త్వం తమిన్ద్ర పర్వతం మహామురుం వజ్రేణ వజ్రిన్పర్వశశ్చకర్తిథ । అవాసృజో నివృతాః సర్తవా అపః సత్రా విశ్వం దధిషే కేవలం సహః
ఇంద్రా, నీవు నీ వజ్రాయుధంతో ఆ విస్తారమైన గొప్ప పర్వతాన్ని చీల్చావు. నీ శక్తితో ఆపబడిన నీళ్ళను విడుదల చేసి ప్రవహించావు. నీ బలంతో మొత్తం జగత్తును స్థిరపరిచావు.
నూ చిత్సహోజా అమృతో ని తున్దతే హోతా యద్దూతో అభవద్వివస్వతః । వి సాధిష్ఠేభిః పథిభీ రజో మమ ఆ దేవతాతా హవిషా వివాసతి
ఇప్పుడు, శక్తితో పుట్టిన అమరుడు కదలడు కాదు. అతను వివస్వంతునికి హోతగా, దూతగా మారినప్పుడు, దేవతలు నిర్ణయించిన మార్గాల్లో సాగుతూ, భక్తితో హవిసును పంచుతాడు.
ఆ స్వమద్మ యువమానో అజరస్తృష్వవిష్యన్నతసేషు తిష్ఠతి । అత్యో న పృష్ఠం ప్రుషితస్య రోచతే దివో న సాను స్తనయన్నచిక్రదత్
ఆయన యవ్వనంతో, వృద్ధాప్యం లేకుండా తన స్థలానికి వస్తాడు. దాహంతో, అగ్నిలో నిలబడతాడు. గుర్రంలా అతని వెనుక భాగం తేమతో మెరిసిపోతుంది. పర్వత శిఖరంపై మేఘగర్జనలా అతని ధ్వని వినిపిస్తుంది.
క్రాణా రుద్రేభిర్వసుభిః పురోహితో హోతా నిషత్తో రయిషాళమర్త్యః । రథో న విక్ష్వృఞ్జసాన ఆయుషు వ్యానుషగ్వార్యా దేవ ఋణ్వతి
ఆయన రుద్రులతో, వసులతో కలసి, ధనాన్ని ప్రసాదించే ప్రధాన హోతగా మానవుల్లో కూర్చుంటాడు. పందెంలో పరుగెత్తే రథంలా, ఆ దేవుడు మన జీవితానికి కావలసిన దానిని ఇస్తాడు.
వి వాతజూతో అతసేషు తిష్ఠతే వృథా జుహూభిః సృణ్యా తువిష్వణిః । తృషు యదగ్నే వనినో వృషాయసే కృష్ణం త ఏమ రుశదూర్మే అజర
గాలితో నడిపించబడుతూ, అతను అగ్నిలో నిలబడతాడు. ఖాళీ హవిస్పాత్రలతో, గొప్ప శబ్దంతో ఉన్నాడు. అగ్నీ, నీవు అడవిలో బలమైన వృషభుడివై మెరిసినప్పుడు, నల్లటి మేకపురుగు తెల్లగా, చిరకాలంగా మెరిసిపోతుంది.
తపుర్జమ్భో వన ఆ వాతచోదితో యూథే న సాహ్వాఁ అవ వాతి వంసగః । అభివ్రజన్నక్షితం పాజసా రజ స్థాతుశ్చరథం భయతే పతత్రిణః
గర్జించే అగ్ని, గాలి తోడుగా అడవిలో ప్రయాణిస్తుంది. మందలో నాయకుల్లా, అది వెదురు చెట్లను కూలదీస్తుంది. ముందుకు సాగుతూ, తన బలంతో దారిలో నడుస్తూ, విశ్రాంతిలో ఉన్న పక్షులను, ఎగురుతున్నవాటిని భయపెడుతుంది.
దధుష్ట్వా భృగవో మానుషేష్వా రయిం న చారుం సుహవం జనేభ్యః । హోతారమగ్నే అతిథిం వరేణ్యం మిత్రం న శేవం దివ్యాయ జన్మనే
భృగువులు నిన్ను మానవుల్లో స్థాపించారు. ప్రజలకు అందమైన, సులభంగా పిలవదగిన ధనంలా నీవున్నావు. అగ్నీ, హోతగా, ఆతిథ్యంగా, మిత్రుడిగా, దివ్య జన్మకు శుభదాయకుడివి.
