స ప్రత్నవన్నవ్యసే విశ్వవార సూక్తాయ పథః కృణుహి ప్రాచః । యే దుఃషహాసో వనుషా బృహన్తస్తాఁస్తే అశ్యామ పురుకృత్పురుక్షో
పాతకాలంలోలా, కొత్తగా, అన్నింటినీ కలిపే విధంగా, ఈ స్తోత్రానికి మార్గాలను సూటిగా చేయు. గెలవలేని, సహజంగా బలమైనవారిని, ఎన్నో కార్యాలు చేయగల సోమా, మనం జయించగలుగుదాం.
ఏవా పునానో అపః స్వర్గా అస్మభ్యం తోకా తనయాని భూరి । శం నః క్షేత్రమురు జ్యోతీంషి సోమ జ్యోఙ్నః సూర్యం దృశయే రిరీహి
ఇలా పరిశుద్ధుడవై, మనకు ఆకాశపు నీళ్ళను, ఎక్కువ సంతానాన్ని ప్రసాదించు. మన పొలానికి, విస్తారమైన వెలుగును, సోమా, మనకు ఆశీర్వదించు; మన చూపుకు సూర్యుడిని వెలిగించు.
పరి సువానో హరిరంశుః పవిత్రే రథో న సర్జి సనయే హియానః । ఆపచ్ఛ్లోకమిన్ద్రియం పూయమానః ప్రతి దేవాఁ అజుషత ప్రయోభిః
పసుపు రంగులో ఉన్నవాడు, పావిత్రంలో ప్రవహిస్తూ, లాభం కోసం పోటీ పడే రథంలా సాగుతున్నాడు. పరిశుద్ధుడై, స్తోత్రాన్ని, శక్తిని పొందాడు; దేవతలు తమ నైవేద్యాలతో ఆయనను ఆహ్వానించారు.
అచ్ఛా నృచక్షా అసరత్పవిత్రే నామ దధానః కవిరస్య యోనౌ । సీదన్హోతేవ సదనే చమూషూపేమగ్మన్నృషయః సప్త విప్రాః
పవిత్రంలోకి, తన పేరు ధరించి, కవుల గర్భంలో జ్ఞాని ప్రవేశించాడు. ఇంట్లో హోతా వలె కూర్చొని, పాత్రల మధ్య, ఏడుగురు జ్ఞానులు సమీపించారు.
ప్ర సుమేధా గాతువిద్విశ్వదేవః సోమః పునానః సద ఏతి నిత్యమ్ । భువద్విశ్వేషు కావ్యేషు రన్తాను జనాన్యతతే పఞ్చ ధీరః
సోముడు, పరిశుద్ధుడై, మంచి జ్ఞానంతో, మార్గాన్ని తెలిసినవాడై, ఎప్పుడూ స్తోత్రానికి వస్తాడు, అన్నీ దేవతల కోసమూ. అన్ని కీర్తనల్లో ఆనందిస్తూ, ఐదుగురు ప్రజల్లో విస్తరిస్తాడు.
తవ త్యే సోమ పవమాన నిణ్యే విశ్వే దేవాస్త్రయ ఏకాదశాసః । దశ స్వధాభిరధి సానో అవ్యే మృజన్తి త్వా నద్యః సప్త యహ్వీః
సోమా, పరిశుద్ధుడా, నీ వద్దకు మూడు, పదకొండు దేవతలు వచ్చారు. పది మంది తమ స్వంత శక్తులతో, పర్వత శిఖరంపై, ఏడుగురు గొప్ప నదులు నిన్ను శుభ్రపరుస్తున్నాయి.
తన్ను సత్యం పవమానస్యాస్తు యత్ర విశ్వే కారవః సంనసన్త । జ్యోతిర్యదహ్నే అకృణోదు లోకం ప్రావన్మనుం దస్యవే కరభీకమ్
పరిశుద్ధమైన సోముని సత్యం ఇక్కడ ఉండనీ, అందరు కవులు ఏకమయ్యే చోట. వెలుగు పగటి కోసం ఏర్పడినప్పుడు, అది లోకాన్ని సృష్టించింది; మనువు దస్యువుకు కరభికను నడిపించాడు.
పరి సద్మేవ పశుమాన్తి హోతా రాజా న సత్యః సమితీరియానః । సోమః పునానః కలశాఁ అయాసీత్సీదన్మృగో న మహిషో వనేషు
ఇంటి వలె, హోతా సంపదను తెస్తాడు, నిజమైన రాజు సభకు వస్తాడు. పరిశుద్ధుడైన సోముడు పాత్రల్లోకి ప్రవేశించాడు; అడవుల్లో మృగమో, మహిషమోలా కూర్చున్నాడు.
