ఇషుర్న ధన్వన్ప్రతి ధీయతే మతిర్వత్సో న మాతురుప సర్జ్యూధని । ఉరుధారేవ దుహే అగ్ర ఆయత్యస్య వ్రతేష్వపి సోమ ఇష్యతే
బాణాన్ని విల్లుకు అమర్చినట్లు, మనస్సు హవికి దారితీస్తుంది. దూడ తల్లి వద్దకు పోయినట్లు, సోముడు కర్మల్లో కోరబడతాడు. పాలు ఎక్కువగా ఉన్న ఆవు మొదటి జెట్ను ఇస్తున్నట్లు.
ఉపో మతిః పృచ్యతే సిచ్యతే మధు మన్ద్రాజనీ చోదతే అన్తరాసని । పవమానః సంతనిః ప్రఘ్నతామివ మధుమాన్ద్రప్సః పరి వారమర్షతి
మనసు దగ్గరికి వచ్చి, తీపిగా, మధురంగా, ఆ పాత్రలో కలకలలాడుతుంది. పవిత్రమైన సోమరసం ప్రవహిస్తూ, తీపి రసబిందువులు వడపోతను దాటి, కొట్టే వాడిలా ముందుకు సాగుతాయి.
అవ్యే వధూయుః పవతే పరి త్వచి శ్రథ్నీతే నప్తీరదితేరృతం యతే । హరిరక్రాన్యజతః సంయతో మదో నృమ్ణా శిశానో మహిషో న శోభతే
పెళ్లికొడుకు చర్మాన్ని చుట్టూ ప్రవహిస్తూ, దాన్ని వదిలిపెడతాడు; ఆదితి కుమారులు సత్యాన్ని కోరుతూ ప్రయాణిస్తారు. పసుపు రంగు సోమరసం, యజ్ఞంలో పుట్టి, నియంత్రణతో, బలంతో, గొప్ప ఎద్దు వలె ప్రకాశిస్తుంది.
ఉక్షా మిమాతి ప్రతి యన్తి ధేనవో దేవస్య దేవీరుప యన్తి నిష్కృతమ్ । అత్యక్రమీదర్జునం వారమవ్యయమత్కం న నిక్తం పరి సోమో అవ్యత
ఎద్దు గాంభీర్యంగా అరుస్తూ, ఆవులు దగ్గరకు వస్తాయి; దేవతలు దేవుని స్థలానికి చేరుకుంటారు. సోమరసం ప్రకాశవంతమైన వడపోతను దాటి, నిరంతరమైన అవరోధాన్ని లేచి, తుడిచిన వస్త్రంలా విస్తరించిపోతుంది.
అమృక్తేన రుశతా వాససా హరిరమర్త్యో నిర్ణిజానః పరి వ్యత । దివస్పృష్ఠం బర్హణా నిర్ణిజే కృతోపస్తరణం చమ్వోర్నభస్మయమ్
అమృతమైన, మెరిసే వస్త్రంతో, పసుపు రంగు, మరణించని సోమరసం పవిత్రమై విస్తరిస్తుంది. అతడు ఆకాశాన్ని తాకి, తన స్థానం సిద్ధం చేసుకొని, మేఘపు కవచాన్ని, ఆకాశంతో నెయ్యబడిన దానిని పరచుకున్నాడు.
సూర్యస్యేవ రశ్మయో ద్రావయిత్నవో మత్సరాసః ప్రసుపః సాకమీరతే । తన్తుం తతం పరి సర్గాస ఆశవో నేన్ద్రాదృతే పవతే ధామ కిం చన
సూర్యకిరణాల వలె వేగంగా, కోరికతో, ఉత్సాహంగా, అవి కలిసి కదులుతాయి. నూలు లాగబడినట్టు, ప్రవాహాలు చుట్టూ పారుతుంటే, ఇంద్రుని నివాసం లేకుండా ఏదీ పవిత్రం కాదని తెలుస్తుంది.
