ప్ర దేవమచ్ఛా మధుమన్త ఇన్దవోఽసిష్యదన్త గావ ఆ న ధేనవః । బర్హిషదో వచనావన్త ఊధభిః పరిస్రుతముస్రియా నిర్ణిజం ధిరే
తేనెలు కలిగిన ఆ ఇంద్రులు, ఆవుల్లా దేవుని వైపు ప్రవహించాయి. అవి బర్హిస్సులో కూర్చొని, మాటలతో, పాత్రలతో, ప్రకాశవంతమైనవి, కలుషరహితమైన హవిని సమర్పించాయి.
స రోరువదభి పూర్వా అచిక్రదదుపారుహః శ్రథయన్స్వాదతే హరిః । తిరః పవిత్రం పరియన్నురు జ్రయో ని శర్యాణి దధతే దేవ ఆ వరమ్
ఆ పసుపు వాడు గట్టిగా అరచి, మునుపటి వారిని మించి, ఆనందంతో పైకి ఎక్కి, మధురతను విడదీసి, వడపోతను దాటి, విశాలమైన శక్తితో చుట్టుముట్టి, దేవుడు తన ఆయుధాలను దించి, ఉత్తమమైనదాన్ని కోరుకుంటాడు.
వి యో మమే యమ్యా సంయతీ మదః సాకంవృధా పయసా పిన్వదక్షితా । మహీ అపారే రజసీ వివేవిదదభివ్రజన్నక్షితం పాజ ఆ దదే
యమ దంపతులను కొలిచే వాడు, కలిసిన మదాన్ని పాలతో కలిసి పెంచే జ్ఞాని, అపారమైన లోకాలను వేరు చేసి, ముందుకు సాగి, అవినాశి బలాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.
స మాతరా విచరన్వాజయన్నపః ప్ర మేధిరః స్వధయా పిన్వతే పదమ్ । అంశుర్యవేన పిపిశే యతో నృభిః సం జామిభిర్నసతే రక్షతే శిరః
తన తల్లులతో కలిసి సంచరిస్తూ, విజయాన్ని పొందుతూ, జ్ఞాని తన స్వశక్తితో మార్గాన్ని విస్తరించుకుంటాడు. యవతో అలంకరించబడిన ఆ బిందువు, మనుషులు పవిత్రం చేసే చోట, బంధువులతో కూర్చొని, తలని కాపాడుతాడు.
సం దక్షేణ మనసా జాయతే కవిరృతస్య గర్భో నిహితో యమా పరః । యూనా హ సన్తా ప్రథమం వి జజ్ఞతుర్గుహా హితం జనిమ నేమముద్యతమ్
దక్షతతో, మనస్సుతో కవి జన్మిస్తాడు, సత్యానికి గర్భంగా, నియమించిన వారు దాచినవాడు. యువకులైనా, మొదట జన్మించినవారు, రహస్యంగా దాగి, వారి జననం ఇంకా వెలుగులోకి రాలేదు.
మన్ద్రస్య రూపం వివిదుర్మనీషిణః శ్యేనో యదన్ధో అభరత్పరావతః । తం మర్జయన్త సువృధం నదీష్వాఁ ఉశన్తమంశుం పరియన్తమృగ్మియమ్
ఆ మధురమైన వాడి రూపాన్ని జ్ఞానులు తెలుసుకున్నారు, గద్ద ఆ బిందువును దూరం నుంచి తెచ్చినప్పుడు. వారు అతన్ని నదుల్లో శుభ్రపరచి, ఎప్పటికీ పెరుగుతూ, ఉత్సాహంగా, స్తోత్రానికి యోగ్యంగా చుట్టుముట్టుతారు.
త్వాం మృజన్తి దశ యోషణః సుతం సోమ ఋషిభిర్మతిభిర్ధీతిభిర్హితమ్ । అవ్యో వారేభిరుత దేవహూతిభిర్నృభిర్యతో వాజమా దర్షి సాతయే
సోమా, పది యువతులు నిన్ను శుభ్రపరుస్తారు, ఋషులు ధ్యానం, ప్రార్థనలతో నిన్ను సిద్ధం చేశారు. నీరు, వస్త్రాలు, దేవతా ఆహ్వానాలతో, పురుషులు సంపద కోసం నిన్ను కోరుతారు.
పరిప్రయన్తం వయ్యం సుషంసదం సోమం మనీషా అభ్యనూషత స్తుభః । యో ధారయా మధుమాఁ ఊర్మిణా దివ ఇయర్తి వాచం రయిషాళమర్త్యః
సోముని, మంచి మిత్రుడిని, స్తుతించదగినవాడిని, జ్ఞానులు స్తుతించారు. తేనెలు కలిగిన అలతో, ప్రవాహంతో, అమరుడు, ధనంతో నిండినవాడు, తన స్వరం ఎత్తాడు.
