స సూనుర్మాతరా శుచిర్జాతో జాతే అరోచయత్ । మహాన్మహీ ఋతావృధా
ఆ పవిత్రమైన కుమారుడు, తల్లుల నుండి జన్మించి, పుట్టిన వెంటనే వారిని ప్రకాశింపజేశాడు. అతడు గొప్పవాడు, ధర్మంతో పెరిగి, విస్తృతంగా ఉన్నాడు.
స సప్త ధీతిభిర్హితో నద్యో అజిన్వదద్రుహః । యా ఏకమక్షి వావృధుః
ఏడు మంచి ఆలోచనలతో ప్రేరేపించబడి, ఎలాంటి అడ్డంకీ లేకుండా, నదులను ప్రవహింపజేశాడు. అవన్నీ కలసి ఒకే మూలాన్ని పెంచాయి.
తా అభి సన్తమస్తృతం మహే యువానమా దధుః । ఇన్దుమిన్ద్ర తవ వ్రతే
వారు, మహా యువకుని కోసం, ప్రవహించే ద్రవాన్ని నింపి, విస్తరించి, ఓ ఇంద్రా! నీ నియమంలో ఉంచారు.
అభి వహ్నిరమర్త్యః సప్త పశ్యతి వావహిః । క్రివిర్దేవీరతర్పయత్
అమరుడు అయిన అగ్ని, ప్రకాశిస్తూ, ఏడు నదులను చూస్తున్నాడు. నైపుణ్యంతో ఉన్నవాడు దేవతలను తృప్తిపరిచాడు.
అవా కల్పేషు నః పుమస్తమాంసి సోమ యోధ్యా । తాని పునాన జఙ్ఘనః
ఓ సోమా! మమ్మల్ని ఆ లోతైన చీకటి నుండి దూరం చేయు. శుద్ధి చేస్తూ, వాటిని నాశనం చేశావు.
నూ నవ్యసే నవీయసే సూక్తాయ సాధయా పథః । ప్రత్నవద్రోచయా రుచః
ఇప్పుడు, ఎప్పటికీ కొత్తగా ఉండే ఈ స్తోత్రానికి, మార్గాన్ని సులభం చేయు. పాత వెలుగులను మళ్లీ ప్రకాశింపజేయు.
పవమాన మహి శ్రవో గామశ్వం రాసి వీరవత్ । సనా మేధాం సనా స్వః
ఓ పవమానా! గొప్ప కీర్తి, పశువులు, గుఱ్ఱాలు, వీరులు కలిగిన ధనం, నిలిచిపోయే జ్ఞానం, శాశ్వతమైన వెలుగు ప్రసాదించు.
ప్ర స్వానాసో రథా ఇవార్వన్తో న శ్రవస్యవః । సోమాసో రాయే అక్రముః
పిండించిన సోమాలు, వేగంగా పరిగెత్తే రథాల్లా, కీర్తికోసం ఆశతో, ఐశ్వర్యం కోసం ముందుకు సాగాయి.
హిన్వానాసో రథా ఇవ దధన్విరే గభస్త్యోః । భరాసః కారిణామివ
వాటిని రథాల్లా నడిపిస్తూ, చేతులతో కట్టారు. అవి కర్మకాండలు చేసే వారి పనుల కోసం మోస్తున్నట్లుగా ఉన్నాయి.
రాజానో న ప్రశస్తిభిః సోమాసో గోభిరఞ్జతే । యజ్ఞో న సప్త ధాతృభిః
సోమాలు, రాజుల్లా ప్రశంసలతో, పశువులతో అలంకరించబడ్డాయి. యజ్ఞంలా, ఏడు నిర్వాహకులతో కూడి ఉన్నాయి.
పరి సువానాస ఇన్దవో మదాయ బర్హణా గిరా । సుతా అర్షన్తి ధారయా
పిండించిన సోమరస బిందువులు, ఉల్లాసానికి, తమ శక్తి, గానం తో, పాత్రలో ప్రవహిస్తూ చుట్టూ పారుతున్నాయి.
ఆపానాసో వివస్వతో జనన్త ఉషసో భగమ్ । సూరా అణ్వం వి తన్వతే
వెలుగు పానకాన్ని సేవించేవారు, వివస్వంతునికి ఉదయకాల ధనాన్ని కలిగించారు. బలవంతులు మార్గాన్ని విస్తరించారు.
అప ద్వారా మతీనాం ప్రత్నా ఋణ్వన్తి కారవః । వృష్ణో హరస ఆయవః
బలవంతుడి ప్రవాహాలు, కవులకు పురాతన ఆలోచనల ద్వారాలను తెరిచాయి.
సమీచీనాస ఆసతే హోతారః సప్తజామయః । పదమేకస్య పిప్రతః
హోతృవేదుల ఏడు కుమారులు, ఐక్యంగా కూర్చొని, ఒకే మార్గాన్ని అన్వేషిస్తున్నారు.
