వాచో జన్తుః కవీనాం పవస్వ సోమ ధారయా । దేవేషు రత్నధా అసి
ఓ సోమా, కవుల మాటల నుండి పుట్టినవాడా, బలంతో ప్రవహించు; దేవతలలో నీవు ధనాన్ని కలిగించేవాడివి.
ఆ కలశేషు ధావతి శ్యేనో వర్మ వి గాహతే । అభి ద్రోణా కనిక్రదత్
అతడు పాత్రలలోకి పరుగెత్తుతున్నాడు; గద్దపక్షి తన కవచాన్ని విస్తరించుకుంటోంది; పాత్రలపై గట్టిగా అరుస్తున్నాడు.
పరి ప్ర సోమ తే రసోఽసర్జి కలశే సుతః । శ్యేనో న తక్తో అర్షతి
నీ చుట్టూ, ఓ సోమా, నీ రసం పాత్రలో పోయబడింది; వేగంగా పరిగెత్తే గద్దపక్షిలా అది ప్రవహిస్తోంది.
పవస్వ సోమ మన్దయన్నిన్ద్రాయ మధుమత్తమః
ఇంద్రునికోసం, తీపిగా, ఆనందాన్ని కలిగిస్తూ, ఓ సోమా, ప్రవహించు.
అసృగ్రన్దేవవీతయే వాజయన్తో రథా ఇవ
వారు దైవ అనుగ్రహం కోసం, రథాల్లా పోటీపడి ప్రవహిస్తున్నారు.
తే సుతాసో మదిన్తమాః శుక్రా వాయుమసృక్షత
అవి పిండిన రసాలు, అత్యంత మత్తునిచ్చేవి, ప్రకాశవంతంగా, గాలితో కలిసి ప్రవహించాయి.
గ్రావ్ణా తున్నో అభిష్టుతః పవిత్రం సోమ గచ్ఛసి । దధత్స్తోత్రే సువీర్యమ్
రాయితో కలిపి, ప్రశంసలు అందుకుని, ఓ సోమా, నీవు వడపోతవైపు పోతున్నావు; స్తోత్రానికి వీరత్వాన్ని ఇస్తావు.
ఏష తున్నో అభిష్టుతః పవిత్రమతి గాహతే । రక్షోహా వారమవ్యయమ్
ఇతడు కలిపి, ప్రశంసలు అందుకుని, వడపోతవైపు వస్తున్నాడు; రాక్షసులను నాశనం చేసే వాడు, ఎప్పుడూ రక్షించే వాడు.
యదన్తి యచ్చ దూరకే భయం విన్దతి మామిహ । పవమాన వి తజ్జహి
దగ్గరగా వచ్చినదైనా, దూరంగా ఉన్నదైనా, ఏ భయం వచ్చినా, అది నన్ను తాకనివ్వకు; ఓ పవిత్రతనిచ్చేవాడా, దాన్ని దూరం చేయు.
పవమానః సో అద్య నః పవిత్రేణ విచర్షణిః । యః పోతా స పునాతు నః
పవిత్రతనిచ్చేవాడా, నేడు నీ వడపోతతో మమ్మల్ని శుభ్రపరచు, ఓ జ్ఞానవంతుడా; శుద్ధికర్తగా మమ్మల్ని శుభ్రపరచు.
యత్తే పవిత్రమర్చిష్యగ్నే వితతమన్తరా । బ్రహ్మ తేన పునీహి నః
ఓ అగ్ని, నీ ప్రకాశవంతమైన వడపోత లోపల విస్తరించింది; ఆ పవిత్రతతో మమ్మల్ని శుభ్రపరచు.
యత్తే పవిత్రమర్చివదగ్నే తేన పునీహి నః । బ్రహ్మసవైః పునీహి నః
ఓ అగ్ని, నీ ప్రకాశవంతమైన వడపోతతో మమ్మల్ని శుభ్రపరచు; పవిత్రమైన మంత్రాలతో మమ్మల్ని శుభ్రపరచు.
ఉభాభ్యాం దేవ సవితః పవిత్రేణ సవేన చ । మాం పునీహి విశ్వతః
ఓ దేవతా సవిత, వడపోతతోను, యాగంతోను, రెండు ద్వారా అన్ని వైపులా నన్ను శుభ్రపరచు.