అయం దివ ఇయర్తి విశ్వమా రజః సోమః పునానః కలశేషు సీదతి । అద్భిర్గోభిర్మృజ్యతే అద్రిభిః సుతః పునాన ఇన్దుర్వరివో విదత్ప్రియమ్
ఈ సోముడు ఆకాశమంతా తన స్వరం ఎత్తి, పవిత్రంగా పాత్రల్లో కూర్చుంటాడు. నీళ్లతో, ఆవులతో, రాళ్లతో నలిపి, పవిత్రమైన సోమ రసం ప్రియమైన మార్గాన్ని కనుగొంటుంది.
ఏవా నః సోమ పరిషిచ్యమానో వయో దధచ్చిత్రతమం పవస్వ । అద్వేషే ద్యావాపృథివీ హువేమ దేవా ధత్త రయిమస్మే సువీరమ్
సోమా, నిన్ను పారుస్తున్నప్పుడు, మాకు అత్యంత శక్తిని ప్రసాదించు. విభిన్నతలేని ద్యావాపృథివులను పిలుస్తాము. దేవతలారా, మాకు ధనం, వీరపుత్రులను ఇవ్వండి.
ఇషుర్న ధన్వన్ప్రతి ధీయతే మతిర్వత్సో న మాతురుప సర్జ్యూధని । ఉరుధారేవ దుహే అగ్ర ఆయత్యస్య వ్రతేష్వపి సోమ ఇష్యతే
బాణాన్ని విల్లుకు అమర్చినట్లు, మనస్సు హవికి దారితీస్తుంది. దూడ తల్లి వద్దకు పోయినట్లు, సోముడు కర్మల్లో కోరబడతాడు. పాలు ఎక్కువగా ఉన్న ఆవు మొదటి జెట్ను ఇస్తున్నట్లు.
ఉపో మతిః పృచ్యతే సిచ్యతే మధు మన్ద్రాజనీ చోదతే అన్తరాసని । పవమానః సంతనిః ప్రఘ్నతామివ మధుమాన్ద్రప్సః పరి వారమర్షతి
మనసు దగ్గరికి వచ్చి, తీపిగా, మధురంగా, ఆ పాత్రలో కలకలలాడుతుంది. పవిత్రమైన సోమరసం ప్రవహిస్తూ, తీపి రసబిందువులు వడపోతను దాటి, కొట్టే వాడిలా ముందుకు సాగుతాయి.
అవ్యే వధూయుః పవతే పరి త్వచి శ్రథ్నీతే నప్తీరదితేరృతం యతే । హరిరక్రాన్యజతః సంయతో మదో నృమ్ణా శిశానో మహిషో న శోభతే
పెళ్లికొడుకు చర్మాన్ని చుట్టూ ప్రవహిస్తూ, దాన్ని వదిలిపెడతాడు; ఆదితి కుమారులు సత్యాన్ని కోరుతూ ప్రయాణిస్తారు. పసుపు రంగు సోమరసం, యజ్ఞంలో పుట్టి, నియంత్రణతో, బలంతో, గొప్ప ఎద్దు వలె ప్రకాశిస్తుంది.
ఉక్షా మిమాతి ప్రతి యన్తి ధేనవో దేవస్య దేవీరుప యన్తి నిష్కృతమ్ । అత్యక్రమీదర్జునం వారమవ్యయమత్కం న నిక్తం పరి సోమో అవ్యత
ఎద్దు గాంభీర్యంగా అరుస్తూ, ఆవులు దగ్గరకు వస్తాయి; దేవతలు దేవుని స్థలానికి చేరుకుంటారు. సోమరసం ప్రకాశవంతమైన వడపోతను దాటి, నిరంతరమైన అవరోధాన్ని లేచి, తుడిచిన వస్త్రంలా విస్తరించిపోతుంది.
అమృక్తేన రుశతా వాససా హరిరమర్త్యో నిర్ణిజానః పరి వ్యత । దివస్పృష్ఠం బర్హణా నిర్ణిజే కృతోపస్తరణం చమ్వోర్నభస్మయమ్
అమృతమైన, మెరిసే వస్త్రంతో, పసుపు రంగు, మరణించని సోమరసం పవిత్రమై విస్తరిస్తుంది. అతడు ఆకాశాన్ని తాకి, తన స్థానం సిద్ధం చేసుకొని, మేఘపు కవచాన్ని, ఆకాశంతో నెయ్యబడిన దానిని పరచుకున్నాడు.