హోతారం సప్త జుహ్వో యజిష్ఠం యం వాఘతో వృణతే అధ్వరేషు । అగ్నిం విశ్వేషామరతిం వసూనాం సపర్యామి ప్రయసా యామి రత్నమ్
ఏడు హవిస్పాత్రలు, యజ్ఞాల్లో ఆచార్యులు ఎంచుకునే అతి ఉత్తమ హోతను ఎన్నుకుంటాయి. అగ్నీ, వసువులకు ఆనందదాయకుడవు. నేను భక్తితో నిన్ను ఆరాధిస్తూ, ధనాన్ని కోరుతున్నాను.
అచ్ఛిద్రా సూనో సహసో నో అద్య స్తోతృభ్యో మిత్రమహః శర్మ యచ్ఛ । అగ్నే గృణన్తమంహస ఉరుష్యోర్జో నపాత్పూర్భిరాయసీభిః
ఓ శక్తిపుత్రుడా, ఈరోజు మా కీర్తిగాయకులకు నిరంతర, మిత్రత్వపూర్వక రక్షణను ఇవ్వు. అగ్నీ, నీవు ప్రశంసలు అందుకుంటూ, బాధల నుంచి విముక్తుడవై, విశాలమైన శక్తితో, పూర్వీకులతో కలసి ఉండి రక్షించు.
భవా వరూథం గృణతే విభావో భవా మఘవన్మఘవద్భ్యః శర్మ । ఉరుష్యాగ్నే అంహసో గృణన్తం ప్రాతర్మక్షూ ధియావసుర్జగమ్యాత్
ప్రశంసకుడికి ఆశ్రయం కలిగించు, ఓ ప్రకాశమయుడా. దాతలకు among దాతలకు రక్షణగా ఉండు. అగ్నీ, మా కీర్తిగాయకుడిని విస్తృతంగా బాధల నుంచి కాపాడు. ఉదయాన్నే, జ్ఞానంతో వాడిని రప్పించు.
వయా ఇదగ్నే అగ్నయస్తే అన్యే త్వే విశ్వే అమృతా మాదయన్తే । వైశ్వానర నాభిరసి క్షితీనాం స్థూణేవ జనాఁ ఉపమిద్యయన్థ
ఓ అగ్నీ, నీ వల్ల ఇతర అగ్నులు ఆనందిస్తాయి. అన్ని అమృతులు నీవల్ల సంతోషిస్తారు. వైశ్వానరా, నువ్వు ప్రజల మధ్య నాభిలా ఉన్నావు. గడ్డలలో నీవు స్తంభంలా గౌరవించబడుతున్నావు.
మూర్ధా దివో నాభిరగ్నిః పృథివ్యా అథాభవదరతీ రోదస్యోః । తం త్వా దేవాసోఽజనయన్త దేవం వైశ్వానర జ్యోతిరిదార్యాయ
అగ్ని ఆకాశానికి తల, భూమికి నాభి. అలా ఆయన రెండు లోకాల ఆనందంగా మారాడు. దేవతలు నిన్ను, ఓ వైశ్వానరా, ఆర్యులకు దివ్యమైన వెలుగుగా సృష్టించారు.
ఆ సూర్యే న రశ్మయో ధ్రువాసో వైశ్వానరే దధిరేఽగ్నా వసూని । యా పర్వతేష్వోషధీష్వప్సు యా మానుషేష్వసి తస్య రాజా
సూర్యకిరణాల్లా స్థిరంగా, వైశ్వానర అగ్నిలో ధనాలు నిలిపారు. పర్వతాల్లో, ఔషధాల్లో, నీళ్లలో, మానవుల్లో ఉన్నవన్నీ - వాటికి నీవే రాజు.
బృహతీ ఇవ సూనవే రోదసీ గిరో హోతా మనుష్యో న దక్షః । స్వర్వతే సత్యశుష్మాయ పూర్వీర్వైశ్వానరాయ నృతమాయ యహ్వీః
పెద్దవాళ్ళు తమ కుమారునికి పాటలు పాడినట్లుగా, రెండు లోకాలు నీకు కీర్తన చేస్తాయి. మానవ హోత, దక్షుడిలా నైపుణ్యంతో ఉన్నాడు. నిజమైన శక్తితో, పురాతన స్తోత్రాలతో, మానవుల్లో ఉత్తముడైన వైశ్వానరుని స్తుతిస్తారు.
దివశ్చిత్తే బృహతో జాతవేదో వైశ్వానర ప్ర రిరిచే మహిత్వమ్ । రాజా కృష్టీనామసి మానుషీణాం యుధా దేవేభ్యో వరివశ్చకర్థ
ఓ జాతవేదా, వైశ్వానరా, నీ మహిమ ఆకాశం నుండి విస్తరించింది. నీవు ప్రజలకూ, మానవులకు రాజువై, యుద్ధంలో దేవతలకు మార్గం చూపినవాడవు.