త్రిభిష్ట్వం దేవ సవితర్వర్షిష్ఠైః సోమ ధామభిః । అగ్నే దక్షైః పునీహి నః
దేవుడు సవితా, నీ మూడు గొప్ప స్థలాలతో, సోముని శక్తులతో, అగ్ని, నీ చతురతతో మమ్మల్ని పవిత్రం చేయుము.
పునన్తు మాం దేవజనాః పునన్తు వసవో ధియా । విశ్వే దేవాః పునీత మా జాతవేదః పునీహి మా
దేవతలు నన్ను పవిత్రం చేయాలి, వసవులు జ్ఞానంతో నన్ను పవిత్రం చేయాలి, సమస్త దేవతలు నన్ను పవిత్రం చేయాలి, జాతవేదా, నన్ను పవిత్రం చేయుము.
ప్ర ప్యాయస్వ ప్ర స్యన్దస్వ సోమ విశ్వేభిరంశుభిః । దేవేభ్య ఉత్తమం హవిః
సోమా, నీ అన్ని ప్రవాహాలతో ముందుకు ప్రవహించు, దేవతలకు ఉత్తమమైన హవిని సమర్పించు.
ఉప ప్రియం పనిప్నతం యువానమాహుతీవృధమ్ । అగన్మ బిభ్రతో నమః
మేము ప్రియమైన, యవ్వనంతో ఉన్న, హవులను పెంచే వానిని నమస్కారంతో చేరాము.
అలాయ్యస్య పరశుర్ననాశ తమా పవస్వ దేవ సోమ । ఆఖుం చిదేవ దేవ సోమ
దేవ సోమా, పనికిరాని వాడి గొడ్డలిని నాశనం చేస్తూ ప్రవహించు, దేవ సోమా, ఎలుకను కూడా నాశనం చేయు.
యః పావమానీరధ్యేత్యృషిభిః సమ్భృతం రసమ్ । సర్వం స పూతమశ్నాతి స్వదితం మాతరిశ్వనా
పావమానీ మంత్రాలను చదివేవాడు, ఋషులు సేకరించిన రసాన్ని పొందినవాడు, మాతరిశ్వాన్తో కలసి పవిత్రమైన, రుచికరమైన అన్నాన్ని తింటాడు.
పావమానీర్యో అధ్యేత్యృషిభిః సమ్భృతం రసమ్ । తస్మై సరస్వతీ దుహే క్షీరం సర్పిర్మధూదకమ్
పావమానీ మంత్రాలను చదివేవాడికి, ఋషులు సేకరించిన రసాన్ని పొందినవాడికి, సరస్వతి పాలను, నెయ్యిని, తేనెలు కలిసిన నీటిని ఇస్తుంది.
ప్ర దేవమచ్ఛా మధుమన్త ఇన్దవోఽసిష్యదన్త గావ ఆ న ధేనవః । బర్హిషదో వచనావన్త ఊధభిః పరిస్రుతముస్రియా నిర్ణిజం ధిరే
తేనెలు కలిగిన ఆ ఇంద్రులు, ఆవుల్లా దేవుని వైపు ప్రవహించాయి. అవి బర్హిస్సులో కూర్చొని, మాటలతో, పాత్రలతో, ప్రకాశవంతమైనవి, కలుషరహితమైన హవిని సమర్పించాయి.
స రోరువదభి పూర్వా అచిక్రదదుపారుహః శ్రథయన్స్వాదతే హరిః । తిరః పవిత్రం పరియన్నురు జ్రయో ని శర్యాణి దధతే దేవ ఆ వరమ్
ఆ పసుపు వాడు గట్టిగా అరచి, మునుపటి వారిని మించి, ఆనందంతో పైకి ఎక్కి, మధురతను విడదీసి, వడపోతను దాటి, విశాలమైన శక్తితో చుట్టుముట్టి, దేవుడు తన ఆయుధాలను దించి, ఉత్తమమైనదాన్ని కోరుకుంటాడు.
వి యో మమే యమ్యా సంయతీ మదః సాకంవృధా పయసా పిన్వదక్షితా । మహీ అపారే రజసీ వివేవిదదభివ్రజన్నక్షితం పాజ ఆ దదే
యమ దంపతులను కొలిచే వాడు, కలిసిన మదాన్ని పాలతో కలిసి పెంచే జ్ఞాని, అపారమైన లోకాలను వేరు చేసి, ముందుకు సాగి, అవినాశి బలాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.