సాకముక్షో మర్జయన్త స్వసారో దశ ధీరస్య ధీతయో ధనుత్రీః । హరిః పర్యద్రవజ్జాః సూర్యస్య ద్రోణం ననక్షే అత్యో న వాజీ
పది సోదరీమణులు, జ్ఞానివారి ధ్యానాలు, కలిసి ప్రవహిస్తూ శుభ్రపరుస్తున్నాయి. పసుపు రంగులో ఉన్నవాడు సూర్యుని పాత్రను గుర్రంలా చుట్టూ పరిగెత్తి కొలిచాడు.
సం మాతృభిర్న శిశుర్వావశానో వృషా దధన్వే పురువారో అద్భిః । మర్యో న యోషామభి నిష్కృతం యన్సం గచ్ఛతే కలశ ఉస్రియాభిః
తల్లి లతో ఉన్న చిన్నవాడిలా, బహుమతులు పుష్కలంగా ఉన్న వృషభుడు, నీటితో కలసి ఆనందంగా ప్రవహిస్తున్నాడు. యువకుడు యువతితో కలిసినట్టు, సోముడు ఆవులతో కలసి పాత్రవైపు వెళ్తున్నాడు.
ఉత ప్ర పిప్య ఊధరఘ్న్యాయా ఇన్దుర్ధారాభిః సచతే సుమేధాః । మూర్ధానం గావః పయసా చమూష్వభి శ్రీణన్తి వసుభిర్న నిక్తైః
పండితుడైన ఇంద్రుడు పోషకుడైన ఆవు ఉడరును ప్రవాహాలతో నింపుతున్నాడు. ఆవులు పాలతో పాత్రల్లో తలపై అభిషేకం చేస్తూ, ధనంతో అలంకరిస్తున్నాయి.
స నో దేవేభిః పవమాన రదేన్దో రయిమశ్వినం వావశానః । రథిరాయతాముశతీ పురంధిరస్మద్ర్యగా దావనే వసూనామ్
పరిశుద్ధుడా, దేవతలతో కలిసి, ప్రకాశమయమైన ఇంద్రా, అశ్వినులు ఇచ్చినట్లు మనకు ధనాన్ని ప్రసాదించు. వేగంగా పంచే, దాత, మన కోసం దేవతల సంపదను ఇక్కడికి తేవాలి.
నూ నో రయిముప మాస్వ నృవన్తం పునానో వాతాప్యం విశ్వశ్చన్ద్రమ్ । ప్ర వన్దితురిన్దో తార్యాయుః ప్రాతర్మక్షూ ధియావసుర్జగమ్యాత్
ఇప్పుడు మనకు పురుషులతో కూడిన, అన్ని విధాల ఆనందదాయకమైన ధనాన్ని తీసుకురా. వందితుడైన ఇంద్రా, మన ఆయుష్షును పెంచు; తెలివైనవారు, వేగంగా, ఉదయాన్నే మన దగ్గరకు రానివ్వు.
అధి యదస్మిన్వాజినీవ శుభ స్పర్ధన్తే ధియః సూర్యే న విశః । అపో వృణానః పవతే కవీయన్వ్రజం న పశువర్ధనాయ మన్మ
ఈ సందర్భంలో, వంశాలు సూర్యుని వద్ద పోటీ పడినట్టు, ధ్యానాలు కీర్తి కోసం పోటీ పడతాయి. కవి నీటిని ఎంచుకుని, పశువుల పెరుగుదలకు గుంపుగా తన స్తోత్రంతో ప్రవహిస్తున్నాడు.
ద్వితా వ్యూర్ణ్వన్నమృతస్య ధామ స్వర్విదే భువనాని ప్రథన్త । ధియః పిన్వానాః స్వసరే న గావ ఋతాయన్తీరభి వావశ్ర ఇన్దుమ్
రెండు విధాలుగా విస్తరించి, నీవు అమృతధామాన్ని వెలికి చూపుతావు; వెలుగు కోరువారికోసం లోకాలు విస్తరించిపోతాయి. మంచి ఆలోచనలు, పశువులు తమ మైదానంలోకి వచ్చినట్టు, నిజమైన మార్గంలో సోమరసాన్ని చేరుతాయి.
