పునానాసశ్చమూషదో గచ్ఛన్తో వాయుమశ్వినా । తే నో ధాన్తు సువీర్యమ్
తమను శుద్ధి చేసుకుంటూ, రసం పిండుతూ, వాయువు, అశ్వినులవద్దకు వెళ్తున్నారు; వారు మాకు వీరత్వాన్ని ప్రసాదించుగాక.
ఇన్ద్రస్య సోమ రాధసే పునానో హార్ది చోదయ । ఋతస్య యోనిమాసదమ్
ఇంద్రుని కృపకు శుద్ధమైన సోమా, హృదయంలోకి ప్రవేశించి, సత్యస్థానంలో స్థిరపడు.
మృజన్తి త్వా దశ క్షిపో హిన్వన్తి సప్త ధీతయః । అను విప్రా అమాదిషుః
పది వేళ్లు నిన్ను శుభ్రపరుస్తున్నాయి, ఏడు ధ్యానాలు నిన్ను ప్రేరేపిస్తున్నాయి; కవులు నీ అడుగుజాడను అనుసరించారు.
దేవేభ్యస్త్వా మదాయ కం సృజానమతి మేష్యః । సం గోభిర్వాసయామసి
దేవతలకు ఆనందానికి నిన్ను పంపుతున్నాము, ప్రవహించు వాడా; మేము నిన్ను ఆవులతో అలంకరిస్తాము.
పునానః కలశేష్వా వస్త్రాణ్యరుషో హరిః । పరి గవ్యాన్యవ్యత
పాత్రల్లో శుద్ధమవుతూ, అరుణవర్ణుడు వస్త్రాలు ధరించాడు; ఆవులను చుట్టుముట్టాడు.
మఘోన ఆ పవస్వ నో జహి విశ్వా అప ద్విషః । ఇన్దో సఖాయమా విశ
ఓ దాత! మాకు ప్రవహించు; అన్ని ద్వేషాలను తొలగించు; ఓ ఇండు! మాకు స్నేహితుడిగా రా.
వృష్టిం దివః పరి స్రవ ద్యుమ్నం పృథివ్యా అధి । సహో నః సోమ పృత్సు ధాః
ఆకాశం నుండి వర్షాన్ని కురిపించు, భూమిపై బలాన్ని ప్రసాదించు; ఓ సోమా! యుద్ధాలలో మాకు శక్తిని ఇవ్వు.
నృచక్షసం త్వా వయమిన్ద్రపీతం స్వర్విదమ్ । భక్షీమహి ప్రజామిషమ్
ఇంద్రుడు సేవించిన, వెలుగు తెలిసిన సోమా! మేము నిన్ను సంతానానికి ఆహారంగా స్వీకరించగలము.
పరి ప్రియా దివః కవిర్వయాంసి నప్త్యోర్హితః । సువానో యాతి కవిక్రతుః
ఆకాశానికి ప్రియమైన, మహా జ్ఞానంతో ఉన్న కవి, తన వంశంలో స్థాపించబడి, అందరితో ప్రశంసలు అందుకుంటూ ముందుకు సాగుతున్నాడు.
ప్రప్ర క్షయాయ పన్యసే జనాయ జుష్టో అద్రుహే । వీత్యర్ష చనిష్ఠయా
ఆయన, ప్రజలకు ఇష్టమైనవాడిగా, నిజాయితీతో, ఎలాంటి మోసమూ లేకుండా, ఇంటి కోసం వేగంగా ముందుకు వెళ్తున్నాడు.
స సూనుర్మాతరా శుచిర్జాతో జాతే అరోచయత్ । మహాన్మహీ ఋతావృధా
ఆ పవిత్రమైన కుమారుడు, తల్లుల నుండి జన్మించి, పుట్టిన వెంటనే వారిని ప్రకాశింపజేశాడు. అతడు గొప్పవాడు, ధర్మంతో పెరిగి, విస్తృతంగా ఉన్నాడు.
స సప్త ధీతిభిర్హితో నద్యో అజిన్వదద్రుహః । యా ఏకమక్షి వావృధుః
ఏడు మంచి ఆలోచనలతో ప్రేరేపించబడి, ఎలాంటి అడ్డంకీ లేకుండా, నదులను ప్రవహింపజేశాడు. అవన్నీ కలసి ఒకే మూలాన్ని పెంచాయి.
తా అభి సన్తమస్తృతం మహే యువానమా దధుః । ఇన్దుమిన్ద్ర తవ వ్రతే
వారు, మహా యువకుని కోసం, ప్రవహించే ద్రవాన్ని నింపి, విస్తరించి, ఓ ఇంద్రా! నీ నియమంలో ఉంచారు.
అభి వహ్నిరమర్త్యః సప్త పశ్యతి వావహిః । క్రివిర్దేవీరతర్పయత్
అమరుడు అయిన అగ్ని, ప్రకాశిస్తూ, ఏడు నదులను చూస్తున్నాడు. నైపుణ్యంతో ఉన్నవాడు దేవతలను తృప్తిపరిచాడు.