స మాతరా విచరన్వాజయన్నపః ప్ర మేధిరః స్వధయా పిన్వతే పదమ్ । అంశుర్యవేన పిపిశే యతో నృభిః సం జామిభిర్నసతే రక్షతే శిరః
తన తల్లులతో కలిసి సంచరిస్తూ, విజయాన్ని పొందుతూ, జ్ఞాని తన స్వశక్తితో మార్గాన్ని విస్తరించుకుంటాడు. యవతో అలంకరించబడిన ఆ బిందువు, మనుషులు పవిత్రం చేసే చోట, బంధువులతో కూర్చొని, తలని కాపాడుతాడు.
సం దక్షేణ మనసా జాయతే కవిరృతస్య గర్భో నిహితో యమా పరః । యూనా హ సన్తా ప్రథమం వి జజ్ఞతుర్గుహా హితం జనిమ నేమముద్యతమ్
దక్షతతో, మనస్సుతో కవి జన్మిస్తాడు, సత్యానికి గర్భంగా, నియమించిన వారు దాచినవాడు. యువకులైనా, మొదట జన్మించినవారు, రహస్యంగా దాగి, వారి జననం ఇంకా వెలుగులోకి రాలేదు.
మన్ద్రస్య రూపం వివిదుర్మనీషిణః శ్యేనో యదన్ధో అభరత్పరావతః । తం మర్జయన్త సువృధం నదీష్వాఁ ఉశన్తమంశుం పరియన్తమృగ్మియమ్
ఆ మధురమైన వాడి రూపాన్ని జ్ఞానులు తెలుసుకున్నారు, గద్ద ఆ బిందువును దూరం నుంచి తెచ్చినప్పుడు. వారు అతన్ని నదుల్లో శుభ్రపరచి, ఎప్పటికీ పెరుగుతూ, ఉత్సాహంగా, స్తోత్రానికి యోగ్యంగా చుట్టుముట్టుతారు.
త్వాం మృజన్తి దశ యోషణః సుతం సోమ ఋషిభిర్మతిభిర్ధీతిభిర్హితమ్ । అవ్యో వారేభిరుత దేవహూతిభిర్నృభిర్యతో వాజమా దర్షి సాతయే
సోమా, పది యువతులు నిన్ను శుభ్రపరుస్తారు, ఋషులు ధ్యానం, ప్రార్థనలతో నిన్ను సిద్ధం చేశారు. నీరు, వస్త్రాలు, దేవతా ఆహ్వానాలతో, పురుషులు సంపద కోసం నిన్ను కోరుతారు.
పరిప్రయన్తం వయ్యం సుషంసదం సోమం మనీషా అభ్యనూషత స్తుభః । యో ధారయా మధుమాఁ ఊర్మిణా దివ ఇయర్తి వాచం రయిషాళమర్త్యః
సోముని, మంచి మిత్రుడిని, స్తుతించదగినవాడిని, జ్ఞానులు స్తుతించారు. తేనెలు కలిగిన అలతో, ప్రవాహంతో, అమరుడు, ధనంతో నిండినవాడు, తన స్వరం ఎత్తాడు.
అయం దివ ఇయర్తి విశ్వమా రజః సోమః పునానః కలశేషు సీదతి । అద్భిర్గోభిర్మృజ్యతే అద్రిభిః సుతః పునాన ఇన్దుర్వరివో విదత్ప్రియమ్
ఈ సోముడు ఆకాశమంతా తన స్వరం ఎత్తి, పవిత్రంగా పాత్రల్లో కూర్చుంటాడు. నీళ్లతో, ఆవులతో, రాళ్లతో నలిపి, పవిత్రమైన సోమ రసం ప్రియమైన మార్గాన్ని కనుగొంటుంది.
ఏవా నః సోమ పరిషిచ్యమానో వయో దధచ్చిత్రతమం పవస్వ । అద్వేషే ద్యావాపృథివీ హువేమ దేవా ధత్త రయిమస్మే సువీరమ్
సోమా, నిన్ను పారుస్తున్నప్పుడు, మాకు అత్యంత శక్తిని ప్రసాదించు. విభిన్నతలేని ద్యావాపృథివులను పిలుస్తాము. దేవతలారా, మాకు ధనం, వీరపుత్రులను ఇవ్వండి.