పరి యత్కవిః కావ్యా భరతే శూరో న రథో భువనాని విశ్వా । దేవేషు యశో మర్తాయ భూషన్దక్షాయ రాయః పురుభూషు నవ్యః
ప్రేరణ కలిగినవాడు తన కవిత్వాన్ని వెలికి తీయగా, వీరుడు తన రథంతో అన్ని లోకాల్లో సంచరిస్తాడు. దేవతల్లో ఆయనకు కీర్తి లభిస్తుంది, మనుషులకు అలంకారం లభిస్తుంది; ఆయన ధనసంపద ఎప్పుడూ కొత్తగా ఉంటుంది.
శ్రియే జాతః శ్రియ ఆ నిరియాయ శ్రియం వయో జరితృభ్యో దధాతి । శ్రియం వసానా అమృతత్వమాయన్భవన్తి సత్యా సమిథా మితద్రౌ
వైభవానికి పుట్టినవాడు, ఆ వైభవంతో ముందుకు సాగుతాడు; కీర్తిని గాయకులకు ప్రసాదిస్తాడు. వైభవాన్ని ధరించి, వారు అమృతత్వాన్ని పొందుతారు; నిజమైన సమాజాల్లో, ఆ ఇద్దరు స్నేహితులు ఏకమవుతారు.
ఇషమూర్జమభ్యర్షాశ్వం గామురు జ్యోతిః కృణుహి మత్సి దేవాన్ । విశ్వాని హి సుషహా తాని తుభ్యం పవమాన బాధసే సోమ శత్రూన్
ఆహారం, బలాన్ని కోరుతూ, గుర్రెను, ఆవును తెచ్చి, వెలుగును విస్తరించు; దేవతలతో ఆనందించు. పవిత్రమైన సోమా! ఇవన్నీ నీకు సులభంగా లభిస్తాయి; నీవు శత్రువులను తొలగిస్తావు.
కనిక్రన్తి హరిరా సృజ్యమానః సీదన్వనస్య జఠరే పునానః । నృభిర్యతః కృణుతే నిర్ణిజం గా అతో మతీర్జనయత స్వధాభిః
పసుపు వర్ణుడైనవాడు ముందుకు సాగుతూ, చెక్కలోని పొట్టలో శుద్ధి చెందుతాడు. మనుషులు నిన్ను నొక్కగా, నీవు మార్గాన్ని సాఫీ చేస్తావు; నీ నుండి స్వయంగా ప్రేరణ కలిగిన ఆలోచనలు పుడుతాయి.
హరిః సృజానః పథ్యామృతస్యేయర్తి వాచమరితేవ నావమ్ । దేవో దేవానాం గుహ్యాని నామావిష్కృణోతి బర్హిషి ప్రవాచే
పసుపు వర్ణుడు విడుదలై, అమృత మార్గంలో సాగుతాడు; నీటిపై నౌకలా తన స్వరం ఎత్తుతాడు. ఆ దేవుడు దేవతల రహస్య నామాలను వెలికి చూపుతాడు, వాటిని నేను పవిత్ర దర్భపై ప్రకటిస్తున్నాను.
అపామివేదూర్మయస్తర్తురాణాః ప్ర మనీషా ఈరతే సోమమచ్ఛ । నమస్యన్తీరుప చ యన్తి సం చా చ విశన్త్యుశతీరుశన్తమ్
నీటి తరంగాలు ఉప్పొంగుతూ, సోమరసాన్ని కోరుకుంటూ ఆలోచనలతో ముందుకు వస్తాయి. నమస్కరిస్తూ, అవి చేరి, కలసిపోతాయి; ప్రకాశించే వాటి 모두 ప్రకాశించే వానిని చేరుతాయి.
తం మర్మృజానం మహిషం న సానావంశుం దుహన్త్యుక్షణం గిరిష్ఠామ్ । తం వావశానం మతయః సచన్తే త్రితో బిభర్తి వరుణం సముద్రే
శుద్ధి చెందినవాడిని, కొండపై ఉన్న గొప్ప ఎద్దు వలె, ప్రవహించే వాడిని, ధనవంతుడిని వారు పీలుస్తారు. ఆలోచనలు అతనిని అనుసరిస్తూ ఉంటాయి; త్రితుడు సముద్రంలో వరుణుడిని మోస్తాడు.
ఇష్యన్వాచముపవక్తేవ హోతుః పునాన ఇన్దో వి ష్యా మనీషామ్ । ఇన్ద్రశ్చ యత్క్షయథః సౌభగాయ సువీర్యస్య పతయః స్యామ
వాక్కును కోరుతూ, సహాయకుడు యజ్ఞకర్త కోసం పునఃపునః పలికినట్టు, శుద్ధి చెందిన సోమరసా! నీవు మనస్సును విస్తరింపజేస్తావు. నీవు మరియు ఇంద్రుడు కలసి మంగళానికి నివసించినప్పుడు, మేము వీరత్వానికి అధిపతులమవుదాము.