సిన్ధోరివ ప్రవణే నిమ్న ఆశవో వృషచ్యుతా మదాసో గాతుమాశత । శం నో నివేశే ద్విపదే చతుష్పదేఽస్మే వాజాః సోమ తిష్ఠన్తు కృష్టయః
నదిలో ప్రవాహాలు దిగువకు పరుగెత్తినట్టు, బలంతో నడిపించబడిన ప్రవాహాలు గమ్యాన్ని చేరుకుంటాయి. సోమరసం మన నివాసంలో, రెండు కాళ్లు, నాలుగు కాళ్లు ఉన్నవారందరికీ శుభం కలిగించాలి; ధనం, ప్రజలు మన దగ్గర ఉండాలి.
ఆ నః పవస్వ వసుమద్ధిరణ్యవదశ్వావద్గోమద్యవమత్సువీర్యమ్ । యూయం హి సోమ పితరో మమ స్థన దివో మూర్ధానః ప్రస్థితా వయస్కృతః
సోమా, మనకు బంగారం, కుదిరిన గుర్రాలు, పశువులు, యవలు, గొప్ప బలం కలిగిన ఐశ్వర్యాన్ని పవిత్రం చేయు. నీవే మా పితృదేవతలు, ఆకాశ శిఖరంపై నిలిచి, జీవాన్ని సృష్టించేవారు.
ఏతే సోమాః పవమానాస ఇన్ద్రం రథా ఇవ ప్ర యయుః సాతిమచ్ఛ । సుతాః పవిత్రమతి యన్త్యవ్యం హిత్వీ వవ్రిం హరితో వృష్టిమచ్ఛ
ఈ పవిత్రమైన సోమరసాలు, విజయానికి రథాల్లా, ఇంద్రుని వద్దకు వెళ్ళిపోయాయి. పిండిపడినవి, అవరోధం లేకుండా వడపోతను దాటి, ఆవరణాన్ని వదిలి, పసుపు రంగు ప్రవాహాలు వర్షాన్ని చేరుకుంటున్నాయి.
ఇన్దవిన్ద్రాయ బృహతే పవస్వ సుమృళీకో అనవద్యో రిశాదాః । భరా చన్ద్రాణి గృణతే వసూని దేవైర్ద్యావాపృథివీ ప్రావతం నః
సోమా, మహాబలమైన ఇంద్రునికోసం, మృదువుగా, నిందలేని, దాతగా ప్రవహించు. గాయకునికి మెరిసే ధనాన్ని అందించు; దేవతలతో కూడిన ఆకాశం, భూమి మనలను కాపాడాలి.
త్రిరస్మై సప్త ధేనవో దుదుహ్రే సత్యామాశిరం పూర్వ్యే వ్యోమని । చత్వార్యన్యా భువనాని నిర్ణిజే చారూణి చక్రే యదృతైరవర్ధత
మూడు సార్లు, ఏడు ఆవులు అతనికోసం పాలు ఇచ్చాయి, పురాతన ఆకాశంలో నిజమైన పోషణను అందించాయి. ఇంకో నాలుగు లోకాలను పవిత్రం చేసి, అందంగా మార్చి, సత్య ధర్మంతో అభివృద్ధి చెందాడు.
స భిక్షమాణో అమృతస్య చారుణ ఉభే ద్యావా కావ్యేనా వి శశ్రథే । తేజిష్ఠా అపో మంహనా పరి వ్యత యదీ దేవస్య శ్రవసా సదో విదుః
అతడు అమృతాన్ని కోరుతూ, జ్ఞానంతో ఆకాశాన్ని, భూమిని వ్యాపించాడు. అత్యంత శక్తివంతమైన జలాలు మహిమతో విస్తరించాయి, దేవుని కీర్తితో స్థానం తెలుసుకున్నప్పుడు.
