం వృషభం పచాని తీవ్రం సుతం పఞ్చదశం ని షిఞ్చమ్
యుద్ధానికి దేవతలను పూజించని వారిని, తమలోనే మునిగిపోయిన వారిని నేను కూడగట్టినప్పుడు, నీకోసం, ఓ గొప్ప ఎద్దా! బలమైన, పదిహేనవ సోమాన్ని సిద్ధం చేసి పోస్తాను.
నాహం తం వేద య ఇతి బ్రవీత్యదేవయూన్సమరణే జఘన్వాన్ । యదావాఖ్యత్సమరణమృఘావదాదిద్ధ మే వృషభా ప్ర బ్రువన్తి
యుద్ధంలో దేవతలను పూజించని వారిని సంహరించానని చెప్పేవాడెవరో నాకు తెలియదు. యుద్ధాన్ని ప్రమాదకరంగా చెప్పినప్పుడు, నా ఎద్దులు నిజంగా మాట్లాడతాయి.
యదజ్ఞాతేషు వృజనేష్వాసం విశ్వే సతో మఘవానో మ ఆసన్ । జినామి వేత్క్షేమ ఆ సన్తమాభుం ప్ర తం క్షిణాం పర్వతే పాదగృహ్య
తెలియని జనాల్లో ఉన్నప్పుడు, అందరు దాతలు నాతో ఉన్నారు. నేను గెలుస్తాను, రక్షితుడిని తెలుసుకుంటాను, పర్వతంపై అతని కాలు పట్టుకుని నాశనం చేస్తాను.
న వా ఉ మాం వృజనే వారయన్తే న పర్వతాసో యదహం మనస్యే । మమ స్వనాత్కృధుకర్ణో భయాత ఏవేదను ద్యూన్కిరణః సమేజాత్
జనాల్లో నన్ను ఎవరూ ఆపలేరు, పర్వతాలు కూడా కాదు, నేను మనసు పెట్టినప్పుడు. నా గర్జనతో వారి చెవులు వణుకుతాయి, సూర్యకిరణాలు కూడగడతాయి.
దర్శన్న్వత్ర శృతపాఁ అనిన్ద్రాన్బాహుక్షదః శరవే పత్యమానాన్ । ఘృషుం వా యే నినిదుః సఖాయమధ్యూ న్వేషు పవయో వవృత్యుః
ఇక్కడ, ఇంద్రుడు లేని వారు, మద్యం తాగేవారు, బాణాలతో గాయపడి పడిపోయేవారు, స్నేహితుడిని దుర్భాషలాడినవారు, లేదా తమలో చిన్నవారిని వదిలేసినవారు — వీరిని నేను చూచాను.
అభూర్వౌక్షీర్వ్యు ఆయురానడ్దర్షన్ను పూర్వో అపరో ను దర్షత్ । ద్వే పవస్తే పరి తం న భూతో యో అస్య పారే రజసో వివేష
ఎద్దులు బయటకు వచ్చాయి, ప్రాణం విడిచిపోయింది; ముందువారు, తరువాతివారు కనిపించారు. రెండు గాలులు అతన్ని చుట్టుముట్టాయి, కాని ఎవ్వరూ అతని లోకానికి అంచు దాటి చేరలేదు.
గావో యవం ప్రయుతా అర్యో అక్షన్తా అపశ్యం సహగోపాశ్చరన్తీః । హవా ఇదర్యో అభితః సమాయన్కియదాసు స్వపతిశ్ఛన్దయాతే
బార్లీ కోసం యోకుచేసిన ఆవులను ఆర్యులు లెక్కపెట్టారు; నేను వాటిని కాపరులతో కలిసి తిరుగుతూ చూచాను. ఆర్యులు వాటిని చుట్టూ పిలుస్తారు, కాని వాటిలో యజమాని తన ఇష్టానుసారం ఎన్ని ఆవులను ఎంచుకుంటాడో ఎవరికీ తెలియదు.
సం యద్వయం యవసాదో జనానామహం యవాద ఉర్వజ్రే అన్తః । అత్రా యుక్తోఽవసాతారమిచ్ఛాదథో అయుక్తం యునజద్వవన్వాన్
మనమందరం ప్రజల్లో బార్లీ తింటున్నప్పుడు, నేను గడపలో బార్లీ తింటున్నాను. ఇక్కడ, జూదినది దిగి వచ్చే వాడిని వెతుకుతుంది, కానీ జూదించని వాడిని నడిపించాలనుకునే వాడు జూదించేస్తాడు.