ప్ర సేనానీః శూరో అగ్రే రథానాం గవ్యన్నేతి హర్షతే అస్య సేనా । భద్రాన్కృణ్వన్నిన్ద్రహవాన్సఖిభ్య ఆ సోమో వస్త్రా రభసాని దత్తే
సేనాధిపతి, వీరుడు, రథాల ముందు నిలుస్తాడు; అతని సేన పశువులను కోరుతూ ఆనందిస్తుంది. ఇంద్రుడు పిలిచిన సోముడు స్నేహితులకు శుభాలు కలిగిస్తూ, గొప్ప వస్త్రాలను ఉత్సాహంగా ఇస్తాడు.
సమస్య హరిం హరయో మృజన్త్యశ్వహయైరనిశితం నమోభిః । ఆ తిష్ఠతి రథమిన్ద్రస్య సఖా విద్వాఁ ఏనా సుమతిం యాత్యచ్ఛ
అతని పసుపు వర్ణ గుఱ్ఱాలు, పసుపు వర్ణుడిని గౌరవంతో, గుర్రపు బలంతో, అలసట లేకుండా శుభ్రపరుస్తాయి. అతడు ఇంద్రుని రథంపై స్నేహితుడిగా నిలబడి, జ్ఞానంతో మంచి దయను నేరుగా చేరుతాడు.
స నో దేవ దేవతాతే పవస్వ మహే సోమ ప్సరస ఇన్ద్రపానః । కృణ్వన్నపో వర్షయన్ద్యాముతేమామురోరా నో వరివస్యా పునానః
దేవతలతో మాకు బంధుత్వం కోసం, ఇంద్రుని పానార్థంగా ప్రవహించే సోమా! మా గొప్ప సంపద కోసం నీవు శుద్ధి చెందు. నీరు కలిగించి, ఆకాశాన్ని వర్షింపజేస్తూ, ఈ విశాలతను మాకు మేలు కోసం శుద్ధి చేయు.
అజీతయేఽహతయే పవస్వ స్వస్తయే సర్వతాతయే బృహతే । తదుశన్తి విశ్వ ఇమే సఖాయస్తదహం వశ్మి పవమాన సోమ
విజయానికి, అపాయము లేకుండా ఉండేందుకు, శుభానికి, సమస్త రక్షణకు, మహత్త్వానికి నీవు శుద్ధి చెందు. ఈ స్నేహితులందరూ దానిని ప్రశంసిస్తున్నారు; నేను కూడా అదే చెప్పుతున్నాను, పవిత్రమైన సోమా!
సోమః పవతే జనితా మతీనాం జనితా దివో జనితా పృథివ్యాః । జనితాగ్నేర్జనితా సూర్యస్య జనితేన్ద్రస్య జనితోత విష్ణోః
సోముడు శుద్ధి చెందుతూ, ఆలోచనలకు జనకుడు, ఆకాశానికి జనకుడు, భూమికి జనకుడు, అగ్నికి జనకుడు, సూర్యునికి జనకుడు, ఇంద్రునికి జనకుడు, విష్ణువుకూడా జనకుడవాడు.
బ్రహ్మా దేవానాం పదవీః కవీనామృషిర్విప్రాణాం మహిషో మృగాణామ్ । శ్యేనో గృధ్రాణాం స్వధితిర్వనానాం సోమః పవిత్రమత్యేతి రేభన్
దేవతల్లో బ్రాహ్మణుడు, కవుల్లో మార్గదర్శకుడు, ప్రేరణ కలిగినవారిలో ఋషి, జంతువుల్లో ఎద్దు, గద్దలలో గద్ద, అడవుల్లో పోషకుడు — సోముడు గర్జిస్తూ, వడపోతను దాటి ముందుకు పోతాడు.
ప్రావీవిపద్వాచ ఊర్మిం న సిన్ధుర్గిరః సోమః పవమానో మనీషాః । అన్తః పశ్యన్వృజనేమావరాణ్యా తిష్ఠతి వృషభో గోషు జానన్
తన వాక్కును నది తరంగంలా విస్తరించాడు; శుద్ధి చెందిన సోముని ఆలోచనలు పాటలవలె ఉన్నాయి. లోపల చూసి, తక్కువ, ఎక్కువను వేరు చేస్తాడు; ఎద్దు ఆవుల మధ్య నిలబడి, తెలుసుకుంటాడు.