తే అస్య సన్తు కేతవోఽమృత్యవోఽదాభ్యాసో జనుషీ ఉభే అను । యేభిర్నృమ్ణా చ దేవ్యా చ పునత ఆదిద్రాజానం మననా అగృభ్ణత
ఇవి అతని లక్షణాలు కావాలి — అమరమైనవి, జయించలేనివి, రెండు జన్మలను అనుసరిస్తున్నవి. వీటితో బలం, దైవశక్తి పవిత్రతను ఇస్తాయి; అప్పుడు జ్ఞానులు రాజును తమ మనస్సుతో పట్టుకున్నారు.
స మృజ్యమానో దశభిః సుకర్మభిః ప్ర మధ్యమాసు మాతృషు ప్రమే సచా । వ్రతాని పానో అమృతస్య చారుణ ఉభే నృచక్షా అను పశ్యతే విశౌ
పది నైపుణ్యంతో శుభ్రపరచబడుతూ, మధ్యలో తల్లులతో కలిసిపోతాడు. మధురమైన అమృతాన్ని సేవిస్తూ, రెండు వర్గాలను మానవ దృష్టితో చూస్తాడు.
స మర్మృజాన ఇన్ద్రియాయ ధాయస ఓభే అన్తా రోదసీ హర్షతే హితః । వృషా శుష్మేణ బాధతే వి దుర్మతీరాదేదిశానః శర్యహేవ శురుధః
బలానికీ, దృష్టికీ పవిత్రమైనవాడు, ఆకాశపు రెండు అంచుల్లో ఆనందిస్తాడు. ఎద్దు తన బలంతో చెడు ఆలోచనలను తుడిచిపెడుతూ, బాణంలా పదునుగా, జాగ్రత్తగా ముందుకు సాగుతాడు.
స మాతరా న దదృశాన ఉస్రియో నానదదేతి మరుతామివ స్వనః । జానన్నృతం ప్రథమం యత్స్వర్ణరం ప్రశస్తయే కమవృణీత సుక్రతుః
తల్లులు చూడని దూడలా అతడు అరుస్తూ, అతని ధ్వని మరుత్ దేవతల గంభీరతను తలపిస్తుంది. మొదటి సత్యాన్ని, బంగారు వర్ణాన్ని తెలుసుకుని, ప్రశంస కోసం, జ్ఞాని తన కోరికను ఎంచుకుంటాడు.
రువతి భీమో వృషభస్తవిష్యయా శృఙ్గే శిశానో హరిణీ విచక్షణః । ఆ యోనిం సోమః సుకృతం ని షీదతి గవ్యయీ త్వగ్భవతి నిర్ణిగవ్యయీ
బలంతో గర్జించే గొప్ప ఎద్దు, కొమ్ములను పదును చేసుకుంటూ, పసుపు రంగు, తెలివైనవాడు. సోమరసం బాగా తయారైన గర్భంలో కూర్చుంటుంది, అతని చర్మం ఆవుల వలె మారి, పశువుల కోసం పవిత్రమవుతుంది.
శుచిః పునానస్తన్వమరేపసమవ్యే హరిర్న్యధావిష్ట సానవి । జుష్టో మిత్రాయ వరుణాయ వాయవే త్రిధాతు మధు క్రియతే సుకర్మభిః
శుద్ధమైన, పవిత్రమైన, మచ్చలేని శరీరంతో, పసుపు రంగు సోమరసం పర్వతశిఖరంపై స్థిరపడింది. మిత్రుడు, వరుణుడు, వాయువు కోసం ప్రీతిపాత్రంగా, మూడు రకాల మధురం నైపుణ్యంతో తయారవుతుంది.