అత్రేదు మే మంససే సత్యముక్తం ద్విపాచ్చ యచ్చతుష్పాత్సంసృజాని । స్త్రీభిర్యో అత్ర వృషణం పృతన్యాదయుద్ధో అస్య వి భజాని వేదః
ఇక్కడ నీ కోసం, మాంసంతో, రెండు కాళ్లు ఉన్నవాటితో, నాలుగు కాళ్లు ఉన్నవాటితో సంబంధమైనది నేను నిజంగా చెబుతున్నాను. ఇక్కడ ఎవరు, స్త్రీలతో కలిసి, వీరుడిని యుద్ధంలో చీల్చితే, అతని భాగాన్ని ఎలా పంచాలో నాకు తెలుసు.
యస్యానక్షా దుహితా జాత్వాస కస్తాం విద్వాఁ అభి మన్యాతే అన్ధామ్ । కతరో మేనిం ప్రతి తం ముచాతే య ఈం వహాతే య ఈం వా వరేయాత్
ఎవరికి పుట్టిన కూతురు పాశాలు లేకుండా పుట్టిందో, ఆమెను ఎవరు తెలుసుకుంటారు? ఆ అంధురాలిని ఎవరు కోరుకుంటారు? ఆమె బంధాలను ఎవరు విడిపిస్తారు? ఆమెను ఎవరు మోస్తారు? ఆమెను ఎవరు పెళ్లి చేసుకోవాలనుకుంటారు?
కియతీ యోషా మర్యతో వధూయోః పరిప్రీతా పన్యసా వార్యేణ । భద్రా వధూర్భవతి యత్సుపేశాః స్వయం సా మిత్రం వనుతే జనే చిత్
పెళ్లైన స్త్రీ తన భర్త చేత ఎంతగా ప్రేమించబడుతుందో, మంచి కానుకలతో చుట్టుముట్టబడి? వధువు అందంగా అలంకరించబడినప్పుడు అదృష్టవంతురాలు అవుతుంది; ఆమె తానే ప్రజల్లో తన స్నేహితుడిని ఎంచుకుంటుంది.
పత్తో జగార ప్రత్యఞ్చమత్తి శీర్ష్ణా శిరః ప్రతి దధౌ వరూథమ్ । ఆసీన ఊర్ధ్వాముపసి క్షిణాతి న్యఙ్ఙుత్తానామన్వేతి భూమిమ్
దప్పిక కప్ప మేలుకుని, వెనక్కు తిరిగి తింటుంది, తలతో కవచాన్ని ఉంచుతుంది. కూర్చుని నేరుగా ఎగురుతుంది, పడుకుని నేల వెంట సాగుతుంది.
బృహన్నచ్ఛాయో అపలాశో అర్వా తస్థౌ మాతా విషితో అత్తి గర్భః । అన్యస్యా వత్సం రిహతీ మిమాయ కయా భువా ని దధే ధేనురూధః
విపులమైన నీడ ఉన్న, ఆకులు లేని చెట్టు దగ్గర నిలబడి ఉంది; తల్లి, గాయపడి, గర్భాన్ని తింటుంది. ఇంకొక ఆవు, దూడను కొలుస్తుంది; గర్భవతి ఆవు దాన్ని తనలో ఎలా ఉంచిందో ఎవరికీ తెలియదు.
సప్త వీరాసో అధరాదుదాయన్నష్టోత్తరాత్తాత్సమజగ్మిరన్తే । నవ పశ్చాతాత్స్థివిమన్త ఆయన్దశ ప్రాక్సాను వి తిరన్త్యశ్నః
ఏడు వీరులు కిందనుండి పైకి వచ్చారు, ఉత్తర దిశలో కనపడకుండా పోయి, చివరికి చేరుకున్నారు. తొమ్మిది మంది పడమర వైపు నిలబడి వచ్చారు; పది మంది తూర్పు వైపు కొండలు దాటి, తింటూ వెళ్ళారు.
