సమిద్ధో విశ్వతస్పతిః పవమానో వి రాజతి । ప్రీణన్వృషా కనిక్రదత్
ప్రజ్వలించి, సమస్త జగత్తు అధిపతిగా పవిత్రుడు ప్రకాశిస్తూ, గర్జించే వృషభుడు ఆనందాన్ని పంచుతాడు.
తనూనపాత్పవమానః శృఙ్గే శిశానో అర్షతి । అన్తరిక్షేణ రారజత్
శరీరాన్ని రక్షించే పవిత్రుడు, తన కొమ్ములను పదును పెట్టుకుంటూ ప్రవహిస్తూ, అంతరిక్షంలో ప్రకాశిస్తాడు.
ఈళేన్యః పవమానో రయిర్వి రాజతి ద్యుమాన్ । మధోర్ధారాభిరోజసా
ఇష్టమైన, పవిత్రతను కలిగించే ప్రవాహం ధనంగా, ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతో మెరిసిపోతుంది. అది తేనె సారంతో, తేనె ప్రవాహాలతో నిండినదిగా వెలుగుతుంటుంది.
బర్హిః ప్రాచీనమోజసా పవమాన స్తృణన్హరిః । దేవేషు దేవ ఈయతే
పవిత్రుడా, నీవు బలంతో తూర్పు వైపున పవిత్ర దర్భను పరచి, స్వర్ణవర్ణుడవై దేవతలలో దేవుడిగా ముందుకు సాగుతున్నావు.
ఉదాతైర్జిహతే బృహద్ద్వారో దేవీర్హిరణ్యయీః । పవమానేన సుష్టుతాః
విస్తారమైన, ఎత్తైన, స్వర్ణవర్ణమైన ఆ దివ్య ద్వారాలు పవిత్రుడి స్తుతితో తెరుచుకొని, ప్రత్యేకంగా నిలుస్తున్నాయి.
సుశిల్పే బృహతీ మహీ పవమానో వృషణ్యతి । నక్తోషాసా న దర్శతే
సృష్టిలో నైపుణ్యంతో, విశాలంగా, గొప్పగా పవిత్రుడు గర్జిస్తూ కనిపిస్తున్నాడు. అతడు రాత్రి, ఉదయపు వెలుగు లాంటి వాడిగా దర్శనమిస్తున్నాడు.
ఉభా దేవా నృచక్షసా హోతారా దైవ్యా హువే । పవమాన ఇన్ద్రో వృషా
రెండు దివ్య హోతృదేవతలను, దేవతలలో జ్ఞానితోనిచే పిలుస్తున్నాను. పవిత్రుడైన ఇంద్రుడు, మహాబలశాలి వృషభుడు.
భారతీ పవమానస్య సరస్వతీళా మహీ । ఇమం నో యజ్ఞమా గమన్తిస్రో దేవీః సుపేశసః
భారతి, సరస్వతి, ఇళా అనే మూడు గొప్ప దేవతలు, ఈ యజ్ఞానికి అందంగా అలంకరించబడి వచ్చునుగాక.
త్వష్టారమగ్రజాం గోపాం పురోయావానమా హువే । ఇన్దురిన్ద్రో వృషా హరిః పవమానః ప్రజాపతిః
ప్రాచీనుడైన త్వష్టారును, పశువుల కాపరిని, ముందుగా నడిపేవాడిని పిలుస్తున్నాను. ఇంద్రుడు, ఇండు, వృషభుడు, స్వర్ణవర్ణుడు, పవిత్రుడు, ప్రాణుల అధిపతి.
వనస్పతిం పవమాన మధ్వా సమఙ్గ్ధి ధారయా । సహస్రవల్శం హరితం భ్రాజమానం హిరణ్యయమ్
పవిత్రుడా, తేనెతో, ప్రవాహంతో, వృక్షాధిపతితో కలిసిపో. వెయ్యి కొమ్మలతో, ఆకుపచ్చగా, ప్రకాశవంతంగా, బంగారు వర్ణంతో మెరిసే వాడవు.
విశ్వే దేవాః స్వాహాకృతిం పవమానస్యా గత । వాయుర్బృహస్పతిః సూర్యోఽగ్నిరిన్ద్రః సజోషసః
స్వాహా మంత్రంతో అన్ని దేవతలు పవిత్రుని వద్దకు వచ్చారు. వాయువు, బృహస్పతి, సూర్యుడు, అగ్ని, ఇంద్రుడు — వీరందరూ ఏకముగా ఉన్నారు.
మన్ద్రయా సోమ ధారయా వృషా పవస్వ దేవయుః । అవ్యో వారేష్వస్మయుః
సోమా, ఆనందదాయక ప్రవాహంతో, బలవంతుడవై, దేవతల కోసం పవిత్రుడవు. మేము కోరినదానికి సిద్ధంగా, మలినములేని వాడవు.
అభి త్యం మద్యం మదమిన్దవిన్ద్ర ఇతి క్షర । అభి వాజినో అర్వతః
ఇండు బిందువులారా, ఆ మధురమైన ఆనందానికి, ఇంద్రుడివై ప్రవహించు. వేగంగా పరిగెత్తే గుర్రాలకు, అశ్వాలకు చేరుకో.
అభి త్యం పూర్వ్యం మదం సువానో అర్ష పవిత్ర ఆ । అభి వాజముత శ్రవః
పిసికి, ఆ ప్రాచీన మదాన్ని, పవిత్రద్వారా ప్రవహించు. బలానికి, కీర్తికి కూడా చేరుకో.