నాభా నాభిం న ఆ దదే చక్షుశ్చిత్సూర్యే సచా । కవేరపత్యమా దుహే
నాభికి నాభిలా నేను దానిని ఉంచాను. కన్ను సూర్యుని వెంబడించినట్లే, కవికి సంతానాన్ని పొందుతున్నాను.
అభి ప్రియా దివస్పదమధ్వర్యుభిర్గుహా హితమ్ । సూరః పశ్యతి చక్షసా
ప్రియమైన ఆకాశస్థానాన్ని, యాజ్ఞికులు రహస్యంగా ఉంచినదాన్ని, ప్రకాశవంతుడు తన కన్నుతో చూస్తున్నాడు.
ఉపాస్మై గాయతా నరః పవమానాయేన్దవే । అభి దేవాఁ ఇయక్షతే
ఓ మనవులారా, పవిత్రమైన ఇంద్రునికి పాట పాడండి; దేవతలు ఆయనవద్దకు చేరుకుంటారు.
అభి తే మధునా పయోఽథర్వాణో అశిశ్రయుః । దేవం దేవాయ దేవయు
అథర్వణులు నీ చుట్టూ తేనెలతో కూడిన పాలను పోశారు; దేవుడైన నీకు, దేవతలకు తగినవాడవు.
స నః పవస్వ శం గవే శం జనాయ శమర్వతే । శం రాజన్నోషధీభ్యః
మా కోసం ప్రవహించు, గోవుకు మంగళం కలిగించు, ప్రజలకు మేలు కలిగించు, రథసారధికి, రాజులకు, మొక్కలకు మంగళం కలిగించు.
బభ్రవే ను స్వతవసేఽరుణాయ దివిస్పృశే । సోమాయ గాథమర్చత
ఆకాశాన్ని తాకే, స్వయంగా శక్తివంతుడైన, అరుణవర్ణుడైన సోముని ఇప్పుడు పాటలతో స్తుతించండి.
హస్తచ్యుతేభిరద్రిభిః సుతం సోమం పునీతన । మధావా ధావతా మధు
చేతితో కదిలించే రాళ్లతో నలిపిన సోమాన్ని శుద్ధి చేయండి; అది తేనెలా మధురంగా ప్రవహించనివ్వండి.
నమసేదుప సీదత దధ్నేదభి శ్రీణీతన । ఇన్దుమిన్ద్రే దధాతన
వందనం చేసి, దగ్గర కూర్చొని, పాత్రను శ్రద్ధగా వినండి; ఆ ఇంద్రునికోసం సోమాన్ని సమర్పించండి.
అమిత్రహా విచర్షణిః పవస్వ సోమ శం గవే । దేవేభ్యో అనుకామకృత్
శత్రువులను నాశనం చేసే, జ్ఞానవంతుడైన సోమా, గోవుకు, దేవతలకు, వారి కోరికలు తీర్చుతూ ప్రవహించు.
ఇన్ద్రాయ సోమ పాతవే మదాయ పరి షిచ్యసే । మనశ్చిన్మనసస్పతిః
సోమా, నీవు ఇంద్రునికి త్రాగుటకు, ఆనందానికి పోయబడుతున్నావు; మనస్సు కూడా, మనస్సుకు అధిపతియైనదీ, నిన్ను కోరుకుంటుంది.
పవమాన సువీర్యం రయిం సోమ రిరీహి నః । ఇన్దవిన్ద్రేణ నో యుజా
పవిత్రుడా, మాకు వీరత్వాన్ని, ధనాన్ని ప్రసాదించు; ఇంద్రునితో కలసి మమ్మల్ని కాపాడు.
సోమా అసృగ్రమిన్దవః సుతా ఋతస్య సాదనే । ఇన్ద్రాయ మధుమత్తమాః
ఇంద్రునికోసం నలిపిన సోమరసాలు, సత్యాసనంలో తేనెలా మధురంగా ప్రవహించాయి.
అభి విప్రా అనూషత గావో వత్సం న మాతరః । ఇన్ద్రం సోమస్య పీతయే
పండితులు, తల్లులు దూడను పిలిచినట్లు, ఇంద్రునికి సోమాన్ని త్రాగమని పిలిచారు.
మదచ్యుత్క్షేతి సాదనే సిన్ధోరూర్మా విపశ్చిత్ । సోమో గౌరీ అధి శ్రితః
మధురతతో ప్రవహిస్తూ, సోముడు నదిలోని అలపై, జ్ఞానవంతుడై, ఆవుపై విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.
దివో నాభా విచక్షణోఽవ్యో వారే మహీయతే । సోమో యః సుక్రతుః కవిః
ఆకాశ నాభిలోంచి, వివేకవంతుడైన సోముడు, నీళ్లలో మహిమను పొందాడు; అతను జ్ఞానవంతుడు, కవి.
యః సోమః కలశేష్వాఁ అన్తః పవిత్ర ఆహితః । తమిన్దుః పరి షస్వజే
పాత్రల్లో, పట్నంలో ఉంచిన ఆ సోమాన్ని, ఇందు ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.