ప్ర నూ మహిత్వం వృషభస్య వోచం యం పూరవో వృత్రహణం సచన్తే । వైశ్వానరో దస్యుమగ్నిర్జఘన్వాఁ అధూనోత్కాష్ఠా అవ శమ్బరం భేత్
ఇప్పుడు ఆ వృషభుని మహిమను నేను ప్రకటించబోతున్నాను. పురువులు whom అనుసరిస్తారు, వృత్రుని సంహరించినవాడవు. వైశ్వానరుడు, శత్రువులను సంహరించి, అడవులను కదిలించి, శంబరుని కోటను పగలగొట్టాడు.
వైశ్వానరో మహిమ్నా విశ్వకృష్టిర్భరద్వాజేషు యజతో విభావా । శాతవనేయే శతినీభిరగ్నిః పురుణీథే జరతే సూనృతావాన్
వైశ్వానరుడు తన మహిమతో అన్ని ప్రజలలో ప్రకాశిస్తున్నాడు. భరద్వాజుల యాజ్ఞికులలో ఆయన వెలుగుతాడు. శాతవనేయుని ఇంటిలో, తన పదునైన జ్వాలలతో, అగ్ని అనేక గృహాలలో స్తుతులతో పెరుగుతున్నాడు.
వహ్నిం యశసం విదథస్య కేతుం సుప్రావ్యం దూతం సద్యోఅర్థమ్ । ద్విజన్మానం రయిమివ ప్రశస్తం రాతిం భరద్భృగవే మాతరిశ్వా
ప్రతిష్ఠితుడైన అగ్ని, సభకు ధ్వజమై, మంచి మార్గం చూపే దూతగా, వెంటనే పిలవదగినవాడిగా, ద్విజన్ముడై, ప్రసిద్ధమైన ధనంగా, భృగువుకు మాతరిశ్వా ఇచ్చిన వరంగా వెలుగుతున్నాడు.
అస్య శాసురుభయాసః సచన్తే హవిష్మన్త ఉశిజో యే చ మర్తాః । దివశ్చిత్పూర్వో న్యసాది హోతాపృచ్ఛ్యో విశ్పతిర్విక్షు వేధాః
ఆయన వద్దకు పాలకులూ, ప్రజలూ, హవిస్సులు అర్పించే ఉశిజులు, మానవులూ చేరుతారు. ఆకాశంలోనుంచి మొదట హోతగా స్థాపించబడి, వంశపతిగా, జ్ఞానిగా, ప్రజలలో ప్రశ్నించదగినవాడిగా నిలిచాడు.
తం నవ్యసీ హృద ఆ జాయమానమస్మత్సుకీర్తిర్మధుజిహ్వమశ్యాః । యమృత్విజో వృజనే మానుషాసః ప్రయస్వన్త ఆయవో జీజనన్త
మన హృదయాలలో పుట్టే, తీపి నాలుక కలిగి, మన కీర్తి ఆయనదై ఉండే అగ్నిని, మేము కొత్త స్తుతులతో చేరుదాం. యజ్ఞకారులు, శ్రద్ధావంతులు, ప్రజలలో ఆయనను ఉత్సాహంతో ప్రేరేపించారు.
ఉశిక్పావకో వసుర్మానుషేషు వరేణ్యో హోతాధాయి విక్షు । దమూనా గృహపతిర్దమ ఆఁ అగ్నిర్భువద్రయిపతీ రయీణామ్
పవిత్రుడైన అగ్ని, మానవులలో ధనదాతగా, అత్యుత్తమ హోతగా, వంశాలలో స్థాపించబడ్డాడు. ఇంటి యజమానిగా, ఇంట్లో పాలకుడిగా, అగ్ని ధనవంతులకు ధనాధిపతిగా ఉండాలి.
తం త్వా వయం పతిమగ్నే రయీణాం ప్ర శంసామో మతిభిర్గోతమాసః । ఆశుం న వాజమ్భరం మర్జయన్తః ప్రాతర్మక్షూ ధియావసుర్జగమ్యాత్
ఓ అగ్నీ, ధనానికి అధిపతివైన నిన్ను మేము గోతములు మనసుతో స్తుతిస్తున్నాము. వేగంగా, విజయాన్ని తీసుకొచ్చే వాడవై, ఉదయాన్నే జ్ఞానంతో త్వరగా రా, ఓ మంగళకరుడా.
అస్మా ఇదు ప్ర తవసే తురాయ ప్రయో న హర్మి స్తోమం మాహినాయ । ఋచీషమాయాధ్రిగవ ఓహమిన్ద్రాయ బ్రహ్మాణి రాతతమా
ఆ మహాబలుడికి, పరాక్రమవంతుడికి, నేను ఈ స్తోత్రాన్ని గొప్ప కానుకలా సమర్పిస్తున్నాను. ప్రేరణ కలిగిన అధ్రిగవులు, ఇంద్రునికి, దాతృత్వంలో ప్రథముడైనవాడికి, కీర్తిని పంచాలి.