సూర్యస్యేవ రశ్మయో ద్రావయిత్నవో మత్సరాసః ప్రసుపః సాకమీరతే । తన్తుం తతం పరి సర్గాస ఆశవో నేన్ద్రాదృతే పవతే ధామ కిం చన
సూర్యకిరణాల వలె వేగంగా, కోరికతో, ఉత్సాహంగా, అవి కలిసి కదులుతాయి. నూలు లాగబడినట్టు, ప్రవాహాలు చుట్టూ పారుతుంటే, ఇంద్రుని నివాసం లేకుండా ఏదీ పవిత్రం కాదని తెలుస్తుంది.
సిన్ధోరివ ప్రవణే నిమ్న ఆశవో వృషచ్యుతా మదాసో గాతుమాశత । శం నో నివేశే ద్విపదే చతుష్పదేఽస్మే వాజాః సోమ తిష్ఠన్తు కృష్టయః
నదిలో ప్రవాహాలు దిగువకు పరుగెత్తినట్టు, బలంతో నడిపించబడిన ప్రవాహాలు గమ్యాన్ని చేరుకుంటాయి. సోమరసం మన నివాసంలో, రెండు కాళ్లు, నాలుగు కాళ్లు ఉన్నవారందరికీ శుభం కలిగించాలి; ధనం, ప్రజలు మన దగ్గర ఉండాలి.
ఆ నః పవస్వ వసుమద్ధిరణ్యవదశ్వావద్గోమద్యవమత్సువీర్యమ్ । యూయం హి సోమ పితరో మమ స్థన దివో మూర్ధానః ప్రస్థితా వయస్కృతః
సోమా, మనకు బంగారం, కుదిరిన గుర్రాలు, పశువులు, యవలు, గొప్ప బలం కలిగిన ఐశ్వర్యాన్ని పవిత్రం చేయు. నీవే మా పితృదేవతలు, ఆకాశ శిఖరంపై నిలిచి, జీవాన్ని సృష్టించేవారు.
ఏతే సోమాః పవమానాస ఇన్ద్రం రథా ఇవ ప్ర యయుః సాతిమచ్ఛ । సుతాః పవిత్రమతి యన్త్యవ్యం హిత్వీ వవ్రిం హరితో వృష్టిమచ్ఛ
ఈ పవిత్రమైన సోమరసాలు, విజయానికి రథాల్లా, ఇంద్రుని వద్దకు వెళ్ళిపోయాయి. పిండిపడినవి, అవరోధం లేకుండా వడపోతను దాటి, ఆవరణాన్ని వదిలి, పసుపు రంగు ప్రవాహాలు వర్షాన్ని చేరుకుంటున్నాయి.
ఇన్దవిన్ద్రాయ బృహతే పవస్వ సుమృళీకో అనవద్యో రిశాదాః । భరా చన్ద్రాణి గృణతే వసూని దేవైర్ద్యావాపృథివీ ప్రావతం నః
సోమా, మహాబలమైన ఇంద్రునికోసం, మృదువుగా, నిందలేని, దాతగా ప్రవహించు. గాయకునికి మెరిసే ధనాన్ని అందించు; దేవతలతో కూడిన ఆకాశం, భూమి మనలను కాపాడాలి.
త్రిరస్మై సప్త ధేనవో దుదుహ్రే సత్యామాశిరం పూర్వ్యే వ్యోమని । చత్వార్యన్యా భువనాని నిర్ణిజే చారూణి చక్రే యదృతైరవర్ధత
మూడు సార్లు, ఏడు ఆవులు అతనికోసం పాలు ఇచ్చాయి, పురాతన ఆకాశంలో నిజమైన పోషణను అందించాయి. ఇంకో నాలుగు లోకాలను పవిత్రం చేసి, అందంగా మార్చి, సత్య ధర్మంతో అభివృద్ధి చెందాడు.
స భిక్షమాణో అమృతస్య చారుణ ఉభే ద్యావా కావ్యేనా వి శశ్రథే । తేజిష్ఠా అపో మంహనా పరి వ్యత యదీ దేవస్య శ్రవసా సదో విదుః
అతడు అమృతాన్ని కోరుతూ, జ్ఞానంతో ఆకాశాన్ని, భూమిని వ్యాపించాడు. అత్యంత శక్తివంతమైన జలాలు మహిమతో విస్తరించాయి, దేవుని కీర్తితో స్థానం తెలుసుకున్నప్పుడు.
తే అస్య సన్తు కేతవోఽమృత్యవోఽదాభ్యాసో జనుషీ ఉభే అను । యేభిర్నృమ్ణా చ దేవ్యా చ పునత ఆదిద్రాజానం మననా అగృభ్ణత
ఇవి అతని లక్షణాలు కావాలి — అమరమైనవి, జయించలేనివి, రెండు జన్మలను అనుసరిస్తున్నవి. వీటితో బలం, దైవశక్తి పవిత్రతను ఇస్తాయి; అప్పుడు జ్ఞానులు రాజును తమ మనస్సుతో పట్టుకున్నారు.