పవస్వ సోమ దేవవీతయే వృషేన్ద్రస్య హార్ది సోమధానమా విశ । పురా నో బాధాద్దురితాతి పారయ క్షేత్రవిద్ధి దిశ ఆహా విపృచ్ఛతే
సోమా, దేవతల అనుగ్రహానికి, మహాబలమైన ఇంద్రుని హృదయానికి పవిత్రంగా ప్రవహించు. మునుపటి కష్టాలనుండి మమ్మల్ని దాటి పోనిచ్చు, అడ్డంకులను తొలగించు, క్షేత్రాన్ని చూపించు, అడిగేవారికి సమాధానం చెప్పు.
హితో న సప్తిరభి వాజమర్షేన్ద్రస్యేన్దో జఠరమా పవస్వ । నావా న సిన్ధుమతి పర్షి విద్వాఞ్ఛూరో న యుధ్యన్నవ నో నిద స్పః
ఓ సోమా, నీవు యుద్ధానికి సిద్ధమైన గుర్రాల వలె విజయం కోసం పరుగెత్తు. ఇంద్రుని కడుపులోకి ప్రవేశించి, నీను స్వచ్ఛంగా మారు. నౌకా నది దాటి పోయినట్టు, జ్ఞానంతో సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళు. వీరుడు యుద్ధంలో రక్షణ ఇస్తాడని, మమ్మల్ని ఎప్పుడూ రక్షించు.
ఆ దక్షిణా సృజ్యతే శుష్మ్యాసదం వేతి ద్రుహో రక్షసః పాతి జాగృవిః । హరిరోపశం కృణుతే నభస్పయ ఉపస్తిరే చమ్వోర్బ్రహ్మ నిర్ణిజే
బలవంతుడైనవాడు కుడివైపు విడుదలై, తన స్థానంలో కూర్చుంటాడు. ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉండి, శత్రువులను, రాక్షసులను దూరం చేస్తాడు. పసుపు తాడును సిద్ధం చేసి, ఆకాశాన్ని ఆశించి, యజ్ఞంలో మంత్రోచ్ఛారణ కోసం దర్భను పరచుతాడు.
ప్ర కృష్టిహేవ శూష ఏతి రోరువదసుర్యం వర్ణం ని రిణీతే అస్య తమ్ । జహాతి వవ్రిం పితురేతి నిష్కృతముపప్రుతం కృణుతే నిర్ణిజం తనా
విజేత వలె గర్జిస్తూ ముందుకు పరుగెత్తి, తన రూపంలో ఉన్న చీకటిని తొలగిస్తాడు. తన ఆవరణాన్ని విడిచిపెట్టి, తండ్రి ఇంటికి చేరి, తన శరీరంతో పవిత్ర స్థలాన్ని ప్రకాశింపజేస్తాడు.
అద్రిభిః సుతః పవతే గభస్త్యోర్వృషాయతే నభసా వేపతే మతీ । స మోదతే నసతే సాధతే గిరా నేనిక్తే అప్సు యజతే పరీమణి
రాళ్లతో నలిపి, చేతుల్లో శుద్ధి చెయ్యబడతాడు, వేదపఠనంతో ఆకాశంలో ప్రకంపన చెందుతాడు. ఆనందంగా కూర్చుంటూ, వేదపఠనంతో అభివృద్ధి చెందుతాడు. నీటిలో అలంకరింపబడి, విశాలతలో పూజించబడతాడు.
పరి ద్యుక్షం సహసః పర్వతావృధం మధ్వః సిఞ్చన్తి హర్మ్యస్య సక్షణిమ్ । ఆ యస్మిన్గావః సుహుతాద ఊధని మూర్ధఞ్ఛ్రీణన్త్యగ్రియం వరీమభిః
ప్రభావంతుడైన, పర్వతాల వలె బలమైనవాడి చుట్టూ, వారు ఇంటి స్థంభం వద్ద తేనెను పోస్తారు. ఆవులు, మంచి పిలుపుతో, పాలు ఇచ్చే చోట, తమ మార్గాలతో అతని శిరస్సును తాకుతాయి.