దశానామేకం కపిలం సమానం తం హిన్వన్తి క్రతవే పార్యాయ । గర్భం మాతా సుధితం వక్షణాస్వవేనన్తం తుషయన్తీ బిభర్తి
పది మందిలో ఒకడు పింగళవర్ణంతో, అందరికీ సాధారణంగా ఉంటాడు; వారు అతన్ని యజ్ఞానికి, దాటి పోవడానికి ప్రేరేపిస్తారు. తల్లి తన వక్షసులో బాగా పెరిగిన గర్భాన్ని ఆనందంతో మోస్తుంది.
పీవానం మేషమపచన్త వీరా న్యుప్తా అక్షా అను దీవ ఆసన్ । ద్వా ధనుం బృహతీమప్స్వన్తః పవిత్రవన్తా చరతః పునన్తా
వీరులు మాంసం పుష్టిగా ఉన్న గొర్రెను వండారు; పాశాలు వేసి, ఆడేందుకు కూర్చున్నారు. రెండు గొప్ప విల్లు, పవిత్రతతో, తిరుగుతూ శుద్ధి చేస్తూ సాగుతున్నాయి.
వి క్రోశనాసో విష్వఞ్చ ఆయన్పచాతి నేమో నహి పక్షదర్ధః । అయం మే దేవః సవితా తదాహ ద్ర్వన్న ఇద్వనవత్సర్పిరన్నః
అరచే వారు అన్ని వైపులా వెళ్లారు; వంటవాడు లేదు, రెక్క అర్థం లేదు. ఈ దేవుడు సవితా ఇలా అన్నాడు: 'పరుగెత్తే వాడు, నెయ్యి తినేవాడు, బయలుదేరు.'
అపశ్యం గ్రామం వహమానమారాదచక్రయా స్వధయా వర్తమానమ్ । సిషక్త్యర్యః ప్ర యుగా జనానాం సద్యః శిశ్నా ప్రమినానో నవీయాన్
నేను దూరంగా ఒక గ్రామాన్ని చక్రాలపై తిరుగుతూ, తన ధర్మంతో కదులుతూ వెళ్ళిపోతున్నదిగా చూచాను. ఆర్యుడు ప్రజల కోసం యోకును పదును పెడతాడు; అకస్మాత్తుగా, యువకులు తమ శిశ్నంతో కొలుస్తూ, కొత్తగా అవుతారు.
ఏతౌ మే గావౌ ప్రమరస్య యుక్తౌ మో షు ప్ర సేధీర్ముహురిన్మమన్ధి । ఆపశ్చిదస్య వి నశన్త్యర్థం సూరశ్చ మర్క ఉపరో బభూవాన్
ఈ రెండు ఆవులు నా ఆనందానికి జూదించబడ్డాయి; వాటిని ఆపవద్దు, మళ్లీ మళ్లీ నన్ను సంతోషపర్చనివ్వు. ఈ నీళ్లూ కూడా ఒక ఉద్దేశ్యంతో పోతున్నాయి; సూర్యుడు, కోతి పైచేయి సాధించారు.
అయం యో వజ్రః పురుధా వివృత్తోఽవః సూర్యస్య బృహతః పురీషాత్ । శ్రవ ఇదేనా పరో అన్యదస్తి తదవ్యథీ జరిమాణస్తరన్తి
ఈ వజ్రం విస్తృతంగా వ్యాపించి, గొప్ప సూర్యుని మలంలోనుండి దిగివచ్చింది. దీని వల్ల కీర్తి లభిస్తుంది; ఇంకా దాటి ఉన్నదేదో ఉంది. దీని వల్ల వృద్ధులు భయపడకుండా దాటి పోతారు.
వృక్షేవృక్షే నియతా మీమయద్గౌస్తతో వయః ప్ర పతాన్పూరుషాదః । అథేదం విశ్వం భువనం భయాత ఇన్ద్రాయ సున్వదృషయే చ శిక్షత్
చెట్టు నుండి చెట్టుకు ఆవు కొలుస్తూ పోతుంది; ఆ తరువాత పిల్లలు ఎగిరిపోతూ, మనుష్యులను తింటారు. అందుకే, ఈ లోకమంతా భయపడాలి; ఇంద్రునికి పూజ చేసి, ఋషి నుండి నేర్చుకోవాలి.