స మృజ్యమానో దశభిః సుకర్మభిః ప్ర మధ్యమాసు మాతృషు ప్రమే సచా । వ్రతాని పానో అమృతస్య చారుణ ఉభే నృచక్షా అను పశ్యతే విశౌ
పది నైపుణ్యంతో శుభ్రపరచబడుతూ, మధ్యలో తల్లులతో కలిసిపోతాడు. మధురమైన అమృతాన్ని సేవిస్తూ, రెండు వర్గాలను మానవ దృష్టితో చూస్తాడు.
స మర్మృజాన ఇన్ద్రియాయ ధాయస ఓభే అన్తా రోదసీ హర్షతే హితః । వృషా శుష్మేణ బాధతే వి దుర్మతీరాదేదిశానః శర్యహేవ శురుధః
బలానికీ, దృష్టికీ పవిత్రమైనవాడు, ఆకాశపు రెండు అంచుల్లో ఆనందిస్తాడు. ఎద్దు తన బలంతో చెడు ఆలోచనలను తుడిచిపెడుతూ, బాణంలా పదునుగా, జాగ్రత్తగా ముందుకు సాగుతాడు.
స మాతరా న దదృశాన ఉస్రియో నానదదేతి మరుతామివ స్వనః । జానన్నృతం ప్రథమం యత్స్వర్ణరం ప్రశస్తయే కమవృణీత సుక్రతుః
తల్లులు చూడని దూడలా అతడు అరుస్తూ, అతని ధ్వని మరుత్ దేవతల గంభీరతను తలపిస్తుంది. మొదటి సత్యాన్ని, బంగారు వర్ణాన్ని తెలుసుకుని, ప్రశంస కోసం, జ్ఞాని తన కోరికను ఎంచుకుంటాడు.
రువతి భీమో వృషభస్తవిష్యయా శృఙ్గే శిశానో హరిణీ విచక్షణః । ఆ యోనిం సోమః సుకృతం ని షీదతి గవ్యయీ త్వగ్భవతి నిర్ణిగవ్యయీ
బలంతో గర్జించే గొప్ప ఎద్దు, కొమ్ములను పదును చేసుకుంటూ, పసుపు రంగు, తెలివైనవాడు. సోమరసం బాగా తయారైన గర్భంలో కూర్చుంటుంది, అతని చర్మం ఆవుల వలె మారి, పశువుల కోసం పవిత్రమవుతుంది.
శుచిః పునానస్తన్వమరేపసమవ్యే హరిర్న్యధావిష్ట సానవి । జుష్టో మిత్రాయ వరుణాయ వాయవే త్రిధాతు మధు క్రియతే సుకర్మభిః
శుద్ధమైన, పవిత్రమైన, మచ్చలేని శరీరంతో, పసుపు రంగు సోమరసం పర్వతశిఖరంపై స్థిరపడింది. మిత్రుడు, వరుణుడు, వాయువు కోసం ప్రీతిపాత్రంగా, మూడు రకాల మధురం నైపుణ్యంతో తయారవుతుంది.
పవస్వ సోమ దేవవీతయే వృషేన్ద్రస్య హార్ది సోమధానమా విశ । పురా నో బాధాద్దురితాతి పారయ క్షేత్రవిద్ధి దిశ ఆహా విపృచ్ఛతే
సోమా, దేవతల అనుగ్రహానికి, మహాబలమైన ఇంద్రుని హృదయానికి పవిత్రంగా ప్రవహించు. మునుపటి కష్టాలనుండి మమ్మల్ని దాటి పోనిచ్చు, అడ్డంకులను తొలగించు, క్షేత్రాన్ని చూపించు, అడిగేవారికి సమాధానం చెప్పు.
హితో న సప్తిరభి వాజమర్షేన్ద్రస్యేన్దో జఠరమా పవస్వ । నావా న సిన్ధుమతి పర్షి విద్వాఞ్ఛూరో న యుధ్యన్నవ నో నిద స్పః
ఓ సోమా, నీవు యుద్ధానికి సిద్ధమైన గుర్రాల వలె విజయం కోసం పరుగెత్తు. ఇంద్రుని కడుపులోకి ప్రవేశించి, నీను స్వచ్ఛంగా మారు. నౌకా నది దాటి పోయినట్టు, జ్ఞానంతో సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళు. వీరుడు యుద్ధంలో రక్షణ ఇస్తాడని, మమ్మల్ని ఎప్పుడూ రక్షించు.