సమీ రథం న భురిజోరహేషత దశ స్వసారో అదితేరుపస్థ ఆ । జిగాదుప జ్రయతి గోరపీచ్యం పదం యదస్య మతుథా అజీజనన్
పది సహోదరీలు, రథంలా కలసి, అదితి ఒడిలో పరుగెత్తుతారు. అతను ముందుకు సాగి, ఆవు దాగిన దారిని వెతుకుతాడు, ఆ మార్గాన్ని వారు అతనికోసం చాకచక్యంగా సృష్టించారు.
శ్యేనో న యోనిం సదనం ధియా కృతం హిరణ్యయమాసదం దేవ ఏషతి । ఏ రిణన్తి బర్హిషి ప్రియం గిరాశ్వో న దేవాఁ అప్యేతి యజ్ఞియః
గద్ద వలె, ధ్యానంతో ఏర్పడిన గూడు, బంగారు ఆసనం వెతుకుతాడు. అక్కడ, మంత్రంతో ప్రియమైనవారిని దర్భపై కోరుకుంటారు. గుర్రంలా, పూజార్హుడు దేవతల దగ్గరికి చేరతాడు.
పరా వ్యక్తో అరుషో దివః కవిర్వృషా త్రిపృష్ఠో అనవిష్ట గా అభి । సహస్రణీతిర్యతిః పరాయతీ రేభో న పూర్వీరుషసో వి రాజతి
ప్రకాశవంతుడైన, ఎరుపు రంగుతో, ఆకాశాన్ని చూసే ఋషి, బలవంతుడు, మూడు వెనుకలతో, ఆవుల దగ్గరికి చేరాడు. వెయ్యి ప్రవాహాలతో, దూరంగా ప్రయాణిస్తూ, పూర్వ ఉషస్సులవలె విస్తృతంగా ప్రకాశిస్తాడు.
త్వేషం రూపం కృణుతే వర్ణో అస్య స యత్రాశయత్సమృతా సేధతి స్రిధః । అప్సా యాతి స్వధయా దైవ్యం జనం సం సుష్టుతీ నసతే సం గోఅగ్రయా
తీవ్రమైన రూపాన్ని సృష్టించి, అతని రంగు ప్రకాశంగా మారుతుంది. అతను విశ్రాంతి తీసుకునే చోట, అడ్డంకులను తొలగిస్తాడు. తన స్వంత శక్తితో నీటికి చేరి, దేవతల దగ్గరికి వెళ్తాడు. స్తోత్రంతో ఆనందించి, ఉత్తమ ఆవులతో కలసి ఉంటాడు.
ఉక్షేవ యూథా పరియన్నరావీదధి త్విషీరధిత సూర్యస్య । దివ్యః సుపర్ణోఽవ చక్షత క్షాం సోమః పరి క్రతునా పశ్యతే జాః
ఎద్దు తన మందను చుట్టిపడినట్టు, అతను గట్టిగా, ప్రకాశంగా, సూర్యుని మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ కదులుతాడు. దివ్యమైన గద్ద భూమిని చూస్తుంది. సోముడు జ్ఞానంతో ప్రజలను పరిశీలిస్తాడు.
హరిం మృజన్త్యరుషో న యుజ్యతే సం ధేనుభిః కలశే సోమో అజ్యతే । ఉద్వాచమీరయతి హిన్వతే మతీ పురుష్టుతస్య కతి చిత్పరిప్రియః
పసుపు వర్ణుడిని శుభ్రపరచి, ఎరుపు గుర్రంలా జోడిస్తారు. ఆవులతో కలిపి సోమాన్ని పాత్రలో కలిపి కలుపుతారు. అతను వాక్కును వెలువడతాడు, వారు మంత్రాన్ని కలిపి పాడుతారు. ఎంతో ప్రశంసించబడినవారిలో, నిజంగా ఎవరు ప్రియమైనవారో ఎవరికీ తెలియదు.