అను ద్రప్సాస ఇన్దవ ఆపో న ప్రవతాసరన్ । పునానా ఇన్ద్రమాశత
ఇండు బిందువులు, వాన నీళ్ళు లాగా, దిగువకు ప్రవహించాయి. పవిత్రమై, అవి ఇంద్రుని చేరుకున్నాయి.
యమత్యమివ వాజినం మృజన్తి యోషణో దశ । వనే క్రీళన్తమత్యవిమ్
పది యువతులు, అడవిలో ఆడుకుంటూ, ఎవరూ మించలేని వేగవంతుడిని శుభ్రపరుస్తారు.
తం గోభిర్వృషణం రసం మదాయ దేవవీతయే । సుతం భరాయ సం సృజ
ఆ వృషభుడైన రసాన్ని, ఆవులతో కలిపి, ఆనందానికి, దేవతల అనుగ్రహానికి, పిసికి, హోమార్పణానికి విడుదలచేయు.
దేవో దేవాయ ధారయేన్ద్రాయ పవతే సుతః । పయో యదస్య పీపయత్
దేవుడు, పిసికి, పవిత్రుడై, ఇంద్రుని కోసం ప్రవహిస్తున్నాడు. అతని పాలు అతడిని ఉప్పొంగింపజేస్తున్నాయి.
ఆత్మా యజ్ఞస్య రంహ్యా సుష్వాణః పవతే సుతః । ప్రత్నం ని పాతి కావ్యమ్
యజ్ఞానికి ప్రాణమైన, ఆనందదాయకమైన, పిసికి, పవిత్రుడై ప్రవహిస్తున్నాడు. అతడు ప్రాచీన జ్ఞానాన్ని ప్రసరిస్తున్నాడు.
ఏవా పునాన ఇన్ద్రయుర్మదం మదిష్ఠ వీతయే । గుహా చిద్దధిషే గిరః
ఇండూ, ఇలా పవిత్రమై, ఉత్సాహభరితమైన ఆనందాన్ని విందుకు తెచ్చిపెట్టు. నీవు రహస్యంగానైనా గానాలు నింపావు.
అసృగ్రమిన్దవః పథా ధర్మన్నృతస్య సుశ్రియః । విదానా అస్య యోజనమ్
సత్యమార్గంలో ప్రకాశవంతంగా, అందంగా, యుక్తిగా ప్రవహించిన ఈ బిందువులు ఆయన యుక్తిని తెలుసుకొని ప్రవహించాయి.
ప్ర ధారా మధ్వో అగ్రియో మహీరపో వి గాహతే । హవిర్హవిష్షు వన్ద్యః
మధురమైన ప్రధాన ధార, విస్తారంగా, గొప్పగా వ్యాపించి, హవిస్సుల మధ్య పూజకు యోగ్యుడై నిలిచాడు.
ప్ర యుజో వాచో అగ్రియో వృషావ చక్రదద్వనే । సద్మాభి సత్యో అధ్వరః
వాక్కులో ప్రథముడైన వృషభుడు, యుక్తి కలిగి, ఆరాధకునికి ధ్వని కలిగించాడు; నిజమైన యజ్ఞం ఇంటింటా స్థాపించబడింది.
పరి యత్కావ్యా కవిర్నృమ్ణా వసానో అర్షతి । స్వర్వాజీ సిషాసతి
వీర్యంతో అలంకరించబడిన కవి, గీతాలతో ప్రయాణిస్తూ, వెలుగు లోకాన్ని పొందాలని యత్నిస్తాడు.
పవమానో అభి స్పృధో విశో రాజేవ సీదతి । యదీమృణ్వన్తి వేధసః
పవమానుడు శత్రువులను జయించి, ప్రజల్లో రాజువలె కూర్చుంటాడు; జ్ఞానులు ఆయనను శుద్ధి చేసినప్పుడు.
అవ్యో వారే పరి ప్రియో హరిర్వనేషు సీదతి । రేభో వనుష్యతే మతీ
నీటిలో మునిగిన ప్రియమైన పింగళవర్ణుడు అడవుల్లో కూర్చుంటాడు; గర్జించే వాడు స్తోత్రంతో ప్రశంసించబడతాడు.
స వాయుమిన్ద్రమశ్వినా సాకం మదేన గచ్ఛతి । రణా యో అస్య ధర్మభిః
తన ధర్మంతో పోరాడుతూ, వాయువు, ఇంద్రుడు, అశ్వినులతో కలిసి ఉల్లాసంగా ప్రయాణిస్తాడు.
ఆ మిత్రావరుణా భగం మధ్వః పవన్త ఊర్మయః । విదానా అస్య శక్మభిః
మిత్రవరుణులకు, భగానికి మధురతరంగాలు ఆయన శక్తిని తెలుసుకొని ప్రవహిస్తాయి.
అస్మభ్యం రోదసీ రయిం మధ్వో వాజస్య సాతయే । శ్రవో వసూని సం జితమ్
అక్కసూర్య, భూమి! మాకు ధనం, బలాన్ని పొందేందుకు మధురత, కీర్తి, సమకూరిన ఐశ్వర్యాన్ని దయచేయండి.
ఏతే సోమా అభి ప్రియమిన్ద్రస్య కామమక్షరన్ । వర్ధన్తో అస్య వీర్యమ్
ఈ సోమాలు ఇంద్రుని ఆకాంక్షను పెంచుతూ, ఆయన శక్తిని అభివృద్ధి చేస్తూ ప్రవహించాయి.