అవా కల్పేషు నః పుమస్తమాంసి సోమ యోధ్యా । తాని పునాన జఙ్ఘనః
ఓ సోమా! మమ్మల్ని ఆ లోతైన చీకటి నుండి దూరం చేయు. శుద్ధి చేస్తూ, వాటిని నాశనం చేశావు.
నూ నవ్యసే నవీయసే సూక్తాయ సాధయా పథః । ప్రత్నవద్రోచయా రుచః
ఇప్పుడు, ఎప్పటికీ కొత్తగా ఉండే ఈ స్తోత్రానికి, మార్గాన్ని సులభం చేయు. పాత వెలుగులను మళ్లీ ప్రకాశింపజేయు.
పవమాన మహి శ్రవో గామశ్వం రాసి వీరవత్ । సనా మేధాం సనా స్వః
ఓ పవమానా! గొప్ప కీర్తి, పశువులు, గుఱ్ఱాలు, వీరులు కలిగిన ధనం, నిలిచిపోయే జ్ఞానం, శాశ్వతమైన వెలుగు ప్రసాదించు.
ప్ర స్వానాసో రథా ఇవార్వన్తో న శ్రవస్యవః । సోమాసో రాయే అక్రముః
పిండించిన సోమాలు, వేగంగా పరిగెత్తే రథాల్లా, కీర్తికోసం ఆశతో, ఐశ్వర్యం కోసం ముందుకు సాగాయి.
హిన్వానాసో రథా ఇవ దధన్విరే గభస్త్యోః । భరాసః కారిణామివ
వాటిని రథాల్లా నడిపిస్తూ, చేతులతో కట్టారు. అవి కర్మకాండలు చేసే వారి పనుల కోసం మోస్తున్నట్లుగా ఉన్నాయి.
రాజానో న ప్రశస్తిభిః సోమాసో గోభిరఞ్జతే । యజ్ఞో న సప్త ధాతృభిః
సోమాలు, రాజుల్లా ప్రశంసలతో, పశువులతో అలంకరించబడ్డాయి. యజ్ఞంలా, ఏడు నిర్వాహకులతో కూడి ఉన్నాయి.
పరి సువానాస ఇన్దవో మదాయ బర్హణా గిరా । సుతా అర్షన్తి ధారయా
పిండించిన సోమరస బిందువులు, ఉల్లాసానికి, తమ శక్తి, గానం తో, పాత్రలో ప్రవహిస్తూ చుట్టూ పారుతున్నాయి.
ఆపానాసో వివస్వతో జనన్త ఉషసో భగమ్ । సూరా అణ్వం వి తన్వతే
వెలుగు పానకాన్ని సేవించేవారు, వివస్వంతునికి ఉదయకాల ధనాన్ని కలిగించారు. బలవంతులు మార్గాన్ని విస్తరించారు.
అప ద్వారా మతీనాం ప్రత్నా ఋణ్వన్తి కారవః । వృష్ణో హరస ఆయవః
బలవంతుడి ప్రవాహాలు, కవులకు పురాతన ఆలోచనల ద్వారాలను తెరిచాయి.
సమీచీనాస ఆసతే హోతారః సప్తజామయః । పదమేకస్య పిప్రతః
హోతృవేదుల ఏడు కుమారులు, ఐక్యంగా కూర్చొని, ఒకే మార్గాన్ని అన్వేషిస్తున్నారు.
నాభా నాభిం న ఆ దదే చక్షుశ్చిత్సూర్యే సచా । కవేరపత్యమా దుహే
నాభికి నాభిలా నేను దానిని ఉంచాను. కన్ను సూర్యుని వెంబడించినట్లే, కవికి సంతానాన్ని పొందుతున్నాను.
అభి ప్రియా దివస్పదమధ్వర్యుభిర్గుహా హితమ్ । సూరః పశ్యతి చక్షసా
ప్రియమైన ఆకాశస్థానాన్ని, యాజ్ఞికులు రహస్యంగా ఉంచినదాన్ని, ప్రకాశవంతుడు తన కన్నుతో చూస్తున్నాడు.
ఉపాస్మై గాయతా నరః పవమానాయేన్దవే । అభి దేవాఁ ఇయక్షతే
ఓ మనవులారా, పవిత్రమైన ఇంద్రునికి పాట పాడండి; దేవతలు ఆయనవద్దకు చేరుకుంటారు.
అభి తే మధునా పయోఽథర్వాణో అశిశ్రయుః । దేవం దేవాయ దేవయు
అథర్వణులు నీ చుట్టూ తేనెలతో కూడిన పాలను పోశారు; దేవుడైన నీకు, దేవతలకు తగినవాడవు.
స నః పవస్వ శం గవే శం జనాయ శమర్వతే । శం రాజన్నోషధీభ్యః
మా కోసం ప్రవహించు, గోవుకు మంగళం కలిగించు, ప్రజలకు మేలు కలిగించు, రథసారధికి, రాజులకు, మొక్కలకు మంగళం కలిగించు.
బభ్రవే ను స్వతవసేఽరుణాయ దివిస్పృశే । సోమాయ గాథమర్చత
ఆకాశాన్ని తాకే, స్వయంగా శక్తివంతుడైన, అరుణవర్ణుడైన సోముని ఇప్పుడు పాటలతో స్తుతించండి.