అస్మా ఇదు ప్రయ ఇవ ప్ర యంసి భరామ్యాఙ్గూషం బాధే సువృక్తి । ఇన్ద్రాయ హృదా మనసా మనీషా ప్రత్నాయ పత్యే ధియో మర్జయన్త
ఆయనకు, కానుకలా, ఈ స్తుతులను నేను సమర్పిస్తున్నాను. నా స్వరాన్ని గొప్ప గీతాలతో ఎత్తి పాడుతున్నాను. ఇంద్రునికి, మనసుతో, హృదయంతో, ఆ ప్రాచీన ప్రభువుకు మా ప్రార్థనలు అలంకరించబడాలి.
అస్మా ఇదు త్యముపమం స్వర్షాం భరామ్యాఙ్గూషమాస్యేన । మంహిష్ఠమచ్ఛోక్తిభిర్మతీనాం సువృక్తిభిః సూరిం వావృధధ్యై
ఆయనకు, అత్యుత్తమమైన, ప్రకాశవంతమైన స్తుతిని నా నోటితో సమర్పిస్తున్నాను. జ్ఞానుల గొప్ప మాటలతో, అద్భుతమైన గీతాలతో, దాతృత్వంలో ప్రథముడైన వాడిని మేము మహిమాన్వితుడిని చేయాలి.
అస్మా ఇదు స్తోమం సం హినోమి రథం న తష్టేవ తత్సినాయ । గిరశ్చ గిర్వాహసే సువృక్తీన్ద్రాయ విశ్వమిన్వం మేధిరాయ
ఆయనకు, ఈ స్తోత్రాన్ని నేను కలిపాను, రథాన్ని కూలీ తయారు చేసినట్టు. గానం ప్రేమించే, అద్భుతమైన ఇంద్రునికి, జ్ఞానవంతుడైన వాడికి, అందరూ వినదగిన పాటలు అర్పించాలి.
అస్మా ఇదు సప్తిమివ శ్రవస్యేన్ద్రాయార్కం జుహ్వా సమఞ్జే । వీరం దానౌకసం వన్దధ్యై పురాం గూర్తశ్రవసం దర్మాణమ్
ఆయనకు, విజయం సాధించే సైన్యంలా, నా స్వరంతో ఇంద్రునికి స్తోత్రాన్ని సమర్పిస్తున్నాను. పరాక్రమవంతుడైన, ధనవంతుడైన వాడిని, పురాతనుడిని, కీర్తి గల ధర్మపాలకుడిని గౌరవించాలి.
అస్మా ఇదు త్వష్టా తక్షద్వజ్రం స్వపస్తమం స్వర్యం రణాయ । వృత్రస్య చిద్విదద్యేన మర్మ తుజన్నీశానస్తుజతా కియేధాః
ఆయన కోసం త్వష్టా, అత్యుత్తమమైన, కీర్తికరమైన, యుద్ధానికి తగిన వజ్రాన్ని తయారుచేశాడు. దానితో, ఇంద్రుడు వృత్రుని ప్రాణస్థానాన్ని కొట్టి, తన ఆయుధంతో కోటను ధ్వంసం చేశాడు.
అస్యేదు మాతుః సవనేషు సద్యో మహః పితుం పపివాఞ్చార్వన్నా । ముషాయద్విష్ణుః పచతం సహీయాన్విధ్యద్వరాహం తిరో అద్రిమస్తా
తల్లి పిలుపుతో, తండ్రి బలాన్ని వెంటనే పానంచేసాడు. వేగంగా, విష్ణువు సహాయంతో, బలవంతుడు హవిస్సును వండాడు, పర్వతాన్ని దాచిన వంషాన్ని బాణంతో ఛేదించాడు.
అస్మా ఇదు గ్నాశ్చిద్దేవపత్నీరిన్ద్రాయార్కమహిహత్య ఊవుః । పరి ద్యావాపృథివీ జభ్ర ఉర్వీ నాస్య తే మహిమానం పరి ష్టః
ఆయన కోసం, దేవతా భార్యలు కూడా, ఇంద్రుని మహా కార్యం తరువాత, స్తోత్రాన్ని పాడారు. విశాలమైన ఆకాశమూ భూమీ ఆయనను ఆప్యాయంగా కౌగిలించుకున్నా, ఆయన మహిమను పూర్తిగా ఆవరించలేకపోయాయి.